III SA/Kr 803/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. D. z dnia 22 października 2015r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2014r. sygn.akt III SA/Kr 803/14 oddalającego skargę K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 lutego 2015 r. (dowód doręczenia – k. 56 akt sądowych). Pismem z dnia 7 lipca 2015 r. skarżący złożył osobiście wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. W wykonaniu zarządzenia z dnia 16 lipca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez wniesienie tej skargi kasacyjnej – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 lipca 2015 r. (dowód doręczenia – k. 81 akt sądowych), a zatem termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 3 sierpnia 2015 r. Z kolei przedmiotowa skarga kasacyjna, nadana w placówce operatora pocztowego "InPost" wpłynęła do Sądu w dniu 5 sierpnia 2015 r. Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 7 lipca 2015r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżący uzupełnił braki formalne wniosku o przywrócenie terminu już po terminie, tj. po 3 sierpnia 2015 r. Odpis tego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 sierpnia 2015 r. W dniu 27 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podał, że ""obarczanie skarżącego winą za nieumyślną omyłkę wyznaczonego pełnomocnika z urzędu wydaje się być nazbyt rygorystyczne". Pismem z dnia 22 października 2015 r. (data wpływu do tut. Sądu 26 października 2015 r.) skarżący ponownie wniósł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego nastąpiło bez jego winy i nie powinien ponosić skutków uchybień, jakich dopuścił się ustanowiony w sprawie pełnomocnik. Zdaniem skarżącego nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy jest również waga popełnionego przez pełnomocnika uchybienia, który nadał przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną w placówce pocztowej InPost w dniu 3 sierpnia 2015 r. zamiast w placówce Poczty Polskiej. Ponadto skarżący podał, że decyzję o wniesieniu środka zaskarżenia podjął samodzielnie, mimo, iż wcześniej po zapadnięciu przedmiotowego wyroku i po konsultacji z pełnomocnikiem, takiego zamiaru nie wyrażał. Następnie postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. oddalano wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie , który postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r. o sygn. akt I OZ 1810/15 oddalił to zażalenie. Sąd w uzasadnieniu postanowienia podkreślił, iż przedmiotowe zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ppsa Sąd postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona we wniosku o przywróceniu terminu uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.) A zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (zob. postanowienia NSA z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I FZ 394/14, z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt I GZ 498/14). Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (zob. postanowienie NSA z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 523/14; LEX nr 1530539). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bowiem skarżący nie wykazał, że do uchybienia terminu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej doszło bez jego winy. Podkreślić trzeba, że "wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik lub kurator procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika lub kuratora procesowego" (tak: B. Dauter "Komentarz do art. 86 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego, wykonujący zawód radcy prawnego nie dochował należytej staranności w prowadzeniu spraw osoby, którą reprezentuje. Od wykwalifikowanego prawnika zajmującego się zastępstwem procesowym należy bowiem oczekiwać wiedzy o zasadach obowiązujących przy składaniu pism procesowych za pośrednictwem operatora pocztowego. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał również na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzony przez pełnomocnika skarżącego był już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia tut. Sądu w postanowieniu z dnia 14 września 2015 r., od którego wniesione zażalenie zostało oddalone postanowieniem z 14 stycznia 2016 r. Począwszy od wydania postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, okoliczności niniejszej sprawy nie uległy zmianie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ppsa postanowiono, jak w sentencji.