III SAB/Kr 30/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie wypłaty odsetek ustawowych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 lutego 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie wypłaty odsetek ustawowych W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ w jego ocenie sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.) Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone formy działania organu, czyli jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia, interpretacje podatkowe oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 4 września 2012 r. sygn. akt II GSK 1324/12, z dnia 17 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 1620/12 oraz z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. akt II GSK 737/10). Natomiast, jeżeli skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, która nie podlega załatwieniu w drodze administracyjnej, skarga taka podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, prawomocnym wyrokiem z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. III SA/Kr 1036/21 zobowiązał Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie do wyliczenia i wypłaty skarżącemu wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Wypłata świadczenia nastąpiła w dniu 30 kwietnia 2024 r. Pismem z 23 maja 2024 r. skarżący zwrócił się do Wydziału Finansów KWP w Krakowie o przesłanie informacji na temat sposobu obliczenia kwoty wyrównania. W odpowiedzi z dnia 25 lipca 2024 r. wskazano podstawy i sposób wyliczenia świadczenia oraz wyjaśniono, że odsetki nie zostały naliczone i wypłacone z uwagi na brak ich zasądzenia. Następnie pismem z dnia 12 sierpnia 2024 r. skarżący wezwał Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie na podstawie art. 481 §1 Kc do zapłaty ustawowych odsetek za opóźnienie w wysokości 1469,65 zł. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie w odpowiedzi z dnia 26 marca 2025 r. ponownie poinformował, że odsetki nie podlegają naliczeniu i wypłacie w trybie postępowania administracyjnego, ponieważ mogą być dochodzone wyłącznie przed sądem powszechnym na zasadach określonych w kodeksie cywilnym. Sąd uznał, że przedmiotowa skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie "nie zajęcia stanowiska na złożone podanie" podlega odrzuceniu, ponieważ już w decyzji z dnia 16 czerwca 2021 r., co do której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wypowiedział się w ww. wyroku z dnia 6 grudnia 2021 r., skarżący uzyskał informację, że to nie organ administracji, a sąd powszechny jest właściwy do rozpoznania roszczenia o wypłatę odsetek. Również zauważyć należy, że pismem z dnia 25 lipca 2024 r. organ poinformował skarżącego o sposobie wykonania ww. wyroku. W pkt 8 wskazał, że odsetki nie zostały naliczone i wypłacone zgodnie z postanowieniem prawomocnego wyroku WSA. O drodze dochodzenia odsetek skarżący wiedział już zatem z ww. decyzji z dnia 16 czerwca 2021 r. i pisma, o czym świadczy przedsądowe wezwanie do wypłaty odsetek z dnia 12 sierpnia 2024 r. W wezwaniu tym wskazał, że roszczenie wywodzi się z art. 481 § 1 Kc i podniósł, iż w przypadku "nieuregulowania należności we wskazanym terminie, sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania sądowego". Trudno zatem uznać, aby to wezwanie było wnioskiem, czy podaniem złożonym w trybie przepisów kpa. Niemniej jednak zaznaczyć należy, że organ odpowiedział na nie pismem z dnia 26 marca 2025 r. Brak podania, czy wniosku w trybie kpa skutkuje brakiem jakiejkolwiek bezczynności organu w jego rozpoznania. W konsekwencji tego nie można uznać, aby przedsądowe wezwanie o zapłatę wszczynało postępowania, które należy załatwić formalnie poprzez odmowe wszczęcia postepowania czy też przez zwrot podania. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wniesiona przez skarżącego skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.