I SA/Łd 385/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 6 listopada 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 3.785,- (trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W złożonym za rok 2007 zeznaniu CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu Spółka z o.o. "A" wykazała należne w podatku dochodowym od osób prawnych zobowiązanie w wysokości 9.291zł od dochodu w kwocie 48.899,54zł. Przychody wg Spółki wyniosły 15.024,339,96zł, natomiast koszty ich uzyskania 14.975.440,42zł. W wyniku kontroli przeprowadzonej w Spółce, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił należne w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. zobowiązanie w wysokości 54.875zł od dochodu w kwocie 288.813,97zł. Ustalono, że przychody wyniósł I5.026.979,96zł, natomiast koszty ich uzyskania I4.738.165,99zł. Wg organu Spółka zaniżyła przychody o kwotę 2.640 zł stanowiącą równowartość czynszu za udostępniony nieodpłatnie lokal mieszkalny oraz zawyżyła koszty uzyskania przychodów na łączną kwotę 237.274,43 zł z tyyułu następujących wydatków ; - związanych z zakupem nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] w wysokości 34.367,70 zł w związku z tym, że podwyższają wartość początkową środka trwałego; koszty podwyższono o kwotę 2.588,1 zł stanowiącą odpisy amortyzacyjne od podwyższonej wartości środka trwałego, - pierwszych rat w związku z zawarciem w roku 2007 umów leasingowych na łączną kwotę 146.692,95zł w związku z tym, że uzależniały zawarcie umów i winny być rozliczane proporcjonalnie do okresu trwania umów, - opłat ubezpieczeniowych na kwotę 9.205,67zł w związku z tym, że winny być rozliczane proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą, - zakupu i zainstalowania systemu alarmowego w nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] na kwotę 3.026,24 zł w związku z tym, że Spółka jest współwłaścicielem 1/5 części tej nieruchomości, - doradztwa i pomocy prawnej na łączną kwotę 12.750zł w związku z tym, że dotyczyły utworzenia nowego podmiotu gospodarczego, - doradztwa ekonomicznego na łączną kwotę 32.500zł w związku z tym, że dotyczyły utworzenia nowego podmiotu gospodarczego, - zakupu gazomierza zainstalowanego w nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] na kwotę 1.319,98 zł w związku z tym, że Spółka jest współwłaścicielem 1/5 części tej nieruchomości. Na wydaną decyzję Spółka, za pośrednictwem pełnomocnika, złożyła odwołanie, które nie zostało uwzględnione w postępowaniu odwoławczym. W związku z tym, Dyrektor Izby Skarbowej w L. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał ją w mocy. Decyzję ostateczną strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lodzi. Opisane wyżej decyzje oparte były na następującym stanie faktycznym oraz następującej jego ocenie prawnej: W odniesieniu do nie uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków związanych z zakupem nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] ustalono, że dniu 29.05.2007r. Spółka z o.o. "A" nabyła w 1/5 części prawo wieczystego użytkowania gruntu położonego w Ł. przy ul. [...] oraz udział we własności budynków znajdujących się na niej, w takiej samej części, za cenę 1.050.000 zł. Do kosztów uzyskania przychodów Spółka zaliczyła następujące wydatki, związane z zakupem tej nieruchomości: - za sporządzenie aktów notarialnych - dotyczącego przedwstępnej umowy sprzedaży, jak też umowy sprzedaży nieruchomości, wypisy, podatek od czynności cywilnoprawnych oraz opłatę sądową, wynikające z dwóch faktur wystawionych w dniu 01.03.2007r. nr [...] na kwotę 904,40zł i w dniu 29.05.2007r. nr [...] na kwotę 21.100zł, przez Notariusza Z. K., ul. [...], - prowizję od kredytu pobraną przez bank w wysokości 12.000zł, wydatek na ustanowienie hipoteki zwykłej i kaucyjnej w wysokości 1.519zł, opłatę wniesioną do Sądu Rejonowego w Wieluniu za wpis w księdze wieczystej w wysokości 1.500zł, opłatę sądową wpłaconą do Sądu Rejonowego w S. w wysokości 340zł, wydatek na wycenę nieruchomości w K., będącej zabezpieczenie kredytu bankowego, w wysokości 2.300zł; zakup nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] sfinansowany został bowiem środkami z zaciągniętego w dniu 27.03.2007r. w kwocie 1.050.000 złotych kredytu; na uzyskanie kredytu Spółka łącznie poniosła wydatki w wysokości 17.659zł. Zakupiona nieruchomość wprowadzona została do ewidencji środków trwałych w dniu 29.05.2007r., a jej wartość początkową określono na kwotę 1.050.000zł, tj. wg ceny zakupu. Przepis art.16 g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. z 2000r. Dz. U. Nr 54 poz.654 z późn. zm.) stanowi, że za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę nabycia. Za cenę nabycia natomiast, jak wynika z art.16 g ust. 3 tej ustawy uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wynika z powyższego, w przypadku nabycia środka trwałego, wartości początkowej nie stanowi cena zakupu, wg jakiej Spółka wprowadziła środek do ewidencji, lecz cena nabycia, której pojęcie jest szersze niż pojęcie ceny zakupu. Cenę nabycia środka trwałego stanowi nie tylko cena zakupu, ale również wydatki związane z zakupem danego środka trwałego. Wydatkami takimi są niewątpliwie wydatki na sporządzenie aktów notarialnych zakupionej nieruchomości w wysokości 906,40zł oraz 21.100zł. W takiej też wysokości podwyższają wartość początkową nieruchomości i zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Jeżeli natomiast chodzi o wydatki związane z uzyskaniem kredytu bankowego, to te również uważać należy za cenę nabycia, skoro zakup nieruchomości sfinansowany został kredytem bankowym. W złożonych w toku postępowania wyjaśnieniach i zastrzeżeniach z dnia 28.10.2008r. strona sama wskazała, że uzyskany kredyt przeznaczony został nie tylko na zakup nieruchomości, ale również na wpłaty z tytułu zawartych umów leasingowych. Skoro cena zakupu nieruchomości stanowiła 70% wartości uzyskanego kredytu, to w takiej samej proporcji zasadnym jest nie uznanie omawianych wydatków za koszt uzyskania przychodów. Kwota 12.361,30zł, stanowiąca 70% łącznie poniesionych wydatków na uzyskanie kredytu nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, lecz podwyższa wartość początkową nieruchomości. Konsekwencją nie uznania omówionych wydatków za koszt uzyskania przychodów było podwyższenie wartości początkowej nieruchomości oraz zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w wysokości wyższej, niż dokonała tego Spółka. W odniesieniu do nie uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków związanych z opłatami leasingowymi ustalono, co następuje : Spółka w miesiącach X-XII.2007r. zawarła 6 umów leasingu operacyjnego: 2 naczep oraz 4 ciągników siodłowych. Do kosztów uzyskania przychodów zaliczone zostały w całości pierwsze opłaty. Organy uznały opłaty te za czynsz inicjalny i do kosztów zaliczyły jedynie jego część, dokonując proporcjonalnego rozliczenia do długości okresu, na jaki umowy zostały zawarte. Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych uregulowane zostały w rozdziale 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis art. 17a pkt 1 tej ustawy stanowi, że ilekroć w rozdziale tym jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Z brzmienia art.17 b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki: 1. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz 2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. ; Przepisy tego rozdziału nie stanowią lex specialis w stosunku do innych przepisów tej ustawy, lecz regulują zasady opodatkowania stron umowy leasingu omawianym podatkiem. Wskazany przepis art. 17b ust. l ustawy nie precyzuje, w którym momencie korzystający winien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wynikające z umowy leasingu opłaty. Użycie przez ustawodawcę określenia "odpowiednio" w tym przepisie nie oznacza, że jeżeli opłata jest w danym okresie (miesiącu-roku) przychodem dla finansującego to jest w tym samym okresie kosztem dla korzystającego. Rozstrzygając kwestię momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wstępnej opłaty leasingowej, należy brać pod uwagę ogólne zasady potrącania kosztów, które zostały uregulowane w art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z uregulowań zawartych w art. 15 wynika ponadto podział kosztów na bezpośrednio i pośrednio związanych z przychodem. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 4 omawianej ustawy koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c. Natomiast art. 15 ust. 4d ustawy stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w myśl art. 15 ust. 4e ustawy, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Raty leasingowe opłacane w trakcie trwania umowy są kosztami pośrednio związanymi z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej. Co do zasady, raty te dotyczą ściśle określonego czasu, nie przekraczającego roku podatkowego, w związku z czym zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie ich poniesienia. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, kwestie finansowe pomiędzy finansującym a korzystającym, reguluje § 3 umów zawartych z "B" Leasing. Pkt 1 stanowi, że ratami wynagrodzenia są: pierwsza rata, raty okresowe i inne raty (o ile są przewidziane w umowie). Pkt 2 stanowi, że tabela rat wynagrodzenia i innych opłat wynikających z umowy stanowi Załącznik nr l. Pkt 3 stanowi, że kaucja, prowizja (o ile są przewidziane w umowie) oraz pierwsza rata wymagalne są przed zaciągnięciem przez Finansującego zobowiązań wobec zbywcy pod rygorem określonym w Ogólnych Warunkach Umowy Leasingu. Pkt 4 stanowi, że okresowe raty wynagrodzenia oraz kaucja gwarancyjna płatna okresowo (o ile jest przewidziana w umowie) płatne są z góry w terminie do 5 dnia każdego miesiąca, w którym są wymagalne, zgodnie z niniejszą umową i załącznikami. Za datę dokonania zapłaty Strony uznają datę wpływu środków na rachunek Finansującego. Jak wynika jednoznacznie z treści pkt 3 § 3 zawartych umów, uiszczenie pierwszej raty opłaty leasingowej wymagane było przed przejęciem przedmiotów leasingu do używania, co oznacza, że było warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji przedmiotowych umów. Raty te nie są przypisane do poszczególnych rat leasingowych, nie mają w związku z tym bezpośredniego odzwierciedlenia w przychodach Spółki. Ich poniesienie jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji umowy. Opłaty te jako koszt pośredni winny być zatem rozliczone zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15 ust. 4 d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wprawdzie pierwsza rata nie została określona jako czynsz inicjalny czy też opłata wstępna, co podnosi strona, to stwierdzić jednak należy, że pełni taką rolę, bowiem jej uiszczenie jest warunkiem skuteczności umowy. W związku z tym przyjąć należało, że jest to koszt dotyczący całej umowy i ściśle określonego czasu jej trwania. Z tego względu pierwszą ratę, mającą charakter wstępny, należało zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy zgodnie z przepisem art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z brzmienia art. 17b ust. 1 ustawy nie wynika, w którym momencie korzystający winien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wynikające z umowy leasingu opłaty. W zakresie nie uznania za koszt uzyskania przychodów części wydatków związanych z ubezpieczeniem AC i OC samochodów wykorzystywanych przez Spółkę do prowadzenia działalności oraz ubezpieczeniem mienia od ognia i innych żywiołów, wydatku na zakup gazomierza i wydatku na zakup systemu alarmowego i jego montaż Do kosztów uzyskania przychodów Spółka zaliczyła opłaty od polis ubezpieczeniowych; zawartych w trakcie roku 2007, na okresy roczne. Z przepisu art.15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Wydatki z tytułu ubezpieczeń są kosztami pośrednio związanymi z przychodami, bowiem nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach. Zatem dokonano proporcjonalnego rozliczenia składek, mając na uwadze odpłatność roczną oraz ilość miesięcy roku 2007, kiedy polisy zawarto. Ponadto, do kosztów uzyskania przychodów Spółka zaliczyła w całości wydatki poniesione na zakup systemu alarmowego i jego montaż oraz na zakup gazomierza. W toku postępowania strona wyjaśniła, że system alarmowy oraz gazomierz zainstalowane zostały w nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...]. Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Spółka jest właścicielem 1/5 części wskazanej nieruchomości (pozostali 4 wspólnicy w takich samych częściach nieruchomość nabyli). Zasadnym zatem jest przyjęcie, że w takiej samej części wydatki te winny być uznane za koszt uzyskania przychodów. Wbrew twierdzeniu zawartemu w skardze, nie jest wystarczającym do zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów wyłącznie jego poniesienie, lecz również to, czego wydatek dotyczy. Strona sama wskazała, że rozliczenie z tego tytułu z pozostałymi wspólnikami nastąpiło w roku 2008, w związku z czym zaliczenie w całości wydatku na zakup systemu alarmowego oraz gazomierza do kosztów uzyskania przychodów Spółki w roku 2007 byłoby nieprawidłowe. W zakresie nie uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez Kancelarię Radców Prawnych J. i Z. Sz. s.c. Zakwestionowane wydatki, udokumentowane zostały fakturami wystawionymi przez wskazany podmiot i dotyczyły.: - faktura nr [...] z 10.09.2007r. wystawiona została z adnotacją "zgodnie z umową"; W toku kontroli Spółka przedłożyła zawartą w dniu 3 września 2007r. z Kancelarią Prawną umowę zlecenia, zgodnie z którą Kancelaria przyjęła do wykonania czynności polegające na opracowaniu i wprowadzenia strategii zarządzania nabytym przez Spółkę udziałem w nieruchomości w Ł. przy ul. [...], oraz doradztwie prawnym w tym zakresie, a w szczególności przeprowadzeniu analizy form organizacyjno - prawnych w jakich może być prowadzona działalność polegająca na zarządzaniu nieruchomością oraz konsultacji w sprawie wyboru najkorzystniejszej z form takiej działalności, pod kątem przepisów prawa podatkowego, prawa gospodarczego i handlowego, udzieleniu pomocy prawnej przy powstawaniu podmiotu. W pisemnych wyjaśnieniach z dnia 2 września 2008r. Spółka wskazała, że umowa zawarta została w związku z nabyciem przez nią udziału w nieruchomości i koniecznością powołania podmiotu odpowiedzialnego za zarządzanie w/w nieruchomością, wynikiem czego jest powstanie "C" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł.. - faktura nr [...] z 29.10.2007r. wystawiona została za pomoc prawną, konsultację i doradztwo prawne w sprawie powstania nowej spółki. Zarówno z zawartej umowy, złożonych przez stronę wyjaśnień, jak również z treści drugiej z wystawionych przez Kancelarię Prawną faktur wynika jednoznacznie, że wydatki związane były z powstaniem nowego podmiotu gospodarczego. Spółka sama również w odwołaniu stwierdza, że analiza formy prawnej zarządzania nieruchomością doprowadziła do powstania nowej spółki, której udziałowcem jest "A". Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowani albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wynika z tego, że podatnik ma możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, pod tym jednak warunkiem, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma, bądź też może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów lub służy zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Choć samo osiągnięcie przychodu nie jest wymagane, to jednak poniesione przez podatnika wydatki muszą być temu celowi bezpośrednio podporządkowane. Poniesienie wydatków nie może być ukierunkowane na realizację innych celów, niż uzyskanie przychodów. W omawianym zakresie obiektywnie należy ocenić, że faktycznym zamiarem podatnika przy ponoszeniu omawianych wydatków było utworzenie nowego podmiotu gospodarczego, a nie uzyskanie przychodów, w związku z czym zasadne jest nie uznanie ich za koszty uzyskania przychodów Spółki. Oczywiste jest, że skoro Spółka "A" w 1/5 części posiada prawo wieczystego użytkowania gruntu położonego w Ł. przy ul. [...] oraz w takiej samej części udział we własności budynków znajdujących się na niej, nie mogła decydować samodzielnie o sposobie wykorzystania całej nieruchomości. W zakresie nie uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez J. P. "D" Zakwestionowane wydatki udokumentowane zostały następującymi fakturami: - [...] z dnia 31.08.2007r. na wartość netto 10,000 zł za doradztwo ekonomiczne w zakresie nieruchomości przy ul. [...] w Ł. Warianty ekonomiczne zagospodarowania nieruchomości i jej odsprzedaży. Estymacja zwrotu kapitału, - [...] z dnia 4.10.2007r. na wartość netto 9.400 zł za doradztwo ekonomiczne w zakresie rozwoju firmy, analiza w kontekście zmiany branży lub rozszerzenia działalności ze szczególnym uwzględnieniem branży transportowej i nieruchomości cz.I; - [...] z dnia 22.10.2007r. na wartość netto 5.100 zł za doradztwo ekonomiczne w zakresie rozwoju firmy, analiza w kontekście zmiany branży lub rozszerzenia działalności ze szczególnym uwzględnieniem branży transportowej i nieruchomości cz.II, - [...] z dnia 19.12.2007r. na wartość netto 5.000 zł za przygotowanie akwizycji nieruchomości przy ul. [...]. Negocjacje z firmami obrotu nieruchomościami, ustalenie cen do uplasowania nieruchomości na rynku. Z wyjaśnień udzielonych przez stronę w toku postępowania wynika, że umowa zawarta została z Panią J. P. w formie ustnej. Na potwierdzenie wykonania usług Spółka przedłożyła otrzymane dokumenty od Pani J. P., ze wskazaniem, których faktur dotyczą: - business plan spółki zarządzającej nieruchomością w Ł. ul. [...] (faktury VAT nr [...], [....], [...]), - analizę rynku transportowego w Polsce roku 2006 - 2007, oferty firmy spedycyjnej 13 szt. (faktury VAT [...], [...]), - pismo w sprawie udziału w projekcie deweloperskim, projekt, informację o przeprowadzonych negocjacjach (faktury VAT nr [...], [...]). Zgodnie z przepisem art.15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Uznanie poniesionych wydatków za koszty uzyskania przychodów uwarunkowane jest tym, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma, bądź też może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów lub służy zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Poniesione przez podatnika wydatki muszą być temu celowi bezpośrednio podporządkowane i nie mogą być ukierunkowane na realizację innych celów, niż uzyskanie przychodów. Jednoznacznie już z treści faktur nr [...] z dnia 31.08.2007r. oraz nr [...] z dnia 19.12.2007r. wynika, że usługi dotyczyły nieruchomości w Ł. przy. ul. [...], skoro usługi dotyczyły doradztwa ekonomicznego oraz przygotowania akwizycji nieruchomości w Ł. Potwierdza to również przedłożony business plan, sporządzony jak wynika już z tytułu - dla spółki zarządzającej nieruchomością w Ł. ul. [...]. Oczywistym jest, że Spółka będąc właścicielem 1/5 części nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], nie mogła samodzielnie decydować o sposobie jej wykorzystania, planach rozwoju i zagospodarowaniu. Natomiast do faktur [...] z dnia 4.10.2007r. oraz [...] z dnia 22.10.2007r. za doradztwo ekonomiczne w zakresie rozwoju firmy, analizę w kontekście zmiany branży lub rozszerzenia działalności ze szczególnym uwzględnieniem branży transportowej i nieruchomości, strona przedłożyła jako potwierdzenia wykonania usług zarówno business plan, jak też analizę rynku transportowego w Polsce roku 2006 - 2007. Jak już wskazano, business plan sporządzono dla spółki zarządzającej nieruchomością w Ł. ul. [...]. Jeżeli natomiast chodzi o analizę rynku transportowego, to nie wynika z niej, czy sporządzona została dla potrzeb Spółki z o.o. "A", czy też na potrzeby nowo powstałej spółki. Wprawdzie w wyjaśnieniach z dnia 28 października 2008r. strona wskazała, że wspólnicy pod koniec 2006r. podjęli decyzję o rozszerzeniu przedmiotu działalności o dwa kolejne zakresy, tj. sprzedaż, zakup i wynajem nieruchomości oraz usługi transportowe, w związku z czym Pani J. P. miała na rynku warszawskim, (choć nie tylko) zrobić rozeznanie i analizę rynku zarówno nieruchomości jak i też usług transportowych, niemniej jednak z treści przedłożonej analizy nie wynika, do kogo jest adresowana. Wobec tego, że Spółka sama wyjaśniła, że do faktur o nr [...] i [...] dokumentujących wykonane przez Panią J. P. usługi sporządzone zostały zarówno business plan, jak też analiza, zasadnym jest przyjęcie, że obydwa dokumenty, wbrew twierdzeniu strony, miały służyć rozpoczęciu realizacji zadań gospodarczych nowego podmiotu. W zakresie zasadności określenia przychodu z tytułu bezpłatnego udostępnienia pomieszczeń w budynku mieszkalno - gospodarczym W toku postępowania kontrolnego ustalono, że w stanowiącym własność Spółki budynku znajdującym się w K. zamieszkują bezpłatnie: M. i A. Ś. wraz z synami J. R. i L. Ś.. Z przepisu art. 13 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że za przychód z nieruchomości udostępnionych nieodpłatnie w całości lub w części do używania m. in. osobom fizycznym, z zastrzeżeniem ust. 3, uważa się równowartość czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, ustaloną na podstawie przeciętnej wysokości czynszów stosowanych w danej miejscowości przy najmie lub dzierżawie nieruchomości tego samego rodzaju. Ponadto, z ust.2 art. 13 wynika, że nie ustala się równowartości czynszu przy udostępnieniu: 1) lokali mieszkalnych osobom pozostającym z podatnikiem w stosunku pracy, dla których stanowi ono nieodpłatne świadczenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 2) nieruchomości lub jej części do użytku na cele działalności naukowej, naukowo-technicznej, oświatowej, oświatowe-wychowawczej, kulturalnej, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, kultu religijnego oraz związkom zawodowym, 3) nieruchomości lub ich części przekazanych do używania przez podmiot publiczny partnerowi prywatnemu lub spółce, o której mowa w art. 19 ust. l ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w ramach umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, jeżeli jest [ono przedmiotem wkładu własnego, o którym mowa w art. 4 pkt 6 tej ustawy. Wskazane przepisy są jednoznaczne i poza wyjątkami wynikającymi z pkt l - 3 ust.2 art. 13 ustawy, nie przewidują odstępstw od naliczania równowartości czynszu. W związku i tym wyjaśnienia Spółki, że nie pobierała czynszu ze względu na zrozumienie sytuacji życiowej i finansowej Państwa M. i A. Ś. oraz J. R. i L. Ś. oraz to, że czynsz nie był należny, nie mogą być uwzględnione. Przychód stanowi równowartość czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, a nie czynsz należny jak twierdzi strona. Wysokość ustalonego przychodu kwestionowana przez stronę nie jest. W toku postępowania Spółka sama określiła równowartość miesięcznego czynszu na kwotę 440zł. Wobec tego, że dwie z zamieszkujących w budynku osób - Pan J. R. i Pan L. Ś. byli pracownikami Spółki, zgodnie z art. 13 ust.2 pkt 1 ustawy nie została ustalona równowartość czynszu z tytułu udostępnienia lokalu tym osobom. Przychód z tytułu nieodpłatnego udostępnienia lokalu mieszkalnego do używania Państwu M. i A. Ś. określony został w wysokości 2.640zł (220zł x 12 m-cy). Wobec tego kwestionowanie rozstrzygnięcia w omówionym zakresie jest bezpodstawne. W skardze strona, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżonej decyzji zarzuca, iż wydana została z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności: 1 ) z naruszenie przepisów prawa materialnego, a w tym: 1. art. 16g ust. 1 pkt 1 i ust.3 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 54 póz.654 z póżn. zm.) polegającym na błędnym przyjęciu przez organ II instancji, że podatnik nieprawidłowo ujął w koszty uzyskania przychodów wydatki w kwocie 34.367,70zł, związane z zakupem nieruchomości położonej w L. przy ul. [...], 2. art. 15 ust.4d oraz art. I7a i 17b ustawy z dnia 15 lutego I992r. o podatku dochodowym od osób prawnych polegającym na błędnym przyjęciu przez organ II instancji, że podatnik nieprawidłowo ujął na koncie 421 - "leasing" wydatki na kwotę 146.692,95zł dotyczące pierwszych rat przy zawieranych umowach leasingowych, podczas gdy faktycznie brak jest podstaw do przyjęcia, że koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy i że nie jest możliwe określenie, jaka ich część odnosi się do danego roku podatkowego, a rozliczenie powyższych kosztów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą, stanowi nadużycie prawa, 3. art. 15 ust.4d ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych polegające na błędnym przyjęciu przez organ II instancji, że podatnik nieprawidłowo ujął na koncie 469 - "pozostałe koszty" wydatki na kwotę 9.205,67zł dotyczące opłat ubezpieczeniowych, 4. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych polegające na błędnym przyjęciu przez organ II instancji, że podatnik nieprawidłowo ujął na koncie 469 - "pozostałe koszty" wydatki na kwotę 3.026,24zł dotyczące faktury VAT [...] z 31.10.2007r. wystawionej przez "E" Sp. w o.o. w Ł., 5. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych polegające na błędnym przyjęciu przez organ II instancji, że podatnik nieprawidłowo ujął na koncie 429 - "inne usługi obce" wydatek na kwotę 12.750zł dotyczący faktur VAT nr 96/09/2007 z dnia 10.09.2007r. i 126/10/2007 z dnia 29.10.2007r. wystawionych przez Kancelarię Radców Prawnych J. i Z. Sz. s.c. w S., podczas gdy wbrew twierdzeniom organu I i II instancji wydatki te nie służyły tylko rozpoczęciu realizacji zadań gospodarczych nowego podmiotu, lecz opracowaniu i realizacji strategii rozwoju "A" Sp. z o.o. w szerszym zakresie, a zatem powinny zostać uznane za koszty poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, 6. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych polegające na błędnym przyjęciu przez organ, że podatnik nieprawidłowo ujął na koncie 429 - "inne usługi obce" wydatek na kwotę 32.500zł dotyczący faktur wystawionych przez J. P. "C" w L., podczas gdy wbrew twierdzeniom organu I i II instancji wydatki te nie służyły tylko rozpoczęciu realizacji zadań gospodarczych nowego podmiotu, lecz opracowaniu i realizacji strategii rozwoju "A" Sp. z o.o. w szerszym zakresie, a zatem powinny zostać uznane za koszty poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, 7. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych polegające na błędnym ustaleniu przez organ, że podatnik nieprawidłowo ujął na koncie 411 wydatek na kwotę 1.319,98zł dotyczący faktury VAT nr [...] z 19.12.2007r. wystawionej przez "F" [...], 8. art.12 ust.3 w zw. z art.13 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych polegające na błędnym przyjęciu przez organ II instancji, że "A" Spółka z o.o. powinna zarachować dochód z najmu pomieszczeń w budynku mieszkalno - gospodarczym w miejscowości K. nr [...] w kwocie 2.640zł, 2) z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynika sprawy, a w tym: 1. art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady praworządności, przejawiające się w nadinterpretacji przepisów art. 15 ust. 4d oraz art.!7a - 171 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, 2. art. 121 § l Ordynacji podatkowej z uwagi na sposób prowadzenia postępowania, w szczególności tendencyjne i jednostronne gromadzenie oraz ocenę materiału dowodowego, przy jednoczesnym pomijaniu zastrzeżeń, uwag i dowodów przedstawianych przez podatnika, 3. art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku dążenia do dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, 4. art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, 5. art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, w szczególności wyrażające się wybiórczą i pozbawioną obiektywizmu ocenę zebranego materiału dowodowego oraz zastosowanie pozaprawnych kryteriów podejmowania decyzji, 6. art. 199a Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie ustalenia (interpretacji) treści umów leasingowych zawieranych przez podatnika w 2007r., umowy zlecenia z dnia 03.09,2007r. oraz umowy zawartej z J. P. "C" z pominięciem zgodnego zamiaru stron, celu czynności i istotnych warunków w/w umów. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi wskazuje, że nie zgadza się z ustaleniami poczynionymi przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., podtrzymuje w całości zarzuty podniesione w odwołaniu z dnia 19.12.2008r. i w związku z tym podnosi, co następuje: 1. W zakresie zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o wydatki związane z zakupem nieruchomości przy ul. [...] w Ł. w kwocie 34.367,70zł: W ocenie podatnika brak jest podstaw do zakwestionowania wydatków związanych z uzyskaniem kredytu bankowego w postaci prowizji od kredytu w kwocie 12.000zł, ustanowienia hipoteki zwykłej i kaucyjnej w kwocie 1.5I9zł, opłaty wniesionej do Sądu Rejonowego w W. w kwocie 1.500zł, wpłaty do kasy Sądu Rejonowego w S. kwoty 340zł, wyceny nieruchomości w K. w związku z zabezpieczeniem udzielonej przez Bank pożyczki hipotecznej w kwocie 2.300zł. Organ I instancji uwzględnił wprawdzie zastrzeżenia Spółki dotyczące tego, że wydatki te nie zostały przeznaczone wyłącznie na sfinansowanie zakupu nieruchomości przy ul. [...] w Ł., ale również na zakup pojazdów na podstawie umów leasingowych zawartych przez Spółkę w 2007r, jednak zastosowany przez organ sposób wyliczenia kwoty budzi zdaniem strony uzasadnione wątpliwości. Organ powinien dążyć do ustalenia faktycznych kwot przeznaczonych z uzyskanej pożyczki na wpłaty do zawartych umów leasingowych. Niezrozumiałe dla strony jest dlaczego według organu II instancji przedmiotem oceny jest w jakiej części wydatki związane z uzyskaniem kredytu powinny stanowić cenę nabycia środka trwałego, a nie to, jakie faktycznie kwoty z uzyskanego kredytu przeznaczone zostały na opłaty leasingowe. Zdaniem podatnika przyjęcie, że Spółka nie była uprawniona do zaliczenia pozostałej kwoty do kosztów uzyskania przychodu, jest oparte na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu art. 16g ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W tej sytuacji nie zgadza się z twierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej, że przepisy powyższe zostały zastosowane zasadnie, a działanie organu I instancji było właściwe. Nieuzasadnione zdaniem strony jest również kwestionowanie wydatków udokumentowanych fakturą [...] z 01.03.2007r. (akt notarialny Repertorium A nr [...] z 01.03.2007r. dotyczący przedwstępnej umowy sprzedaży) wystawioną przez Kancelarię Notarialną Notariusz Z. K. ul. [...] w Ł., w kwocie netto 906,40zł oraz wydatków udokumentowanych fakturą [...] z 29.05.2007r. (akt notarialny Repertorium A nr [...] z 29,05.2007r. dotyczący umowy sprzedaży) wystawioną przez Kancelarię Notarialną Notariusz Z. K. ul. [...] w Ł., 2. W zakresie zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o wydatki dotyczące pierwszych rat przy zawieranych umowach leasingowych w kwocie 146.692,95zł: Spółka całkowicie nie zgadza się z organem II instancji w zakresie interpretacji art. 15 ust.4d oraz art.17a i 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Za błędny uznaje pogląd przedstawiony zarówno w decyzji organu odwoławczego jak i I instancji w zakresie uznania, że pierwsze raty umów leasingowych zawartych w 2007r. mają charakter wstępny i należy je zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy. Wskazuje, że z dniem l października 2001 r. został dodany do ustawy "Rozdział 4a"- Opodatkowanie stron umowy leasingu. Ustawodawca wprowadzając zmianę ustalił szczególne zasady dotyczące stosowania i interpretacji przepisów ustawy w części dotyczącej umów leasingu. Tym samym wprowadził lex specialis w stosunku do innych przepisów tej ustawy, w tym również w stosunku do art. 15 ust.4d. Brak jest zatem zdaniem strony podstaw do stosowania art. 15 ust.4d ustawy w stosunku do pierwszej, drugiej, trzeciej i kolejnych rat wynikających z konkretnych umów leasingowych przez nią zawartych. Wobec tego twierdzi, że brak jakichkolwiek podstaw do stosowania art. 15 ust.4d ustawy w stosunku do pierwszej, drugiej, trzeciej i kolejnych rat wynikających z umów leasingowych zawartych przez Spółkę. Nadmienia, że przepisy art.17a - 17l. ustawy odwołują się bezpośrednio do przepisów Kodeksu cywilnego, czyli samą treść umowy oraz zgodne oświadczenia stron należy badać przez pryzmat szczegółowego uregulowania jakie znalazło się w ustawie Kodeks cywilny. Podstawową zasadą wynikającą z art.3531 kodeksu jest swoboda zawierania umów. Dopełnieniem i uszczegółowieniem jej stosowania są przepisy art.7091 - 70918 dotyczące umów leasingu, wskazujące jednoznacznie na możliwość swobodnego ustalenia przez strony umowy m. in. dowolnej ilości rat, okresu trwania umowy czy też wysokości poszczególnych rat. Potwierdzeniem tego jest w szczególności art.70913 § l, zgodnie z którym korzystający obowiązany jest płacić raty w terminach umówionych oraz art.70917 stanowiący, iż do odpowiedzialności finansującego za wady powstałe na skutek okoliczności, za które finansujący ponosi odpowiedzialność, uprawnień i obowiązków stron w razie dochodzenia przez osobę trzecią przeciwko korzystającemu roszczeń dotyczących rzeczy, odpowiedzialności korzystającego i osoby trzeciej wobec finansującego w razie oddania rzeczy tej osobie przez korzystającego do używania, zabezpieczenia rat leasingu i świadczeń dodatkowych korzystającego, zwrotu rzeczy przez korzystającego po zakończeniu leasingu oraz do ulepszenia rzeczy przez korzystającego stosuje się odpowiednio przepisy o najmie, a do zapłaty przez korzystającego rat przed terminem płatności stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży na raty. Strona stwierdza, że skoro ustawodawca wskazał jakie przepisy i zasady należy stosować przy umowie leasingu, to ustalenia kontrolujących w tym zakresie pozostają w sprzeczności z obowiązującymi przepisami kodeksu cywilnego jak też przepisami rozdziału 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Za nadinterpretację, a wręcz nadużycie prawa uznaje ustalenia organu, iż pierwsza rata określona w umowach pełni rolę czynszu inicjalnego czy też opłaty wstępnej.. W żadnej z tych umów nie pojawiają się sformułowania: "czynsz inicjalny" czy "opłata wstępna". Nie ulega natomiast wątpliwości, że w umowach roku 2007 strony tych umów w sposób jasny, precyzyjny i nie budzący wątpliwości posługiwały się pojęciami pierwszej, drugiej, trzeciej i kolejnych rat. Strona zarzuca, że dokonana przez organ II instancji interpretacja przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji fragmentów umów nie uwzględnia intencji stron umowy, wbrew zasadzie wynikającej z art.199a ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko samo brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności. Strona stwierdza, że stanowisko w tym zakresie znajduje poparcie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008r. III SA/Wa 221/2008 (Lex Polonica nr 1940461), zgodnie z którym wydatki związane z zawarciem umowy leasingu operacyjnego środka trwałego to opłata wstępna, raty uiszczane w czasie wykonywania umowy oraz opłata końcowa. Ponieważ w ramach tzw. leasingu operacyjnego korzystający nie jest uprawniony do odpisów amortyzacyjnych od używanej rzeczy, to oszczędności podatkowe wynikające z tej umowy sprowadzają się do możliwości zaliczenia opłaty wstępnej oraz rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodu. Opłata wstępna jest kosztem podatkowym w całości w momencie poniesienia. Firmy, które korzystają z leasingowanego majątku, mogą zaliczyć opłatę wstępną do kosztów już w momencie poniesienia. Nie muszą jej rozliczać aż do końca umowy. Podobny pogląd zawarty jest również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2008r. III SA/Wa 24/2008 (Lex Polonica nr 1940463). Za niezrozumiałe strona uznaje stanowisko organu II instancji, który kwestionuje możliwość powołania się podatnika na w/w wyroki sądowe, uzasadniając to tym, że wydane zostały w związku z wnioskami o interpretacje indywidualne. Dla podatnika oczywistym jest, że wyroki sądów administracyjnych wydawane są w sprawach decyzji indywidualnych, jednakże przytoczenie treści tych orzeczeń na poparcie przedstawionego przez skarżącego stanowiska jest jak najbardziej celowe i zasadne. Mając na uwadze powyższe orzecznictwo, strona stwierdza, że ustalenia dokonane przez organy I i II instancji naruszają przepisy prawa materialnego. Skoro opłata wstępna powinna być rozliczana jednorazowo, to tym bardziej zdaniem strony pierwsza rata leasingu podlega zaliczeniu do kosztów już w momencie jej poniesienia. Dokonując analizy przepisów rozdziału 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych strona uważa, że prawidłowo zaksięgowała wszystkie raty związane z umowami leasingu z 2007r. Opodatkowanie stron umowy leasingu regulują zapisy art.lTa - 171 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Powoływanie się na art.15 ust.4d mogłoby być zasadne wg strony tylko i wyłącznie w sytuacji o której mowa w art.171. Przepis ten odsyła do art.12 - 16, ale tylko w sytuacji gdyby umowy leasingu nie spełniły warunków określonych w art.17 b ust. l pkt 2 lub art.17f ust. l lub art.17i ust.1. Stosowanie przez organ I instancji art.15 ust.4d w stosunku do pierwszej raty uznaje za nadinterpretację prawa. Uważa, że istnieje bezpośredni związek pierwszej raty i następnych z przychodami. Potwierdzeniem tego, że spółka rozpoczęła świadczyć usługi transportowe i generuje przychody z tego tytułu jest zestawienie przychodów za rok 2007 i 2008, znajdujące się w wyjaśnieniach i zastrzeżeniach z dnia 28.10.2008r. Gdyby nie nowe leasingi, nie mogłaby świadczyć tych usług i osiągać przychodów z tytułu usług transportowych. Strona twierdzi, że umowy leasingu przez nią zawarte spełniają warunki art.17b ust.1 pkt 2 i zgodnie z art. 17b ust.1 "opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów". Wg podatnika użycie określenia odpowiednio oznacza, że jeżeli opłata jest w danym okresie przychodem dla finansującego to jest w tym samym okresie kosztem dla korzystającego. Zarzuca organowi II instancji brak ustosunkowania się do zastrzeżeń zawartych w odwołaniu, w którym podatnik zwracał uwagę na niezrozumiałe powoływanie się przez kontrolujących w protokole kontroli na wyrok NSA z dnia 5 lutego 2003r. I SA/Lu710/2002 czy też pismo z dnia 29 czerwca 2007r. nr MB8/512/2007. Brak jest również odniesienia się przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej do załączonych przez nią interpretacji indywidualnych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB3/423-147/08-4/DS z dnia 20.05.2008r. i ILPB1/415-252/07-2/AG z dnia 06.03.2008r.) w sprawach dotyczących ustalenia momentu zaliczenia poszczególnych rat leasingowych do kosztów uzyskania przychodu. Podkreśla, że powołany wyrok NSA jak też pismo pozostają bez związku ze sprawą kontroli w Spółce. Wyrok NSA wydany został na gruncie innych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast pismo nie jest pismem Ministra Finansów, a jedynie odpowiedzią Pani Z. O. - Zastępcy Dyrektora Biura Ministra Finansów na zapytanie skierowane przez Panią M. W. z redakcji Wydawnictwa Podatkowego D w G. i dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. 3. W zakresie zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o wydatki dotyczące opłat ubezpieczeniowych w kwocie 9.205,67zł, wydatku na kwotę dotyczące opłat ubezpieczeniowych, wydatku na kwotę 1.319,98zł dotyczącego faktury VAT nr [...] z 19.12.2007r. wystawionej przez "F" Ł. oraz wydatku na kwotę 3.026,24zł dotyczącego faktury VAT nr [...] z 31.10.2007r. wystawionej przez "D" Sp. w o.o. w Ł.: W ocenie podatnika zarówno opłaty na ubezpieczenie AC i OC, jak i koszty związane z montażem systemu alarmowego oraz wydatek na gazomierz zostały prawidłowo zarachowane w koszty. Koszty związane z montażem systemu alarmowego zostały bowiem poniesione przez Spółkę, a rozliczenie z tego tytułu z pozostałymi wspólnikami nastąpiło w 2008r. na podstawie wystawionych przez nią refaktur. 4. W zakresie zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o wydatek na kwotę 12.750zł dotyczący faktur VAT nr [...] z dnia 10.09.2007r. i [...] z dnia 29.10.2007r. wystawionych przez Kancelarię Radców Prawnych J. i Z. Sz. s.c. w S.: W tym zakresie Spółka wskazuje, że z kilkunastu faktur wystawionych przez Kancelarię Radców Prawnych J. i Z. Sz. s.c., zakwestionowane zostały dwie -<-jedna z adnotacją "zgodnie z umową" oraz druga tytułem pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa prawnego w sprawie powstania nowej spółki. W jej ocenie nieprawidłowe jest twierdzenie, że koszty wynikające z tych faktur nie są pośrednio lub bezpośrednio związane z uzyskiwaniem przez "A" przychodami, nie pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie mają lub nie mogą mieć wpływu na wysokość osiągniętego przychodu. Dyrektor Izby Skarbowej zupełnie nie uwzględnił wyjaśnień złożonych przez Spółkę "C" oraz Prezesa Spółki "A" w tym zakresie. Z załączonej do wyjaśnień z dnia 02.09.2008r. umowy zlecenia wynika, że przedmiotem zlecenia były czynności polegające na opracowaniu i wprowadzeniu strategii zarządzania przedmiotową nieruchomością oraz doradztwie prawnym w tym zakresie, w szczególności przeprowadzenie analizy form organizacyjno - prawnych, w jakich może być prowadzona działalność polegająca na zarządzaniu nieruchomością oraz konsultacji w sprawie wyboru najkorzystniejszej z form takiej działalności, pod kątem przepisów prawa podatkowego, gospodarczego i handlowego, a także udzielenie pomocy prawnej przy powstawaniu podmiotu. Strona podkreśla, że zakwestionowane faktury dotyczą pomocy prawnej świadczonej wyłącznie na rzecz "A" Sp. z o.o. Doradztwo dotyczyło skutków wyboru określonego rodzaju formy działalności dla Spółki "A" , a nie dla nowego podmiotu czy też innych wspólników. Na podstawie przeprowadzonej analizy Spółka "A" miała podjąć decyzję o uczestniczeniu lub też rezygnacji z uczestnictwa w nowopowstającym podmiocie, jak również decyzję o sposobie zarządzania nieruchomością przy ul. [...] w Ł. w imieniu "A" Sp. z o.o. jako współwłaściciela nieruchomości. Zauważa przy tym, że "A" jako jedyny współwłaściciel w/w nieruchomości jest osobą prawną, stąd też dokonanie szczegółowej analizy i przeprowadzenie konsultacji było konieczne dla podjęcia jak najbardziej korzystnej dla Spółki. Analiza prawna formy zarządzania nieruchomością doprowadziła do powstania nowej spółki, w której "A" Sp. z o.o. jest wspólnikiem. Po zakończeniu inwestycji na nieruchomości przy ul. [...] w Ł., to "A", a nie C Spółka z o.o. będzie uzyskiwać przychody z tej nieruchomości. Zdaniem strony nie jest więc prawdą, że usługi prawne wykonane na rzecz kontrolowanej spółki służyły wyłącznie realizacji zadań gospodarczych nowego podmiotu. W ocenie podatnika nie budzi najmniejszej wątpliwości, że koszty te są kosztami poniesionymi przez "A" Sp. z o.o., a nie przez nowo powstałą spółkę i dlatego istnieją pełne podstawy do ich zaliczenia w koszty. Wydatki te wbrew odmiennemu twierdzeniu organu II instancji, służyły zachowaniu i zabezpieczeniu na rzecz Spółki źródła przychodów, jakim jest nieruchomość położona w Ł. przy ul. [...]. Organ II instancji podważa koszty wynikające z dwóch faktur, dotyczących umowy zlecenia z dnia 03 września 2007r. Tymczasem wykonanie tej umowy związane było z dodatkowym nakładem pracy ze strony Kancelarii. Jak wynika z wyjaśnień zawartych w zastrzeżeniach i wyjaśnieniach podatnika z dnia 28.10.2008r., umowa zlecenia z dnia 03.09.2007r. dotyczyła nie tylko opracowania pod względem formalno - prawnym kwestii związanych z nowo powstałą spółką "C", ale również przygotowań do założenia spółki komandytowej i odrębnego podmiotu zajmującego się usługami transportowymi. Stąd zdaniem strony brak jest podstaw do wyłączenia kwoty 12.500zł z kosztów uzyskania przychodu. 5. W zakresie zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o wydatek na kwotę 32.500zł dotyczący faktur wystawionych przez J. P. "D" w L.: Strona wskazuje, że Dyrektor Izby Skarbowej przyjął stanowisko reprezentowane przez organ I instancji i zakwestionował wszystkie faktury wystawione przez J. P. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą "E" stwierdzając, iż jest to wydatek na utworzenie nowej spółki. Podstawą do dokonania korekty w tym zakresie jest wg organu tak jak w przypadku faktur wystawionych przez Kancelarię Radców Prawnych J. i Z. Sz. s.c. brak związku kosztów wynikających z tych faktur z uzyskiwanymi przez "A" Sp. z o.o. przychodami, z prowadzoną działalnością gospodarczą podmiotu oraz brak wpływu na wysokość osiągniętego przychodu. Strona stwierdza, że taka kwalifikacja kosztów wynikających z faktur firmy "D" pozostaje w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym. Po pierwsze w samych fakturach wyraźnie opisano, czego dotyczyły usługi nimi objęte. I tak faktura nr [...] z dnia 31.08.2007r. na kwotę netto 10.000zł dotyczyła wynagrodzenia z tytułu doradztwa ekonomicznego w zakresie nieruchomości przy ul. [...] w Ł. Warianty ekonomiczne zagospodarowania nieruchomości i jej odsprzedaży. Estymacja zwrotu kapitału; faktura nr [...] z 04.10.2007r. na kwotę netto 9.400zł dotyczyła doradztwa ekonomicznego w zakresie rozwoju firmy, analizy w kontekście zmiany branży lub rozszerzenia działalności ze szczególnym uwzględnieniem branży transportowej i nieruchomości cz.I, faktura nr [...] z 22.10.2007r. na kwotę netto 5.100 zł dotyczyła zmiany branży lub rozszerzenia działalności ze szczególnym uwzględnieniem branży transportowej i nieruchomości cz.II, zaś faktura nr [...] z 19.12.2007r. na kwotę netto 5.000 zł dotyczyła przygotowania akwizycji nieruchomości przy ul. [...], negocjacji z firmami obrotu nieruchomości, ustalenia cen do uplasowania nieruchomości na rynku. Strona zrzuca organowi II instancji nie dostrzeganie, że zarówno usługi dotyczące nieruchomości przy ul. [...] w Ł., jak i rynku usług transportowych, są ściśle związane z działalnością gospodarczą Spółki. Potwierdzeniem wykonania usług i ich zakresu są dokumenty załączone do wyjaśnień z dnia 02,09.2008r. w postaci business planu spółki zarządzającą nieruchomością w L. ul. [...], analizy rynku transportowego w Polsce roku 2006-2007, ofert firmy spedycyjnej 13 szt, pisma w sprawie udziału w projekcie deweloperskim, projektu oraz informacji o przeprowadzonych negocjacjach. Za niezrozumiale uznaje niedostrzeganie przez organ II instancji związku pomiędzy wykonaną przez firm? "C" analizą rynku usług transportowych a działalnością prowadzoną przez "A" Sp. z o.o. w szczególności w sytuacji, gdy w czasie kontroli ! Szczegółowej analizie poddane zostały umowy leasingowe na zakup przez "A" Sp. z o.o, pojazdów. Za całkowicie sprzeczne z zebranym materiałem uznaje j twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że strona nie określiła wprost, czy usługi dotyczące analizy branży transportowej dotyczą Spółki z o.o. "A", czy 'też poczynione zostały dla potrzeb nowej Spółki z o.o. "D". Wskazuje, iż wyjaśniła w sposób obszerny i wyczerpujący, że od 2007r. rozpoczęła działalność w zakresie usług transportowych i wykazała dochód osiągany przez nią z tego tytułu. We wszelkich pismach wskazywała, że nowo powstała Spółka "D" została utworzona w celu zarządzania nieruchomością położoną w Ł. przy ul. [...], a nie świadczenia usług transportowych. Stąd jej zdaniem brak podstaw do kwestionowania powyższych wydatków przez organ II instancji, a próba podważenia wydatków poniesionych przez Spółkę oparta została na selektywnej ocenie materiału dowodowego. Jednocześnie zarzuca tendencyjne przedstawienie i ocenę materiału przez organy I i II instancji, zmierzające do tego, aby uzasadnić przyjętą przez siebie koncepcję, a nie tak, by analiza ta doprowadziła do ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Organ II instancji nie uwzględnił, że w/w koszty dotyczyły nieruchomości stanowiącej współwłasność Sp. z o.o. "A" i rozwijanej przez nią działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie jest więc prawdą zdaniem strony, że usługi wykonane na rzecz Spółki służyły wyłącznie realizacji zadań gospodarczych nowego podmiotu. W jej ocenie koszty te są kosztami poniesionymi przez "A", a nie przez nowo powstałą spółkę i dlatego istnieją podstawy do ich zaliczenia w koszty uzyskania przychodu. Zarzuca, że Dyrektor Izby Skarbowej niezasadnie odmówił również w tym przypadku uwzględnienia wyjaśnień złożonych przez "D" Sp. z o.o. i Prezesa Spółki "A". Stąd też brak jest podstaw do wyłączenia kwoty 32.500zł / kosztów uzyskania przychodu. 6. W zakresie zaniżenia przychodu z tytułu bezpłatnego udostępnienia lokalu, należącego do majątku trwałego Spółki w kwocie 2.640zł: Powołując się na art. 13 ust. l i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych organ II instancji stwierdził, że "A" Spółka z o.o. powinna zarachować dochód z tytułu najmu pomieszczeń w budynku mieszkalno - gospodarczym w miejscowości K. W tym zakresie Spółka wskazuje, że odstąpiła od pobierania czynszu najmu od osób zamieszkujących w tym budynku. Przyczyny takiej decyzji Zarządu mają charakter moralny i wynikają ze zrozumienia sytuacji życiowej i finansowej Państwa M. i A. Ś. oraz J. R. i L. Ś. Wskazany wyżej przepis stanowi, że za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także przychody należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. W ocenie podatnika przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszym stanie faktycznym, ponieważ nic można przyjąć, iż czynsz najmu był czynszem należnym, choć jeszcze nie otrzymanym. Spółka nigdy czynszu nie żądała i nie zamierzała żądać, z przyczyn wyraźnie opisanych w załączonych do protokołu kontroli dokumentach. Potwierdzeniem tego są również zeznania świadka J. R. Przedstawione wyżej okoliczności zdaniem Spółki wyraźnie wskazują, że nieuprawnione są ustalenia poczynione przez organ II instancji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. Spółka zarzuca, że działania organu nie uwzględniały podstawowych zasad postępowania określonych w art.120, 121 § 1 i w art.122 Ordynacji podatkowej, które zobowiązują do prowadzenia postępowania zgodnie z zasadą praworządności, w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz do podjęcia wszelkich działań niezbędnych w celu wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Jej zdaniem naruszenie tych zasad pozbawiło przeprowadzone postępowanie cechy obiektywizmu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał dotychczasowe stanowisko organów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1.Skarga jest częściowo zasadna w zakresie zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z opłatami leasingowymi oraz częściowo w zakresie kosztów obsługi prawnej Spółki. 1.1 w zakresie wydatków związanych z opłatami leasingowymi spór pomiędzy stronami postępowania zasadzał się do tego, czy pierwsza rata leasingowa poniesiona przez Spółkę winna być zaliczona w koszty uzyskania przychodu w roku podatkowym, w którym została poniesiona ( Spółka ), czy też rozliczona proporcjonalnie przez wszystkie lata obowiązywania umowy leasingu ( Dyrektor Izby Skarbowej ). W tym sporze częściowo rację ma skarżący. Na wstępie należy wskazać, że wbrew wywodom zawartym w skardze przepisy rozdziału 4a u.p.d.p nie stanowią lex specialis w stosunku do przepisu art.15 ust.4 d tej ustawy. W szczególności owego lex specialis nie stanowi przepis art.17 b ust.1. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszty uzyskania przychodów korzystającego (... ). Zacytowany przepis, ani żaden inny przepis rozdziału 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera regulacji w jaki sposób opłaty leasingowe mają być potrącane w czasie. Skoro analizowane w tym miejscu przepisy nie zawierają żadnej odrębnej regulacji prawnej dotyczącej "potrącalności w czasie" opłat leasingowych, nie stanowią lex specialis w stosunku do postanowień art.15 ustawy. Artykuł 17 b ust.1 reguluje tylko kwestię tego, że w stosunku do finansującego opłaty leasingowe stanowią przychód, zaś w stosunku do korzystającego - koszt uzyskania przychodu. Aby stworzyć normę prawną, która rozstrzygnie w jaki sposób związane z opłatami leasingowymi koszty mają być potrącane w czasie należy sięgnąć do treści art.15 ust.4-4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Obowiązując od 1 stycznia 2007 roku przepisy art.15 ust.4 – 4b wprowadzają rewolucyjną zmianę w zakresie reguł potrącalności kosztów w czasie w szczególności dzieląc koszty uzyskania przychodów, na koszty bezpośrednie oraz koszty pośrednie ( czyli inne niż bezpośrednio związane z przychodami ). Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z konkretnym przychodem, jaki osiągnął podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. W ocenie Sądu opłaty leasingowe ponoszone na podstawie umowy leasingu operacyjnego nie można powiązać z konkretnym przychodem, opłaty te chociaż niewątpliwe związane są z osiągniętymi przychodami nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnym przychodem, lecz z całokształtem przychodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej. W przypadku podatnika z częścią jego działalności gospodarczej – mianowicie usługami transportowymi. Skoro wydatki poniesione w związku z opłatami leasingowymi są kosztem pośrednim to sposób ich potrącalności w czasie uregulowany jest w art.15 ust.4d analizowanej ustawy. Przepis ten stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalne do długości okresu, którego dotyczą. Wykładnia zacytowanego przepisu nie budzi wątpliwości – koszty pośrednie są potrącalne w momencie ich poniesienia, chyba że dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy. W takiej sytuacji są potrącalne w takim stosunku w jakim dotyczą roku podatkowego, a jeśli nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy roku podatkowego są potrącalne proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zatem dla ustalenia, czy raty "pierwsza" rata leasingowa jest potrącalna w momencie jej poniesienia, czy też potrącalna proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczy, należy udzielić odpowiedzi na jedno pytanie: czy dotyczy ona okresu przekraczającego rok podatkowy, czy też nie ? Nie ma potrzeby szeroko rozwodzić się nad tym, że jedynie prawidłowe ustalenia organów stosujących prawo mogą stanowić właściwą podstawą do jego zastosowania. Oznacza to, że organ podatkowy w toku postępowania powinien zebrać materiał dowodowy, po jego rozważeniu ustalić stan faktyczny i dokonać jego subsumcji pod treść normy prawnej. W ocenie Sądu postępowanie dowodowe przeprowadzone w tym zakresie jest niewystarczające do udzielenia odpowiedzi na postawione wyżej pytanie. Zatem Dyrektor Izby Skarbowej naruszył treści art.122, art.180, art.187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja Podatkowa ( tekst jednolity Dz.U z 2005 roku, Nr.8, poz.60 z późniejszymi zmianami ) w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z par.3 pkt.1 umów leasingowych zawartych przez "A" z finansującym – ratami wynagrodzenia są pierwsza rata, raty okresowe i inne raty ( o ile są przewidziane w umowie ), par. 3 pkt.3 stanowi, że kaucja, prowizja ( o ile są przewidziane w umowie ) oraz pierwsza rata wymagalne są przed zaciągnięciem przez finansującego zobowiązań wobec zbywcy pod rygorem określonym w Ogólnych Warunkach Umowy Leasingu. Dyrektor Izby Skarbowej powołując się na w szczególności na treść par.3 pkt.3 umowy wskazał, że skoro pierwsza rata jest warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji umów, stanowi wobec tego koszt dotyczący całej umowy. Z tego też względu, pierwszą ratę, mającą charakter wstępny należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do czasu trwania umowy, zgodnie z przepisem art.15 ust.4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ze stanowiskiem takim nie sposób się zgodzić – jeśli "pierwsza rata" stanowi li tylko wynagrodzenie dla finansującego, tak samo jak wszystkie pozostałe raty leasingowe nie powinna być zaliczana w ciężar kosztów na innych zasadach, niż wszystkie pozostałe raty. Okoliczność, że musi być ona poniesiona przed powstaniem zobowiązań finansującego i warunkuje realizację umowy samo przez się nie stanowi podstawy do tego, aby zaliczać ją w ciężar kosztów na innych zasadach niż pozostałe raty leasingowe. W ocenie Sądu podstawą do zaliczenia w ciężar kosztów "pierwszej raty" ( raty wstępnej, raty inicjacyjnej ) proporcjonalnie do długości okresu, na który umowa została zawarta może być tylko taka sytuacja faktyczna, w której owa rata zawiera składniki inne niż wynagrodzenie dla finansującego, takie jak: prowizja, opłata przygotowawcza, opłata za rozpatrzenie i analizę wniosku, czy kaucja. Takie składniki "pierwszej raty" rzeczywiście dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy – okresu obowiązywania umowy i winny być zaliczone w koszty uzyskania przychodu na zasadach opisanych w art.15 ust.4d zdanie drugie ustawy. Zgodnie z par.1 pkt.4 umów leasingu zawartych pomiędzy Spółką a B Leasing realizacja umowy przebiegać będzie na zasadach określonych w umowie i Ogólnych Warunkach Umów Leasingu ( OWUL ) stanowiących integralną część umowy z zastrzeżeniem, że w przypadku odmiennych postanowień umowy i OWUL rozstrzygające są postanowienia umowy. Skoro integralną częścią zawartych przez skarżącą umów leasingu stanowią Ogólne Warunku Umów Leasingu należy wskazać, że bez przeprowadzenia łącznej analizy umowy i OWUL nie jest możliwe udzielenie odpowiedzi na pytanie jaki charakter z punktu widzenia podatkowego miała "pierwsza rata", w szczególności, czy była ona wyłącznie wynagrodzeniem finansującego, czy też zawierała takie składniki, które dotyczyły całego okresu obowiązywania umowy. Skoro Dyrektor Izby Skarbowej nie sięgnął do Ogólnych Warunków Umów Leasingu jego postępowanie jest dotknięte naruszeniem wyżej wskazanych przepisów Ordynacji Podatkowej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien więc ten brak uzupełnić Generalnie – jeśli pierwsza rata ( rata inicjalna, wstępna ) zawiera składniki odnoszące się do całego okresu obowiązywania umowy, w tym zakresie wydatek z nią związany winien być zaliczony w ciężar kosztów podatkowych proporcjonalnie do czasu obowiązywania umowy. Jeśli owa rata nie zawiera takich składników winna być zaliczona w ciężar kosztów w momencie jej poniesienia. Jeśli ma charakter mieszany – składają się na nią zarówno opłaty, prowizje i inne tego rodzaju składniki – w zakresie zwykłego wynagrodzenia za korzystanie z przedmiotu leasingu winna być zaliczona w ciężar kosztów w momencie ich poniesienia, natomiast w zakresie składników odnoszących się do całego okresu trwania umowy – proporcjonalnie do czasu trwania umowy. 1.2 w zakresie wydatków związanych z obsługą prawną "A" przedmiotem sporu pomiędzy Dyrektorem Izby Skarbowej, a skarżącą jest kosztowy charakter wydatków poniesionych przez skarżącą, a udokumentowanych fakturami [...] z dnia 10 września 2007 roku oraz [...] z dnia 29 października 2007 roku. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej koszty poniesione przez Spółkę, a udokumentowane opisanymi wyżej fakturami związane były z powstaniem nowego podmiotu gospodarczego – spółki "D" zatem nie powinny być zaliczone w ciężar kosztów "A" Sp. z o.o. Natomiast w ocenie skarżącej owe koszty dotyczyły skutków wyboru określonej formy działalności dla Spółki, a nie dla nowego podmiotu, czy też innych wspólników, na ich podstawie Spółka miała podjąć decyzję o sposobie zarządzania nieruchomością przy ulicy [...] w Ł., miała więc charakter kosztowy ( w znaczeniu kosztów uzyskania przychodu ) W tym sporze częściowo rację ma skarżący. Zgodnie z treścią art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródle przychodów (... ). Z treści tego przepisu wynika przede wszystkim, że o kosztowym charakterze wydatków decyduje ich poniesienie dla dobra podmiotu ( uzyskanie przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu ), który te koszty ponosi. Jeśli więc podstawą poniesienia wydatku jest analiza prawna obejmująca zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów Spółki, owe wydatki Spółka ma prawo zaliczyć w koszty uzyskania przychodów. W tym zakresie skarżący niewątpliwie ma rację. Stosowanie do par.1 ust. 2 umowy zlecenia z dnia 3 września 2007 roku ( k.241-241-odwrót akt administracyjnych ) "A" Sp. z o.o zlecił radcy prawnemu Joannie Szydłowskiej opracowanie i wprowadzenie strategii zarządzania nieruchomością położoną w Ł. przy ulicy [...] oraz doradztwie prawnym w tym zakresie, a w szczególności: - przeprowadzenie analizy form organizacyjno-prawnych, w jakich może być prowadzona działalność polegająca na zarządzaniu nieruchomością oraz konsultacji w sprawie wyboru najkorzystniejszej z form takiej działalności, pod kątem przepisów prawa podatkowego, prawa gospodarczego i handlowego, - udzieleniu pomocy prawnej przy powstaniu podmiotu. Odnosząc zacytowane postanowienia umowy zlecenia do przedstawionej powyżej wykładni przepisu art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym należy wskazać, że wydatki związane z analizą "form organizacyjno-prawnych, w jakich może być prowadzona działalność polegająca na zarządzaniu nieruchomością oraz konsultacji w sprawie wyboru najkorzystniejszej formy takiej działalności, pod kątem, przepisów prawa podatkowego, prawa gospodarczego i prawa handlowego" stanowią koszty zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów jakim dla skarżącej była nieruchomość położona w Ł. przy ulicy [...]. Natomiast w zakresie wydatków związanych z udzieleniem pomocy prawnej przy powstaniu ( nowego ) podmiotu, ponieważ koszty te poniesione zostały dla dobra "D" Sp. z o.o ( nowy podmiot ), w związku z czym nie powinny stanowić kosztów uzyskania przychodów "A" Sp. z o.o. Bezspornie wykonanie umowy zlecenia z dnia 3 września 2007 roku dokumentują faktury : nr [...] z dnia 10 września 2007 roku, usługa "zgodnie z umową", oraz [...] z dnia 29 października 2007 roku, usługa " pomoc prawna, konsultacja i doradztwo prawne w sprawie powstania nowej spółki". Skoro przedmiotem umowy było wykonanie dwóch różnych czynności ( analiza oraz pomoc przy powstaniu nowego podmiotu ), a faktura [...] dotyczyła jednej z tych czynności – pomocy prawnej przy powstaniu podmiotu, należało przyjąć, że faktura [...] została wystawiona za analizę organizacyjno-prawną w jakiej może być prowadzona działalność polegająca na zarządzaniu nieruchomością oraz konsultacji w sprawie wyboru najkorzystniejszej z form takiej działalności, pod kątem przepisów prawa podatkowego, prawa gospodarczego i handlowego., koszt z tym związany winien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Skoro ani Dyrektor, ani tym bardziej skarżący nie mają wątpliwości, co do tego, że obie wyżej opisane faktury związane są z realizacją umowy z 3 września 2007 roku, przedmiotem umowy było wykonanie dwóch różnych czynności, a faktura [...] dotyczyła powstania nowego podmiotu gospodarczego, mimo niefortunnego opisu usługi na fakturze [...] należało uznać, że ta faktura dokumentuje wykonanie analizy organizacyjno-prawnej.... Zatem Dyrektor Izby Skarbowej naruszył art.187 § 1 oraz art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja Podatkowa poprzez niepełną i sprzeczną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę zebranych dowodów w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Organ podatkowy II instancji, przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględni wyżej przedstawione w tej części uzasadnienia rozważania. 2. w pozostałym kwestionowanym przez skarżącego zakresie skarga jest niezasadna – Dyrektor Izby Skarbowej nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa w stopniu, który uzasadniłby uchyleniem zaskarżonej decyzji. W szczególności niniejsza sprawa została rozstrzygnięta prawidłowo w zakresie kosztów związanych z zakupem nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], opłat ubezpieczeniowych, kosztów związanych z zakupem i instalacją systemu alarmowego, kosztów związanych zakupem gazomierza, kosztów doradztwa i pomocy prawnej w zakresie udokumentowanym fakturą [...] oraz kosztów doradztwa ekonomicznego. 2.1 okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że skarżąca Spółka w dniu 29 maja 2007 roku nabyła 1/5 części prawa wieczystego użytkowania gruntu położonego w Ł. przy ulicy [...] oraz udział we własności budynków znajdujących się na tej posesji za kwotę 1.050.000 złotych. W tej samej dacie skarżąca Spółka wprowadziła tę nieruchomość do ewidencji środków trwałych określając jej wartość początkową właśnie na kwotę 1.050.000 złotych. Zakup nieruchomości Spółka sfinansowała z kredytu bankowego w kwocie 1.500.000 złotych zaciągniętego w dniu 27 marca 2007 roku. Przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest zaliczenie w koszty uzyskania przychodu wydatków: związanych ze sporządzeniem aktów notarialnych ( umowa przedwstępna nabycia przedmiotowej nieruchomości oraz umowa kupna- sprzedaży ), związanych z uzyskaniem kredytu bankowego ( prowizja, wydatki na ustanowienie hipoteki zwykłej i kaucyjnej, opłata za wpis w księdze wieczystej, opłata sądową, koszty wyceny nieruchomości w K. stanowiącej zabezpieczenie kredytu. Zdaniem Spółki owe wyżej wymienione wydatki powinny być zaliczone bezpośrednio w koszty uzyskania przychodu, co też spółka uczyniła. Natomiast zdaniem organu podatkowego wydatki notarialne oraz 70% wydatków związanych z uzyskaniem kredytu bankowego winny zwiększać wartość początkową środka trwałego. Przyjęcie, że jedynie 70% wydatków związanych z uzyskaniem środka trwałego winno zwiększać cenę nabycia nieruchomości wynika stąd, że uzyskany kredyt bankowy w takim stosunku do całości wykorzystany został na nabycie przedmiotowej nieruchomości. W pozostałym zakresie był wykorzystany na zawarcie umów leasingu środków transportowych. W tym sporze rację ma organ podatkowy. Zgodnie z art.16 g ust.1 pkt.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust.2-14 uważa się w razie ich odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszonej o podatek od towarów i usług (...) – art.16 g ust.3 ustawy. Z zacytowanych wyżej przepisów wynika, że nie tylko cena uiszczona zbywcy, ale także wszelkie wydatki związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania zwiększają jego wartość początkową, a wyliczenie owych wydatków związanych z nabyciem zawarte w art.16 g ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma charakteru wyczerpującego - "w szczególności". Jedynym kryterium decydującym o tym, czy dany wydatek zwiększa wartość środka trwałego, czy też może stanowić koszt uzyskania przychodów jest związek wydatków z nabyciem środka trwałego. Zatem jeśli nabycie środka trwałego zostało sfinansowane kredytem bankowym, koszty uzyskania kredytu bankowego winny zwiększać wartość początkową środka trwałego, nawet wówczas, gdy przeznaczeniem kredytu nie było ściśle nabycie owego środka. W zakresie opłat notarialnych nie można mieć żadnych wątpliwości, bo wynika to wprost z treści art.16 g ust.3 ustawy, że winny one zwiększać wartość początkową nieruchomości. Zarówno umowa przedwstępna, jak i umowa przyrzeczona służyły nabyciu nieruchomości przy ulicy [...] w Ł.. Poniesione w związku z zawarciem tych umów opłaty notarialne miały ścisły związek z zakupem nieruchomości, winny wobec tego zwiększać wartość początkową środka trwałego. Pozostałe koszty ( prowizja bankowa, opłaty za ustanowienie hipoteki zwykłej i kaucyjnej, opłat sądowych związanych z ustanowieniem hipoteki, wyceny nieruchomości położonej w miejscowości K.) pozostawały w ścisłych związku z uzyskaniem kredytu w Banku [...]. Gdyby owe koszty nie zostały poniesione skarżąca Spółka kredytu by nie uzyskała, Z kolei nabycie nieruchomości zostało sfinansowane z uzyskanego kredytu, zatem owe opłaty, prowizja oraz koszty wyceny nieruchomości, która miała stanowić zabezpieczenie spłaty kredytu pozostają w związku z zakupem nieruchomości w taki stosunku w jakim zakup został sfinansowany kredytem. W tym zakresie rozstrzygając niniejszą sprawę organy podatkowe nie naruszyły przepisów Ordynacji Podatkowej dotyczących zasad prowadzenia postępowania dowodowego w toku postępowania podatkowego. W szczególności sposób wykorzystania zaciągniętego w [...] kredytu organy ustaliły na podstawie wyjaśnień skarżącej złożonych w dniu 28 października 2008 roku i owe "70 %" wynika z owych wyjaśnień. W tym sensie podnoszone w skardze zarzuty nie wyjaśnienia w jakiej części kredyt został wykorzystany na zawarcie umów leasingowych jest niezasadny. Organy miały przecież wykazać, w jakiej części koszty związane z zaciągnięciem kredytu zwiększały wartość środka trwałego, co też niewątpliwie uczyniły posługując się przy tym wyjaśnieniami samej skarżącej. Podwyższenie wartości początkowej środka trwałego wiązało się ze zwiększeniem wysokości odpisów amortyzacyjnych, w tym zakresie organy dokonały stosowanej korekty. 2.2 kolejną płaszczyzna sporu pomiędzy skarżącą a organami jest kwestia prawidłowości zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodu, kosztów związanych z zawarcie umów ubezpieczenia środków transportu, odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenia mienia od ognia i innych żywiołów. Zdaniem skarżącej koszty związane z zawartymi umowami ubezpieczenia powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo – w momencie ich poniesienia. Natomiast zdaniem organów winny być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodu roku 2007 w takiej części, w jakiej ochrona ubezpieczeniowa dotyczyła tego roku podatkowego. W tym sporze rację mają organy. Okolicznością niesporna pomiędzy stronami jest to, że wszystkie zakwestionowane umowy ubezpieczeniowe zawarte przez skarżącą obejmowały ochrona ubezpieczeniową nie tylko rok 2007, ale także 2008. Zgodnie z art.15 ust.4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednie związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszt uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Wydatki związane z zawartymi umowami ubezpieczenia niewątpliwie stanowią pośredni koszt uzyskania przychodów, nie można bowiem bezpośrednio z tymi kosztami powiązać przychodu. Umowy ubezpieczenia ochroną ubezpieczeniową przekraczały rok podatkowy 2007 ( ochrona ubezpieczeniowa rozciągała się na rok 2008 ) i w sposób precyzyjny można określić jaka część tych wydatków warunkowała ochronę ubezpieczeniową w 2007 roku. W takiej sytuacji należało zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów roku 2007 poniesione wydatki ubezpieczeniowe stosownie do długości ochrony ubezpieczeniowej w tym roku podatkowym. Co też organy uczyniły. Zatem zarzuty skargi w tym zakresie nie są zasadne. 2.3 – skarżąca Spółka w 2007 roku poniosła wydatki związane z nabyciem oraz montażem instalacji alarmowej w nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy [...], a także wydatki związane z nabyciem gazomierza także zamontowanego w tej nieruchomości. Zdaniem skarżącej koszty te winny być zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów w całości w momencie ich poniesienia. Zdaniem organów – tylko w takiej części w jakiej "A" był współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości. W tym sporze rację mają organy. Okoliczności niekwestionowaną przez strony jest to, że skarżąca nabyła 1/5 prawa wieczystego użytkowania gruntu znajdującego się w Ł. przy ulicy [...] oraz 1/5 prawa własności budynków tam znajdujących się. Otóż zgodnie z art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (... ). Jak już wyżej wskazano warunkiem uznania wydatku za koszt podatkowy jest poniesienie go dla dobra ( uzyskania przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu ) tego podmiotu, który koszt ten ponosi. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka poniosła koszty opisane w tej części uzasadnienia nie tylko dla swego dobra ( uzyskania przychodów ), ale także pozostałych współwłaścicieli oraz współużytkowników wieczystych nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy [...]. W związku z tym Spółka miała prawo zarachowania owych wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów w takiej części w jakiej owe koszty poniesione zostały dla dobra Spółki, a nie pozostałych "udziałowców" ( w 1/5 ). Tak też uczyniły organy. 2.4 organy zasadnie zakwestionowały kosztowy charakter wydatku udokumentowanego fakturą wystawiona przez Kancelarię Radcy Prawnego numer [...] w dniu 29 października 2007 roku. Rozważania w tym zakresie znajdują się w części 1.2 pisemnych motywów 2.5 skarżąca Spółka zarachowała w koszty uzyskania przychodu wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi przez J. P. "C" w L.: - [...] z dnia 31 sierpnia 2007 roku – za doradztwo ekonomiczne w zakresie nieruchomości przy ul.[...] w Ł.. Warianty ekonomiczne zagospodarowania nieruchomości - [...] z dnia 4 października 2007 roku – za doradztwo ekonomiczne w zakresie rozwoju firmy, analiza w kontekście zmiany branży lub rozszerzenia działalności ze szczególnym uwzględnieniem branży transportowej i nieruchomości część I, - [...] z dnia 22 października 2007 roku – za doradztwo ekonomiczne w zakresie rozwoju firmy, analiza w kontekście zmiany branży lub rozszerzenia działalności ze szczególnym uwzględnieniem branży transportowej i nieruchomości, cz.II -[...] z dnia 19 grudnia 2007 roku – przygotowanie akwizycji nieruchomości przy ul. [...]. Negocjacje z firmami obrotu nieruchomościami, ustalenie cen do uplasowania nieruchomości na rynku. Organy podatkowe wydatków udokumentowanych tymi fakturami za koszt uzyskania przychodu i na tym sprowadza się spór pomiędzy stronami. Chociaż uzasadnienie w tej części zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów wskazanych w art.210 § 4 Ordynacji Podatkowej, to rozstrzygnięcie sprawy jest prawidłowe, zatem owo uchybienie nie ma wpływu na wynik sprawy. Zgodnie z już zacytowanym art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust.1 ustawy. Pomijając ostatnią, negatywną przesłankę ( dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma ona żadnego znaczenia ) warunkiem zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów są; - poniesienie danego wydatku - poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów. W niniejszej sprawie organy nie zakwestionowały faktu poniesienia przez "A" wydatków udokumentowanych opisanymi w tej części uzasadnienia fakturami, więc ta przesłanka zostanie pominięta. Należy za to poświęcić nieco miejsca drugiej z przesłanek. Otóż ,aby można było zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, przyczyną jego poniesienia musi być zamiar osiągnięcia z tego tytułu, nawet w przyszłości przychodów ( lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów ). Jeśli natomiast poniesiony wydatek takich celów nie realizuje, a poniesiony został z innych przyczyn, a w szczególności tylko po to, aby obniżyć podstawę opodatkowania, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu. W niniejszej sprawie opisane wyżej faktury dokumentowały wykonanie usług niematerialnych, podstawą świadczenia tych usług była umowa ustna, a dodatkowo Pani J. P. "C" jest współwłaścicielem tej samej nieruchomości, co skarżąca Spółka. Z tych powodów – zdaniem Sądu – na skarżącej spoczywał szczególny obowiązek udowodnienia, że usługi zostały wykonane i że realizowały one cele opisane w art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Skarżąca nie udowodniła, że usługi te zostały wykonane po to, by przynieść w przyszłości jej przychód, zachować lub zabezpieczyć źródło przychodów . Jako dowody wykonania przedmiotowych usług "A" przedstawił "Business plan spółki zarządzającej nieruchomością w Ł. ul. [...]" ( karty 264-267 akt administracyjnych ), "Analizę rynku transportowego w Polsce roku 2006-2007" ( k.268-271 akt administracyjnych ), 13 ofert "W" Polska Sp. z o.o ( k.272-284 akt administracyjnych ), pismo "Negocjacje [...]" wraz z informacją z jakimi podmiotami owe negocjacje przeprowadzono ( k.285-286-odwrót akt administracyjnych ) oraz "szkic rozbudowy" parteru. Przedstawione dokumenty można podzielić na dwie grupy: pierwszą stanowią opracowania dotyczące zarządzania, rozbudowy i akwizycji nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy [...], drugą zaś – analiza rynku transportowego oraz oferty firmy spedycyjnej. Jak słusznie podniósł Dyrektor Izby Skarbowej skarżąca nie mogła samodzielnie zarządzać przedmiotową nieruchomością, ponieważ była jedynie jej współwłaścicielem i współużytkownikiem wieczystym w 1/5. Zarządzanie nieruchomości jej współwłaściciele powierzyli nowo utworzonemu podmiotowi gospodarczemu "D" Sp. z o.o, dlatego też wydatki jakie w tym zakresie poniosła skarżąca dla dobra innego podmiotu gospodarczego nie powinny stanowić kosztów uzyskania przychodów "A" W zakresie wydatków związanych z usługami transportowymi należy wskazać, że skarżąca prowadziła działalność w tym segmencie działalności usługowej i jeśli rzeczywiście wykazałaby, że nabyte w "C" – J. P. usługi są celowe z punktu widzenia możliwości uzyskania lub zwiększenia przychodu, maiłyby charakter kosztowy. Tymczasem "Analiza...." ma charakter wybitnie ogólny, nie zawiera żadnych szczegółowych wskazań, co do możliwych kierunków działalności skarżącej, bo za takie zalecenia nie można uznać stwierdzeń zwartych w "podsumowaniu" ( k.241 akt administracyjnych ). W szczególności podsumowanie nie uzasadnia potrzeby wydzielenia transportu ze struktur podstawowej działalności gospodarczej, nie wskazuje jaka forma owego wydzielenia z punktu widzenia skarżącej byłaby najkorzystniejsza ( pkt.1 podsumowania ), nie wskazuje w jakiej działalności przewozowej ma specjalizować się spółka ( "2.Nastawić się na specjalizację w przewozach." ), nie wskazuje w jaki rodzaj taboru samochodowego skarżąca ma zainwestować środki uzyskane z leasingu ( pkt.3 ). Pozostałe zalecenia noszą cechy truizmu, który dotyczyć może każdego przewoźnika lub w ogóle każdego podmiotu prowadzącego działalności gospodarczą ( "pkt.7 rozważyć celowość i możliwość pozyskania środków unijnych na rozwój przedsiębiorstwa","pkt.8 utrzymywać konkurencyjny poziom płac kierowców" ). Na marginesie, co nie miało zresztą znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, podnieść należy, iż "Analiza.." z wyłączeniem "Podsumowania" nie stanowi oryginalnego efektu pracy "C" J. P. tylko kompilację fragmentów powszechnie dostępnego w Internecie (strona http://www.regiony.ukie.gov.pl ) opracowania Bankowości Korporacyjnej [...] "Rynek transportu i logistyki w Polsce 2007". Odnosząc się do ofert firmy spedycyjnej "W" Sp. z o.o" to w ogóle nie wiadomo do kogo owe oferty były kierowane ( brak jest adresata oferty ), a skarżąca Spółka nie wykazała, aby z owych ofert skorzystała. Zatem zasadnie – w oparciu o treść art.15 ust.1 Dyrektor Izby Skarbowej zakwestionował kosztowy charakter wydatków udokumentowanych opisanymi w tej części uzasadnienia fakturami. 2.6 przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest kwestia określenia przez organy podatkowe przychodu z tytułu nieodpłatnego udostępnienia pomieszczeń mieszkalno-gospodarczych znajdujących się na terenie nieruchomości Spółki w miejscowości K. Okolicznością niesporną jest to, że w budynku Spółki zamieszkują nieodpłatnie M. i A. Ś. wraz z synami J. R. i L. Ś. Zdaniem skarżącej, skoro nigdy nie żądała od opisanych wyżej osób czynszu z tytułu korzystania z pomieszczeń mieszkalnych, wobec tego nie ma podstaw do określania przychodu z tego tytułu, tym bardziej, że odstąpienie od obciążania ich świadczeniem na rzecz Spółki miało charakter moralny i wynikało ze zrozumienia trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Zdaniem organów natomiast, wobec jednoznacznego brzmienia przepisu art.13 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku należało określić skarżącej przychód z tytułu nieodpłatnego udostępnienia małżonkom Ślusarskim pomieszczeń mieszkalnych. W tym sporze rację maja organy. Zgodnie z art.13 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za przychód z nieruchomości udostępnionych nieodpłatnie w całości lub w części do używania innym osobom prawnym i fizycznym ( ... ) uważa się równowartość czynszu jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości ( ... ). Przepisu ust.1 nie stosuje się przy udostępnieniu lokali mieszkalnych osobom pozostającym z podatnikiem w stosunku pracy ( ... ) . W stosunku pracy z podatnikiem pozostawali J. R. oraz L. Ś., dlatego organy zasadnie odstąpiły od określenia przychodu z tytułu nieodpłatnego korzystania przez nich z lokalu mieszkalnego skarżącej. Sytuacja taka nie występowała w stosunku do małżonków Ś. – zatem wobec rzeczywiście jednoznacznej treści zacytowanych przepisów – zasadnie określono przychód "A". Wysokość przychodu ustalona została na podstawie wyjaśnień Spółki. W ocenie Sądu, poza wskazanymi w części 1 uzasadnienia uchybieniami organy podatkowe innych uchybień, które winny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji nie dopuściły się. W tym zakresie Sąd w pełni podziela stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wyartykułowane na kartach 19-20 odpowiedzi na skargę. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U153 poz.1270 z późniejszymi zmianami ) należało uchylić zaskarżoną decyzję. Na podstawie art.152 tej ustawy określono, że do czasu uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z § 14 ust.2 pkt.1 lit. a i § 6 pkt.6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( ... ) – Dz.U 163 poz.1349 z późniejszymi zmianami ). t.n.