III SA/Kr 999/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. K. – R. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. B. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 sierpnia 2008 r. nr [...] nr [...] nr [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi R. K. – R. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej [...] w K. kwotę 600 zł (słownie: sześćset złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniami z dnia 26 listopada 2008 r. wydanymi w sprawach zapisanych do sygn. akt III SO/Kr 9/08-13/08 ustanowiono dla strony adwokata, którego, Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie wyznaczyła w osobie mecenasa R. K. – R. Wymienione sprawy otrzymały następnie oznaczenie III SA/Kr 999/08-1003/08 a na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył je do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt III SA/Kr 999/08 (vide: protokół k. 63). Wyznaczony adwokat podjął przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie czynności a po wydaniu przez ten sąd wyroku (k. 114) sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k.130-133). W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie brał udziału (vide: kopia protokołu rozprawy z 9.12.10 r. sygn. I OSK 1160/10). Z uwagi na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał zawartego w skardze kasacyjnej wniosku adwokata o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej, które nie zostały uiszczone w całości ani w części (vide: k. 153v), adwokat w piśmie złożonym dnia 21 lutego 2011 r. ponowił swój wniosek, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części przez skarżącego (k. 154). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku zostało ono złożone przez adwokata. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Pamiętać bowiem trzeba, iż adwokat został dla strony ustanowiony jeszcze przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i za podjęte w pierwszej instancji czynności otrzymał już stosowne wynagrodzenie (vide: pkt. II wyroku WSA z dnia 4 marca 2010 r. k. 114). Uwzględniają jednocześnie fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku pięć spraw zostało połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, ustaloną opłatę należało odpowiednio zwielokrotnić (120x5=600) w sposób podobny do tego jak uczynił to sąd. Chociaż bowiem połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wykazują znaczne podobieństwo stanu prawnego oraz zbieżność przedmiotową, to jednak w takich przypadkach zdaniem NSA nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08). Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza bowiem, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia zwielokrotniona w ten sposób opłata ulega jeszcze powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.