I SA/Łd 7/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Asesor WSA Tomasz Furmanek Protokolant: Specjalista Agnieszka Kerszner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2026 r. sprawy ze skargi A.i M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 9 października 2025 r. nr SKO.4142.23.2025 w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przypadającej do zwrotu wraz z odsetkami oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 9 października 2025 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Zgierza z dnia 31 lipca 2025 r. w sprawie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Powyższe rozstrzygnięcie organ wydał w oparciu o stan faktyczny, zgodnie z którym organ pierwszej instancji określił wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez P "E" w Z. w kwocie 94.907,41 zł, w tym kwoty 43.243,18 zł za rok 2021 wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia przekazania dotacji z budżetu Gminy Miasto Zgierz oraz kwoty 51.664,23 za rok 2022 wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia przekazania dotacji z budżetu Gminy Miasto Zgierz. Ponieważ strona nie zgodziła się z powyższym orzeczeniem, A. M. – organ prowadzący P "E" w Z. złożyła od niego odwołanie. Po rozpatrzeniu odwołania SKO w Łodzi utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił, iż w 2021 r. i 2022 r. strona zatrudniała S. K. jako nauczyciela matematyki. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynika, iż we wskazanym okresie osoba ta posiadała wykształcenie wyższe magisterskie po ukończeniu kierunku Zarządzanie i Marketing w zakresie Rachunkowości i Controllingu. Studiując wskazany kierunek, S. K. przez dwa semestry miała zajęcia z przedmiotu "Matematyka". Wykształcenie związane z nauczaniem matematyki oraz przygotowanie pedagogiczne zdobyła w 2023 r., co zostało potwierdzone świadectwem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie nauczania matematyki wystawione dnia 9 maja 2023 r. a świadectwo z dnia 27 kwietnia 2023 r. potwierdza ukończenie przez S. K. studiów podyplomowych w zakresie przygotowania pedagogicznego dla nauczycieli przedmiotów lub zajęć prowadzonych w szkole podstawowej. Organ odwoławczy uznał, iż Prezydent Miasta Zgierza prawidłowo ustalił, że 2021 r. i 2022 r. S. K. nie posiadała przygotowania pedagogicznego, a co za tym idzie również kwalifikacji jako nauczyciel matematyki. SKO podzieliło również, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, ustalenia organu pierwszej instancji, iż osoba ta, w omawianym okresie, nie posiadała również wykształcenia zgodnie z nauczanym przedmiotem. Organy obu instancji nie widziały konieczności przeprowadzania jakichkolwiek innych, uzupełniających dowodów celem zweryfikowania posiadania przez S. K. kwalifikacji niezbędnych do nauczania matematyki. Z dokumentów przedstawionych przez stronę w toku prowadzonego przez organy postępowania, w sposób oczywisty wynika bowiem, że w latach 2021 i 2022 nie spełniała ona kumulatywnie dwóch niezbędnych warunków, tj. wykształcenia zgodnego z nauczanym przedmiotem i przygotowania pedagogicznego. Kolegium wskazało, iż nie ma możliwości finansowania ze środków publicznych zadań realizowanych niezgodnie z prawem. Nauczyciel matematyki, zgodnie z przepisami Karty Nauczyciela oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie szczególnych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli, musiał posiadać wykształcenie zgodne z nauczanym przedmiotem lub prowadzonymi zajęciami a także przygotowanie pedagogiczne. Oba wskazane warunki winny występować jednocześnie. Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2025 r., poz. 439 – dalej jako: "u.f.z.o.") z dotacji mogą być finansowane wynagrodzenia nauczycieli. Zaś z regulacji zawartych w Karcie Nauczyciela oraz rozporządzenia z dnia 1 sierpnia 2017 r. wynika, iż nauczyciel winien posiadać kumulatywnie wykształcenie zgodne z nauczanym przedmiotem i przygotowanie pedagogiczne. Ponieważ, w ocenie organu, S. K. nie posiadała wymaganych kwalifikacji, strona winna zwrócić wydatkowaną na jej wynagrodzenie dotację oświatową. Strona nie zgodziła się z wnioskami przyjętymi przez SKO, które stały się podstawą decyzji z dnia 9 października 2025 r., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu A. M. – organ prowadzący P w Z. zarzuciła: 1. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie, skutkujących przyjęciem, że strona wykorzystała otrzymaną dotację niezgodnie z przeznaczeniem na wynagrodzenie nauczyciela matematyki, gdy zajęcia te były w rzeczywistości prowadzone oraz był to wydatek związany z kształceniem, wychowaniem oraz opieką, nauczycielka matematyki posiadała wszechstronne kompetencje pozwalające na nauczanie matematyki w szkole podstawowej a organy nie były uprawnione do badania kwalifikacji nauczyciela, gdyż kwestia ta nie ma znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego: - poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, art. 236 ust. 2, art. 251 ust. 4 oraz art. 252 ust. 3 i 5 ustawy o finansach publicznych, poprzez przyjęcie, że z dotacji oświatowej nie można było sfinansować wynagrodzenia nauczyciela matematyki, mimo niekwestionowania wykonania obowiązków nauczyciela oraz prowadzenia zajęć przez pracownika; - art. 36 ust. 1 u.f.z.o. poprzez określenie, że strona wykorzystała dotację niezgodnie z przeznaczeniem w sytuacji, gdy organ dotujący nie posiada kompetencji do badania kwalifikacji nauczyciela; - poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 252 ust. 1 i 6 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 34 ust. 1 u.f.z.o. poprzez określenie obowiązku zwrotu kwoty dotacji wraz z odsetkami liczonymi od dat przekazania poszczególnych (miesięcznych) części dotacji, podczas gdy dotacja jest świadczeniem jednorazowym i data naliczania odsetek w przypadku dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem winna zostać określona każdorazowo jako data wypłaty ostatniej transzy dotacji, tj. odpowiedni dzień grudnia 2021 r. oraz 2022 r. Z uwagi na zakres i charakter wskazanych naruszeń, strona wniosła uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Zgierza i umorzenie przedmiotowego postępowania ewentualnie o uchylenie decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełnym zakresie ustalenia poczynione w toku postępowania oraz wnioski zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić. Sąd nie stwierdził bowiem, by przy wydaniu zaskarżonej decyzji organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, czy przepisów prawa materialnego, które skutkować winno uwzględnieniem skargi. Istotę sporu w rozpatrywanej sprawie stanowi ocena prawidłowości określenia stronie, jako organowi prowadzącemu P "E" w Z. kwoty dotacji przypadającej do zwrotu z tytułu wykorzystania jej niezgodnie z przeznaczeniem w 2021 r. i 2022 r., każdej wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Stosownie do art. 252 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. jed. Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm. – dalej jako: "u.f.p."), zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta cześć dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Kwoty dotacji podlegające zwrotowi, w przypadkach o których mowa wyżej, stanowią nieopodatkowane należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym (art. 60 ust. 1 u.f.p.). Zatem w przypadku, gdy beneficjent dobrowolnie nie zwróci dotacji (wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości) właściwy organ ma obowiązek wydać decyzję, w której określi obowiązki beneficjenta. Z regulacji zawartej w art. 252 ust. 1 pkt. 1 u.f.p. wynika, że zwrotowi do budżetu podlega ta cześć dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Sprawa niniejsza dotyczy tzw. dotacji oświatowej, której środki beneficjent zobligowany jest spożytkować na realizację zadań określonych w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Zatem każdy wydatek, który pokryty został z dotacji, winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności ze wspomnianym przepisem. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o jego wydatkowaniu niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności o potrzebie jego zwrotu. Stosownie do dyspozycji art. 35 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie: - 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1, - 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt. 4 Karty Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tirecie pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. jed. Dz. U. z 2025 r., poz. 1043 – dalej jako: "u.p.o."). Na mocy odesłania zasadne jest przy tym odniesienie się również do art. 10 ust. 1 u.p.o., zgodnie z którym organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności: 1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki; 2) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym: 3) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie: 4) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt. 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351) i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki; 5) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych; 6) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki; 7) przekazanie do szkół dla dzieci i młodzieży oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt. 7, z wyjątkiem szkół artystycznych realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne, informacji o podmiotach wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia stomatologicznego dla dzieci i młodzieży, finansowanych ze środków publicznych. Przepis art. 44 ust. 1 u.p.o. stanowi, że szkoły i placówki podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia optymalnych warunków realizacji działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej. W myśl art. 126 u.f.p. dotacje to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Dotacje należą przy tym do wydatków budżetu państwa na podstawie art. 124 ust. 1 pkt. 1 u.f.p. Dokonując analizy zasadności przedmiotowych wydatków należy mieć na uwadze również treść art. 44 ust. 3 u.f.p. Według tego przepisu wydatki publiczne z kolei powinny być dokonywane: 1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad: a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów; 2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań; 3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że ocena zasadności wydatków dokonywana przez pryzmat art. 35 ust. 1 u.f.z.o. musi uwzględniać treść art. 44 ust. 3 u.f.p. Odmienne zapatrywanie prowadziłoby bowiem do przyjęcia kuriozalnego stanowiska, że legalne są każde wydatki związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym niecelowe, nieoszczędne a także takie, w których nakłady przynoszą minimalne efekty (por wyrok WSA we Wrocławiu z 12 kwietnia 2023 r. III SA/Wr 621/21, CBOSA). Rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę (przedszkole), czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków (por. wyrok NSA z 25 września 2015 r., II GSK 1769/14, z 19 marca 2014 r., II GSK 1858/12, CBOSA). Z tych względów dotacje oświatowe podlegają szczególnym zasadom rozliczania. Dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danej szkoły (przedszkola) lub placówki, na które została udzielona. Przedstawione rozwiązania normatywne kształtujące instytucję dotacji oświatowej oraz ich wykładnia wykluczają bowiem możliwość rozszerzenia jej zakresu na inne stany faktyczne. Biorąc pod uwagę, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z dotacją oświatową, beneficjent zobligowany był spożytkować środki z tej dotacji na realizację zadań określonych w art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Każdy wydatek, który został przez skarżącą rozliczony z dotacji, winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności ze wspomnianymi przepisami. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o jego wydatkowaniu niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności o potrzebie jego zwrotu. Analizując konstrukcję prawną dotacji oświatowej w powyższym zakresie należy zwrócić uwagę na to, że nie każda płaszczyzna działalności może zostać dofinansowana ze środków pochodzących z dotacji. Dotacja nie jest przeznaczona na ogólne sfinansowanie zadań szkoły, czy organu prowadzącego. W ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Zatem dotacje można wydatkować tylko na ściśle związane z kształcenie uczniów szkoły. Ustawodawca w art. 35 ust. 1 u.f.z.d. wymienił konkretne wydatki, które mogły zostać sfinansowane dotacją oświatową. Do takich zaliczył wynagrodzenie osób fizycznych zatrudnionych w szkole oraz wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, jeżeli pełni funkcję dyrektora szkoły. Analizując przedmiotową sprawę, sąd zwrócił uwagę, iż Prezydent Miasta Zgierza, pismem z dnia 2 września 2024 r., zwrócił się do Łódzkiego Kuratorium Oświaty o udzielenie informacji, czy w P "E" w Z. były przeprowadzane kontrole oraz czy wykazały nieprawidłowości w przedmiocie zatrudniania nauczycieli przedmiotów obowiązkowych. W odpowiedzi, Łódzki Kurator Oświaty poinformował organ, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 19 czerwca 2023 r. stwierdzono, że nauczyciel matematyki w dniu 1 września 2022 r. nie posiadał kwalifikacji do nauczania tego przedmiotu. Kontrola przeprowadzona w Szkole przez Gminę Miasta Zgierza w dniach od 28 października 2024 r. do 19 listopada 2024 r. wykazała, że kwota uzyskana przez stronę tytułem dotacji oświatowej z budżetu Gminy Miasta Zgierza w 2021 r. i 2022 r. przeznaczona została na wynagrodzenie nauczyciela matematyki zatrudnionego bez wymaganych przepisami kwalifikacji do nauczania tego przedmiotu. W oparciu o wyciągi z rachunku bankowego Szkoły, listy płac i złożonych przez stronę wyjaśnień, organ wyliczył kwotę dotacji jaka została przekazana na wynagrodzenie nauczyciela matematyki, który nie posiadał w 2021 r. i 2022 r. uprawnień do nauczania tego przedmiotu. Zgodnie z tymi wyliczeniami w 2021 r. była to kwota 43.243,18 zł. a w 2022 r. – 51.664,23 zł. Biorąc pod uwagę dokonane ustalenia organu, mające oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, organ zasadnie wskazał, iż we wskazanym zakresie dotacja została wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem, co rodzi po stronie Szkoły powinność dokonania jej zwrotu zgodnie z dyspozycją art. 252 ust. 1 pkt. 1 ustawy o finansach publicznych. Organ wskazał, iż tego rodzaju należności podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt. 1 lub 2 wskazanej normy prawnej. Sąd pragnie wskazać, iż wynik kontroli doraźnej w zakresie kwalifikacji nauczycieli przeprowadzonej przez kuratora oświaty na podstawie art. 33 ust. 1 u.s.o. nie stanowi prejudykatu w sprawie zwrotu dotacji pobranej niezgodnie z przeznaczeniem. Organ dotujący jest bowiem obowiązany do przeprowadzenia własnych i samodzielnych ustaleń w tym zakresie. Jednakże wnioski z protokołu kontroli doraźnej stanowią jeden z dowodów w danej sprawie. Przedmiotem kontroli kuratorium oświaty było m.in. posiadanie kwalifikacji przez nauczyciela matematyki prowadzącego lekcje w Szkole w tym zakresie. Natomiast podstawą do orzeczenia o zwrocie dotacji były samodzielne i niezależne ustalenia organu dotującego. Sąd pragnie zwrócić uwagę, że w toku prowadzonego postępowania organ, zarówno pierwszej jak i drugiej instancji, nie kwestionował okoliczności, iż zajęcia w zakresie nauki matematyki były w rzeczywistości prowadzone. Nie kwestionował również wszechstronnych kompetencji S. K. . Organ prowadził ustalenia czy środki otrzymane przez Szkołę tytułem dotacji zostały przez nią spożytkowane zgodnie z celem na jaki były przekazane. Podkreślenia wymaga kwestia, że określona kwota dotacji została udzielona stronie na wynagrodzenie nauczyciela matematyki w 2021 r. i 2022 r. Tymczasem z materiału dowodowego zgromadzonego w rozpatrywanej sprawie, w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, wynika, iż osoba prowadząca w omawianym okresie zajęcia z zakresu matematyki nie posiadała wykształcenia zgodnego z nauczanym przedmiotem oraz przygotowania pedagogicznego. Zasadnie organy obu instancji przyjęły, iż bezzasadne byłoby przeprowadzanie jakichkolwiek innych, uzupełniających dowodów celem ustalenia kwalifikacji S. K. do nauki matematyki w szkole podstawowej. Nie legitymowała się ona dokumentami, które tą okoliczność by potwierdzały, zgodnie z obowiązującymi przepisami, których treść sąd przywołał na wstępie swoich rozważań. Z tych względów, sąd zaaprobował ocenę organów orzekających w sprawie, że dotacja w opisanym zakresie została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Z uwagi na powyższą argumentację, sąd doszedł do przekonania, że w kontekście kwoty pozostałej do zwrotu, uzasadnienie skargi nie podważyło prawidłowości ustaleń faktycznych organów, a jedynie zawierało polemikę z ich ustaleniami i wnioskami. Organ odwoławczy zasadnie określił skarżącej, jako organowi prowadzącemu, dotację przypadającą do zwrotu do budżetu w wysokości określonej zaskarżoną decyzją wraz z odsetkami w wysokości określonymi jak dla zaległości podatkowych. W kwestii podnoszonego w skardze zarzutu braku precyzyjnego i jednoznacznego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji podstawy prawnej i terminu, od jakiego naliczane są odsetki przewidziane decyzją odrębnie dla kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2021 r. i w 2022 r. wskazania wymaga, iż zgodnie z art. 252 ust. 6 u.f.p., odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Powyższemu zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega tylko ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Kwoty zwracanych dotacji powiększane są o odsetki. Odsetki od kwot dotacji podlegających zwrotowi liczone są tak jak dla zaległości podatkowych. Termin początkowy naliczania odsetek jest różny w zależności od podstawy zwrotu dotacji. W przypadku dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem termin naliczania odsetek ma charakter sankcyjny, ponieważ odsetki naliczane są począwszy od dnia przekazania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Dotacja traktowana jest tak, jakby od początku podlegała obowiązkowi zwrotu. W tym przypadku odsetki pełnią zatem wyraźnie zaakcentowaną funkcję represyjną, co jest uzasadnione, winę bowiem za wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem najczęściej ponosi podmiot dotowany (Podobnie K. Sawicka [w:] M. Karlikowska, W. Miemiec, Z. Ofiarski, K. Sawicka, Ustawa..., art. 252, s. 692..). W zaskarżonej decyzji wskazano zarówno przepisy, z których wynika sposób naliczania odsetek od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, jak i kwotę od której odsetki są naliczane. Organ nie miał natomiast obowiązku wyliczenia kwot odsetek w decyzji, bowiem art. 252 u.f.p. stanowi o obowiązku zwrotu odsetek oraz określa początkową datę ich naliczania. Brak tego obowiązku wydaje się oczywisty z uwagi na to, że w chwili wydania decyzji nie jest jeszcze znana data końcowa naliczania odsetek, tj. dzień, w którym zostanie zwrócona kwota dotacji podlegającej zwrotowi, wynikająca z decyzji. Z tego względu, sąd nie podzielił podnoszonej przez stronę w tym zakresie argumentacji. Sąd nie stwierdził też żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź innych przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Organ odwoławczy w rozpatrywanej sprawie działał na podstawie przepisów prawa i dokonał prawidłowej oceny w oparciu o materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący. Organ poza tym w sposób kompletny i zrozumiały wyjaśnił także zasadnicze powody podjętego rozstrzygnięcia, wypełniając tym samym kryteria przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Wbrew zarzutom skargi, działanie organu nie stanowi w tym zakresie naruszenia obowiązujących przepisów prawa. W ocenie sądu, nie były też zasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia pozostałych przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. a także art. 80 k.p.a. Wbrew twierdzeniom strony, zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy był kompletny i wystarczający do wydania decyzji przez organ odwoławczy. To natomiast, że organ odwoławczy podzielił argumentację organu pierwszej instancji, nie oznacza, że nie rozpoznał wniesionego przez stronę środka odwoławczego, a jego rozstrzygnięcie było wynikiem powtórzenia twierdzeń i ustaleń organu pierwszej instancji. W stanie niniejszej sprawy wyrażenie przez organ odwoławczy w przeważającym zakresie zbieżnej oceny tego samego stanu faktycznego, jaką wyraził organ pierwszej instancji, nie mogło stanowić też o naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego. Podkreślić należy, że organ odwoławczy zasadnie oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku kontroli i postępowania przed organem pierwszej instancji. Organ odwoławczy odniósł się również do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. Spowodowało to, zdaniem sądu, brak podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również zasad dotyczących zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Odmienna zaś ocena materiału dowodowego, od tego jak chciałaby strona, nie stanowi naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Organy w obszarze sprawy przeprowadziły ustalenia na podstawie dołączonych do akt sprawy dokumentów. Materiał dowodowy organy oceniły wnikliwie i prawidłowo. Dlatego też nie zachodziła potrzeba przeprowadzania dalszych dowodów zgłaszanych przez skarżącą, zwłaszcza gdy okoliczności, na podstawie których rozstrzygnięcie zapadło, były udowodnione jednoznacznymi dowodami, postępowanie oparte było głównie na dowodach z dokumentów, zaś stan faktyczny sprawy na ich podstawie został ustalony z poszanowaniem obowiązujących przepisów, a sprawa została dostatecznie wyjaśniona. Zgodnie z art. 36 ust. 1 u.f.z.o. organ dotujący ma prawo kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji, a obowiązkiem beneficjenta jest udowodnienie, że dotacja została pobrana i wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem (por. wyroki: WSA w Gdańsku z 20.09.2011 r., I SA/Gd 686/11; WSA w Lublinie z 13.07.2012 r., I SA/Lu 384/12). Organ odwoławczy, wbrew zarzutom skargi, nie musiał zbierać dodatkowego materiału dowodowego, bo skoro uznał, że dowody zebrane przez organ pierwszej instancji są wystarczające, mógł ograniczyć się do ich oceny (co uczynił) i utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. Swoje ustalenia i podjęte rozstrzygnięcie przedstawił w sposób przekonujący w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie stan faktyczny został ustalony w sposób prawidłowy. Organ II instancji nie naruszył zasady praworządności wynikającej z art. 7 k.p.a. Działania organu oparte były ściśle na przepisach prawa. Z uwagi na wskazane okoliczności, sąd uznał za niezasadne zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i przepisów procesowych oraz postępowania dowodowego. Wobec zaprezentowanych okoliczności sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jed. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) skargę oddalił. P.C.