III SA/Kr 400/16

Kraków, dnia 1 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2015 r. nr [...] o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie kategorii A, B i T w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. działający w imieniu skarżącego pełnomocnik adwokat A. S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków upatrywała w tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę przez skarżącego pracy, czyli źródła utrzymania i negatywnie wpłynie na uzyskanie przez niego świadczeń emerytalnych. Wskazała, że skarżący jest zatrudniony jako akwizytor i jego praca polega na pozyskiwaniu klientów na terenie z udziałem samochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania danego aktu administracyjnego uzależnione jest od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Należy ponadto wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa, zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie orzekającego Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał dostatecznie, aby wykonanie skarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo i trudne do odwrócenia skutki pełnomocnik skarżącego powiązał w gruncie rzeczy z następstwem ewentualnego cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, natomiast zaskarżona decyzja nie pozbawia skarżącego tych uprawnień, gdyż stanowi jedynie o konieczności poddania się badaniom psychologicznym (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I OZ 804/12 oraz z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt I OZ 582/13). Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.