III SA/Kr 601/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r. nr [....] w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 lutego 2013 r., nr [....] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 25 lutego 2013 r., znak: [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] 2012 r. w sprawie odmowy umorzenia opłaty w kwocie 27.370,00 zł za zajęcie pasa drogowego w ulicy [...] w K., w celu wykonania "wygrodzenia terenu budowy". Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. S., który zarzucił jej naruszenie szeregu norm kodeksu postępowania administracyjnego oraz obrazę przepisów prawa materialnego, w sytuacji gdy zostały spełnione przesłanki udzielenia ulgi. Ponadto skarżący wniósł w oparciu o art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r. nr [...] w sprawie naliczenia opłaty za zajęcie pasa drogowego ulicy [...] w K. W uzasadnieniu wniosku podano, że zasadne jest wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość należności za zajęcia pasa drogowego, albowiem - co wynika z akt sprawy - wniosek o umorzenie jest w pełni zasadny, zaś ewentualne przymusowe wykonanie przedmiotowej decyzji narazi skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody polegającej na pozbawieniu go znacznej kwoty pieniężnej. Podniesiono, że decyzja z dnia [...] 2010 r. mieści się w granicach tej samej sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. W związku z tym, zakresem art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty w stosunku do których toczy się postępowanie trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Takie rozumienie omawianego zwrotu normatywnego prezentowane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, gdzie podkreśla się, że zwrot "w granicach danej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2012 r., I GSK 1500/12, LEX nr 1239312, postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., II OZ 139/12, LEX nr 1121277). Niniejsze postępowanie wszczęte skargą M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczy sprawy, której przedmiotem jest umorzenie opłaty za zajęcie pasa drogowego ulicy [...] w K. Zatem w tym postępowaniu Sąd będzie badać czy organy zasadnie odmówiły umorzenia nałożonej ostateczną decyzją opłaty za zajęcie pasa drogowego. Natomiast skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej opłatę (decyzji pierwotnej). W ocenie Sądu nie zachodzi tożsamość przedmiotowa niniejszej sprawy ze sprawą zakończoną decyzją z dnia [...] 2010 r. nr [...], zatem nie można uznać, aby sprawy te tworzyły tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Pomiędzy sprawą dotyczącą określenia wysokości należności za zajęcie pasa drogowego a sprawą umorzenia tej należności nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Brak też tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r. nr [...] nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu. Ponadto Sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymać wykonanie także innych decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy dopiero wtedy, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji innej niż zaskarżona, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2012 r., I OSK 2484/12, LEX nr 1269655). W pierwszej kolejności przedmiotem oceny sądu winny być zaskarżone decyzje ostateczne. Dopiero, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2013 r., II OZ 42/13, LEX nr 1274500). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczył decyzji zaskarżonej do sądu w niniejszym postępowaniu. Wreszcie należy podnieść, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., II OSK 2914/12, LEX nr 1240731, postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2012 r., II OZ 1075/12, LEX nr 1240790). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., II FZ 988/12, LEX nr 1240582). W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie spełnia wyżej wskazanych wymogów, gdyż ogranicza się wyłącznie do przytoczenia ustawowych podstaw wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, w oparciu o treść art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.