III SA/Kr 833/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka Protokolant sekretarz sądowy Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy Szczawnica na uchwałę Rady Miejskiej w Szczawnicy z dnia 25 czerwca 2018 r. nr L/346/2018 w sprawie wynagrodzenia Burmistrza Miasta i Gminy Szczawnica postanawia skargę odrzucić. Rada Miejska w Szczawnicy podjęła w dniu 25 czerwca 2018 r. uchwałę nr L/346/2018 w sprawie wynagrodzenia Burmistrza Miasta i Gminy Szczawnica. Pismem z dnia 24 lipca 2018 r. skarżący Burmistrz Miasta i Gminy Szczawnica G. N. wniósł skargę na powyższą uchwałę. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postepowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Kwestię dopuszczalności skargi na uchwały organów gminy reguluje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), stanowiąc, że każdy, czyjego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Możliwość zaskarżania uchwał organów samorządu terytorialnego przewiduje również art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Szczawnicy z dnia 25 czerwca 2018 r. nr L/346/2018 w sprawie wynagrodzenia Burmistrza Miasta i Gminy Szczawnica. Zaskarżona uchwała reguluje kwestię wynagrodzenia burmistrza, w związku z czym dotyczy ona sfery prywatnoprawnej, tj. relacji pracodawca - pracownik, nie zawiera przy tym jakichkolwiek innych regulacji prawnych. Nie jest zatem uchwałą z zakresu administracji publicznej. Powyższe powoduje, że zaskarżona uchwała nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 101a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, bowiem przepis ten pozwala osobie, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy, na wniesienie na ten akt skargi do sądu administracyjnego tylko wówczas, gdy dotyczy on sprawy z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 876/13). Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia burmistrza, stanowienie o kierunkach jego działania oraz przyjmowanie sprawozdań z jego działalności. W podstawie prawnej wskazano również art. 8 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2016, poz. 902 ze zm.), który stanowi, że czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności - wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy w drodze uchwały. Niewątpliwe zatem, uchwała ta ustalając wynagrodzenie burmistrza w ramach zasad uregulowanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 maja 2018 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 936 ze zm.) podjęta została w sprawie ze stosunku pracy. Kreuje ona bowiem jeden z warunków koniecznych umowy o pracę (art. 29 § 1 pkt 3 kodeksu pracy), jest zatem niczym innym jak postanowieniem umowy o pracę. Sprawy zaś ze stosunku pracy, w tym sprawy wynagrodzenia, nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej. Właściwą drogą rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Powyższe potwierdza ustawa o pracownikach samorządowych, która w art. 43 ust. 2 wskazuje, że spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2013 r. II OSK 1496/13). Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie wynagrodzenia burmistrza powoduje, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucić.