III SA/Kr 982/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-10-06

Skład orzekający: Wojciech Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rada Miasta Gorlice, jako organ wykonawczy, jest legitymowana do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego stwierdzające nieważność uchwały Rady Miasta Gorlice?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez Radę Miasta Gorlice na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego jest niedopuszczalna, ponieważ zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, legitymację do złożenia takiej skargi posiada wyłącznie gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone. Rada Miasta Gorlice, jako organ wykonawczy, nie jest podmiotem uprawnionym do samodzielnego wniesienia skargi w imieniu własnym.
Stan faktyczny
Wojewoda Małopolski stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Gorlice w sprawie rozpatrzenia skargi. Rada Miasta Gorlice wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, zarzucając naruszenie prawa materialnego i procesowego. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 300 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Gminy Gorlice na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 29 czerwca 2015 r. nr: WN-II.4131.1.18.2015 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr 89/IX/2015 Rady Miasta Gorlice z dnia 28 maja 2015 r. w sprawie rozpatrzenia skargi. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Wojewoda Małopolski w dniu 29 czerwca 2015 r. rozstrzygnięciem nadzorczym nr: WN-II.4131.1.18.2015 stwierdził nieważność uchwały Nr 89/IX/2015 Rady Miasta Gorlice z dnia 28 maja 2015 r. w sprawie rozpatrzenia skargi. W dniu 22 lipca 2015 r. Rada Miasta Gorlice wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe rozstrzygnięcie formułując przeciwko niemu zarzuty naruszenia prawa materialnego jak i procesowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozstrzygnięcia była ocena dopuszczalności wniesienia skargi przez skarżącego – Radę Gminy Gorlice na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego stwierdzające nieważność uchwały Rady Miasta Gorlice w sprawie rozpatrzenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i przyczyn podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, oczywisty brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi (tak: wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04 LEX nr 175364). Podlegająca odrzuceniu skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 29 czerwca 2015 r. nr: WN-II.4131.1.18.2015 została wniesiona przez Radę Miasta Gorlice reprezentowaną przez Przewodniczącego Rady Miasta Gorlice. Z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) wynika wprost i nie budzi wątpliwości na gruncie orzecznictwa, że do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone (wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1999 r., sygn. II SA 1244/98). Podstawą wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uchwała lub zarządzenie organu gminy, który podjął uchwałę lub zarządzenie, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 1992 r. SA/Wr 529/92 ONSA 1992/2/47, w którym przyjęto, że artykuł 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody przez jakikolwiek podmiot inny niż gmina lub związek komunalny nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie to narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu (podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 1992 r., SA/Wr 22/92 ONSA 1993/1/25). Wprawdzie powołane powyżej orzeczenia zapadły na gruncie m.in. nieobowiązujących już przepisów działu VI k.p.a., ale zachowują one swoją aktualność wobec treści uregulowań art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym (postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2003 r., sygn. II SA 3555/03). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2005 r. OSK 1229/04, LEX nr 175364 przepis art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym legitymację do złożenia skargi do sądu administracyjnego przyznaje wyłącznie gminie lub związkowi międzygminnemu, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone. Ponadto ograniczenie legitymacji do zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzoru wynika też expressis verbis z art. 148 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi "Sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego uchyla ten akt". Również w nowszym orzecznictwie podkreśla się, że "stronami w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze są jedynie organ nadzoru i jednostka samorządu terytorialnego, której aktu lub czynności rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy (art. 98 ust. 3 i 3a u.s.g.). W świetle dyspozycji tego przepisu nie jest dopuszczalne, aby skargę na podstawie art. 98 ust. 1 u.s.g. mógł wnieść inny podmiot niż gmina lub związek międzygminny" (postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2014 r., II OSK 915/14, NZS 2014/3/3; postanowienie NSA z dnia 29 pwździernika 2013 r., II OSK 2691/13, LEX nr 1435119). Oznaczenie w skardze strony skarżącej, treść uzasadnienia skargi oraz adnotacja na jej końcu, zgodnie z którą została ona złożona "w imieniu Rady Miasta Gorlice" nie pozostawia wątpliwości, że skarga została złożona nie przez jednostkę samorządu terytorialnego lub w imieniu tej jednostki, tj. Miasta Gorlice, lecz przez organ wykonawczy, tj. Radę Miasta Gorlice we własnym imieniu. Nie zmienia tego faktu dołączone do akt pełnomocnictwo udzielone Przewodniczącemu Rady Miasta Gorlice przez Burmistrza Miasta Gorlice, skoro Przewodniczący wniósł skargę wyłącznie w imieniu Rady Miasta Gorlice. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skarga została wniesiona przez inny podmiot niż podmiot wymieniony w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym i jako taka jest niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło