I SA/Łd 474/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń-luty, kwiecień-maj, lipiec-sierpień i grudzień 2008 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za marzec, czerwiec, wrzesień-listopad 2008 roku postanawia: odrzucić skargę. I SA/Łd 474/14 Uzasadnienie W dniu 15 marca 2014 r. T. W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń-luty, kwiecień-maj, lipiec-sierpień i grudzień 2008 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za marzec, czerwiec, wrzesień-listopad 2008 roku. Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 14 lutego 2014 r. W treści rozstrzygnięcia pouczono stronę o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. W dniu 17 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wydał zarządzenie o przekazaniu skargi organowi administracji w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy. Tutejszy Sąd przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. w dniu 18 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (tak też postanowienia NSA: z dnia 13 lutego 2008r., sygn. akt II OSK 158/08, z dnia 22 kwietnia 2008r., sygn. akt II OSK 546/08 i z dnia 5 czerwca 2008r., sygn. akt I FSK 711/08). Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 14 lutego 2014 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o tym, że skargę do należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Jak wynika z akt niniejszej sprawy przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 15 marca 2014 r. i wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 17 marca 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 marca 2014 r., skargę T. W. doręczono w dniu 18 marca 2014 r. na adres właściwego organu – Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., za pośrednictwem którego powinna była zostać wniesiona do sądu w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. To zaś oznacza, iż skarga ta została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu dopiero w dniu 18 marca 2014 r. a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 17 marca 2014 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi natomiast wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 P.p.s.a. mko