I SA/Łd 1338/13
PostanowienieWSA w Łodzi2014-04-09
Skład orzekający: Cezary Koziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest prawidłowa wysokość wpisu od skargi w sprawie dotyczącej decyzji o umorzeniu postępowania w podatku dochodowym i odmowie określenia nadpłaty, gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu w wyższej kwocie?Ratio decidendi
Wysokość wpisu od skargi w sprawie podatkowej, która obejmuje zarówno umorzenie postępowania, jak i odmowę określenia nadpłaty, powinna być ustalana jako wpis stosunkowy od kwoty nadpłaty, a nie wpis stały. W przypadku, gdy wpłacono wyższą kwotę wpisu niż należna, nadpłata podlega zwrotowi na rzecz strony skarżącej na podstawie art. 225 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r., obejmującą umorzenie postępowania i odmowę określenia nadpłaty. Przewodniczący WSA wezwał do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł. Skarżąca wpłaciła tę kwotę, ale wniosła zażalenie na zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie, wskazując, że należny wpis wynosi 310 zł.Rozstrzygnięcie
Zwrócono stronie skarżącej kwotę 190 zł, stanowiącą nadpłaconą część wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. i odmowy określenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za ten rok postanawia: zwrócić stronie skarżącej kwotę 190 (sto dziewięćdziesiąt) złotych, stanowiącą nadpłaconą część wpisu od skargi, zaksięgowaną [...] pod pozycją [...]
Zarządzeniem z 21 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.), wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie Rady Ministrów).
Po otrzymaniu wezwania skarżąca 3 grudnia 2013 r. uiściła wymagany wpis. Jednocześnie jednak wniosła zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału.
Postanowieniem z 19 marca 2014 r., w sprawie II FZ 116/14, Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się w całości do argumentacji podniesionej przez skarżącą i uchylił wspomniane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. W uzasadnieniu NSA wskazał, że należny w niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 310 zł, nie zaś jak przyjął sąd pierwszej instancji 500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że kwestię wysokości należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym postanowieniu z 19 marca 2014 r. Zawarta w tym orzeczeniu wykładnia prawa wiąże tutejszy sąd, stosownie do treści art. 190 w zw. art. 197 § 2 P.p.s.a.
W powołanym postanowieniu NSA przypomniał, że zgodnie z art. 230 § 1 oraz art. 231 P.p.s.a., decydujące znaczenie dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej ma przedmiot zaskarżenia, a więc treść kwestionowanego przez stronę aktu organu administracji publicznej, w szczególności zawarte w nim rozstrzygnięcie.
W niniejszej sprawie trudność w określeniu charakteru należnego wpisu spowodowana była złożoną formą rozstrzygnięcia zaskarżonego do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi stała się bowiem decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. umarzająca postępowanie w sprawie podatku dochodowego do osób fizycznych za 2008 r. i odmawiająca określenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za ten rok. Pierwsze z wymienionych rozstrzygnięć (umorzenie postępowania) mogło uzasadniać pobranie wpisu stałego w kwocie 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, natomiast drugie (odmowa określenia nadpłaty) usprawiedliwiało określenie wpisu stosunkowego. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem w sprawach dotyczących nadpłaty (obejmujących również odmowę jej stwierdzenia), a więc mających za przedmiot określoną należność pieniężną, pobiera się wpis stosunkowy (np. postanowienia NSA: z 26 października 2011 r., II FZ 605/11; z 17 października 2011 r., II FZ 573/11; z 15 maja 2013 r., II FZ 230/13; dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy uwzględnieniu wyjaśnień strony, treści zaskarżonej decyzji, a także zasadniczego żądania inicjującego postępowanie (wniosek o określenie wysokości nadpłaty podatku dochodowego), należało dojść do wniosku, że przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia ustalenia istnienia (bądź nieistnienia) żądanej przez stronę nadpłaty. Od wniesionej do sądu skargi należało zatem pobrać wpis stosunkowy. Skoro zaś w niniejszej sprawie przedmiotem sporu była wskazana przez skarżącą kwota 7.738 zł, wpis od skargi – stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów – wynosił 310 zł.
W myśl art. 225 p.p.s.a. różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Skoro zatem w niniejszej sprawie należny wpis od skargi wynosi 310 zł, a strona skarżąca wpłaciła jego tytułem 500 zł – to na podstawie powołanego art. 225 P.p.s.a., nadpłacony wpis w wysokości 190 zł, podlega zwrotowi z urzędu, o czym orzeczono w sentencji.
dc.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło