I SA/Łd 1339/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Gminy U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości związanego z realizacją Projektu, którego celem jest budowa i kompleksowa promocja marki "A" oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający z upoważnienia Ministra Finansów utrzymał własne postanowienie z dnia [...] r., pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek Gminy U. z dnia 30 kwietnia 2014 r. (data wpływu 5 maja 2014 r.) o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług. W dniu 30 kwietnia 2014 r. Gmina U. wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w/w zakresie. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Gmina otrzymała dofinasowanie na realizację Projektu, którego celem jest budowa i kompleksowa promocja marki "A". Źródłem dofinansowania są środki Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. Przedmiotem Projektu jest przeprowadzenia kampanii promującej markę "A", jako miejsca, gdzie charakterystycznym elementem jest woda. Projekt jest kontynuacją działań zrealizowanych na wcześniejszym etapie. Celem Projektu jest realizacja "Strategii Rozwoju Gminy U. na lata 2012-2020" zakładającej wykreowanie A jako marki regionalnej, bazującej na dziedzictwie kulturowym, historycznym i przyrodniczym regionu, a przede wszystkim jako ośrodka o charakterze uzdrowiskowym i wykorzystującym właściwości geotermalne wód. Wskazano, że marka "A" jest zastrzeżonym znakiem towarowym, do którego prawo ochronne przysługuje Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej B Spółka z o.o. w U., którego Gmina jest 100% udziałowcem. Wnioskodawca wystąpił z zapytaniem, czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu w pełnej wysokości wynikającej z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług służących realizacji Projektu? Z uwagi na fakt, że wniosek ORD-IN nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm., dalej "O.p."), pismem z dnia 23 czerwca 2014 r., na podstawie art. 169 § 1, w związku z art. 14h O.p., wezwano wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie dotyczyło uzupełnienia stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie: 1. Czy wskazane we wniosku dofinansowanie na realizację przedmiotowego projektu jest/będzie przeznaczone na pokrycie kosztów realizacji projektu, tj. stanowi/będzie stanowić wyłącznie dopłatę do nabywanych przez Wnioskodawcę usług koniecznych do realizacji projektu (stanowi dotacje kosztową/zakupową), czy też przedmiotowe dofinansowanie jest/będzie przeznaczone na pokrycie części ceny świadczonych przez Wnioskodawcę usług w ramach realizowanego projektu, jeśli tak, to jaki stanowi/będzie stanowić procent ceny tych towarów/usług? 2. Czy towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę w związku z realizacją przedmiotowego projektu są/będą wykorzystywane przez niego do czynności: - opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, - zwolnionych od tego podatku, - niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT? 3. W przypadku, gdy wydatki ponoszone w związku z realizacją ww. projektu są/będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, jak również do czynności zwolnionych od tego podatku lub niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, to czy Wnioskodawca ma/będzie miał możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z konkretnym rodzajem prowadzonej działalności (opodatkowanej, zwolnionej lub niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług)? W piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu Wnioskodawca stwierdził, że " jak wskazano we wniosku towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę w ramach projektu będą służyły promocji marki " A", która to marka jest zarejestrowanym znakiem towarowym, wykorzystywanym przez spółkę B sp. z o.o. w prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca jest 100% udziałowcem tej Spółki, a promocja marki " A" ma na celu przede wszystkim zwiększenie sprzedaży usług realizowanych przez Spółkę. Marka "A" nie jest natomiast bezpośrednio wykorzystywana przez Gminę U.". Wskazano, że z uwagi na umowę między Wnioskodawcą a Spółką wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w ramach ww. Projektu będą wykorzystane w związku z odpłatnym świadczeniem usług przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki. Następnie Wnioskodawca stwierdził, że z uwagi na obszar prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę, który pokrywa się z obszarem Gminy U., promocja marki "A" pośrednio przyczyni się do promocji całego regionu (obszaru). Żadne jednak z wydatków poniesionych przez Gminę w ramach Projektu nie będą związane tylko i wyłącznie z promocją regionu (nie będąc jednocześnie nakierowanymi na promocję marki " A", a więc nie będą jednocześnie i w pełnym zakresie związanymi z usługami świadczonymi na rzecz Spółki). Wynika to z faktu, że atrakcyjność regionu wynika przede wszystkim z jednego z rodzajów działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę z wykorzystaniem kompleksu basenów termalnych. Ponieważ obszar działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę pokrywa się z obszarem Gminy promocja marki "A" przyczyni się pośrednio do promocji całego regionu. Zatem wydatki poniesione przez Gminę w ramach Projektu, będąc związane z czynnościami opodatkowanymi (usługi na rzecz Spółki), pośrednio będą związane jednocześnie z działalnością Gminy jako takiej, zaś nie będą związane ze sprzedażą zwolnioną Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazał ponadto, że żadne z wydatków poniesionych przez Gminę w ramach projektu nie będą natomiast związane tylko i wyłącznie z promocją regionu, ponieważ atrakcyjność regionu wynika przede wszystkim z jednego z rodzajów działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę z wykorzystaniem basenów termalnych. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał, że wyjaśnienia złożone przez stronę nie stanowią jednoznacznej odpowiedzi na zadane przez organ pytania. Podkreślono, że udzielając odpowiedzi ww. pytania Wnioskodawca, poza tym, że wskazał, iż poniesione wydatki nie będą związane ze sprzedażą zwolnioną, nie odpowiedział w sposób precyzyjny, czy wykorzystuje/będzie wykorzystywał towary i usługi nabywane w związku z realizacją ww. projektu do czynności opodatkowanych i/lub niepodlegających opodatkowaniu, jak również czy ma/będzie miał możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z konkretnym rodzajem prowadzonej działalności. W konsekwencji w dniu 1 sierpnia 2014 r. wydał postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z uwagi na nieuzupełnienie wniosku o wszystkie elementy, do których wyjaśnienia organ wzywał w zakresie niezbędnym do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług dotyczącym prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości związanego z realizacją Projektu, którego celem jest budowa i kompleksowa promocja marki "A" Gmina U. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 14b § 1 O.p., poprzez niewydanie interpretacji przy spełnieniu przesłanek ustawowych; - art. 14b § 3 O.p., poprzez niewydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej) mimo spełnienia wymogów określonych w tym przepisie; - art. 14g § 1 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku spełniającego przesłanki wskazane w art. 14b § 3 O.p. W uzasadnieniu zażalenia Wnioskodawca wyjaśnił, iż w jego ocenie w sposób precyzyjny wyjaśniono na czym polega zarówno działalność Gminy oraz w jaki sposób realizacja Projektu przyczyni się do promocji marki "A". W konsekwencji w ocenie strony opis zdarzenia przyszłego był przedstawiony w sposób wyczerpujący. W szczególności wyjaśniono, że ponoszone wydatki będą związane z prowadzoną działalnością opodatkowaną VAT (świadczenie usług na rzecz spółki komunalnej) oraz działalnością Gminy w ramach zadań własnych przewidzianych ustawą (promocja regionu), a więc z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., w uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z dnia [...] r., wyjaśnił, że treść wniosku o interpretację indywidualną nie może budzić wątpliwości organu interpretującego. Niejednoznaczność wniosku stanowi zaś jego brak formalny, określony w art. 14b § 3 O.p., uniemożliwiający w istocie udzielenie interpretacji. Organ ma jednakże możliwość wezwania do usunięcia takich braków wniosku w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 14g tej ustawy. W przedmiotowej sprawie do wnioskodawcy wystosowano wezwanie o usunięcie braków formalnych wniosku, a informacje, o które wystąpił organ były niezbędne do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w świetle przepisów prawa regulujących kwestie prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości. Organ wyjaśnił, że w związku z postawionym we wniosku ORD-IN pytaniem o następującej treści: "Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu w pełnej wysokości wynikającej z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług służących realizacji Projektu"? to na wnioskodawcy ciążył obowiązek przedstawienia okoliczności z jakimi czynnościami związane są poniesione wydatki, a organ uprawniony do wydania interpretacji nie miał podstaw do analizowania we własnym zakresie związku poniesionych wydatków z danym rodzajem czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę. Podkreślono, że w złożonym zażaleniu pełnomocnik Wnioskodawcy sam potwierdza okoliczność, iż udzielenie odpowiedzi na pytanie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. bezpośrednio skutkuje odpowiedzią na pytanie zadane przez Gminę we wniosku ORD-IN. Z kolei fakt, że Gmina we własnym stanowisku wyraziła pogląd, że przysługuje jej pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Projektu nie zwalniał Wnioskodawcy z obowiązku przedstawienia wyczerpującego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, z którego wynikałoby, w kontekście zadanego we wniosku pytania, w sposób bezpośredni i jednoznaczny z jakimi czynnościami będą/są związane poniesione w ramach Projektu wydatki. Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o stwierdzenie nieważności kwestionowanego postanowienia oraz postanowienia I instancji w związku z naruszeniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. przepisów o właściwości, a w konsekwencji wydaniem postanowienia bez podstawy prawnej oraz stwierdzenie, iż w związku z powyższym została wydana interpretacja milcząca, aprobująca stanowisko Wnioskodawcy. W skardze strona podniosła zarzuty naruszenia: art. 14b § 1 O.p. poprzez niewydanie interpretacji przy spełnieniu przesłanek ustawowych; art. 14b § 3 O.p. poprzez: niewydanie interpretacji indywidualnej, pomimo iż wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku, wymagane przez te przepisy zostały spełnione przez Wnioskodawcę, a wniosek zawierał wyczerpujący opis zdarzeń, na tle których Wnioskodawca żądał wydania interpretacji, nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa, wymaganie od Wnioskodawcy dokonywania kwalifikacji prowadzonej działalności (działalność opodatkowana/zwolniona/niepodlegająca opodatkowaniu) w części wniosku przeznaczonej dla opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, która to ocena jest oceną prawną (a nie stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym) i wymaga interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, niezaprzeczalnie będących przepisami prawa podatkowego, do których interpretacji zobowiązany jest Minister Finansów; art. 14g § 3 O.p. poprzez pozostawienie wniosku w sprawie wydania interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia wobec braku spełnienia przesłanek przewidzianych w tym przepisie, tj. w sytuacji gdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej oraz jego uzupełnienia zawierały wszystkie elementy wymagane przez art. 14b § 3 O.p., art. 14b § 6 O.p. w związku z § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, poprzez wydanie przez Dyrektora postanowienia w sytuacji, gdy Rozporządzenie przewiduje upoważnienie jedynie do wydawania, w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, interpretacji indywidualnych a nie postanowień o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia lub rozpatrywania zażaleń na to postanowienie. Postanowienia te powinny być wydane przez Ministra Finasów, co w konsekwencji powoduje dalsze naruszenia przepisów, m. in.: art. 120 O.p. w zw. z art. 14h O.p., poprzez przekroczenie swojego zakresu kompetencji przy wydawaniu postanowienia i działanie poza granicą wyznaczoną przez przepisy prawa, oraz art. 120 O.p. w zw. z art. 14d O.p. poprzez nieuzasadnione wydanie postanowienia dotkniętego wadą nieważności i w konsekwencji, niewydanie interpretacji indywidualnej w terminie, przez co nastąpiło wydanie interpretacji milczącej aprobującej stanowisko Wnioskodawcy, art. 121 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych, poprzez próbę przerzucenia na Wnioskodawcę obowiązku dokonania oceny prawnej, o którą wnioskował, co organ uczynił wzywając Wnioskodawcę do przedstawienia w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pytania oceny prawnej zdarzeń będących przedmiotem interpretacji, o której potwierdzenie prawidłowości Wnioskodawca sam wnosił we wniosku skierowanym do organu, art. 125 O.p. w zw. z art. 14h O.p., poprzez naruszenie zasady szybkości działania, związane z nieuzasadnionym wzywaniem Wnioskodawcy do podania informacji, które nie mogą stanowić opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, jak również niewydaniem interpretacji pomimo spełnienia przesłanek ustawowych, co naraża zarówno Wnioskodawcę jak i Organ na ponoszenia nieuzasadnionych wydatków oraz bezzasadnie opóźnia wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutu nieważności postanowień wydanych w obu instancjach Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podkreślił, że choć pełnomocnik skarżącej powołuje się na treść art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej oraz § 4 rozporządzenia z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, to jednak całkowicie pomija cel i sens tych regulacji prawnych. Organ wskazał, że użyty w pierwszym z wymienionych przepisów zwrot: "upoważnić podległe organy do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie" obejmuje umocowanie do prowadzenia postępowania w sprawach wydawania interpretacji, ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami. Zdaniem organu nie sposób bowiem wyobrazić sobie sytuację, w której po wszczęciu postępowania, upoważniony do wydania interpretacji organ zwraca się do ministra właściwego do spraw finansów publicznych z informacją o niedopuszczalności rozpoznania złożonego wniosku i jednoczesnym wskazaniem, że to minister powinien wydać postanowienie w trybie art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W pierwszej kolejności należy odnieść się do najdalej idącego zarzutu skargi, tj. naruszenia przepisów o właściwości organów podatkowych w zakresie orzekania o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jako podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia (art. 247 § 1 pkt 1 O.p.). Sąd stwierdza, że zarzut ten nie może być uznany za zasadny. Przepis art. 14b § 1 O.p. stanowi, że interpretację indywidualną wydaje minister właściwy do spraw finansów publicznych. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 14b § 6 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu zapewnienia jednolitości wydawanych wiążących interpretacji i usprawnienia obsługi wnioskodawców może, w drodze rozporządzenia, upoważnić podległe organy do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów. Natomiast w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) stwierdzono, że upoważnia się dyrektorów izb skarbowych do wydawania, w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych, interpretacji indywidualnych (ust. 1). Upoważnienie obejmuje wydawanie interpretacji indywidualnych w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p. w sprawach pozostających we właściwości naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych oraz naczelników urzędów i dyrektorów izb celnych (ust. 2). Skoro zatem dyrektor izby skarbowej może wydawać interpretację indywidualną, tym bardziej może wydać postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku w takiej sprawie. Sąd podkreśla, że udzielenie podatnikowi interpretacji jest w istocie zakończeniem postępowania interpretacyjnego, które jednak musi być poprzedzone badaniem formalnych przesłanek do uzyskania takiej interpretacji, tj. czy wnioskodawca jest "zainteresowanym" w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. oraz czy domaga się interpretacji przepisów prawa podatkowego, a także czy nie wystąpiły inne formalne przeszkody w wydaniu interpretacji. Stanowisko skarżącej, która wskazuje na wąskie ujęcie zakresu uprawnień poszczególnych dyrektorów izb skarbowych w postępowaniu interpretacyjnym jest nie do pogodzenia z istotą tego postępowania, w którym złożenie wniosku nie zawsze musi wszak doprowadzić do wydania interpretacji. Zdaniem Sądu, upoważnienie do wydawania interpretacji należy rozumieć jako uprawnienie do realizacji wszystkich proceduralnych i merytorycznych kwestii, jakie mogą pojawić się w postępowaniu interpretacyjnym, uregulowanym w rozdziale 1a działu II O.p. Uprawniony jest wniosek, że skoro Minister Finansów upoważnił Dyrektora Izby Skarbowej do wydawania interpretacji, to również – na zasadzie wnioskowania a maiori ad minus – upoważnił go do wydawania innych rozstrzygnięć i dokonywania innych czynności w toku postępowania interpretacyjnego. Analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 22 listopada 2012r. sygn. akt I SA/Ke 547/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 24 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Łd 277/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z 25 września 2013r. sygn. akt I SA/Op 429/13 oraz (wszystkie dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Także w piśmiennictwie wskazuje się, iż organy podatkowe upoważnione przez Ministra Finansów do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu, wydają postanowienia także w imieniu Ministra Finansów, nie zaś w imieniu własnym (C. Kosikowski, Komentarz do art.14g O.p., Lex 2013). Postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, należy uznać za rozstrzygnięcie podejmowane w ramach postępowania interpretacyjnego. Nie sposób przyjąć, że dopuszczając możliwość udzielenia upoważnienia dyrektorom izb skarbowych "do wydawania interpretacji indywidualnych" racjonalny ustawodawca ograniczył zakres upoważnienia do jedynie merytorycznej oceny stanowiska wnioskodawcy. Doszłoby bowiem do sytuacji, gdy organ upoważniony do merytorycznej oceny stanowiska wnioskodawcy zawartego we wniosku o wydanie interpretacji nie byłby właściwy do oceny, czy sam wniosek spełnia wymogi formalne określone przepisami O.p. i w przypadku jego braków do wydania stosowanego postanowienia. Akceptacja stanowiska skarżącej prowadziłaby do wniosków sprzecznych z założeniem racjonalności ustawodawcy. Oznaczałaby bowiem, że otrzymawszy wniosek o wydanie interpretacji, właściwy miejscowo dyrektor izby skarbowej przekazywałby go Ministrowi Finansów, aby ten zbadał przesłanki dopuszczalności wydania interpretacji i wydał postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku albo stwierdziwszy, że wniosek jest dopuszczalny – zwrócił go dyrektorowi izby skarbowej celem wydania interpretacji. Reasumując Sąd stwierdza, że w rozpoznanej sprawie nie doszło do zarzucanego przez Skarżącą naruszenia przepisów o właściwości organów podatkowych. Zasadniczym przedmiotem sporu w przedmiotowej sprawie jest kwestia, czy treść wniosku skarżącej była wystarczająca do udzielenia interpretacji oraz czy zakres żądanego przez organ podatkowy uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został ustalony przez ten organ prawidłowo, a także czy wyjaśnienia złożone przez stronę w piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. wraz z informacjami przedstawionymi we wniosku uzasadniały pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia. W myśl art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja indywidualna, w przeciwieństwie do interpretacji ogólnej (art. 14a O.p.) ma charakter jednostkowy i konkretny w odniesieniu do podmiotu, który wystąpił o jej udzielenie. Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2 O.p.). W postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h O.p., ma zastosowanie art. 169 §1 - 2 ww. ustawy. Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ podatkowy, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 O.p., tj. elementów stanu faktycznego. Należy jednak zastrzec, że organ podatkowy w trybie art. 169 § 1 O.p. nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ podatkowy winien precyzyjnie wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu podatkowego w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3, zgodnie z art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej, pozostawia się bez rozpoznania. Należy podkreślić, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe musi więc być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że w przedmiotowym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wnioskodawca wskazał, że podatnik – Gmina U. otrzymała ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 dofinansowanie na realizację Projektu, którego celem jest budowa i kompleksowa promocja matki "A". Marka "A" jest zastrzeżonym znakiem towarowym, do którego prawo ochronne przysługuje Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej B Sp. z o.o. w U., którego Gmina U. jest 100% udziałowcem. Przedmiotem Projektu jest przeprowadzenie kampanii promującej markę "A", jako miejsca gdzie elementem charakterystycznym jest woda. Celem Projektu jest zaś realizacja "Strategii Rozwoju Gminy U. na lata 2012-2020" zakładającej wykreowanie A jako marki regionalnej, bazującej na dziedzictwie kulturowym, historycznym i przyrodniczym regionu, a przede wszystkim jako ośrodka o charakterze uzdrowiskowym i wykorzystującym właściwości geotermalne wód. Projekt jest przy tym kontynuacją działań promujących ww. markę realizowanych w poprzednim etapie. Cała akcja marketingowa zrealizowana w ramach Projektu koncentruje się na promocji marki "A", a w konsekwencji usług świadczonych przez Spółkę. Koszty realizacji zostaną pokryte przez Gminę ze środków własnych o częściowo z Programu Operacyjnego. Umowy dotyczące realizacji usług marketingowych dotyczących ww. Projektu zostaną zawarte przez Gminę, która będzie też jako usługobiorca odbiorcą wystawionych faktur VAT. Dodatkowo Gmina, będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, zawarła z ww. Spółką umowę, na podstawie której wypłaci Spółce wynagrodzenie za realizację Projektu. W złożonym przez Gminę wniosku zapytano m. in. "Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu w pełnej wysokości, wynikającej z faktur wystawionych przez dostawców towarów i usług służących realizacji Projektu". Przy tak przedstawionym stanie faktycznym, uwzględniając stanowisko Wnioskodawcy zawarte w piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu wystosowane w trybie art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 14h nie można odmówić racji organowi interpretującemu, że brak udzielenia jednoznacznej odpowiedzi na pytania postawione w wezwaniu był równoznaczny z brakiem możliwości wydania interpretacji indywidualnej dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego w przypadku likwidacji spółki jawnej oraz obowiązku wystawienia faktury. Wnioskodawca nie przedstawił bowiem jednoznacznych informacji, co do okoliczności mających zasadnicze znaczenie dla występujących w sprawie fundamentalnych wątpliwości, które dotyczyły m.in. czy towary i usługi nabywane przez Gminę będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych, czy też niepodlegających temu podatkowi. Nie rozstrzygnięto również wątpliwości odnoszących się do kwestii przeznaczenia dofinansowania na pokrycie realizacji całości, ew. części Projektu, a także niejasności odnoszących się do ew. możliwości odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z konkretnym rodzajem prowadzonej działalności w sytuacji, gdy wydatki ponoszone w zw. z realizacją Projektu są lub będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, zwolnionych lub wolnych od opodatkowania. Słusznie zatem organ uznał, że skoro wniosek nie został uzupełniony w żądanym zakresie, nie było możliwości wydania w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa - pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Nadto zasadnie podniesiono w zaskarżonym postanowieniu, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. W szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Ponieważ organ wystosował wezwanie do uzupełnienia braków wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia (w całości), to wobec uznania, że wymagany brak nie został uzupełniony, słusznie pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Dokonując ogólnej oceny zaskarżonego postanowienia Sąd nie dopatrzył się uchybienia zasadzie legalizmu (art. 120 O.p.), gdyż organ wydał rozstrzygnięcie na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Nie uchybiono również zasadzie zaufania wynikającej z art. 121 O.p., gdyż nie stanowi o tym przyjęcie rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez podatnika, w sytuacji, gdy organ prawidłowo ocenił wniosek o udzielenie interpretacji oraz wskazał i wyjaśnił zastosowaną podstawę prawną. W ocenie sądu uzasadnienie zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest logiczne i spójne, zawiera wszystkie elementy określone przepisami, jak również wyjaśnienie podstawy prawnej i przyczyn, na podstawie których w niniejszej sprawie pozostawiono wniosek bez rozpatrzenia. Ustosunkowując się natomiast do zarzutu naruszenia art. 125 O.p. poprzez naruszenie zasady szybkości działania związane z nieuzasadnionym wzywaniem Wnioskodawcy do informacji należy jeszcze raz podkreślić, że organ podatkowy, działając jako organ interpretacyjny w pierwszej kolejności jest zobowiązany stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny, a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy. Wynikający z art. 14b § 3 O.p. wymóg, aby stan faktyczny przedstawiony we wniosku był wyczerpujący wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny, to taki, w którym możliwe jest wydanie bez jakichkolwiek uzasadnionych wątpliwości zgodnej z prawem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 11 lutego 2014r., sygn. akt II FSK 438/12). Z tych wszystkich względów zarzuty naruszenia przepisów wskazanych w skardze należy uznać za niezasadne. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę jako bezzasadną. ak