III SA/Kr 78/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawach ze skarg E. S. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2013 r., nr [...] [...] [...] [...] [...] [...] [...] w przedmiocie uznania przyznanego świadczenia za nienależnie pobrane postanawia: odmówić przywrócenia terminu Na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r., na której obecna była skarżąca E. S., Sąd zamknął rozprawę i postanowił odroczyć ogłoszenie orzeczenia na dzień 18 listopada 2014 r. Skarżąca E. S. w dniu 5 listopada 2014 r. złożyła w tut. Sądzie wniosek o "sporządzenie pisemnego wyroku wraz z uzasadnieniem". W dniu 18 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok, w którym oddalił skargi skarżącej na decyzje SKO z dnia 12 września 2013 r. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 78/14. Pismem z dnia 30 stycznia 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, że cierpi na depresję i znajduje się w złym stanie psychicznym. Ponadto 12 listopada 2014 r. przeszła zabieg okulistyczny, który jej zdaniem nie przyniósł oczekiwanej popraw, a wręcz przeciwnie pogorszenie widzenia, co również negatywnie wpłynął na jej samopoczucie. Dodała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie może liczyć na pomoc osób trzecich w prowadzeniu swoich spraw. Do wniosku załączyła zaświadczenie od lekarza okulisty, że w dniu 12 listopada 2014 r. przebyła zabieg okulistyczny oka prawego oraz zaświadczenie lekarza psychiatry z dnia 22 grudnia 2014 r, że ze względu na ww. zabieg musiała odstawić leki psychotropowe, co pogorszyło jej samopoczucie psychiczne, a nadto z uwagi na złą kondycję finansową nadal nie zażywa wszystkich leków. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżąca wskazała, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 24 stycznia 2015 r. Jak stwierdziła, dopiero pod koniec stycznia jej znajoma M. K. przyniosła potrzebne jej leki antydepresyjne, przez co poczuła się na tyle dobrze aby w dniu 30 stycznia 2015 r. napisać wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżąca dodała, że jest osobą samotną z pierwszą grupą niepełnosprawności, niedowidzącą, używającą wózka inwalidzkiego nie mającą możliwości wyręczenia się inną osobą w sprawach urzędowych. Podała także, że w dniu 10 stycznia 2015 r. złamała prawą rękę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Kryterium braku winy wynikające z art. 86 § 1 P.p.s.a. jako warunek przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności strony przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1199/13). Oznacza to, że strona wnosząca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodzianie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 553/14). W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że w niniejszej sprawie miały miejsce ww. przesłanki. Przede wszystkim z zaświadczeń lekarskich nie wynika aby skarżąca nie była w stanie osobiście złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przepisanym terminie. Odnośnie przebytego zabiegu, z przedłożonego zaświadczenia nie wynika jaki był jego rodzaj, a nadto w zaleceniach wskazano jedynie odpoczynek i unikanie wysiłku. W żaden sposób nie można wywnioskować z niego, że skarżąca była pozbawiona możliwości osobistego działania w postaci sporządzenia i złożenia jednozdaniowego wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku. Dodatkowo z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego nie wynika, aby stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej poruszanie się, w szczególności udanie się na pocztę czy też do sądu. Nadto skarżąca nie wykazała też, że była pozbawiona ewentualnej pomocy ze strony osób trzecich (np. w zaniesieniu pisma na pocztę), co więcej w piśmie z dnia 14 kwietnia 2015 r. wskazała, że korzysta z pomocy znajomej M. K. Skarżąca nie wykazała też aby zabieg okulistyczny jakiemu się poddała w dniu 12 listopada 2014 r. miał charakter nagły i niespodziewany. W tym kontekście przytoczyć należy treść postanowienia z 5.09.2013 r. (II FZ 746/13, LEX nr 1364189), w którym NSA wskazał, że przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej jest z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników, czy innych osób. Dodatkowo Sąd zauważa, też że w początkowej fazie postępowania sądowego skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika profesjonalnego jednakże na dalszym etapie cofnęła ten wniosek oświadczając, że będzie działać samodzielnie. Zatem była przekonana o zdolności do samodzielnego działania w sprawie. Okoliczność ta pozostaje w sprzeczności z twierdzeniami wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oraz pisma skarżącej z dnia 14 kwietnia 2015 r. gdzie skarżąca twierdziła, że jej stan zdrowia uniemożliwiał jej osobiste działanie w sprawie. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność choroby czy też podeszły wiek i zły stan zdrowia nie przesądzają jeszcze o braku winy w uchybieniu terminowi. Powołanie się na te okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że powyższe uchybienie nastąpiło bez winy strony (por. postanowienia NSA: z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 701/14, Lex nr 1493036, z dnia 23 września 2014 r. sygn. akt II GZ 540/14, Lex nr 1530548). Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 P.p.s.a. nie uwzględnił niniejszego wniosku o przywrócenie terminu.