I SA/Łd 94/09

Dnia 29 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. 1. uchyla zaskarżoną interpretację, 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A Spółka z o.o. w Ł. w dniu 17 lipca 2008 r. zwrócił się do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych ze zmianą okresu trwania umowy leasingu operacyjnego i finansowego oraz zmianą podmiotową po stronie korzystającego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając z upoważnienia Ministra Finansów w dniu [...] r. udzielił Spółce indywidualnej interpretacji, w której uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych związanych ze zmianą (skróceniem, przedłużeniem) okresu trwania umów leasingu operacyjnego i finansowego oraz cesją umowy. Za nieprawidłowe natomiast uznano stanowisko Spółki w zakresie stosowania zasad wynikających z art. 17c, 17d, 17g,17h, i 17j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji, gdy przeniesienie własności przedmiotu leasingu dokonuje się na podstawie art. 70916 kodeksu cywilnego. Pismem z dnia 7 listopada 2008 r. A Spółka z o.o. w Ł. wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na interpretację z dnia [...] A Spółka z o.o. w Ł. wniosła o jej uchylenie podnosząc zarzuty naruszenia przepisów: 1. art. 17b ust. 1, art. 17f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób pranych poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zmiana korzystającego musi prowadzić do ponownego zbadania, czy dla nowego korzystającego zostają spełnione warunki przewidziane w tym przepisie, tak jakby umowa leasingu była zawierana od nowa; 2. art. 14c § 2 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nieudzielanie odpowiedzi, jakie jest prawidłowe stanowisko; 3. art. 17g ustawy poprzez przyjęcie, że przeniesienie własności bez dodatkowego świadczenia w trybie art. 70916 k.c. nie spełnia warunku umożliwiającego przeniesienie przedmiotu leasingu za sumę pozostałych do zapłaty opłat (rat) leasingowych bez ujemnych konsekwencji podatkowych. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.). W pierwszej kolejności należało więc zbadać, czy przy wydawaniu interpretacji nie naruszono przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie już wskazywano, że termin określony w art. 14d Ordynacji podatkowej jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 sędziów z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie I FPS 2/08 (ONSA i WSA z 2009 r. Nr 1 poz. 2). Wprawdzie uchwała ta została podjęta w stanie prawnym obowiązującym w 2005 r. ale zmiany Ordynacji podatkowej z dniem 1 lipca 2007 r. nie oznaczają, że uchwała NSA z dnia 4 listopada 2008 r. straciła swoją aktualność. W szczególności zauważyć należy, że użyty obecnie zwrot "wydać interpretację" jest ścisłym odpowiednikiem słów "udzielić interpretacji". Tak więc również w stanie prawnym obowiązującym w chwili złożenia przez stronę wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej Minister Finansów był zobligowany do doręczenia wnioskodawcy interpretacji w terminie 3 miesięcy od daty jej złożenia (zob. n.p. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 7.01.2009 r. I SA/Bd 724/08, Lex nr 4831/97, wyrok WSA w Krakowie z dnia 15.01.2009 r. I SA/Kr 1440/08, Lex nr 475275, wyrok WSA w Warszawie z dnia 16.01.2009 r. III SA/Wa 2862/08, Lex nr 475271, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20.01.2009 r. I SA/Po 1403/08, Lex nr477395, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22.01.2009 r. I SA/Wr 1228/08, Lex nr 475280). W rozpoznawanej sprawie wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej został złożony w dniu 17 lipca 2008 r. Interpretacja została doręczona spółce w dniu 24 października 2008 r. a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 14d ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż nie zaistniały żadne okoliczności wymienione w art. 139 § 4 Op. Stosownie do art. 14o ustawy Ordynacja podatkowa w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Brak skutecznego doręczenia wnioskodawcy interpretacji przed upływem terminu określonego w art. 14d O.p. oznacza, że organ traci kompetencje do jej wydania. Z powyższych przyczyn, wobec wydania zaskarżonej interpretacji z naruszeniem art. 14d ustawy Ordynacja podatkowa, z mocy art. 146 § 1 i art. 200 ustawy Prawo o p.p.s.a należało orzec jak w sentencji wyroku. MKo