III SAB/Kr 18/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2011 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta A skargę oddala M. J. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia 22 kwietnia 2008r. dotyczącego wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy nieruchomością oznaczoną w ewidencji gruntów jako działki nr: 7/1, 7/2 i 7/3 położone w obr. [...], a nieruchomościami oznaczonymi nr ew. 5, 11/1, 11/3, 6/1, 6/3,6/4, 6/5 położonymi w obr. [...] w mieście A. Skarżący domagał się zobowiązania organu do wydania w określonym terminie decyzji oraz wyjaśnienia przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie wyznaczonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu skargi M. J. podał, że wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2008r. wystąpił wraz z rodzicami do Burmistrza Miasta o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy nieruchomościami wymienionymi we wniosku celem odnalezienia granic prawnych swych nieruchomości, jak też celem ustalenia dokładnego przebiegu służebności gruntowych przejazdu, przechodu i przegonu przez pgr. 45/181, 45/183 powstałych z podziału pgr. 45/42 na rzecz działek ewid (...). Skarżący zarzucił, że na podstawie wyłącznie jednego wniosku z dnia 22 kwietnia 2008r. zostało wszczęte wiele spraw i wydane kilka decyzji i postanowień, a mianowicie: 1) postanowienie z dnia 24 czerwca 2008r. znak: [...]; 2) decyzja z dnia 24 czerwca 2008r. znak: [...]; 3) postanowienie z dnia 29 października 2008r. znak: [...]; 4) decyzja z dnia 6 listopada 2008r. znak: [...]; 5) decyzja z dnia 19 listopada 2008r. znak: [...]; 6) decyzję z dnia 24 listopada 2008r. znak: [...]; 7) decyzja z dnia 4 lutego 2009r. znak: [...]. Skarżący zarzucił, że powyższe akty wydane zostały do jednego wniosku , a postępowanie sprowadzało się do jałowej polemiki z częścią stron tj. wnioskodawcami w sprawie, wypowiedzi i dokumenty posiadane przez strony były buforowane a inne strony nie miały możliwości zajęcia stanowiska w sprawie. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2009r. SKO uznało za uzasadnione zażalenie skarżącego i wyznaczyło Burmistrzowi Miasta 14 - dniowy termin do załatwienia sprawy w formie prawem przewidzianej. Zdaniem skarżących w wyniku bezczynności Burmistrza rodzina J. została pozbawiona prawnie zapewnionych dojazdów do własnych nieruchomości. Skarżący wskazał szczegółowo na kolejne pisma w toku postępowania, wystosowane przez organy do skarżącego i jego żony A. J. jako pełnomocnika, oraz na treść tych pism. Skarżący zarzucił, że do chwili wniesienia skargi sprawa nie została zakończona w sposób prawem przewidziany. Burmistrz odpisuje zwykłymi pismami, wyłudza następne kilkadziesiąt złotych i uważa sprawę za zamkniętą. Rodzina J. została pozbawiona zapewnionych dojazdów do własnych nieruchomości, co pociąga za sobą pozbawienie elementarnych praw takich jak ochrona zdrowia, życia i mienia, poza tym jest narażona – wraz z nieletnim dzieckiem na ataki i pomówienia ze strony sąsiadów, którzy z niewyjaśnionych przyczyn są właścicielami części gruntu z pierwotnej pgr. 45/42, która przed 1943 rokiem była własnością rodziny J. W 1943 r. ustalono dla rodziny J. prawo służebności, co jest równoznaczne z ograniczeniem prawa własności właścicieli parceli pgr 45/42. Dlatego wskazane jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w załatwieniu wniosku z dnia 22 czerwca 2008 r. zostały wydane: 1) postanowienie Burmistrza Miasta znak: [...] z dnia 24 czerwca 2008r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego działki ew. 7/1 z działkami nr 5, 11/1, 6/1, 6/3, 6/4 i 6/5; 2) postanowienie Burmistrza Miasta z dnia 29 października 2008r. rozszerzające o działki ew. nr 7/2 i 11/3 położone w A w obr. ew. nr [...] postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte postanowieniem z 24 czerwca 2008r.; 3) decyzja z dnia 6 listopada 2008r. znak: [...], którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie rozszerzenia postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonej w A wszczętego postanowieniem z 29 października 2008r. – od decyzji tej nie zostało wniesione odwołanie; 4) decyzja z dnia 4 lutego 2009r. znak: [...] o rozgraniczeniu nieruchomości – odnośnie tej decyzji jeden z uczestników złożył pismo, w którym wyraził swoje niezadowolenie z ustalonego przebiegu granic, a Burmistrz akta sprawy przekazał do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu, gdzie prowadzona była sprawa pod sygnaturą [...] i została prawomocnie zakończona; 5) decyzja z dnia 24 czerwca 2008r. znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami ewid. nr 7/2 a 11/3 i pomiędzy działkami 7/3 a 11/4 położonymi w A w obr. ewid. Nr [...] - od decyzji tej zostało wniesione odwołanie M. J. i M. J., a SKO decyzją z dnia 11 sierpnia 2008r. znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazało organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Burmistrz podał, że w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy zostały wydane dwie decyzje, a mianowicie: 1) z dnia 19 listopada 2008r. znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami 7/3 a 11/4 położonymi w A w obr.[...] m. A; 2) z dnia 24 listopada 2008r. znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami 7/2 a 11/3 położonymi w obr. [...] m. A Od obu tych decyzji M. i T. J. oraz M. J. wnieśli odwołanie, lecz SKO decyzjami z dnia 9 stycznia 2009r. utrzymało zaskarżone decyzje w mocy. W ocenie Burmistrza przytoczone okoliczności potwierdzają całkowitą bezzasadność skargi. W piśmie opatrzonym datą 30 czerwca 2011r. skarżący zarzucił, że akta sprawy przekazane Sądowi są niepełne. Skarżący podkreślił, że chodzi o znaczną część dokumentacji, ponieważ w aktach brak jest: – decyzji Burmistrza Miasta z dnia 4 lutego 2009 r. znak [...]; – decyzji Burmistrza Miasta z dnia 6 listopada 2008r. znak [...]; – postanowienia Burmistrza Miasta z dnia 4 października 2008r. znak [...]; – korespondencji odnoszącej się do wyżej wymienionych rozstrzygnięć; – odpisów z ksiąg wieczystych; – części kartograficznej. Skarżący podniósł, że działka nr 11/1 nie graniczy z działką ewid. 7/1, a więc Burmistrz Miasta A postanowił m.in. odnaleźć wspólną granicę działek niegraniczących ze sobą, a w dosłanych aktach sprawy nie przedstawił efektów końcowych takiego działania. Ponadto skarżący wskazał, że Burmistrz Miasta A był inwestorem na działkach ewid. 771, 5, 11/1, 6/1, 6/3, 6/4 i 6/5, gdzie pod nieobecność M. J. - dopuścił się samowoli budowlanej, wykonał nawierzchnię asfaltową, zacierając wszystkie ślady graniczne i ogłosił się zarządcą tego terenu. Wskazał także dojazd do sprzedawanych przez siebie na przetargach działek, a grunt ten nie posiada nawet minimalnych gabarytów odpowiadających drogom. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 3 § 2, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., wyznaczają zakres, w jakim sądy administracyjne wykonują fukcje kontrolne wobec administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a. kontroli sądowej podlega bezczynność organów administracji publicznej w sytuacjach braku wydania decyzji, zaskarżalnego postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczacych uprawnień lub obowiązków wynikajacych z przepisów prawa, oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Stsownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem własciwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w ninijezej sprawie , bezczynności oganu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezłatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie załatwienia wniosku z dnia 22 kwietnia 2008 r. o rozgraniczenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 15 stycznia 2009 r. [...] uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Burmistrzowi Miasta dodatkowy 14-dniowy termin do załatwienia sprawy w formie prawem przewidzianej. Został więc spełniony formalny warunek wniesienia skargi na bezczynność organu i skarga M. J. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia 22 kwietnia 2008 r. mogła być merytorycznie rozpoznana. Jednakże skarga ta jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu , lub nie podjął stosownej czynności (tak T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, kom. do art. 3 ustawy). Zgodnie z art. 149 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1-4a sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Podkreślenia również wymaga, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt. 1-4a zaskarżenie decyzji, postanowień, oraz innych aktów i czynności – por. T. Woś [w:] Komentarz do P.p.s.a., op. cit, także m. in. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2009 r., II GSK 1101/08, Lex Nr 552736, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r. V SA/Wa 2/07, Lex Nr 337771. Jak wynika z przedstawionych sądowi akt administracyjnych, M. J., oraz T. i M. J. we wniosku datowanym na dzień 22 kwietnia 2008 r., który wpłynął do organu 28 kwietnia 2008 r. wnieśli o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami ew. nr nr 7/1, 7/2 i 7/3 położonymi w obr. [...] m. A, a działkami ew. nr nr 5, 11/1, 11/3, 6/3, 6/1/ 6/4 i 6/5 położonymi w tym samym obrębie (kserokopia wniosku- k. 91 akt adm). Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008 r. znak [...] Burmistrz Miasta wszczął postępowanie rozgraniczeniowe działki ew. nr 7/1 z działkami ew. nr nr 5, 11/1, 6/1, 6/3, 6/4 i 6/5 (k. 81, 82 akt adm.). Decyzją z dnia 24 czerwca 2008 r. znak [...] organ odmówił wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami ew. 7/2 a 11/3 i 7/3 a 11/4 (k. 79 akt adm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 11 sierpnia 2008 r. znak [...] w wyniku rozpoznania odwołania M. J. i M. J. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia (k. 59, 60 akt adm.). W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Burmistrz Miasta decyzją z dnia 19 listopada 2008 r. znak [...] odmówił wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami 7/3 a 11/4 obr. [...] miasta A, zaś decyzją z dnia 24 listopada 2008 r. znak [...] odmówił wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami 7/2 a 11/3 obr. miasta A (k. 14, 15, 25 i 26 akt adm.). W wyniku rozpoznania odwołań M. J. i M. J. od obydwu w/w decyzji odmawiających wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego (k.5, 9 i 10 akt adm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 stycznia 2009 r. [...] (k. 3, 4 akt adm.) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia 19 listopada 2008 r. znak [...], zaś decyzją z dnia 9 stycznia 2009 r., [...] (k. 1, 2 akt adm.) utrzymało w mocy decyzje Burmistrza z dnia 24 listopada 2008 r. znak [...]. Jak wynika z twierdzeń samego skarżącego zawartych w skardze, oraz w piśmie procesowym z dnia 30 czerwca 2011 r. (k. 19 akt), a także z odpowiedzi na skargę, czego skarżący nie zakwestionował, w sprawie została wydana decyzja Burmistrza Miasta z dnia 4 lutego 2009 r. znak [...], o rozgraniczeniu nieruchomości, jak twierdzi skarżący częściowo załatwiająca wniosek o rozgraniczenie (postanowienie o wszczęciu postępowania wydane w dniu z dnia 24 czerwca 2008 r. [...], k. 81 akt adm.) Na skutek pisma jednego z uczestników postępowania niezadowolonego z przebiegu ustalonych granic, sprawa została przekazana Sądowi Rejonowemu, gdzie była prowadzona pod sygn. [...] i została prawomocnie zakończona. Fakt ten nie jest przez skarżącego kwestionowany. W toku postępowania o rozgraniczenie organ pierwszej instancji wydał również postanowienie z dnia 29 pażdziernika 2008 r. [...] o rozszerzeniu postępowania rozgraniczeniowego przez objęcie nim działek ew. nr nr 7/2 i 11/3, jednak decyzją z dnia 6 listopada 2008 r. znak [...] zostało ono w tym zakresie umorzone (na wniosek wnioskodawców). Od tej decyzji nie wniesiono odwołania. Jak wynika z powyższego, sprawa z wniosku M. J., oraz T. i M. J. z dnia 22 kwietnia 2008 r. o rozgraniczenie nieruchomości stanowiących działki ewidencyjne w nim oznaczone została przez Burmistrza Miasta rozstrzygnięta przez wydanie decyzji z dnia 4 lutego 2009 r. znak [...] o rozgraniczeniu nieruchomości, oraz decyzji z dnia 19 listopada 2008 r. znak [...] odmawiającej wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami 7/3 a 11/4 obr. [...] miasta A i decyzji z dnia 24 listopada 2008 r. znak [...] odmawiającej wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami 7/2 a 11/3 obr. miasta A. Decyzje odmawiające wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego zostały utrzymane w mocy ostatecznymi decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego, natomiast sprawa rozgraniczenia działek ewidencyjnych objętych decyzją Burmistrza Miasta z dnia 4 lutego 2009 r. została przekazana Sądowi. Zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) "strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi". Gdy sąd powszechny nada sprawie bieg i w konsekwencji wyda orzeczenie o rozgraniczeniu, decyzja o rozgraniczeniu traci moc wiążącą. Nie wywołuje ona ani ani procesowych, ani materialno-prawnych skutków decyzji ostatecznej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 28 kwietnia 2009 r. II SA/Ke 109/09 (LEX nr 550501). Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 24 stycznia 2011 r., natomiast decyzje Burmistrza Miasta A załatwiające sprawę z wniosku M., T i M. J. z dnia 22 kwietnia 2009 r. o rozgraniczenie wydane zostały 19 listopada 2008, 24 listopada 2008 r. i 4 lutego 2009 r. – ta ostatnia w wyniku uznania przez SKO zażalenia skarżącego za uzasadnione. Celem postępowania sądowego w sprawie ze skargi na bezczynność organu jest spowodowanie przez sąd ustania stanu bezczynności zaistniałego na skutek niezałatwienia sprawy przez organ. Przy rozpatrywaniu skargi na bezczynność sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dniu wydania orzeczenia. Art. 104 § 1 kpa stanowi, że organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę w całości lub w części lub w inny sposób kończa sprawę w danej instancji - § 2. W sprawie ze skargi na bezczynność sąd kontroluje więc, czy organ pozostaje w bezczynności, czy też bezczynności po stronie organu stwierdzić nie można – tj. czy sprawa została załatwiona przez wydanie decyzji, postanowienia, bądż podjęcie stosownej czynności. Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji nie bada, czy czynności procesowe podejmowane w toku postępowania mają swoje uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym sprawy, nie kontroluje, czy wydane rozstrzygnięcie odpowiada przepisom prawa (w przypadku wydania decyzji już po wniesieniu skargi), ani nie może nakazać organowi wydania rozstrzygnięcia określonej treści w przypadku stwierdzenia istnienia bezczynności. W tym miejscu należy przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2010r. II OSK 1573/10 (LEX nr 746653), w którym sąd stwierdził : "1. W ramach skargi na bezczynność nie można rozstrzygać kwestii merytorycznych i określać w jaki sposób powinna być rozpatrzona sprawa w postepowaniu administracyjnym. 2. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji publicznej nie może nakazywać organowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. 3. Uwzględnienie skargi na bezczynność jest wyłączone w przypadku wydania decyzji, niezależnie od tego, czy nastąpiło to w terminie określonym w k.p.a. Prawidłowość podjętej decyzji lub czynności może zostać poddana ocenie w innej sprawie, w toku postępowania odwoławczego i następnie wskutek skargi do sądu administracyjnego." W niniejszej sprawie sąd nie jest więc uprawniony do merytorycznego badania podjętych przez Burmistrza Miasta rozstrzygnięć kończących sprawę rozgraniczenia w pierwszej instancji. Skarżący upatruje bezczynności Burmistrza w niezałatwieniu – przy okazji rozpatrywania wniosku o rozgraniczenie - sprawy dojazdu do nieruchomości stanowiących własność rodziny J., oraz negatywnych skutków braku tego dojazdu w postaci konfliktów sąsiedzkich, narażenia zdrowia, życia i mienia rodziny. Skarżący nie kwestionuje więc wydania decyzji kończących postępowanie w sprawie wszczętej wnioskiem o rozgraniczenie skierowanym do organu przez skarżącego, oraz T. i M. J., twierdzi jedynie, że decyzje te zawierają rozstrzygnięcia nieprawidłowe, ponieważ powinny rozstrzygać dodatkowo o kwestiach poruszonych w skardze na bezczynność. W świetle wyjaśnień i wskazań poczynionych wyżej, dotyczących specyfiki postępowania w sprawach ze skarg na bezczynność, kwestie te nie mogą być jednakże przedmiotem rozstrzygnięcia ani oceny sądu w niniejszym postępowaniu. Mogły one być przedmiotem rozstrzygnięć organu odwoławczego, względnie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podjęte decyzje ostateczne ( z wyłączeniem oczywiście sprawy przekazanej do sądu powszechnego). Nie mają także znaczenia dla podjętego przez sąd w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia czynności podejmowane przez organ już po wydaniu decyzji w przedmiocie rozgraniczenia, w szczególności korespondencja prowadzona ze skarżącym bądź jego pełnomocnikiem, dotycząca uiszczenia opłaty skarbowej, potwierdzania zgodności z oryginałami kopii pism, czy też odsunięcia od wszelkich spraw skarżącego wskazanych pracowników organu. Sąd nie jest również władny nakazać jakiemukolwiek organowi wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w żadnym przedmiocie. Bezczynność organu zachodzić może tylko po wszczęciu konkretnego postępowania administracyjnego, w przypadku niezałatwiania przez organ sprawy w terminach określonych przepisami kpa. Brak sprawy administracyjnej w toku oznacza, że nie jest możliwe stwierdzenie bezczynności organu. W tej sytuacji nie stanowi okoliczności doniosłej dla oceny postępowania Burmistrza Miasta w świetle przepisu art. 149 p.p.s.a. brak w aktach administracyjnych (co zarzucał skarżący w piśmie z dnia 30 czerwca 2011 r.) decyzji z dnia 4 lutego 2009 roku o rozgraniczeniu nieruchomości, decyzji z dnia 6 listopada 2008 r., postanowienia z dnia 4 pażdziernika 2008 r., korespondencji, odpisów z ksiąg wieczystych i części kartograficznej. Decyzja z dnia 4 lutego 2009 r. została wraz aktami przekazana Sądowi Rejonowemu a sprawa rozgraniczenia została przez ten Sąd prawomocnie rozstrzygnięta. Skoro akty administracyjne - decyzje w przedmiocie rozgraniczenia zostały przez organ wydane, przeto brak podstaw do uwzględnienia skargi M. J. Przepis art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Na podstawie tego zatem przepisu orzeczono jak w sentencji.