III SA/Kr 548/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Maria Zawadzka (spr.) Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2016 r. sprawy ze skarg R. A. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma A w J na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 lutego 2016 r. nr [...] z dnia 22 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego z dnia 23 lutego 2016 r. nr [...] z dnia 23 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru skargi oddala. Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia z dnia 22 lutego 2016 r. nr [...], [...], utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r.,: 1) nr [...] określającą skarżącemu R. A. - prowadzącemu działalność pod nazwą – Firma A (dalej; skarżącemu) – kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 4.685,00 zł z tytułu importu towaru zgłoszonego w dniu [...] 2010 r. do procedury celnej dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] oraz powiadamiającą o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego i obowiązku zapłaty odsetek, 2) nr [...] określającą skarżącemu kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 14.301,00 zł z tytułu importu zgłoszonego w dniu [...] 2010 r., do procedury celnej dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] oraz powiadamiającą o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego i obowiązku zapłaty odsetek. Nadto decyzjami z dnia z dnia 23 lutego 2016 r. nr [...], [...] utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r.: 1a) nr [...], określającą prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 18.409,00 zł z tytułu importu towarów objętego zgłoszeniem celnym SAD [...] z dnia [...] 2010 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostała kwota 9.621,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów określoną niniejszą decyzją, a kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym (w wysokości 8.788 zł). 2a) nr [...] określającą prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 37.953,00 zł z tytułu importu towarów objętego zgłoszeniem celnym SAD [...] z dnia [...] 2010 r. oraz informującą, że do zapłaty pozostała kwota 29.367,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów określoną niniejszej decyzji, a kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym (w wysokości 8.586 zł). Powyższe decyzje zostały wydane następującym stanie prawym i faktycznym: 1) W dniu [...] 2010 r. za zgłoszeniem celnym SAD [...] skarżący zadeklarował do procedury celnej dopuszczenia do wolnego obrotu towar opisany w zgłoszeniu: - 2 SAD opisanego w polu 31 SAD, jako "SPODNIE DAMSKIE Z BAWEŁNY, TKANINA POZ. 2 NA FAKT., 1800 NAR (sztuk), PA 15 BRAK Kontenery: [...]", - 10 SAD opisanego w polu 31 SAD, jako "KURTKI DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ. 11 NA FAKT., 548 NAR (ilość sztuk), PA 4 BRAK Kontenery: [...]". Towar zgłoszony na podstawie faktury handlowej nr [...] z dnia 10.12.1010 r. na kwotę 11.601,17 USD. 2) W dniu [...] 2010 r. za zgłoszeniem celnym SAD [...] skarżący zadeklarował do procedury celnej dopuszczenia do wolnego obrotu towar opisany w zgłoszeniu: - 1 SAD opisanego w polu 31 SAD, jako "SPODNIE DAMSKIE Z BAWEŁNY, DZIANINA POZ. 1 NA FAKT., 13056 NAR (ilość sztuk), PA 134 BRAK Kontenery: [...]", - 5 SAD opisanego w polu 31 SAD, jako "PŁASZCZE DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ.5 NA FAKT 47 NAR (ilość sztuk) PA 1 BRAK Kontenery: [...]", - 11 SAD opisanego w polu 31 SAD, jako "KURTKI DAMSKIE Z WŁÓKIEN CHEMICZNYCH, TKANINA POZ. 12 NA FAKT. 47, NAR (ilość sztuk), PA 1 BRAK Kontenery: [...]". Towar zgłoszony na podstawie faktury handlowej nr [...] z dnia 6.12.1010 r. na kwotę 11.410,60 USD. Wystawcą ww. faktur była firma W z N (Cypr), będąca pośrednikiem w zakupie przedmiotowego towaru od chińskiego sprzedawcy, tj. od firmy B. Do zgłoszeń celnych dołączono: faktury ww. chińskiego sprzedawcy: - o nr [...] z dnia 26 listopada 2010 r. , opiewającą na kwotę 10.766,10 USD, ze świadectwami pochodzenia: CN 00119526, CN 00119527, CN 00119528, CN 00119529, CN 00119530, CN 00119531, CN 00119532, CN 00119533 z dnia 17 grudnia 2010 r., BIL OF LADING (konosament) [...] z dnia 3 grudnia 2010 r. - o nr [...] z dnia 26 listopada 2010 r. opiewająca na kwotę 10.680,85 USD, ze świadectwami pochodzenia: CN 00118967, CN 00118968, CN 00118969, CN 00118970, CN 00118971, CN 00118972, CN 00118973 z dnia 8 grudnia 2010 r., CN 00119090 z dnia 10 grudnia 2010 r., FORM A nr [...] z 7 grudnia 2010 r., BIL OF LADING (konosament) [...] z 12 listopada 2010 r. Obie faktury wystawione na W z N, świadectwo pochodzenia, konosament [...] oraz [...], deklarację wartości celnej, packing list, Sale Contract Nr [...] oraz Nr [...] zawarty pomiędzy B a W z N, CMR dotyczący usługi transportu towaru na trasie H /DE/- S /PL/) oraz oświadczenie dotyczące płatności za fakturę [...] z 20 grudnia 2010 r. oraz fakturę [...] z 5 grudnia 2010 r. Odpowiednio w dniach [...] i [...] 2010 r. towar objęty ww. zgłoszeniami celnymi został zwolniony do deklarowanej procedury, bez rewizji celnej i bez weryfikacji zgłoszenia celnego. Następnie w dniu 20 listopada 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego, w związku z poleceniem Prokuratury Okręgowej (sygn. akt [...] z dnia 19 października 2012 r.), przeprowadził kontrolę w zakresie prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi, w zakresie wartości celnej importowanych towarów za okres od 1 styczni 2011 r. do 31 grudnia 2012 r., rozszerzoną w części dotyczącej okresu kontroli do przedziału od 1 stycznia 2010 r. do 31 stycznia 2012 r., Naczelnik Urzędu Celnego decyzjami z dnia [...] 2014 r.: 1) nr [...] określił skarżącemu kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 4.685,00 zł z tytułu importu towaru zgłoszonego w dniu 23.12.2010 r. do procedury celnej dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] oraz powiadomił o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego i obowiązku zapłaty odsetek, 2) nr [...] określił skarżącemu kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 14.301,00 zł z tytułu importu zgłoszonego w dniu [...] 2010 r., do procedury celnej dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] oraz powiadomił o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego i obowiązku zapłaty odsetek. Podstawą obliczenia kwoty długu celnego była wartość transakcyjna towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, określona w wysokości: - 43.237,41 USD organu weryfikującego fakturę, - 46.233,60 USD organu weryfikującego fakturę, Ustalenie wartości celnej towaru zostało dokonane na podstawie art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10. 1992 r. ze zmianami; Dz.Urz. polskie wydanie specjalne z 2004 r., rozdz. 2, t, 4, str. 307; dalej: WKC. Równolegle do postępowania celnego, Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie podatkowe dotyczące wskazanych wyżej zgłoszeń celnych i decyzjami z dnia [...] 2014 r. 1a) nr [...], określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 18.409,00 zł z tytułu importu towarów objętego zgłoszeniem celnym SAD [...] z dnia [...] 2010 r. oraz poinformował, że do zapłaty pozostała kwota 9.621,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów określoną niniejszą decyzją, a kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym (w wysokości 8.788 zł). 2a) nr [...] określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 37.953,00 zł z tytułu importu towarów objętego zgłoszeniem celnym SAD [...] z dnia [...] 2010 r. oraz poinformował, że do zapłaty pozostała kwota 29.367,00 zł, wynikająca z różnicy pomiędzy kwotą podatku od towaru i usług z tytułu importu towarów określoną niniejszej decyzji, a kwotą wykazaną w zgłoszeniu celnym (w wysokości 8.586 zł). W odwołaniach od powyższych decyzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości zarzucając im rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 59 prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie przedmiotach decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz gołosłownym przyjęciu, że dług celny powstał w skutek czynu podlegającego w chwili popełnienia wszczęciu postepowania karnego, bez wskazania opisu czynu rzekomego zabronionego, w wyniku którego ww. dług celny miałby powstać, subsumpcji prowadzącej do przyjęcia, że ww. czyn stanowi przestępstwo, jego związku z powstaniem i wysokością domniemanego długu przez organ celny, - art. 29. ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 23. ust. 3. ustawy – Prawo celne, poprzez ich błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2010 r. (SAD nr [...]) oraz z dnia [...] 2010 r. (SAD nr [...]) w oparciu o nieprawomocną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013 r., dotyczącą innych towarów, podczas gdy skarżący przedłożył szereg dokumentów właściwych dla poparcia zadeklarowanej wartości celne przedmiotów objętych zgłoszeniem celnym; - art. 30. ust. 2 lit b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na: a) ustaleniu wartości celnej towarów objętych zgłoszeniem z dnia [...] 2010 r. (SAD nr [...]) oraz z dnia [...] 2010 r. (SAD nr [...]) w oparciu o wartość celną, a nie wartość transakcyjną towarów podobnych; b) przyjęcie, iż towary objęte nieprawomocną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013 r., są towarami podobnymi w rozumieniu art. 142 ust. 1 lit d) Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny; W odwołaniach od decyzji określających wysokość podatku od towarów i usług, skarżący zarzucił zaskarżonym decyzjom rażące naruszenie szeregu przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść przedmiotowych decyzji, w szczególności art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 56 Prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 WKC, poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwe, nieostateczne i zaskarżone decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2014 r. (nr [...] oraz nr [...]); Decyzjami z dnia 22 lutego 2016 r. Dyrektor Izby Celnej, utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniach decyzji organ odwoławczy powołał art. 29 WKC oraz art. 181a RWKC oraz wskazał, że Naczelnik Urzędu Celnego mając na uwadze treść art. 181a RWKC w związku z uzasadnionymi wątpliwościami czy zadeklarowana wartość celna stanowi faktycznie zapłaconą sumę określoną w art. 29 WKC zakwestionował wartość transakcyjną podaną przez zgłaszającego. Jedną z podstaw uzasadnionych wątpliwości co do towarów z poz. 2 i 10 zgłoszenia celnego: [...] z dnia [...] 2010 r., oraz poz. 1, 5 i 11 zgłoszenia celnego: [...] z dnia [...] 2010 r., były informacje przekazane przez chińskie władze celne, uzyskane w ramach międzynarodowej pomocy prawnej, wskazujące na wielokrotne zaniżenie wartości celnych importowanych towarów przez firmę skarżącego. Organ celny pozyskał również informacje z EUROSTATU na temat średniej ceny jednostkowej towarów: 1) o kodzie CN 6204 62 39 (poz. 2 ww. zgłoszenia celnego) sprowadzonych z Chin w okresie od września 2010 r. do marca 2011 r. (zgłoszenie celne jest z [...] 2010 r.) do państw członkowskich Unii Europejskiej. Średnia cena wahała się od 3,8 do 4,5 EUR/szt. (tj. ok. od 15,2 do 18 zł). Natomiast cena za sztukę towaru zgłoszonego przez skarżącego kształtowała się na poziomie 0,31 USD (ok 0,95 zł). Odnośnie towarów o kodzie CN 6202 93 00 (poz. 10 ww. zgłoszenia celnego), organ celny ustalił, na podstawie informacji z EUROSTATU, że średnia cena jednostkowa tych towarów sprowadzonych z Chin w okresie września 2010 r. do marca 2011 r. do państw członkowskich Unii Europejskiej. Średnia cena wahała się od 7,4 do 11,3 EUR/szt. (tj. ok. od 29 do 45 zł). Natomiast cena za sztukę towaru zgłoszonego przez skarżącego w niniejszej sprawie kształtowała się na poziomie 1,1 USD (ok. 3,12 zł). 2) Uzasadnione wątpliwości budzą również towary zgłoszone w poz. 1, 5 i 11 zgłoszenia celnego: [...] z dnia [...] 2010 r., co do których chińskie w ramach międzynarodowej pomocy prawne, wskazały na wielokrotne zaniżenie wartości celnych importowanych towarów przez firmę skarżącego. Z informacji pozyskanych z EUROSTATU na temat średniej ceny jednostkowej towarów sprowadzonych z Chin do państw członkowskich Unii Europejskiej w okresie od września 2010 r. do marca 2011 r., o kodzie: • CN 6104 62 00 (poz. 1 ww. zgłoszenia celnego) - (zgłoszenie celne jest z [...] 2010 r.). Średnia cena wahała się od 2 do 2,4 EUR/szt. (tj. ok. od 18 do 9,9 zł). Natomiast cena za sztukę towaru zgłoszonego przez skarżącego kształtowała się na poziomie 0,20 USD (ok. 0,65 zł), • CN 6202 13 10 (poz. 5 ww. zgłoszenia celnego). Średnia cena wahała się od 7,7 do 11,67 EUR/szt. (tj. ok. od 31 do 46 zł). Natomiast cena za sztukę towaru zgłoszonego przez Stronę w rozpatrywanej sprawie kształtowała się na poziomie 1 USD (ok. 3 zł), • CN 6202 93 00 (poz. 11 ww. zgłoszenia celnego). Średnia cena wahała się od 7,4 do 11,9 EUR/szt. (tj. ok. od 29 do 47 zł). Natomiast cena za sztukę towaru zgłoszonego przez Stronę w rozpatrywanej sprawie kształtowała się na poziomie 0,9 USD (ok. 2,75 zł). W związku z przeprowadzoną kontrolą postimportową, zwrócono się do właściwych organów Chińskiej Republiki Ludowej z wnioskami o weryfikacje faktur dołączonych do zgłoszeń celnych dokonywanych przez skarżącego. Wnioski do władz chińskich zostały przekazane w ramach współpracy celnej przewidzianej w Umowie między Wspólnotą Europejską, a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych. Informacje pozyskane od władz chińskich posłużyły do ustalenia najbardziej wiarygodnych cen porównawczych. Analiza dotyczyła okoliczności importu spodni damskich oraz kurtek damskich z włókien chemicznych (tkanina) oraz płaszczy damskich, na podstawie otrzymanych, niżej wymienionych, dokumentów. 1)Towar objęty chińską deklaracją wywozową deklaracją o numerze: [...] (dot. zgłoszenia celnego OGL [...] poz. 1 z dn. [...] 2011 r.) Ilość sztuk: 9274; Waga netto: 1396 kg; Kod CN: 6204 62 00 29; Transport: N (Chiny) do H (Niemcy) - armator O - kontener [...] Faktura nr [...] z dn. 05.02.2011 r. wystawiona przez B na W, z której wynika, że towar był drugiej jakości. Faktura nr [...] z dn. 02.03.2011 r. wystawiona przez cypryjską firmę W na A R. A. Cena pary spodni zadeklarowana przez zgłaszającego wynosiła 0,24 USD,. Natomiast w niniejszej sprawie zadeklarowano 1800 szt. spodni damskich (waga netto: 720 kg) o wartości 558 USD. W związku z faktem, że towar zgłoszono na warunkach CIF H, od wartości transakcyjnej odjęto średnią cenę frachtu morskiego, rozbitą proporcjonalnie do wagi netto towaru 193,81 USD). Otrzymana w ten sposób wartość 364,19 USD stanowi wartość towaru przy założeniu realizacji transakcji na warunkach FOB. Porównując powyższe dane do zgłoszenia celnego w rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy wskazał, że okoliczności importu są podobne lub jednakowe, a zatem organ pierwszej instancji był uprawniony do porównania danych otrzymanych od chińskich władz celnych do zadeklarowanej przez skarżącego wartości celnej. Łączna wartość towaru w USD na warunkach FOB: Zgłoszenie celne [...] wg deklaracji chińskiej: 39.970,94 USD. Natomiast zadeklarowana przez skarżącego wartość celna w zgłoszeniu celnym [...] dla towaru w poz. 2 na warunkach FOB wyniosła: 364,19 USD. Towar objęty chińską deklaracją wywozową deklaracją o numerze: [...] (dot. zgłoszenia celnego OGL [...] poz. 1 z dn. 16 marca 2011 r.). Ilość sztuk: 475; Waga netto: 4355 kg; Kod CN: 6202 93 00; Transport: N (Chiny) do H (Niemcy) - armator O - kontener [...] Faktura nr [...] z dn. 04.02.2011 r. wystawiona przez B na W z której wynika, że towar był drugiej jakości. Faktura nr [...] z dn. 02.03.2011 r. wystawiona przez cypryjską firmę W na A R. A. Cena kurtki damskiej zadeklarowana przez zgłaszającego wynosiła 0,86 USD. Deklaracja eksportowa: cena jednej kurtki damskiej wyniosła 10,5 USD na warunkach FOB. Natomiast w niniejszej sprawie zadeklarowano 548 szt. kurtek damskich (waga netto: 380 kg) o wartości 553,48 USD. W związku z faktem, że towar zgłoszono na warunkach CIF H, od wartości transakcyjnej odjęto średnią cenę frachtu morskiego, rozbitą proporcjonalnie do wagi netto towaru 102,29 USD). Otrzymana w ten sposób wartość 451,19 USD stanowi wartość towaru przy założeniu realizacji transakcji na warunkach FOB. Również i w tym wypadku porównując powyższe dane do zgłoszenia celnego w rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności importu są podobne lub jednakowe, zatem organ pierwszej instancji był uprawniony do porównania danych otrzymanych od chińskich władz celnych do zadeklarowanej przez skarżącego wartości celnej. Łączna wartość towaru w USD na warunkach FOB: Zgłoszenie celne [...] wg deklaracji chińskiej: 56.700,00 USD. Natomiast zadeklarowana przez skarżącego wartość celna w zgłoszeniu celnym [...] dla towaru w poz. 10 na warunkach FOB wyniosła: 541,19 USD. 2) Towar objęty chińską deklaracją wywozową deklaracją o numerze: [...] (dot. zgłoszenia celnego OGL [...] poz. 4 z dn. 18 marca 2011 r.); Ilość sztuk: 12,960; Kod CN: 6104 62 00; Transport: Port X (Chiny) do H (Niemcy) - armator O - kontener [...] Faktura [...] z 1.02.2011 r. B na W, z której wynika, że towar był drugiej jakości. Faktura nr [...] z dn. 02.03.2011 r. wystawiona przez cypryjską firmę W na A R. A. Deklaracja eksportowa: cena pary spodni wynosiła 2,50 USD na warunkach FOB. Cena pary spodni zadeklarowana przez zgłaszającego wynosiła 0,27 USD. Natomiast w niniejszej sprawie zadeklarowano 13.056 szt. spodni damskich o wartości 2741,76 USD. W związku z faktem, że towar zgłoszono na warunkach CIF H, od wartości transakcyjnej odjęto średnią cenę frachtu morskiego, rozbitą proporcjonalnie do wagi netto towaru 503,47 USD). Otrzymana w ten sposób wartość towaru, Zatem kwota kosztów transportu przewyższa wartość 2.238,29 USD stanowi wartość towaru przy założeniu realizacji transakcji na warunkach FOB. Zgłoszenie celne [...], wg. deklaracji chińskiej 32.400,) USD, natomiast zadeklarowana przez skarżącego wartość celna w zgłoszeniu celnym [...] dla towaru w poz. 1 na warunkach FOB wyniosła: 2.238,29 USD. Towar objęty chińską deklaracją wywozową deklaracją o numerze: [...] (dot. zgłoszenia celnego OGL [...] poz. 1 z dn. [...] 2011 r.); Ilość sztuk: 8,309; Kod CN: 6210 50 00; Faktura 056019 z 1.02.2011 r. wystawiona przez B na W, z której wynika, że towar był drugiej jakości. Faktura nr [...] z 02.03.2011 r. wystawiona przez cypryjską firmę W na A R. A. Deklaracja eksportowa: cena pary płaszcza damskiego wynosiła 11,50 USD na warunkach FOB. Cena jednego płaszcza damskiego zadeklarowana przez zgłaszającego wynosiła 0,50 USD. Natomiast w niniejszej sprawie zadeklarowano 745 szt. płaszczy damskich o wartości 2752,45 USD. W związku z faktem, że towar zgłoszono na warunkach CIF H, od wartości transakcyjnej odjęto średnią cenę frachtu morskiego, rozbitą proporcjonalnie do wagi netto towaru 82,60 USD). Otrzymana w ten sposób wartość 669,85 USD stanowi wartość towaru, przy założeniu realizacji transakcji na warunkach FOB. Zgłoszenie celne [...], wg. deklaracji chińskiej 95.553,50, USD, natomiast zadeklarowana przez skarżącego wartość celna w zgłoszeniu celnym [...] dla towaru w poz. 1 na warunkach FOB wyniosła: 669,85 USD. Towar objęty chińską deklaracją wywozową deklaracją o numerze: [...] (dot. zgłoszenia celnego OGL [...] poz. 1 z dn. [...] 2011 r.); Ilość sztuk: 5.400; Kod CN: 6202 93 00; Transport: Port X (Chiny) do H (Niemcy) - armator O - kontener [...] Faktura [...] z 4.02.2011 r. B na W, z której wynika, że towar był drugiej jakości. Faktura nr [...] z dn. 02.03.2011 r. wystawiona przez cypryjską firmę W na A R. A. Deklaracja eksportowa: cena kurtki damskiej wynosiła 10,50 USD na warunkach FOB. Cena pary spodni zadeklarowana przez zgłaszającego wynosiła 0,86 USD. Natomiast w niniejszej sprawie zadeklarowano 47 szt. spodni damskich o wartości 42,77 USD. W związku z faktem, że towar zgłoszono na warunkach CIF H, od wartości transakcyjnej odjęto średnią cenę frachtu morskiego, rozbitą proporcjonalnie do wagi netto towaru 4,72 USD). Otrzymana w ten sposób wartość 38,05 USD stanowi wartość towaru, przy założeniu realizacji transakcji na warunkach FOB. Zgłoszenie celne [...], wg. deklaracji chińskiej 56.700 USD, natomiast zadeklarowana przez skarżącego wartość celna w zgłoszeniu celnym [...] dla towaru w poz. 1 na warunkach FOB wyniosła: 38,05 USD Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zastosował art. 181a RWKC i nie ustalał wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Odnosząc się do nieuprawnionego zastosowania metody ustalenia wartości celnej towarów w oparciu o wartość transakcyjną towarów podobnych w rozumieniu art. 30 ust.2 lit b) WKC organ odwoławczy powołał treść art. 30 ust. 1 WKC, art. 142 ust. 1 lit. d) RWKC, art. 151 ust. 1 i ust. 3 RWKC i wskazał, że w związku z faktem odrzucenia zadeklarowanej przez Stronę wartości celnej, Naczelnik Urzędu Celnego mając na uwadze powyższe przepisy ustalił wartość celną towarów objętych 1) poz. 2 oraz poz. 10 zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r., 2) poz. 1,5 oraz 11 zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r, jako wartość transakcyjną podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnot i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Organ celny przyjął, że chińskie deklaracje eksportowe: nr [...] oraz [...] są odpowiednim materiałem porównawczym w stosunku do towarów dopuszczonych do obrotu za zgłoszeniem celnym z dn. [...] 2010 r. Natomiast deklaracje eksportowe: nr [...], nr [...] oraz [...] są odpowiednim materiałem porównawczym w stosunku do towarów dopuszczonych do obrotu za zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2010 r. W uzasadnieniach decyzji Naczelnik Urzędu Celnego szczegółowo uzasadnił dlaczego wskazane deklaracje mogą być materiałem porównawczym, a Dyrektor Izby Celnej nie podzielił stanowiska skarżącego, że w tym zakresie doszło do uchybień po stronie organu pierwszej instancji. Kryteria klasyfikacji spodni, płaszczy oraz kurtek zawarte w odwołaniu nie mają odzwierciedlenia w powołanych powyżej przepisach prawa. Natomiast analiza materiału dowodowego dokonana przez organ celny potwierdza, że dane pochodzące z chińskich deklaracji wywozowych mogą być podstawą do ustalenia wartości celnej metodą towarów podobnych. 1) Organ celny za podstawę ustalenia wartości celnej towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym w pozycji : - 2 SAD [...] z dnia [...] 2010 r. przyjął wartość transakcyjną towarów objętych chińską deklaracją wywozową nr [...], która dotyczyła towarów podobnych, odprawionych na podstawie SAD [...] z dnia [...] 2011 r., - 10 SAD [...] z dnia [...] 2010 r., przyjął wartość transakcyjną towarów objętych chińską deklaracją wywozową nr [...], która dotyczyła towarów podobnych, odprawionych na podstawie SAD [...] z dnia [...] 2011 r. Przyjęto dla towaru oznaczonego na fakturze jako (poz. 2 ww. zgłoszenia celnego): spodnie damskie (dzianina) cenę 4,31 USD za sztukę na warunkach FOB mnożąc ilość towaru (1800 sztuk) razy cenę jednostkową otrzymano całkowitą cenę dla danej ilości sztuk: 7.758 USD. Dla towaru oznaczonego na fakturze jako (poz.10 ww. zgłoszenia celnego): kurtki damskie przyjęto cenę 10,50 USD za sztukę na warunkach FOB mnożąc ilość towaru (548 sztuk) razy cenę jednostkową otrzymano całkowitą cenę dla danej ilości sztuk: 5.754,00 USD Naczelnik Urzędu Celnego do ww. kwot doliczył koszty transportu (odpowiednio: 193,81 USD oraz 102,29 USD). Uzasadnił to tym, że kwoty wykazane w materiale porównawczym odzwierciedlają transakcję realizowaną na warunkach dostawy FOB, a zakwestionowana wartość celna towaru obejmowała dostawę na warunkach CIF H. Przyjmując kurs z dnia dokonania zgłoszenia celnego w wysokości 1 USD=3,0753 PLN, wyliczono podstawę wymiaru należności celnych: - dla poz. 2 ww. zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r. w wysokości: 24.454 zł. Stawka celna dla kodu 6204 62 39 90 wynosi 12%, zatem kwota należności celnych dla poz. 1 zgłoszenia celnego OGL [...] wynosi 2.934 zł. - dla poz. 10 ww. zgłoszenia celnego z dn. [...] 2010 r. w wysokości: 10.010 zł. Stawka celna dla kodu 6202 93 00 00 wynosi 12%, zatem kwota należności celnych dla poz. 5 zgłoszenia celnego OGL [...] wynosi 2.161 zł. Zatem na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym (podanych przez zgłaszającego) została zaksięgowana kwota należności celnych 4.267 zł, tj. kwota niższa od prawnie należnej (8.952 zł.- od. poz. 1 do poz. 11 ww. zgłoszenia celnego) o 4.685 zł. Zgodnie z art. 220 ust. 1 WKC organ celny dokonał w dniu 29 grudnia 2015 r. retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności celnych przywozowych w wysokości 4.685 zł Do ustalenia wartości celnej służyły dokumenty otrzymane od chińskich władz celnych dotyczące zgłoszeń celnych z dnia [...] 2011 r. Kserokopie zgłoszeń celnych [...] oraz [...], które zostały dołączone do materiału dowodowego. 2) Organ celny za podstawę ustalenia wartości celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym w pozycji: - 1 SAD [...] z dnia [...] 2010 r., przyjął wartość transakcyjną towarów objętych chińską deklaracją wywozową nr [...], która dotyczyła towarów podobnych, odprawionych następnie na podstawie SAD [...] z dnia [...] 2011 r., - 5 SAD [...] z dnia [...] 2010 r., przyjął wartość transakcyjną towarów objętych chińską deklaracją wywozową nr [...], która dotyczyła towarów podobnych, odprawionych następnie na podstawie SAD [...] z dnia [...] 2011 r., - 11 SAD [...] z dnia [...] 2010 r., przyjął wartość transakcyjną towarów objętych chińską deklaracją wywozową nr [...], która dotyczyła towarów podobnych, odprawionych następnie na podstawie SAD [...] z dnia [...] 2011 r. Przyjęto dla towaru oznaczonego na fakturze jako poz. 1 ww. zgłoszenia celnego: spodnie cenę 2,50 USD za sztukę na warunkach FOB mnożąc ilość towaru (13.056 sztuk) razy cenę jednostkową otrzymano całkowitą cenę dla danej ilości sztuk: 32.640 USD Dla towaru oznaczonego na fakturze jako (poz. 5 ww. zgłoszenia celnego): płaszcze przyjęto cenę 11,50 USD za sztukę na warunkach FOB mnożąc ilość towaru (745 sztuk) razy cenę jednostkową otrzymano całkowitą cenę dla danej ilości sztuk: 8.567,50 USD. Dla towaru oznaczonego na fakturze jako (poz. 11 ww. zgłoszenia celnego): kurtki przyjęto cenę 10,50 USD za sztukę na warunkach FOB mnożąc ilość towaru (47 sztuk) razy cenę jednostkową otrzymano całkowitą cenę dla danej ilości sztuk: 493,50 USD. Naczelnik Urzędu Celnego do ww. kwot doliczył koszty transportu (odpowiednio: 503,47; 82,60 oraz 4,72 USD). Zakwestionowana wartość celna towaru obejmowała dostawę na warunkach CIF H. Przyjmując kurs z dnia dokonania zgłoszenia celnego w wysokości 1 USD=3,0753 PLN, wyliczono podstawę wymiaru należności celnych: - dla poz. 1 ww. zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r. w wysokości: 101.926 zł. Stawka celna dla kodu 6104 62 00 wynosi 12%, zatem kwota należności celnych dla poz. 1 zgłoszenia celnego OGL [...] wynosi 12.231 zł. - dla poz. 5 ww. zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r. w wysokości: 26.602 zł. Stawka celna dla kodu 6202 13 10 wynosi 12%, zatem kwota należności celnych dla poz. 5 zgłoszenia celnego OGL [...] wynosi 3.192 zł. - dla poz. 11 ww. zgłoszenia celnego z dn. [...] 2010 r. w wysokości: 1.532 zł. Stawka celna dla kodu 6202 93 00 wynosi 12%, zatem kwota należności celnych dla poz. 11 zgłoszenia celnego OGL [...] wynosi 184 zł. W niniejszej sprawie, na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym (podanych przez zgłaszającego) została zaksięgowana kwota należności celnych 3.930 zł, tj. kwota niższa od prawnie należnej (18.231 zł - od poz. 1 do poz. 12 ww. zgłoszenia celnego) o 14.301 zł. Podstawą do ustalenia wartości celnej były dokumenty otrzymane od chińskich władz celnych dotyczące zgłoszeń celnych z dnia [...] 2011 r., [...] 2011 r. oraz [...] 2011 r. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, iż organ celny nie nadał takiego samego waloru dokumentacji urzędowej (jak dokumentowi otrzymanemu od chińskich organów celnych), dokumentom przedłożonym przez skarżącego, w szczególności świadectwu pochodzenia, tym bardziej, iż przedstawione wraz ze zgłoszeniem celnym świadectwo pochodzenia zostało wystawione przez Ministerstwo Handlu Chińskiej Republiki Ludowej, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż w świadectwach pochodzenia (Certificate of origin ) nr CN PL O 01 19526, CN PL O 01 19533 z 17 grudnia 2010 r., potwierdzającym niepreferencyjne pochodzenie towarów z Chin, w polu 10 wpisano numer faktury [...] dołączonej do zgłoszenia celnego z dnia [...] 2010 r. Organ podkreślił, że zapisy w świadectwie mają za zadanie identyfikację importowanego towaru, dla potrzeb udokumentowania niepreferencyjnego pochodzenia towaru i taką rolę pełni załączony do zgłoszenia dokument (Certificate of origin). Świadectwo nie jest dokumentem stanowiącym źródło informacji o wartości towaru. Wartość ta w analizowanym przypadku, podana została w oparciu o chińską deklarację wywozową. Brak podania informacji na świadectwie pochodzenia o wartości towaru, co do zasady, nie pozbawia go wartości dowodowej w zakresie niepreferencyjnego pochodzenia towaru. Dla ustalenia wartości celnej dokument ten nie ma jednak znaczenia, gdyż jego rolą jest udokumentowanie niepreferencyjnego pochodzenia towarów, a nie potwierdzenie wartości celnej. Odnosząc się do zarzutu rażącego naruszenia artykułu 56 Prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, organ odwoławczy stwierdził, że zarzut ten jest niezasadny i na tą okoliczność powołał treść art. art. 221 ust. 3 i 4 WKC, jak również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach C-124/08 i C- 125/08. Wskazał również, że w dniu 20 września 2012 r., postanowieniem sygn. akt [...], prokurator Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej, po zapoznaniu się z materiałami w sprawie z zawiadomienia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na podstawie art. 151 a § 1 wz. z art. 37 § 1 kks, postanowił wszcząć śledztwo w sprawie: wprowadzenia w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 30 stycznia 2012 r., funkcjonariuszy Izby Celnej w błąd, co do rzeczywistej wartości importowanej - za pośrednictwem między innymi spółek W z Cypru i L z Belgii - z Chin odzieży tekstylnej, skutkiem czego doszło do uszczuplenia należności celnej nie mniejszej niż 850 350 złotych, to jest o przestępstwo z art. 87 par. 1 kks w zw. z art. 37 par. 1 pkt 1 kks w zw. z art.6 par.2 kks oraz w sprawie narażenia, w okresie od l stycznia 2010 roku do 30 stycznia 2012 r. Skarbu Państwa, na uszczuplenie podatku od towarów i usług (...) to jest o przestępstwo z art. 56 par. 1 kks i art. 76 par. 1 kks i art. 55 par. 1 kks w zw. z art. 7 par.1 kks i a art. 6 par. 2 kks. Informację o tym fakcie zawarł również Naczelnik Urzędu Celnego w zaskarżonej decyzji. Zatem nie ma racji pełnomocnik skarżącego twierdząc, że "wskazana decyzja ogranicza się jedynie do niejasnego i gołosłownego wskazania, iż "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego". W uzasadnieniu postanowienia o wszczęciu śledztwa prokurator wyjaśnił m.in., że w dniu 18 września 2012 r. do Wydziału VI Prokuratury Okręgowej wpłynęły materiały z zawiadomienia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego dotyczące nieprawidłowości w zakresie rozliczania należności celnych dużej wartości przez firmę skarżącego, a polegających na zaniżaniu wartości importowanych z Chin ubrań tekstylnych w ilościach hurtowych, za pośrednictwem firmantów- spółek W z Cypru i L z Belgii, które to działania miało wpływ również na określenie podatku VAT należnego Skarbowi Państwa. Organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu I instancji stwierdził, iż w sprawie zachodzą przesłanki z art. 221 ust. 4 WKC, tj. w sprawie istnieje wyraźny związek pomiędzy powstaniem długu celnego, a czynem polegającym na wprowadzeniu w błąd organu celnego poprzez podanie nieprawdziwych danych w zgłoszeniu celnym dotyczących rzeczywistej wartości transakcyjnej przedmiotowego towaru) oraz czyn, który spowodował powstanie długu celnego był w momencie popełnienia zagrożony przez obowiązujące przepisy sankcją karną. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, również w tym zakresie, czyni zadość przepisom prawa (m.in. opis czynu zabronionego i jego kwalifikację prawną). Zatem w niniejszym zakresie nie doszło do naruszenia art. 56 Prawa Celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 WKC. Naczelnik Urzędu Celnego, w prawidłowy sposób zastosował dłuższy, pięcioletni termin na powiadomienie dłużnika o kwocie należności celnych. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. A. zarzucił naruszenie: 1) art. 56 Prawa celnego w zw. z art. 221 ust. 3 oraz 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez wydanie przedmiotowej decyzji po upływie trzech lat od powstania długu celnego oraz całkowicie dowolnym, jak również gołosłownym przyjęciu wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania podatkowego, iż "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego w chwili popełnienia wszczęciu postępowania karnego", bez jakiegokolwiek wskazania opisu rzekomego czynu zabronionego w wyniku którego dług celny miał powstać, subsumcji prowadzącej do przyjęcia iż wymieniony wyżej czyn stanowi przestępstwo, kwalifikacji prawnej wymienionego wyżej czynu – przestępstwa, jego związku z powstaniem i wysokością domniemanego przez organ długu celnego, wskazania czy toczy się postępowanie przygotowawcze w tejże sprawie – względnie, czy organ złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa; 2) art. 29. ust. 1. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 23. ust. 3. ustawy – Prawo celne, poprzez ich błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości celnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2010 r., (SAD nr [..]) w oparciu o nieprawomocną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2014 r. dotycząca innych towarów, podczas gdy skarżący przedłożył szereg dokumentów właściwych dla oparcia zadeklarowanej wartości celnej przedmiotów objętych zgłoszeniem celnym, 3) art. 30. ust. 2 lit b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na: - ustaleniu wartości celnej towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2010 r., (SAD nr [...]) w oparciu o wartość transakcyjną towarów podobnych - przyjęcie, że towary objęte nieprawomocną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2014 r. są towarami podobnymi w rozumieniu art. 142 ust. 1 d rozporządzenia Komisji (Ewg) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (Ewg) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny; 4) art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73. ust. 1 ustawy prawo celne poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2010 r. (SAD nr [...]) przez organ I instancji bez udziału skarżącego polegającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonej decyzji na "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego poprawności jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" przedłożonym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej, 5) artykułu 86. ust. 1. prawa celnego poprzez całkowicie wadliwe nadanie przez organy I instancji mocy dokumentu urzędowego "wydrukowi z ewidencji administracji chińskiej" otrzymanego od organów Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie ceny transakcyjnej towarów, podczas gdy wskazany dokument stanowić może jedynie dowód tego, jaką kwotę eksporter deklarował w swym rozliczeniu podatkowym, jak i tego, że organ celny Chińskiej Republiki Ludowej odebrał od eksportera oświadczenie treści wynikającej z ww. pisma, a w żadnym wypadku, iż wskazana kwota stanowi urzędowo stwierdzoną cenę transakcyjną oraz nienadania takiego waloru świadectwu pochodzenia wystawionego przez organy administracyjne Chińskiej Republiki Ludowej, które potwierdzało wartość transakcyjną towaru, II. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 29. ust. 13., art. 41 ust. 1, art. 146a ustawy o podatku od towarów i usług, w zw. z art. 29. ust. 1., art. 30 - art. 32 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r oraz art. 23 ust. 3 ustawy prawo celne przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, prowadzące do przyjęcia, że należność z tytułu długu celnego importowanego przez skarżącego towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] 2010 r. (SAD nr [...]) wynosi 4.685 zł.; Z powyższych względów skarżący domagał się uchylenia w całości zaskarżonych decyzji i przekazania spraw do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie podtrzymując przy tym argumentację użytą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718), Sąd na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 r. postanowił połączyć sprawy o sygn. akt III SA/Kr 449/16, sygn. akt III SA/Kr 450/16, sygn. akt III SA/Kr 451/16 ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 448/16 – do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt III SA/Kr 448/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., (Dz.U.2012.270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej; p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2014.1647), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i prawnych nie stwierdził, aby zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji naruszały przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu skutkującym ich uchyleniem. Przede wszystkim wskazać należy, że Sąd orzekający w przedmiotowej spawie w pełni podziela stanowisko wyrażone m.in. w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 361/15 oraz 29 września 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 260/16, 30 września 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 628/16 ( i wielu innych) dotyczących skarżącego, wydanych w identycznych stanach prawnych i faktycznych. W ocenie Sądu postępowania we wszystkich sprawach administracyjnych, jakie toczyły się przed organami celnymi, zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy i z poszanowaniem wszelkich zasad wynikających z Ordynacji podatkowej, której przepisy art. 12 oraz działu IV, w świetle postanowień art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, stosuje się odpowiednio do postępowania w sprawach celnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego. Niespornym w sprawie jest, że skarżący w dniu [...] 2010 r. za zgłoszeniem celnym nr SAD OGL [...] zadeklarował do procedury celnej dopuszczenia do obrotu towar opisany w zgłoszeniu jako "spodnie damskie z bawełny", "kurtki damskie z włókien chemicznych". Towar zgłoszony został na podstawie faktury handlowej nr [...] z dnia 10.12.1010 r. na kwotę 11.601,17 USD. Natomiast w dniu [...] 2010 r., za zgłoszeniem celnym nr SAD OGL [...] skarżący zadeklarował do procedury celnej dopuszczenia do obrotu towar opisany w zgłoszeniu jako "spodnie damskie z bawełny", "płaszcze damskie z włókien chemicznych" oraz "kurtki damskie z włókien chemicznych. Towar został zgłoszony na podstawie faktury handlowej nr [...] z dnia 6.12.1010 r. na kwotę 11.410,60 USD. W obydwu przypadkach towar został zwolniony do deklarowanej procedury i ani w dniu 15 ani w dniu 23 grudnia rewizji celnej nie przeprowadzono. Zgłoszenie celne przyjęto bez weryfikacji. Dopiero w związku z poleceniem Prokuratury Okręgowej nr [...] (p) z dnia 19 października 2012 r., Naczelnik Urzędu Celnego w dniu 20 listopada 2014 r. przeprowadził kontrolę w zakresie prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi w zakresie wartości celnej importowanych towarów za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 stycznia 2012 r., rozszerzonym w części dotyczącej okresu kontroli do przedziału czasu od 1 stycznia 2010 r. do 31 stycznia 2012 r. Uprawniał go do tego art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne z 2004 r., roz.2, t.4 str. 307, ze. zm., dalej "WKC") zgodnie z którym, po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, po dokonaniu zwolnienia towarów organy mogą przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących tych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone bezpośrednio jak i pośrednio, tj. wyłącznie z dokumentów posiadanych przez inne podmioty, a dotyczące towarów, nie wyłączając rewizji towarów. W świetle powyższej regulacji nie ulega wątpliwości, że organy celne, działając w ramach posiadanych uprawnień, stosując właściwe przepisy przeprowadziły kontrolę postimportową. W ramach tej kontroli organy stwierdziły, że wartość celna towarów objętych zgłoszeniami dokonanymi przez skarżącego w sposób znaczący odbiegała od danych dostępnych polskiej administracji celnej oraz administracji celnej unijnej. Stwierdzenie tych okoliczności obligowało organ celny do wszczęcia procedury weryfikacyjnej. Zgodnie z art. 67 WKC jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, datą która należy uwzględnić przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której są zgłaszane towary, jest data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne. Przepisy celne dotyczące wartości celnej zostały zawarte w art. 28 do 36 WKC. Zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar wtedy, jeżeli zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalona, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33 WKC. Jednakże, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, zgodnie z art. 181a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE. L. z 1993 r. Nr 253.1 ze zm., zwanym dalej RWKC), nie muszą ustalać wartości celnej sprowadzanych towarów z zastosowaniem metody transakcyjnej. W art. 181a RWKC ustanowiono bowiem wyjątek od ogólnej zasady ustalania wartości celnej sprowadzanych towarów metodą transakcyjną, a więc w oparciu o dokumenty związane ściśle z dokonaną transakcją, czy też dokonanymi transakcjami – zakupu towaru. Organ celny ma uprawnienia więc do dokonania badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale również ich wiarygodność w zakresie podanej w nich ceny transakcyjnej. Realizację tego uprawnienia umożliwia właśnie regulacja zawarta w art. 78 WKC. W sytuacji zatem, gdy dokumenty handlowe dołączone przez stronę do dokumentów celnych wskazują na zbyt niską cenę transakcyjną towarów, to organy celne są uprawnione do podjęcia decyzji o zakwestionowaniu wskazanych w tych dokumentach cen transakcyjnych. W przypadku kwestionowania zadeklarowanej przez skarżącego wartości transakcyjnej towarów, organy celne postępują, zgodnie z postanowieniami art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, tj. dopuszczają wszelkie dowody, które przyczynią się do wyjaśnienia sprawy, a nie są sprzeczne z prawem. Konsekwencją zakwestionowania zadeklarowanej wartości transakcyjnej towarów, jest konieczność ustalenia wartości celnej towaru metodami zastępczyni. Stosownie bowiem do postanowień art. 30 ust. 1 WKC, jeżeli wartość celna towaru nie może być ustalona na podstawie art. 29 WKC, to ustala się ją stosując w kolejności lit. a), b), c) i d) ust. 2 art. 30, aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, za wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego, to jest wtedy, gdy wartość celna nie może być ustalona na podstawie konkretnej litery, a więc gdy mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem. W myśl art. 30 ust. 2 lit. a) WKC, jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie metody transakcyjnej ustala się ją w oparciu o metodę wartości transakcyjnej towarów identycznych. Metoda ta polega na ustaleniu wartości celnej towarów w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych do tych sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary dla których jest ustalana wartość celna. Towary można uznać za identyczne, gdy zostały wytworzone w tym samym kraju, co towary podlegające wycenie oraz są takimi samymi pod każdym względem, to jest pod względem: cech fizycznych, jakości, posiadanej renomie. Jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie wartości transakcyjnej i wartości transakcyjnej towarów identycznych ustala się ją w oparciu o metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, jak to stanowi art. 30 ust. 2 lit. b) WKC. Ta z kolei metoda polega na ustaleniu wartości celnej towarów w oparciu o wartość transakcyjną towarów podobnych, sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Za podobne można uznać towary, które zostały wytworzone w tym samym kraju co towary podlegające wycenie oraz, nie będąc podobnymi pod każdym względem, posiadają podobne cechy i skład materiałowy, co pozwala im spełniać te same funkcje i być towarami handlowo wymiennymi. Przy ustalaniu podobieństwa powinno się wziąć pod uwagę jakość, znak handlowy i opinie o towarach. Analiza wyżej przedstawionych regulacji Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz przepisów wykonawczych, pozwala zatem wyodrębnić w postimportowej kontroli towarów dwa zasadnicze etapy. Pierwszy – obejmujący badanie wiarygodności zadeklarowanej przez stronę w zgłoszeniu celnych wartości celnej towaru (tj. czy zadeklarowana w zgłoszeniu celnym cena może być uznana za wartość celną przywiezionego towaru w rozumieniu art. 29 WKC). Drugi etap, to ustalenie wartości celnej towaru z wykorzystaniem metod zastępczych, określonych w WKC, gdy zadeklarowana cena nie może być uznana za wartość celną przywiezionego towaru, zgodnie z art. 29 WKC. Zdaniem Sądu orzekające organy trafnie uznały, że zgromadzony materiał dowodowy dawał podstawy do powzięcia przez organy celne uzasadnionych wątpliwości, że zadeklarowana przez skarżącego wartość celna towaru w zgłoszeniach celnych: SAD OGL [...] oraz nr SAD OGL [...] stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną kwotę, o której mowa w art. 29 WKC. Przede wszystkim podstawę tych wątpliwości stanowiły informacje przekazane przez Prokuraturę oraz Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Również chińskie władze celne, w ramach międzynarodowej pomocy prawnej, przekazały informacje wskazujące na wielokrotne zaniżanie wartości celnej importowanych towarów przez firmę skarżącego, które to wyniki organ I instancji przedstawił w uzasadnieniach decyzji. W związku z tym organy celne pozyskały informacje z EUROSTATU odnośnie średniej ceny jednostkowej towarów o podanych w zgłoszeniu celnym kodach CN, sprowadzonych z Chin w okresie od września 2010 r. do marca 2011 r., by określić średnią cenę dla towarów zakwalifikowanych do wskazanych kodów CN, zestawiając je z cenami towarów ze wszystkich krajów unijnych na podstawie kodu taryfy celnej, sprowadzonych z Chin w okresie zbliżonym do daty zgłoszenia celnego, porównując je jeszcze dodatkowo ze średnią ceną podaną w SAD przez skarżącego. Nadto, mając na względzie, że należy ustalić najbardziej wiarygodną, rzetelną cenę transakcyjną przedmiotowych towarów organy, w ramach współpracy celnej przewidzianej decyzją Rady z dnia 16 listopada 2004 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz.U.UE.L.2004.375.19 z dnia 2004.12.23), zwróciły się o weryfikację wskazanych przez nie faktur. Posiadając uzyskane w ramach tej współpracy dokumenty z chińskich deklaracji eksportowych, w ramach których znane były warunki dostawy przedmiotowych towarów, jako dostarczone na statek (Free On Board, w skrócie FOB), mając na względzie okoliczność, że w zgłoszeniu celnym wskazano, że towar był dostarczony w warunkach CIF(tj. Cost, Insurance, Freight – koszt, ubezpieczenie i fracht), organy ustaliły, zwracając się do firmy, która zgodnie z konosamentem Bill of Lading o wskazanym nr, dokonywała usługi transportu towaru drogą morską, średnią cenę frachtu z portów chińskich do H, jak to wskazano w konosamencie i w okresie kiedy był on sporządzany z uwzględnieniem wysokości kosztów transportu i sytuacji, kiedy warunki dostawy zostały określone. Pozwoliło to obliczyć organom wartość towaru przy realizacji transakcji na warunkach FOB, ustaloną w wyniku odjęcia od wartości towaru określonej w SAD przez firmę W z N, uprzednio uzyskanej średniej ceny frachtu morskiego. Powyższe dało podstawę do zakwestionowania wiarygodności w zadeklarowanych w zgłoszeniach celnych wartości celnej towarów i uznania, że podana przez skarżącego w zgłoszeniach celnych wartość celna towaru nie mogła stanowić ceny faktycznie zapłaconej lub należnej, o której mowa w art. 29 WKC, gdyż podana wielkość w jest nieobiektywna. Takie działania organów celnych Sąd uznał za wystarczające do podważenia wiarygodności zgłoszenia celnego, a dokonane wnioski w wyniku analizy pozyskanego materiału porównawczego za spójne i logiczne. Sąd podzielił ustalenia organów, że poddane analizie materiały porównawcze oraz wskazane przez nie dokumenty były wystarczające i miarodajne do zakwestionowania wartości transakcyjnej przedmiotowego towaru. Postanowienia umowy między Wspólnotą Europejską, a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych wyraźnie stanowią, że celem jej zawarcia było dążenie do dokładnego ustalania wysokości ceł i innych podatków, w szczególności w celu właściwego stosowania przepisów dotyczących wartości celnej, pochodzenia i klasyfikacji taryfowej, by ograniczyć wszelkie działania sprzeczne z przepisami celnymi, które szkodzą interesom ekonomicznym, podatkowym i handlowym Umawiających się Stron. Organy celne Stron udzielają więc sobie wzajemnej pomocy, przekazując informacje służące właściwemu stosowaniu przepisów celnych, zapobieganiu naruszeniom, prowadzeniu dochodzeń oraz zwalczaniu wszelkich działań sprzecznych z przepisami celnymi, a pomoc ta dotyczy wszystkich organów administracyjnych Umawiających się Stron. Wyraźnie wynika z postanowień art. 11 ust. 2 ww. Umowy, że na żądanie organu wskazującego organ otrzymujący wniosek udziela informacji pozwalających stwierdzić - co należy z całą stanowczością podkreślić – prawdziwość dokumentów urzędowych okazanych przy zgłoszeniu towaru organom celnym wnioskującej strony, czy towary zostały prawidłowo wywiezione bądź odpowiednio wwiezione na terytorium jednej z Umawiających się stron. Organ otrzymujący wniosek przekazuje na piśmie wyniki badania organowi wnioskującemu wraz z odpowiednimi dokumentami i uwierzytelnionymi kopiami. Podstawą weryfikacji tej wartości nie mogły, być więc, wbrew twierdzeniom skarżącego, wartości wskazane w świadectwie pochodzenia, jak i faktury, czy też inne wskazane przez niego dokumenty, co do których istnieje podejrzenie że są nieprawidłowe lub sfałszowane. Podkreślić należy, że zasadnie organy podnoszą, iż świadectwo pochodzenia nie jest dokumentem odzwierciedlającym wartość celną jako cenę faktycznie należną lub zapłaconą, lecz jest jedynie dokumentem potwierdzającym pochodzenie towaru. Wobec powyższego nie było też konieczności prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność zawarcia przez skarżącego transakcji dotyczącej przedmiotowego towaru. Trafnie bowiem podnosi NSA w wyroku z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt V SA 1802/02; niepubl., że: "Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Ponieważ o wartości transakcyjnej decyduje cena zapłacona lub należna to nie może być traktowana jako wyłączny dowód określający tę wartość wadliwie podana w dokumentach celnych cena towaru. Organ celny nie jest związany treścią składanych dokumentów ani deklarowaną wartością, lecz obowiązany jest wartość tę ustalić samodzielnie, w granicach zasady swobodnej oceny dowodów i w określonym przepisami celnymi trybie." Z tegoż też względu organy celne nie miały konieczności poddawania analizie treści umowy (transakcji), zawartej przez skarżącego z chińskim sprzedawcą. Skoro więc wartość celna wwiezionego do Wspólnoty przedmiotowego towaru nie mogła zostać ustalona na podstawie art. 29 WKC wskutek zakwestionowania wiarygodności zgłoszenia celnego, to organy miały w pełni podstawy do odmowy zastosowania ustalenia jej metodą wartości transakcyjnej, zgodnie z postanowieniami art. 181a RWKC. W takim wypadku zasadnie organy przeszły do drugiego etapu – ustalania wartości celnej towaru, zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 WKC – stosując w kolejności litery: a), b), c), d) ust. 2 tego przepisu, aż do pierwszej litery na podstawie której jest możliwe ustalenie tej wartości z wyjątkiem przypadku, gdy taka wartość nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery. Również i w tym etapie postępowania postimportowego orzekające organy w sposób przekonywujący wykazały, że nie mogły ustalić wartości celnej przedmiotowego towaru w postaci "spodni damskich z bawełny", "kurtek damskich z włókien chemicznych" oraz "płaszczy damskich z włókien chemicznych", sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty, plasującej się na tym samym poziomie handlu – metodą zastępczą - wartości transakcyjnej towarów identycznych, gdyż mimo, że są to towary tego samego typu, posiadające ten sam skład surowcowy i są klasyfikowane w tej samej pozycji taryfy celnej, nie można było z całą stanowczością uznać ich za spełniające cechy towarów identycznych. Pozostało więc organom ustalenie wartości celnej towarów metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych, a więc towarów, które zostały wytworzone w tym samym kraju, co towary podlegające wycenie, nie będąc podobnymi pod każdym względem, posiadającymi podobne cechy i skład materiałowy, co pozwala im pełnić te same funkcje i być towarami handlowo wymiennymi. Także i w tym zakresie organy wykazały, że uzyskane dokumenty w postaci chińskich deklaracji eksportowych były wystarczającym materiałem porównawczym do ustalenia tą metodą wartości celnej przedmiotowych towarów, wobec postanowień wskazanej już umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych. Za każdym razem, jak wykazał organ, brano pod uwagę towary sprzedane przez chińską firmę B, firmie W, w celu wywozu do Wspólnoty, pochodzące z Chin, tego samego rodzaju, posiadające ten sam skład surowcowy, taki sam opis towaru, ten sam kod CN, jednakową jakość i renomę, sprzedawane na tym samym poziomie handlu. Trafnie więc organy uznały, że powyższe wyszczególnienie bezsprzecznie dowodzi, że porównywane towary były towarami podobnymi w myśl art. 30 ust. 2 lit b) WKC. W konsekwencji, skoro zakwestionowana wartość celna obejmowała dostawę bez frachtu, to przy jej obliczeniu uwzględnioną średnią cenę frachtu morskiego doliczając kwoty tego rodzaju transportu. Przedstawiony przez organy sposób wyliczenia wartości celnej metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych nie budzi więc w świetle odpowiednich w tym zakresie regulacji WKC wątpliwości. Zatem nie mogły zostać uznane za wiarygodne dokumenty w postaci deklaracji celnych, zgłoszonych przez skarżącego, gdyż wskazane w niego ceny towarów, jak się okazało, nie odzwierciedlały faktycznej ceny ich zakupu. Całkowicie chybione są więc zarzuty naruszenia w tym względzie przepisów postępowania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73. ust. 1 ustawy prawo celne poprzez przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia wartości transakcyjnej towarów objętych przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi przez organ I instancji bez udziału skarżącego polegającym na całkowicie bezkrytycznym oparciu zaskarżonej decyzji na "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" wystawionym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej bez zapewnienia stronie możliwości jakiegokolwiek uprzedniego odniesienia się do treści przedmiotowego dokumentu, zweryfikowania jego poprawności jak również wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy wartością transakcyjną wskazaną w dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a "wydruku z ewidencji administracji chińskiej" przedłożonym przez organy Chińskiej Republiki Ludowej, wskazać należy, że postępowanie weryfikacyjne jest postępowaniem specyficznym. W postepowaniu tym, jak słusznie wskazały organy celne, biorą udział jedynie organy celne państwa importującego i eksportującego. Wynik tej weryfikacji może być pozytywny bądź negatywny. Postępowanie to nie kończy się więc wydaniem decyzji, rozstrzygającej istotę sprawy, czy też w inny sposób kończącej postępowanie. Nie jest to więc "klasyczne postępowanie celne", w którym obowiązkiem organów byłoby zapewnienie stronom czynnego udziału w każdym jego stadium. Podnoszenie zatem zarzutu w tym względzie jest całkowicie pozbawione racji. Natomiast w postępowaniu, zakończonym kontrolowanymi decyzjami w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania długu celnego, czy podatku od towarów i usług z tytułu importu, skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu. Pełnomocnik skarżącego, ani sam skarżący, nie zgłosili żadnych wniosków dowodowych na okoliczność, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym cena transakcyjna towarów jest ceną faktycznie zapłaconą lub należną mimo, że organ powiadomił pełnomocnika skarżącego o możliwości ustosunkowania się do zebranych dowodów. Ograniczono się jedynie do twierdzeń, że skarżący udokumentował, dołączonymi do zgłoszeń celnych dokumentami, że wskazana w nich cena, jest ceną faktycznie zapłaconą i zgodną z zadeklarowaną. Wbrew zarzutom skargi, organy zebrały materiał dowodowy w stopniu wystarczającym do wydania decyzji i materiał ten potwierdza zasadność tych rozstrzygnięć. Ocena tego materiału mieści się w granicach swobodnej oceny i nie jest oceną dowolną, jak zarzuca skarżący. Sąd nie uwzględnił również zarzutu skargi odnośnie naruszenia przez organy przepisu 56 ustawy Prawo celne w zw. z art. 221 ust. 4 WKC, Zgodnie z art. 221 ust. 3 WKC powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury odwoławczej. Zgodnie z ust. 4 tego przepisu, jeżeli dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego, dłużnika można powiadomić o kwocie długu celnego na warunkach przewidzianych w obowiązujących przepisach, po upływie terminu trzech lat, określonych w ust. 3. W razie zastosowania przez organy celne przepisu art. 221 ust. 4 WKC, termin retrospektywnego zaksięgowania długu celnego określa art. 56 ustawy Prawo celne. Przepis ten z kolei stanowi, że w przypadku, o którym mowa w art. 221 ust. 4 WKC, powiadomienie dłużnika o kwocie należności nie może nastąpić po upływie 5 lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Art. 221 ust. 3 zdanie drugie WKC stosuje się odpowiednio. W przedmiotowych sprawach zarzut naruszenia powyższych przepisów jest nieuzasadniony. Z uzasadnień decyzji organu I instancji wynika, że w dniu 20 września 2012 r., postanowieniem sygn. akt [...], prokurator Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej, po zapoznaniu się z materiałami w sprawie z zawiadomienia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na podstawie art. 151 a § 1 wz. z art. 37 § 1 kks, wszczął śledztwo w sprawie: wprowadzenia w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 30 stycznia 2012 r., funkcjonariuszy Izby Celnej w błąd, co do rzeczywistej wartości importowanej - za pośrednictwem między innymi spółek W z Cypru i L z Belgii - z Chin odzieży tekstylnej, skutkiem czego doszło do uszczuplenia należności celnej nie mniejszej niż 850.350 złotych, to jest o przestępstwo z art. 87 § 1 kks w zw. z art. 37 par. 1 pkt 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks oraz w sprawie narażenia, w okresie od 1 stycznia 2010 roku do 30 stycznia 2012 r. Skarbu Państwa, na uszczuplenie podatku od towarów i usług (...) to jest o przestępstwo z art. 56 § 1 kks i art. 76 § 1 kks i art. 55 § 1 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i a art. 6 § 2 kks. Informację o tym fakcie zawarł również Naczelnik Urzędu Celnego w zaskarżonej decyzji. Zatem organ odwoławczy słusznie nie przyznał racji pełnomocnikowi skarżącego twierdząc, że "wskazana decyzja ogranicza się jedynie do niejasnego i gołosłownego wskazania, że "dług celny powstał na skutek czynu podlegającego, w chwili popełnienia, wszczęciu postępowania karnego". W uzasadnieniu postanowienia o wszczęciu śledztwa prokurator wyjaśnił m.in., że w dniu 18 września 2012 r. do Wydziału Prokuratury Okręgowej wpłynęły materiały z zawiadomienia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego dotyczące nieprawidłowości w zakresie rozliczania należności celnych dużej wartości przez firmę skarżącego, a polegających na zaniżaniu wartości importowanych z Chin ubrań tekstylnych w ilościach hurtowych, za pośrednictwem firmantów- spółek W z Cypru i L z Belgii, które to działania miały wpływ również na określenie podatku VAT należnego Skarbowi Państwa. W konsekwencji słusznie organy uznały, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 221 ust. 4 WKC, tj. w sprawie istnieje wyraźny związek pomiędzy powstaniem długu celnego, a czynem polegającym na wprowadzeniu w błąd organu celnego poprzez podanie nieprawdziwych danych w zgłoszeniu celnym dotyczących rzeczywistej wartości transakcyjnej przedmiotowego towaru oraz czyn, który spowodował powstanie długu celnego był w momencie popełnienia zagrożony przez obowiązujące przepisy sankcją karną. Jednocześnie podkreślić należy, że przepis art. 221 ust. 4 WKC nie wymaga, aby istniało orzeczenie stwierdzające fakt popełnienia przestępstwa, ani nawet aby wszczęte było postępowanie karne. Organy celne we własnym zakresie decydują i oceniają, czy miał miejsce czyn podlegający w chwili popełnienia wszczęciu postępowania karnego. Kwalifikacja czynu, o którym mowa w art. 221 ust. 4 WKC leży w kompetencji organów celnych, powołanych do określania kwoty należności celnych wywozowych lub przywozowych. Z powyższych względów Sąd nie podzielił także zarzutu skarżącego, że skoro skarżący nie został powiadomiony o wszczęciu śledztwa w 2012 r., to nie ma wobec niego zastosowanie art. 221 ust. 4 WKC. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że już w 2012 r. prokurator, dokonując kwalifikacji czynu, jednoznacznie wskazał, że czyn, który spowodował powstanie długu celnego, w momencie jego popełnienia zagrożony był sankcją karną, co uzasadniało zastosowanie art. 221 ust. 4 WKC. Stanowisko to, jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy wynika z wyroku ETS z dnia 18 grudnia 2007 r. (C-62/06, publ. LEX nr 354391). W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie organy zasadnie zastosowały wobec skarżącego dłuższy, pięcioletni termin powiadomienia wynikający z powołanych przepisów. A skoro powstanie długu celnego miało miejsce w dniu [...] 2010 r., to pięcioletni termin upłynął w dniu 15 grudnia 2015 r., oraz odpowiednio 20 grudnia 2010 r. - pięcioletni termin upłynął w dniu 20 grudnia 2015 r. Natomiast skarżącemu doręczono przedmiotowe decyzje organu pierwszej instancji w dniu 16 listopada 2015 r., a więc przed upływem wskazanego terminu przedawnienia. Zatem zarzut przedawnienia jest niezasadny. Za nieuzasadnione uznał Sąd także zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy obu instancji działały na podstawie i zgodnie z przepisami prawa, stosownie do zasady wyrażonej w art. 120 Ordynacji podatkowej. Zmiana wartości celnej towaru oraz kwoty długu celnego dokonana powyższymi decyzjami obligowała organy celne do prawidłowego określenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Treść decyzji podatkowych jest bowiem ściśle związana z treścią decyzji celnych, gdyż zgodnie z art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Odnosząc się do argumentacji skarg w sprawach podatkowych wskazać należy, że skarżący nie kwestionował wysokości należności podatkowych. Również kontrola zaskarżonych decyzji nie wykazała, aby organy celne orzekające w przedmiocie tych należności naruszyły obowiązujące przepisy. Zarówno decyzje wydana w sprawie wartości celnej towarów oraz kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu, jak i decyzje określające podatek od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowych towarów zostały wydane na podstawie obowiązujących przepisów. Dowody, na których oparto przedmiotowe decyzje oraz motywy podjętych rozstrzygnięć zostały wskazane przez organy w uzasadnieniach tych decyzji. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania tj. art. 122, czy art. 123 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyjaśnienia przez organ wszystkich okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, a nadto wyjaśnił i wykazał w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji jakie zebrane dowody i poczynione na ich podstawie ustalenia przesądziły o wydaniu zaskarżonych decyzji. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się uchybień procesowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a przyjętą przez organ ocenę dowodów nie należało uznać za pozbawioną znamion dowolności. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżone decyzje naruszają przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy .