I SA/Łd 536/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W treści decyzji organ zamieścił pouczenie, że w zakresie niezgodności z prawem powyższe rozstrzygnięcie może być zaskarżone, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1, art. 13 § 1–2, art. 52 § 1–2, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a."), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty jego otrzymania, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Przedmiotową decyzję pełnomocnik strony skarżącej (adwokat) otrzymał 26 lutego 2013 r. Skarga na rozstrzygnięcie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej została nadana na poczcie 28 marca 2013 r. na adres Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł.. Dyrektor UKS otrzymał ją 2 kwietnia 2013 r., następnie zaś 8 kwietnia 2013 r. przesłał ją Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 P.p.s.a. stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, że datą miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty). Dla zachowania terminu do wniesienia skargi nie jest wystarczające nadanie jej do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06; z 24 czerwca 2008 r., II OSK 338/08; z 7 października 2010 r., II FSK 1418/10; wszystkie dostępne na stronie internetowej www.cbois.nsa.gov.pl). Zakwestionowana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 26 lutego 2013 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym strona powinna złożyć skargę do Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., najpóźniej do 28 marca 2013 r. Pomimo odpowiedniego pouczenia, skarga została wniesiona 28 marca 2013 r. za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Dyrektor UKS przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. 8 kwietnia 2013 r. Dopiero ten dzień uznać należy za datę złożenia skargi. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca. Z uwagi na fakt, że skargę złożono z uchybieniem terminowi, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu odrzucił skargę. AK.