I SA/Łd 43/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 czerwca 2013 r. w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółdzielni w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. W dniu 2 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej złożyła do sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 czerwca 2013 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniosła, że skarżąca uchybiła terminowi, bowiem nie była w postępowaniu sądowym reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Na wniosek skarżącej, postanowieniem z dnia 3 lipca 2013 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. W dniu 26 lipca 2013 r. pełnomocnik otrzymała z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. pismo informujące, że została wyznaczona do reprezentowania skarżącej. Autorka wniosku podniosła, że skarżąca składając wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu działała w przekonaniu, że dopełniła wymaganych prawem czynności, które pozwalają jej zaskarżyć wyrok sądu z dnia 20 czerwca 2013 r. Podkreśliła, że w tym celu skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika. Wskazała, że tym samym skarżąca dochowała należytej staranności osoby dbającej o swoje sprawy. Wyjaśniła, że skarżąca nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ponieważ "nie jest profesjonalistką". Zatem nastąpiło to bez jej winy. Skarżąca działała w przekonaniu, że po wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu, to ów pełnomocnik podejmie wszelkie niezbędne czynności. W ocenie pełnomocnika, występując o przyznanie prawa pomocy skarżąca w sposób jednoznaczny wyraziła wolę zaskarżenia wyroku. Do wniosku o przywrócenie terminu załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Po przeanalizowaniu treści złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu, z cytowanymi przepisami, sąd doszedł o przekonania, że przywrócenie terminu jest niezasadne. Z uzasadnienia wniosku wynika, że przyczyną uchybienia terminu była nieznajomość prawa. Tak należy odczytać stwierdzenie autorki wniosku, że skarżąca "nie jest profesjonalistką". W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że nieznajomość przepisów prawa nie okolicznością uzasadniającą uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (por. postanowienia NSA z: 27 czerwca 2012 r. sygn. akt I OZ 450/12, 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II OZ 1104/12). Zatem już tylko z tej przyczyny wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie sądu, w niniejszej sprawie uchybienie terminu nastąpiło nie tyle ze względu na nieznajomość prawa, ale z powodu niezapoznania się przez skarżącą z pouczeniem zawartym w zawiadomieniu o rozprawie (karta 33 akt sprawy). To zaś świadczy o niedołożeniu przez stronę należytej staranności, a tym samym o zawinieniu w uchybieniu terminu. W punkcie 3 pouczenia wyraźnie określono, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, z zaznaczeniem iż złożenie wniosku po upływie powyższego terminu jest czynnością bezskuteczną. W punkcie 4 zaznaczono, że jedynie uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę doręcza się z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 48/12 wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.nsa.gov.pl). Mając na uwadze, że okoliczności przedstawione przez pełnomocnika skarżącej nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przewrócenia terminu. AK.