III SA/Kr 723/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. K. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 16 marca 2016r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie pisma w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego bez wypowiedzenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100). Pismem z dnia 28 stycznia 2016r. nr [...] Prezydent Miasta odwołał M. K. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego, bez wypowiedzenia. Pismem z dnia 10 lutego 2016r. M. K., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie pisma z dnia 28 stycznia 2016r. nr [...]. W dniu 16 marca 2016r. Prezydent Miasta, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia8 marca 1990r. o samorządzie gminym (Dz. U. z 2015r. poz. 1515 z późn. zm.) oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015r. poz. 2156 z późn. zm.), wydał zarządzenie nr 649/2016 w sprawie nieuwzględnienia wezwania Pani M. K. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie pisma Nr [...] Prezydent Miasta z dnia 28 stycznia 2016r. w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego bez wypowiedzenia. Pismem z dnia 11 kwietnia 2016r. M. K. wniosła skargę na powyższe zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 16 marca 2016r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, gdyż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje złożenia skargi na zarządzenie lub uchwałę organu gminy odmawiające uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, względnie o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016r. poz. 446), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z treści tego przepisu wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała lub zarządzenie w sprawie z zakresu administracji publicznej, naruszająca interes prawny lub uprawnienie skarżącego, zaś dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego warunkuje spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi w postaci bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem interesu prawnego lub uprawnienia. Odpowiedź organu na wezwanie stanowi jedynie element procedury otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia. Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny "skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienia sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu" (postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2008r., sygn. akt II OSK 1770/08, LEX nr 574449). Celem wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest m.in. uniknięcie postępowania przed sądem administracyjnym, czyli chodzi o usunięcie naruszenia prawa bez niepotrzebnego wdawania się w spór przed sądem administracyjnym. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy ewentualnemu wyeliminowaniu naruszenia prawa, którego dopuszczono się wcześniejszą uchwałą z zakresu administracji publicznej, to zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega nie odpowiedź wydana na skutek rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale czynność, którą to prawo w ocenie jednostki naruszono (postanowienie NSA z dnia 16 października 2012r., sygn. akt I OSK 2377/12, LEX nr 1269649). Prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje zatem tylko na tę pierwotną uchwałę lub zarządzenie, wydane w sprawie z zakresu administracji publicznej i naruszające interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Nie przysługuje natomiast skarga do sądu administracyjnego na zarządzenie stanowiące odpowiedź Prezydenta Miasta na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Skarga na takie zarządzenie pozostaje poza określonym w art. 3 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakresem spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych i nie podlega również zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprawa będąca przedmiotem skargi pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych i z tego powodu skargę odrzucił, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.