I SA/Łd 590/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: St. sekretarz sądowy Edyta Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2017 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku rolnego za 2017 rok oddala skargę. Pismem z 22 maja 2017r. H.W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] ustalającą wymiar podatku rolnego na 2017 rok. Z akt sprawy wynika, że decyzją z [...] Wójt Gminy B. na podstawie art. 207 § 1, w związku z art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015, poz. 613 z późn. zm., dalej "O.p.") oraz art. 1, art. 2, art. 3, art. 4, art. 6, 6a, 6c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2016r., poz. 617 i 1579) - ustalił H.W. wymiar podatku rolnego na 2017 rok w wysokości 178 zł. Wskazano, że gospodarstwo rolne Z. i H. W. położone we wsi H. 9 gm. B. o pow. 2,78 ha znajduje się na działkach ew. 239 i 335. Dokonując wymiaru podatku rolnego na 2017r. organ oparł się na danych z ewidencji gruntów i budynków. Z zawiadomienia o zmianie z 28 sierpnia 2012r. dowód zmiany [...] otrzymanego od Starostwa Powiatowego w S. wynika, że H. W. jest właścicielem działek o wskazanych numerach we wsi H., dla których prowadzona jest księga wieczysta KW [...]. Uwzględniając klasyfikację gruntów zawartą w ewidencji gruntów oraz uchwałę Rady Gminy B. Nr [...] z dnia 25.11.2016 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia 05.12.2016 r., poz. 523) w sprawie średniej ceny skupu żyta będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na 2017 r. łączny wymiar podatku rolnego na rok 2017 wyniósł 178 zł. Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wnosząc o jej uchylenie i zmianę wysokości podatku. Strona zakwestionowała przyjętą w decyzji powierzchnię gruntów. Powierzchnia ta zmieniła się zdaniem strony na skutek śmierci J.P., o którym to fakcie podatnik dowiedział się od prokuratury. W ocenie podatnika Wójt zaniechał czynności w postaci poszukiwania spadkobierców, nie wydał też decyzji o rozgraniczeniu działek. Ponadto H. W. podkreślił, że wpis do ewidencji gruntów ma charakter deklaratywny, a Prawo geodezyjne i kartograficzne nie daje organowi prowadzącemu ewidencję możliwości zmiany władającego. Wskazał, że organ administracji nie może samodzielnie ustalać następstwa prawnego po zmarłej osobie. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało odnosząc się do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 4 ust. 4 ustawy o podatku rolnym, że przyjęta do jako podstawa opodatkowania powierzchnia gruntów położonych w obrębie [...] – H. gm. B. tj. działek: nr 239 o pow. 16500 ha, nr 335/1 o pow. 11100 ha, nr 335/2 o pow. 0,0200 ha, o łącznej powierzchni 2,7800 ha fizycznych wynika z ewidencji gruntów i budynków, która od 28 sierpnia 2012r. nie uległa zmianie, a zgodnie z brzmieniem art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa dane w niej zawarte mają walor dokumentu urzędowego i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ponadto organ wyjaśnił, że podważenie zapisów zawartych w ewidencji gruntów poprzez zmianę powierzchni gruntów, będących w posiadaniu podatnika, uzyskanych w wyniku rozgraniczenia, czy spadku może nastąpić wyłącznie na wniosek podatnika w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. W skardze do sądu administracyjnego H.W. zakwestionował powierzchnię gruntów wykazaną w decyzji wskazując, że organy nie ustaliły prawidłowo zmian w ewidencji gruntów służących do naliczenia podatku, zaś powierzchnia gruntów zmieniła się na skutek śmierci J. P. od 1967r. Skarżący twierdzenia o własności gruntów o pow. 5,45 ha oparł na dołączonych zarówno do odwołania, jak i skargi kserokopiach dokumentów w postaci postanowienia Sądu Powiatowego w Ł. z 9 maja1967 r. o stwierdzeniu praw do dziedziczenia gospodarstwa rolnego po zmarłym w 1938 r. W.W., zaświadczeniu Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Ł. z 28 sierpnia 1956r., informacji Archiwum Państwowego m. st. W. (bez daty). Skarżący podniósł, że urodził się w tym gospodarstwie rolnym i daje najlepszą rękojmię stabilności i trwałości prawidłowego gospodarowania, mieszka na miejscu i zajmuje się rolnictwem. Wydanej decyzji zarzucił stronniczość przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, wskazując, że Wójt Gminy B. zaniechał czynności w postaci poszukiwania spadkobierców, nie wydał też decyzji o rozgraniczeniu działek. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] ustalił H.W. wymiar podatku rolnego na 2017 rok w kwocie 178,00 zł od gruntów o pow. 2,7800 ha fiz. na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 617 z późn. zm.) podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami gruntów. Zgodnie zaś z art. 4. ust. 1 podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Wobec kwestionowania przez skarżącego wynikającej z ewidencji gruntów i budynków powierzchni gospodarstwa będącej przedmiotem opodatkowania w rozpoznawanej sprawie kluczowe znaczenie ma treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 520). Zgodnie z nią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Przede wszystkim należy odpowiedzieć na pytanie, jakie jest znaczenie tego przepisu w procesie wymierzania podatków, a więc jakie jest znaczenie urzędowej ewidencji gruntów i budynków. Niewątpliwie z woli ustawodawcy dane stanowiące treść urzędowej ewidencji gruntów i budynków mają podstawowe znaczenie przy ustalaniu charakteru gruntu dla potrzeb wymiaru podatku, a organy podatkowe mają obowiązek uwzględniania tych danych, czyli nie mogą ich pomijać. Również do ewidencji gruntów i budynków ustawodawca odwołał się w art. 1 ustawy o podatku rolnym, stwierdzając, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, a także w przytaczanym wyżej art. 4 tej ustawy. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że przy wymiarze podatku rolnego, co do zasady, dla organu podatkowego wiążące są dane wynikające z ewidencji gruntów. Stanowisko podkreślające decydujące znaczenie i wiążący charakter danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dla ustalenia lub określenia właściwej wysokości zobowiązania podatkowego przeważa w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. wyroki NSA z 13 stycznia 2015 r.: II FSK 3108/12, II FSK 3227/12, II FSK 3226/12, II FSK 698/15 z 22 września 2016r., II FSK 1389/1 z 6 czerwca 2017r. wyrok WSA w Łodzi z 16 września 2016r., I SA/Łd 182/16 dostępne w bazie CBOSA). Z powołanych orzeczeń wynika, iż zasadą jest, że podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków, powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, którym obecnie jest starosta. Następnie w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych (zob. przykładowo wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2008r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1690/07, Lex nr 447887; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 marca 2006 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 348/04). Wszelkie zmiany danych w tej ewidencji dokonywane są na wniosek właściciela/posiadacza samoistnego i to on jest zobowiązany do tego, by zapisy w ewidencji odzwierciedlały stan rzeczywisty. Przywrócenie zgodności zapisów ewidencji ze stanem rzeczywistym gruntu (lub budynków/obiektów budowlanych) może nastąpić poprzez uruchomienie postępowania przed właściwym starostą powiatowym, nie zaś w postępowaniu podatkowym. Dzieje się tak dlatego, iż ewidencja stanowi dokument urzędowy, któremu przysługuje domniemanie prawidłowości tak długo, jak długo nie zostanie podważona jej treść poprzez przeprowadzenie przeciwdowodu (art. 194 § 3 O.p.). Jeżeli zatem skarżący kwestionuje dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, powinien podjąć działania zmierzające do ich zmiany w drodze postępowania prowadzonego przez organ ewidencyjny, jakim jest starostwo powiatowe. W tym kontekście należy przyznać rację organowi, iż dokumenty, którymi posiłkuje się skarżący nie mogą stanowić podstawy do zakwestionowania, czy też zmiany danych wynikających z ewidencji gruntów w postępowaniu podatkowym. Wobec powyższego skoro podstawę wymiaru podatku stanowiły dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków oraz nie budzi wątpliwości, iż podatnik jest właścicielem gruntów położonych w obrębie [...]- H. gm. B. tj. działek: nr 239 o pow. 1,6500 ha, nr 335/1 o pow. 1,1100 ha, nr 335/2 o pow. 0,0200 ha przy uwzględnieniu klasyfikacji gruntów zawartej w ewidencji i uchwały Rady Gminy B. nr [...] z 25 listopada 2016r. oraz wskazanych przepisów art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ustawy o podatku rolnym Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Pozostałe zarzuty i argumenty zawarte w skardze wykraczają poza zakres kontroli zgodności z prawem zaskarżonych aktów organów administracji sprawowanej przez sądy administracyjne, wobec czego sąd pierwszej instancji nie znalazł podstaw do oceny ich trafności. Z uwagi na powyższe, sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369), skargę oddalił. kż