I SA/Łd 1095/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług za maj, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2000 r. postanawia: odrzucić skargę. I SA/Łd 1095/13 Uzasadnienie W dniu 2 sierpnia 2013 r. A. M. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę za zaległości w podatku od towarów i usług za maj, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2000 r. Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 03 lipca 2013 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. W treści rozstrzygnięcia pouczono stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W dniu 06 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału I wydał zarządzenie o przekazaniu skargi tej organowi administracji w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy. Tutejszy Sąd przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. w dniu 06 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (tak też postanowienia NSA: z dnia 13 lutego 2008r., sygn. akt II OSK 158/08, z dnia 22 kwietnia 2008r., sygn. akt II OSK 546/08 i z dnia 5 czerwca 2008r., sygn. akt I FSK 711/08). Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 03 lipca 2013 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie jej zaskarżenia oraz o tym, że skargę do Sądu należy wnieść za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Tymczasem, jak wynika z akt niniejszej sprawy przesyłka zawierająca skargę została nadana wprawdzie w dniu 02 sierpnia 20013 r. lecz zaadresowano ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Do Sądu skarga zaś wpłynęła w dniu 05 sierpnia 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 06 sierpnia 2013 r., skargę A. M. doręczono w dniu 06 sierpnia 2013 r. na adres właściwego organu – Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., za pośrednictwem którego powinna była zostać wniesiona do sądu w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. To zaś oznacza, iż skarga ta została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu dopiero w dniu 6 sierpnia 2013 r. a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 2 sierpnia 2013 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi natomiast wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. AK.