I SA/Łd 424/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] r., odmawiające A Spółce z o.o. w Ł, wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Z akt sprawy wynika, że w dniu 25 sierpnia 2011 r. A Spółka z o.o. w Ł. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe: W dniu 7 lipca 2004 r. Spółka otrzymała zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej. Warunkiem uzyskania przedmiotowego zezwolenia było: a) poniesienie na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej wydatków inwestycyjnych w wysokości: • co najmniej 8.370.000 PLN nie później niż do dnia 31 grudnia 2007 r., • co najmniej 13.485.000 PLN nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r. (kwota ta została następnie decyzją Ministra Gospodarki zwiększona do wysokości 23.485.000 PLN), b) zatrudnienie na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej: • 20 osób do dnia 31 grudnia 2005 r. i utrzymanie tego zatrudnienia do dnia 31 grudnia 2010 r., • dodatkowo 10 osób do dnia 31 grudnia 2006 r. i utrzymanie tego zatrudnienia do dnia 31 grudnia 2011 r. Warunki dotyczące nakładów inwestycyjnych oraz kreowania nowych miejsc pracy z pierwszego zezwolenia zostały przez Spółkę wypełnione w całości. W dniu 23 grudnia 2010 r. Spółka otrzymała drugie zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej. Warunkiem uzyskania przedmiotowego zezwolenia było: a) poniesienie na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej wydatków inwestycyjnych w wysokości co najmniej 33.180.000 PLN nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r., b) zatrudnienie na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej 30 osób do dnia 30 września 2015 r. i utrzymanie tego zatrudnienia do dnia 30 września 2020 r. Z uwagi na usytuowanie obydwu lokalizacji objętych zezwoleniami na prowadzenie działalności na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej w stosunku do kluczowego klienta Spółki, mając na uwadze obniżenie kosztów bieżącej działalności produkcyjnej i względy organizacyjno-logistyczne, Spółka planuje przeniesienie niektórych maszyn i pracowników związanych z inwestycją objętą pierwszym zezwoleniem na prowadzenie działalności na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej do lokalizacji związanej z inwestycją objętą drugim zezwoleniem. Na ich miejsce w lokalizacji związanej z pierwszym zezwoleniem zostaną nabyte inne nowe maszyny i zatrudnieni nowi pracownicy. W związku z otrzymaniem dwóch zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej Spółka jest również zainteresowana możliwością łącznego rozliczania dochodu w ramach obu zezwoleń. Wobec powyższego zadano następujące pytania: 1. Czy dokonanie wydatków inwestycyjnych i zatrudnienie nowych pracowników w obrębie lokalizacji objętej zezwoleniem nr 1 pozwoli Spółce osiągnąć limity wydatków inwestycyjnych i poziomu zatrudnienia warunkujące udzielenie zezwolenia nr 2 ? 2. Czy zezwolenie nr 1 zostanie cofnięte w przypadku przeniesienia maszyn produkcyjnych dotychczas usytuowanych w lokalizacji objętej zezwoleniem nr 1 do lokalizacji objętej zezwoleniem nr 2, a ponadto w przypadku zmiany miejsca wykonywania pracy przez pracowników dotychczas wykonujących pracę w obrębie lokalizacji objętej zezwoleniem nr 1 do lokalizacji objętej zezwoleniem nr 2? 3. Czy w sytuacji, gdy Spółka posiada dwa zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej, istnieje możliwość wspólnego rozliczenia dochodu uzyskiwanego przez Spółkę w ramach obu zezwoleń? Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z dnia [...] r. odmówił wszczęcia postępowania w zakresie pytania nr 1 i nr 2. W zakresie pytania nr 3 wydana została indywidualna interpretacja z dnia [...] r. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w ww. postanowieniu w dniu [...] r. Spółka złożyła zażalenie, w wymaganym przepisami prawa terminie, w którym zaskarżyła w całości postanowienie oraz wniosła o jego uchylenie i wydanie wnioskowanej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów utrzymał w mocy zakwestionowane postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł m.in., że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Brak ustawowej definicji pojęcia "prawo podatkowe" dla potrzeb omawianej regulacji (art. 14b Ordynacji podatkowej), powoduje, iż określając zakres tego pojęcia należy odwołać się do zawartej w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, definicji "przepisów prawa podatkowego". Oznacza to, że przez "interpretację prawa podatkowego" należy rozumieć interpretację przepisów ustaw podatkowych, zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz przepisów wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Przez przepisy prawa podatkowego ustawodawca rozumie przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych (art. 3 pkt 2 powołanej ustawy). Znaczenie terminu "ustawy podatkowe" wyjaśnia natomiast art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Na jego mocy, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych, należy przez to rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Niepodatkowymi należnościami budżetowymi na gruncie omawianej ustawy są przy tym - w myśl art. 3 pkt 8 Ordynacji podatkowej - niebędące podatkami i opłatami należności stanowiące dochód budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wynikające ze stosunków publicznoprawnych. Mając na uwadze powyższe, organ zauważył, że z opisu zdarzenia przyszłego, dotyczącego sformułowanych przez Wnioskodawcę pytań nr 1 i nr 2 oraz uzasadnienia własnego stanowiska, wynika, iż przedmiotem wniosku z dnia 25 sierpnia 2011 r. w zakresie ww. pytań nie były kwestie regulowane przepisami prawa podatkowego, a w szczególności przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) lecz przepisami art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274). Istotą podniesionych problemów interpretacyjnych były bowiem zagadnienia, które dotyczyły warunków udzielenia (w przypadku zezwolenia nr 2) i cofnięcia (w przypadku zezwolenia nr 1) zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej. Organy podatkowe nie są uprawnione do rozstrzygania tych kwestii. Zagadnienia te uregulowane zostały w postanowieniach ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i mieszczą się w kompetencjach ministra właściwego do spraw gospodarki. Ich merytoryczne rozpatrzenie poprzez wydanie w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, wykraczałoby zatem poza uprawnienie przysługujące organowi podatkowemu, ponieważ organ ten nie był uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia wniosku, w ramach postępowania uregulowanego w rozdziale la Działu II Ordynacji podatkowej, w części dotyczącej zagadnień zawartych w pytaniach nr 1 i nr 2 Spółki. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A Sp. z o.o. w Ł. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj.: naruszenie art. 14b § 1 i 2 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.- dalej w skrócie "OP.") na skutek ich niewłaściwego zastosowania, skutkującego odmową wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, opartą na nieuzasadnionym założeniu, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku poprzez wydanie interpretacji uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy dotyczące powyższych pytań wykraczałoby poza uprawnienia przysługujące temu organowi w ramach postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego, naruszenie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej przez jego zastosowanie, skutkujące odmową wszczęcia postępowania pomimo tego, iż w sprawie zostały spełnione przesłanki wszczęcia postępowania interpretacyjnego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, a także naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania podatników do organów podatkowych, w wyniku nieudzielenia odpowiedzi na zadane pytanie. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że pojęcie "prawa podatkowego" winno być rozumiane jako wszelkie normy prawne, które zawierają normy prawne dotyczące kwestii zobowiązań podatkowych. Podkreślono, iż pytania stawiane przez Spółkę we wniosku dotyczyły możliwości utraty zwolnienia z podatku dochodowego, a zatem kwestii związanych z normami prawno -podatkowymi i uregulowanych przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Uzyskanie zwolnienia z podatku dochodowego w ocenie skarżącej jest zatem uzależnione od uzyskania i utrzymania zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnych stref ekonomicznych. Skoro zatem przepisy ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych regulują kwestię związaną z udzielaniem i cofaniem zezwoleń podatkowych, które to zwolnienia stanowią jednocześnie pomoc regionalną udzieloną przedsiębiorcy, to w tym zakresie przepisy tej ustawy stanowią normy prawa podatkowego, do których zastosowanie winny mieć przepisy art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający w imieniu Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył , co następuje: Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przystępując do rozważań nad zasadnością rozpoznawanej skargi przede wszystkim zaznaczyć należy, iż sądowej kontroli w niniejszej sprawie poddane zostało postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o udzielenia indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, albowiem jak twierdzi organ istotą podniesionych problemów interpretacyjnych są zagadnienia , które nie są regulowane przepisami prawa podatkowego , lecz dotyczą zagadnień związanych z warunkami opisanymi w wydanych zezwoleniach na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] specjalnej strefy ekonomicznej. Na wstępie należy odwołać się do treści art. 165a O.p. stanowiącego że organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania między innymi w sytuacji gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn nie może być wszczęte. Podkreśla się w judykaturze i piśmiennictwie ,że przesłanka ta, jakkolwiek sformułowana w sposób otwarty, nie może być interpretowana rozszerzająco. Nie ulega wątpliwości, że dla skuteczności wszczęcia postępowania podatkowego koniecznym jest zachowanie określonych reguł, nie jest dopuszczalna żadna dowolność. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, według którego dyspozycja tego przepisu winna znaleźć zastosowanie w przypadku gdy wszczęciu postępowania stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 4 lutego 2009 r. I SA/Ol 551/08 , wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 2207/06, wyrok WSA w Łodzi z 15.07.2010 r. sygn. I SA/Ł 376/10 ). Mając powyższe na uwadze w kontekście treści pytań wniosku objętych numerami 1 i 2, przytoczonej argumentacji i wypracowanego stanowiska strony sądowa kontrola dotyczy tego czy organ był zobowiązany udzielić interpretacji. Rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do odpowiedzi - czy żądanie Spółki obligowało Ministra Finansów do wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego czy też uprawnione było stwierdzenie, że wniosek strony wykracza poza obowiązki tego organu określone w art. 14 b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa . Wspomniany przepis stanowi, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Przypomnieć należy ,że Ordynacja podatkowa nie zawiera legalnej definicji interpretacji przepisów prawa podatkowego, natomiast art. 3 ust. 2 tej ustawy stanowi, że ilekroć w Ordynacji podatkowej jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. W ust. 1 art. 3 Ordynacji podatkowej ustawodawca wyjaśnia natomiast pojęcie ustaw podatkowych, które obejmuje ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Na tle tak zdefiniowanych przepisów prawa podatkowego koniecznym jest ponowne odwołanie się do treści pytań zawartych we wniosku , przytoczonych in extenso w części historycznej uzasadnienia , które de facto nie zawierają w swej treści wątpliwości co do praw i obowiązków strony w zakresie regulacji przepisów podatkowych lecz ograniczają się do wzajemnego oddziaływania warunków opisanych w Zezwolenia nr 1 na Zezwolenie nr 2 na prowadzenie działalności gospodarczej w strefie ekonomicznej , o skutkach prowadzących do zachowania tych zezwoleń , bądź utraty jednego z nich ( Zezwolenie nr 1 ). Także argumentacja zasadności stanowiska strony, co wynika z uzasadnienia tych zagadnień ogranicza się do regulacji ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych ( Dz. U. z 2006 r. nr 42 poz. 274 ze zm. ) , rozpoczynająca się od słów, " W ocenie spółki powołane regulacje nie warunkują udzielenia zezwolenia od ...." , i dalej " W szczególności powołany art. 16 ust 2 ustawy o SSE ...". Tenże ust 2 art.16 jak wynika z ego treści określa przedmiot działalności oraz warunki zezwolenia. W świetle dotychczasowych uwag , treści wskazanych regulacji prawnych oraz stanowiska wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w ocenie sądu rację ma organ podatkowy, co do zasady rozstrzygnięcia, iż przedmiotem poddanego interpretacji zagadnienia objętego pytaniem 1 i 2 wniosku nie była problematyka podatkowa, jednakże w ocenie sądu nie można było jej utożsamiać jedynie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 i 2 OP., tak jak to uczyniono w sprawie. Zauważyć należy ,że przepisy prawa podatkowego stanowiąc autonomiczną dziedzinę prawa podatkowego nie są przez to całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego. Przeciwnie stanowią z nimi część jednego porządku prawnego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Wiele przepisów podatkowych uzależnia powstanie zobowiązań podatkowych czy wysokość tych zobowiązań a także podstaw do zwolnienia od opodatkowania od zdarzeń czy czynności uregulowanych bądź zdefiniowanych w innych przepisach niebędących przepisami prawa podatkowego . Tak jak w rozpoznawanej sprawie art. 17 ust 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odsyła do regulacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. Wobec tego przyjąć należy ,że jakkolwiek przepisy prawa podatkowego wskazują na konsekwencje podatkowe to niejednokrotnie znajdą one zastosowanie dopiero po spełnieniu przesłanek określonych w innych gałęziach prawa. Wypełnienie przesłanek z nich wynikających stanowi nieraz podstawę do dokonania analizy konkretnych przepisów podatkowych . Wielokrotnie przepisy te stanowią warunek sine qua non zastosowania przepisów podatkowych, a co za tym idzie ustalenia konsekwencji podatkowych dla danego podmiotu ( por. wyrok WSA w Gliwicach z 10.08.2011 r. Sygn. I SA/ Gl 272/11 ) . Powyższe oznacza brak podstaw do ujmowania na gruncie interpretacji podatkowych zawężonego odwołania się do przepisów prawa podatkowego jako przesłanki wydania interpretacji. Jednocześnie zważyć należy ,że zainteresowany w trosce o swe bezpieczeństwo prawne ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwającej się wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego także wówczas, gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami prawnymi ( II FSK 1019/09 ) . Jednak w ocenie Sąd naruszenie to – przywołane przez organ ograniczenie regulacji podatkowych będących przedmiotem indywidualnej interpretacji do definicji zawartej w art. 3 pkt 2 OP - nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Ze stanu faktycznego oraz zadanych pytań a także uzasadnienia stanowiska wnioskodawcy wynikło jednoznacznie ,że pyta on o zagadnienia dotyczące otrzymanych zezwoleń , ich modyfikację wobec mogących mieć miejsce zmian w odniesieniu do wskazanych na etapie ubiegania się o nie, czy też ich wygaśnięcia – dotyczy Zezwolenia nr 1 . Wątpliwości strony dotyczą zatem treści udzielonych zezwoleń a nie konkretnego przepisu prawa podatkowego czy też wzajemnych relacji zachodzących między nimi. W ich treści nie ma odniesienia do ewentualnego wpływu na możliwość utraty posiadanego zwolnienia w zakresie podatku dochodowego. W uzasadnieniu stanowiska do tych pytań strona wprost odwołuje się do regulacji ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych – przepisów traktujących o udzielaniu, cofaniu bądź zmianach zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w strefie , bez powiązania posiadanych wątpliwości z regulacjami prawa podatkowego. Sąd podziela stanowisko organu ,że problemy poddane interpretacji dotyczą warunków określonych w wydanych już zezwoleniach nie dotykając problematyki podatkowej , które dopiero w dalszej kolejności warunkują kwestie przywilejów podatkowych. Nie należy zapominać ,że zwolnienie od podatku dzieli los zezwolenia. Skoro dochody uzyskane z działalności gospodarczej na terenie stery jedynie w ramach zezwolenia są zwolnione z podatku dochodowego to jego utrata powoduje , że zwolnienie to nie przysługuje . Uzyskanie zezwolenia na działalność gospodarczą w strefie i wypełnienie jego warunków determinuje możliwość uzyskania pomocy regionalnej. Sąd zgadza się ze stroną , że ustawa o specjalnych strefach ekonomicznych zawiera regulacje podatkowe np. art. 12, jednakże nie podzielając stanowiska organu strona nie wskazała w czym upatruje jego wadliwość wobec odmowy wszczęcia postępowania na gruncie postawionych pytań poprzez oddziaływanie na jej sferę uprawnień podatkowych w zakresie posiadanych zezwoleń implikujących udzielenie pomocy publicznej. Z treści pytań i stanowiska strony wynika ,że rozstrzyga je na gruncie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych , a przewidywane zmiany organizacyjne wpływają na posiadane już zezwolenia poprzez osiąganie zakładanych limitów bądź możliwość utraty Zezwolenia nr 1 . Podstawą formułowanych ocen strony jest to ,że ustawa o specjalnych strefach ekonomicznych nie łączy zezwoleń ze ściśle wskazaną lokalizacja w jej obrębie lecz jako warunek wystarczający wskazuje na poniesienie nakładów oraz zatrudnienia pracowników " na terenie strefy", i ten kierunek argumentacji należy podzielić. Jednakże powyższe potwierdza słuszne stanowisko organu ,że podnoszone zagadnienia nie łączą się z regulacjami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W tych okolicznościach organ słusznie odmówił wszczęcia postępowania z powołaniem się na art. 165a OP. albowiem rozpatrzenie wniosku wykraczałoby poza uprawnienie przysługujące Ministrowi Finansów. Na przeszkodzie stał bowiem przepis art. 14b § 1 OP nakazujący poddawać interpretacji jedynie przepisy prawa podatkowego a jak wcześniej wskazano problematyka objęta pytaniami 1 i 2 zawartymi we wniosku o interpretację do tej sfery nie należała. W ocenie sądu organ odmawiając wszczęcia postępowania wobec braku związku podniesionego zagadnienia z prawem podatkowym szczegółowo i w sposób przekonywujący przedstawił przyczyny tego poglądu. Sąd stanowisko to podziela. Nie doszło także do naruszenia art. 121 § 1 OP albowiem organ wyjaśnił przesłanki zajętego stanowiska , a o uchybieniu zasadzie wynikającej z art. 121 OP. nie stanowi podjęcie przez organ rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez stronę w sytuacji, gdy organ prawidłowo wskazał i wyjaśnił zastosowaną podstawę prawną. W tym miejscu wskazać należy ,że organ słusznie zauważył ,że przywołane w skardze indywidualne interpretacje prawa podatkowego – Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] r. i Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] r. dotyczyły kwestii uregulowanych ustawami podatkowymi , co wynika wprost ze sformułowanych pytań i co także wynika już z prostego ich zestawienia z treścią pytań zawartych w przedmiotowej sprawie, które takich elementów nie zawierały. Powołane przesz stronę interpretacje indywidualne wbrew temu co twierdzi skarżąca nie dotykają wprost zagadnień podatkowych. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) należało orzec jak w sentencji. pzc