I SA/Łd 986/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok oraz określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2012 roku postanawia: odrzucić skargę. Ł. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok oraz określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2012 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 19.813 zł, wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 23 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Strona skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 28 lutego 2017r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 24 marca 2017r. (k. 123 akt sądowych). W odpowiedzi 30 marca 2017r. pełnomocnik skarżącego złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 5 czerwca 2017r. starszy referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Do dni dzisiejszego wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tym miejscu zauważyć należy, że – jak przyjmuje się konsekwentnie w orzecznictwie – ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, złożony po prawomocnym oddaleniu wcześniejszego wniosku w tym samym przedmiocie, nie przerywa terminu do uiszczenia opłaty sądowej, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę. Ponowne rozstrzyganie w przedmiocie prawa pomocy jest zatem dopuszczalne, ale możliwe tylko w sytuacji powołania przez stronę takich okoliczności, które powstały (wyszły na jaw) później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony (por. Jagielska, Jagielski, Gołaszewski, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, str. 775 i 777 oraz powołane tam orzecznictwo). Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie – skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (por. postanowienia NSA z 19 lutego 2010 r., II FSK 621/09 oraz z 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W rozpatrywanej sprawie skarżący, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy został zatem prawidłowo ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie zawierające powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 24 marca 2017r., a więc 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 31 marca 2017r. Podkreślić należy, że obowiązku uiszczenia należnego wpisu nie uchyla kolejny wniosek strony, nawet jeśli został złożony w terminie określonym w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy z 30 marca 2017 r., złożony w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie znosi bowiem skutków prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z 23 stycznia 2017r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w tym zakresie (por. postanowienie NSA z 7 kwietnia 2016 r., II FZ 135/16; postanowienie NSA z 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13 (http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym przez sąd terminie na podstawie art. 220 § 3 w p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Ake.