II SA/Łd 1108/12

Dnia 8 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant pomocnik sekretarza sądowego Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2013 roku sprawy ze skargi K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę. LS Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w W., decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 243 z 2010r., poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego, zlokalizowanego w miejscowości Ż., na działce nr 805 oraz udzielił H. i W. małżonkom Z. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w celu dostosowania obiektu zgodnie z zakresem robót, przedstawionym w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Jednocześnie zobowiązano inwestorów do wykonywania robót budowlanych zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane oraz uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przed przystąpieniem do jego użytkowania, zgodnie z dyspozycją art. 55 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, iż postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr 805, znajdującej się w miejscowości Ż., w gminie B., będącej własnością H. i W. małżonków Z., wszczęto na wniosek K. P.. W dniu 12 stycznia 2011r. przeprowadzone zostały oględziny terenowe na w/w działce, podczas których stwierdzono, że na wskazanej nieruchomości znajdują się ściany fundamentowe rozpoczętej budowy budynku mieszkalnego, realizowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 20 kwietnia 2010r. oraz zawiadomienia organu nadzoru budowlanego o rozpoczęciu robót budowlanych z dnia 31 sierpnia 2010r. Inwestorzy przedstawili dziennik budowy z aktualnymi wpisami na dzień kontroli. Po dokonaniu przez przedstawicieli organu nadzoru budowlanego pomiarów wykonanych ścian fundamentowych budynku mieszkalnego ustalono, iż istnieje uzasadnione przypuszczenie o niezgodności wytyczenia obiektu w stosunku do projektu zagospodarowania działki. W związku z powyższym, w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, po przesłuchaniu, na podstawie art. 50 i art. 51 k.p.a., w charakterze świadków uczestników procesu budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., celem jednoznacznego określenia przez uprawnionego geodetę rzeczywistego usytuowania obiektu, postanowieniem z dnia 28 marca 2011r. nałożył na inwestorów, obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej w przedmiocie inwentaryzacji geodezyjnej wykonanych robót. W dniu 19 kwietnia 2011r. dostarczono ekspertyzę, wykonaną przez uprawnionego geodetę, w której jednoznacznie stwierdzono, że fundamenty obiektu budowlanego zostały wykonane z odstępstwami, polegającymi na umiejscowieniu fundamentów niezgodnie z zatwierdzonym projektem. Niezgodność polegała na zmianie odległości od granicy działki z drogą do północno - zachodniego narożnika budynku mieszkalnego ( z 16,50 m na 16,00 m) oraz niezachowaniu odległości pomiędzy narożnikiem istniejącego budynku a narożnikiem nowobudowanego obiektu (5,00 m do 4,43m). Po powyższej konstatacji uznano, że realizacja budowy w sposób istotnie odbiega od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, bez uprzedniego uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, stanowi naruszenie art. 36 a) ust. 1 Prawa budowlanego co obliguje organ nadzoru budowlanego do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. W konsekwencji organ, postanowieniem nr [...] z dnia [...], wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał wykonywanie dalszych robót przy opisanym wyżej obiekcie. Następnie, z uwagi na istotne odstąpienie przez inwestorów od zatwierdzonego projektu budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., decyzją nr [...], z dnia [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany, wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w terminie do dnia 31 października 2011r. Wskazano dalej, iż pismami z dnia 9 grudnia 2011r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. zwrócił się z prośbą do urzędu Gminy w B. oraz do Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w W., o wyjaśnienie podniesionych przez stronę postępowania – K. P., zarzutów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego oraz zgodności projektowanego zamierzenia budowlanego z postanowieniami planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. Organ podkreślił, iż stanowiska wymienionych wyżej instytucji, nie wykazały jakichkolwiek nieprawidłowości czy niezgodności przedstawionego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami. Podniesiono również, iż wyliczenie zacienienia budynku, znajdującego się na działce nr 804, stanowiącej własność K. P., sporządzone przez uprawnionych projektantów, nie daje podstaw do jego kwestionowania, gdyż nie narusza obowiązujących przepisów prawa. Jak wskazano, wnioskodawczyni w dniu 6 lutego 2012r. przedłożyła ocenę oddziaływania budynku jaki ma powstać na sąsiedniej działce, opracowaną przez uprawnionego inżyniera konstrukcji budowlanych i inżynieryjnych, biegłego sądowego z listy Sądu Okręgowego w Ł.. Po zapoznaniu się z przedstawioną oceną, organ nie mógł jednoznacznie stwierdzić, jakie fakty i podparte jakimi przepisami miała wnieść do sprawy w/w ocena i czy wyliczenia w niej zawarte, dotyczące zacieniania sąsiedniego budynku, podważają prawidłowość wyliczeń, załączonych do projektu zamiennego, złożonego przez inwestorów. W związku z powyższym, na podstawie art. 50 i art. 51 k.p.a. wezwano autora przedstawionej oceny do osobistego stawienia się w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w W. w charakterze świadka, w celu złożenia wyjaśnień, dotyczących złożonej przez stronę oceny oddziaływania budynku mieszkalnego, którego budowę rozpoczęto na sąsiedniej działce nr 805, stanowiącej własność H. i W. małżonków Z.. Wskazano, iż wezwany nie stawił się na przesłuchanie, ale po rozmowie telefonicznej z pracownikiem PINB, która odbyła się w dniu 29 lutego 2012r., przesłał drogą elektroniczną wyjaśnienia dotyczące sporządzonej oceny wskazując, iż nie ma przeszkód ze strony przytoczonych przepisów Prawa budowlanego aby na działce nr 805 mógł powstać budynek mieszkalny w miejscu, w którym rozpoczęto budowę (...). Omawiana budowa nie będzie naruszać przepisów w zakresie zachowania odległości, co do zacienienia elementów budynku skarżącej K. P.. Konkludując organ nadzoru budowlanego, wskazał, iż po analizie zgromadzonego materiału dowodowego nie ma wątpliwości, co do rozstrzygnięcia przeprowadzonego postępowania. W ocenie organu, wątpliwości jakimi kierowała się K. P., nie znalazły uzasadnienia w obowiązujących przepisach, a przedstawiona przez inwestorów dokumentacja zamienna, spełnia wszystkie wymagania przewidziane zarówno przepisami ustawy Prawo budowlane, jak i rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 34. ust. 3 ustawy Prawa budowlanego, zatem nie ma przeszkód do jego zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W kontekście tak postawionych przez właścicielkę nieruchomości sąsiedniej zarzutów, organ zauważył, iż w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, czy wznowienie robót budowlanych ocenie podlega konkretna sytuacja, czy dochodzi względnie czy może dojść do naruszenia interesów osób trzecich, jednakże wyłącznie w aspekcie ewentualnego naruszenia norm z zakresu prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skoro zaś wymogi przewidziane tymi przepisami zostały zachowane, nie mogą przynieść oczekiwanego rezultatu argumenty o naruszeniu interesów osób trzecich. Wskazano, iż planowana inwestycja nie narusza przepisów regulujących zacienienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym posadowionym na działce K. P. a przedstawiony projekt zamienny jest zgodny z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zaś w razie konfliktu właścicieli nieruchomości, jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie, optymalne korzystanie z ich praw z reguły wiąże się z wprowadzeniem ograniczeń w korzystaniu z jednej z tych nieruchomości lub obu. Żaden przepis prawa nie uzależnia wydania pozwolenia na budowę od zgody na inwestycję ze strony właściciela sąsiedniej nieruchomości. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła K. P., wskazując, iż w toku postępowania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w W. zgłaszała wiele zastrzeżeń do projektu budowlanego zamiennego, dotyczącego budowy budynku mieszkalnego na działce nr 805. Organ nie wziął pod zaś uwagę całej oceny oddziaływania budynku jaki ma powstać na sąsiedniej działce na jej nieruchomości, w szczególności zaś opinii opracowanej przez uprawnionego inżyniera konstrukcji budowlanych i inżynieryjnych, w której zawarte zostało stanowisko, świadczące o tym, iż projektowana inwestycja wpłynie na jakość użytkowania części działki, należącej do odwołującej się. Podkreśliła, iż w świetle tej opinii nieprawdziwa jest ocena projektanta, który w projekcie zagospodarowania działki 805 stwierdza, że zamierzona inwestycja nie będzie powodować ograniczeń w zagospodarowaniu działek w otoczeniu obiektu, bowiem ograniczenia w zagospodarowaniu działki wnioskodawczyni już są odczuwalne. Wskazała, iż jest zmuszona do rozbudowy własnego domu o pokój dzienny z podjazdem dla wózków inwalidzkich, ze względu na to, że jej mąż jest inwalidą drugiej grupy, zaś schorzenia na które cierpi stale postępują. Projektowany budynek uniemożliwia konieczną rozbudowę przez całkowite zacienienie części jej działki. Nadto, zdaniem strony, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił wyczerpująco sprawy dotyczącej szerokości pozostawionej dla przejścia i przejazdu na działce inwestora. Według projektu jest to tylko 2,70 m, poza tym w wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji powykonawczej w dniu 19 kwietnia 2011r. uprawniony geodeta stwierdził, że fundamenty projektowanego budynku są posadowione w granicy działki i to już z uwzględnieniem 2 cm dopuszczalnego błędu. Ponieważ projekt budynku zakłada położenie tynku (2 cm według projektu) , oznacza to, że znajdzie się on częściowo na działce wnioskodawczyni, co jest ewidentnym naruszeniem jej własności. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku o art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy wskazaną na wstępie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż przedstawiony projekt zamienny odpowiada wymogom, określonym przepisami art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego, przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Inwestycja jest zgodna z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy B. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy w B. Nr [...] z dnia [...] (Dziennik Urzędowy Województwa [...] nr [...], poz. 2830) oraz odpowiada wymogom określonym przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz.690 ze zm.), co obligowało organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji pozytywnej w oparciu o przepis art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Odnosząc się do treści odwołania organ stwierdził, iż wydanie decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego jest możliwe wyłącznie w przypadku niewykonania w terminie obowiązku przedłożenia poprawnego i kompletnego projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. W weryfikowanym postępowaniu dokumentacja taka została złożona w zakreślonym terminie. Odnosząc się do kwestii dotyczącej naruszenia prawa własności nieruchomości organ wskazał, iż rozstrzyganie spraw dotyczących prawa własności należy do wyłącznej kompetencji sądów powszechnych. Ustosunkowując się natomiast do argumentu, dotyczącego nieprzeanalizowania szerokości przejścia i przejazdu na działce Inwestorów, organ wyjaśnił, iż warunki techniczne zostały określone jedynie dla dojścia i dojazdu do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych, umożliwiających dostęp do drogi publicznej. Nie ma zatem podstaw do uwzględnienia podniesionych argumentów. K. P. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak pełnej analizy całego materiału dowodowego, brak ustosunkowania się przez organ administracji do istotnych zarzutów podnoszonych przez skarżącą oraz nieuwzględnienie wszystkich okoliczności, mających wpływ na wynik sprawy. Wskazano, iż dowód przedstawiony przez skarżącą, w postaci "Oceny oddziaływania budynku jaki ma powstać na sąsiedniej działce" sporządzonej przez uprawnionego inżyniera konstrukcji budowlanych i inżynieryjnych niewątpliwie miał dla sprawy znaczenie istotne. Jednak nie został uwzględniony w postępowaniu odwoławczym, a zwłaszcza w tym fragmencie, w którym autor opinii stwierdza, iż "omawiana budowla (...) będzie miała wpływ na sposób jak i jakość możliwości użytkowania części działki K. P. bezpośrednio przyległej do ściany powstającego budynku". Z opinii eksperta wynika również, iż " budowa obecnie w granicy budynku na działce nr 805 spowoduje zakłócenie istniejącego porządku zagospodarowania i użytkowania na działce sąsiedniej (nr 804). Zakłócenie to będzie polegało na tym, że: planowany budynek będzie posiadał wysokość ok. 830 cm, usytuowany będzie przy południowej granicy badanej działki, zacienienie, jakie będzie wywołane przez ten budynek będzie obecne na działce nr 804 przez przeważającą część dnia (w godzinach od 7.00 do ok. 14.00), zabudowa w granicy budynkiem o całkowitej wysokości ok. 830 cm p.p.t. spowoduje powstanie wizualnego wąskiego korytarza pomiędzy budynkami na sąsiadujących działkach (nr 804 i nr 805). Ponadto, zdaniem skarżącej, organ odwoławczy zaniechał wezwania na przesłuchanie autora opinii w celu zebrania nowych dowodów, zaś z art. 136 k.p.a. wynika, iż organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W tej sprawie przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego byłoby, w ocenie skarżącej, jak najbardziej uzasadnione. Jednak organ odwoławczy nie skorzystał z tej możliwości i oparł się wyłącznie na dowodzie przeprowadzonym przez organ pierwszej instancji w formie rozmowy telefonicznej przeprowadzonej dnia 28 lutego 2012r. z autorem opinii. Ponadto, w ocenie strony, organ nie uwzględnił niektórych okoliczności istotnych dla sprawy m. in. tego, że skarżąca może niebawem stanąć przed koniecznością rozbudowy swojego domu o pokój dzienny z podjazdem dla wózków inwalidzkich, ponieważ jej mąż posiada orzeczoną II grupę inwalidzka, a jego choroba postępuje. W związku z tym, organ nie wziął pod uwagę, iż w obliczu możliwej rozbudowy domu skarżącej budynek projektowany na działce sąsiedniej będzie całkowicie zacieniał jej nieruchomość przez co w znacznym stopniu ograniczy możliwość korzystania z niej. Po wzniesieniu przedmiotowego budynku skarżąca nie będzie miała już możliwości rozbudowy własnej nieruchomości bądź taka możliwość zostanie poważnie ograniczona. Organ winien był to uwzględnić zwłaszcza w kontekście sytuacji osobistej skarżącej, a przede wszystkim choroby i inwalidztwa jej męża. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 4 marca 2013r. pełnomocnik skarżącej wskazał na rozbieżności pomiędzy załączonymi do akt sprawy mapami geodezyjnymi w zakresie lokalizacji wznoszonego budynku (odpowiednio w granicy lub w jej pobliżu) oraz dokonane przez inwestorów podwyższenie terenu, skutkujące zmianą danych zależnych od poziomu terenu. Jak wskazał - wedle stanu na luty 2013r. wysokość fundamentów wynosi zatem 0,90 m ponad poziom terenu nie zaś jak w projekcie – 0,45 m. Okoliczność wspomniana sugeruje natomiast, że budynek docelowo będzie wyższy niż projektowany, co z kolei będzie miało negatywny wpływ na zacienienie działki skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p. p. s. a.). Po myśli art. 134 § 1 p. p. s. a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p. p. s. a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, Sąd nie stwierdził, by zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa, w stopniu opisanym w powołanych wyżej przepisach. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że inwestorzy prowadzili budowę na podstawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę, obejmującego budowę budynku mieszkalnego o powierzchni zabudowy 118,50 m2, powierzchni użytkowej 149 m2 i kubaturze 594 m3 na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym 805, położonej w miejscowości Ż., w gminie B.. Poza sporem pozostaje również, że w toku realizacji inwestycji skarżący dopuścili się odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, związanych z usytuowaniem budynku, wobec jego zbliżenia do granicy działki z drogą o 50 cm oraz zmniejszeniem odległości pomiędzy narożnikiem budynku projektowanego i istniejącego na działce sąsiedniej o 67 cm, co skutkowało wszczęciem postępowania przez organy nadzoru budowlanego oraz uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 36a ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przypisać należy zatem regulacji, zawartej w art. 36 a ustawy Prawo budowlane. W art. 51 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy, określającej kompetencje organu nadzoru budowlanego chodzi bowiem o istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 36 a powołanej ustawy. Do zmian projektu budowanego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące tegoż projektu. (por. Prawo budowlane. Komentarz pod red. Z.Niewiadomskiego. Warszawa 2006, str.542). Przepisy art. 36 a ustawy Prawo budowlane wprowadzone zostały natomiast w celu dyscyplinowania procesu inwestycyjnego przez konieczność uzyskiwania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę przez inwestorów, dokonujących istotnych odstępstw od zatwierdzonego pozwolenia na budowę. Inwestor dysponujący nieruchomością do celów budowlanych jest uprawniony podczas robót budowlanych do zmian, przeróbek i istotnych odstępstw (po uzyskaniu stosownego zezwolenia), jednakże nie może to prowadzić do powstania innej, nowej inwestycji pozbawionej charakterystycznych parametrów i cech właściwych dla obiektu zatwierdzonego w pierwotnym pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie, zmiany projektu budowlanego (w istocie projektu zagospodarowania działki), w stosunku do pierwotnie zatwierdzonego, były na tyle niewielkie, że nie sposób twierdzić, że mogły prowadzić do powstania nowej inwestycji, o parametrach diametralnie innych od pierwotnie zatwierdzonej. Skoro zatem, ust. 3 art. 36 a ustawy Prawo budowlane nakazuje w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę stosować przepisy art. 32-35 jedynie odpowiednio do zakresu tej zmiany, brak jest podstaw by zasadniczo odmiennie traktować sytuację inwestora ubiegającego się o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót w przypadku samowolnego, istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Tylko w tym zakresie organy nadzoru budowlanego mogły też prowadzić postępowanie, zmierzające do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14.kwietnia 2010r., sygn.akt II OSK 674/09 oraz z dnia 30 listopada 2010r., sygn.akt II OSK 1841/10 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie projekt zamienny nie przewidywał zasadniczo innego usytuowania obiektu niż projekt pierwotny. Nie zmieniał w sposób zasadniczy parametrów obiektu, powierzchni zabudowy ani kubatury. Jego przesunięcie w stronę drogi o 50 cm nie zmieniło w sposób istotny lokalizacji budynku, zaś oznaczona w projekcie odległość pomiędzy narożnikami budynków projektowanego i istniejącego (5 m) była niemożliwa do uzyskania ze względu na uwarunkowania terenowe i winna była być skorygowana przed rozpoczęciem fundamentowania (konkluzja ekspertyzy geodezyjnej z dnia 18 kwietnia 2011r.) Biorąc pod uwagę powyższe, podnoszone przez skarżącą zarzuty, związane z lokalizacją obiektu w granicy nieruchomości, jej sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak wspomniano, okoliczności te zostały już bowiem przesądzone ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...], która to decyzja poddana była kontroli sądowej (skarga kasacyjna K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 lutego 2011r., sygn.akt II SA 985/10, oddalającego skargę, została prawomocnie oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2012r., sygn.akt II OSK 1569/11). W świetle zaś przedłożonej dokumentacji projektowej, w tym także informacji o niewystępowaniu, naruszającego przepis § 13 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zacienienia i przesłaniania budynku sąsiedniego przez nowoprojektowany budynek inwestorów, za prawidłową uznać należało konkluzję organów o spełnieniu warunków, obligujących do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót, wobec spełnienia przesłanek z art. 35 ust.4 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Konkluzji wspomnianej nie przeczy przedłożona przez skarżącą "Ocena oddziaływania budynku jaki ma powstać na sąsiedniej działce", bowiem nie odnosi się ona do regulacji, określonej w przepisach ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sugestie dotyczące "możliwości innej lokalizacji obiektu" , "przesunięcia budowy w głąb działki na taką głębokość aby w ogóle w żadnej godzinie nie było zacienienia na elementach istniejącego budynku" czy też "rozważenia ograniczenia wysokości planowanego budynku do jednej kondygnacji" pozostają bez związku z rozpatrywaną sprawą. Po pierwsze bowiem, jak wyżej wskazano, przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie nie jest lokalizacja budowy w granicy oraz te jej cechy, które zostały przesądzone w ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę a jedynie zmiany w projekcie, wprowadzone samowolnie przez inwestorów w toku realizacji inwestycji. Po wtóre to inwestor określa lokalizację obiektu na działce, do której posiada tytuł prawny, zaś ocena możliwości takiej lokalizacji wynika z przepisów prawa. Przedmiotem zainteresowania organów w toku postępowania pozwoleniowego jest przy tym zacienienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (§ 13 powołanego wyżej rozporządzenia) nie zaś "teren działki" sąsiada. Z tej też przyczyny zarzuty skargi, związane z "nieprzeprowadzeniem dodatkowego postępowania dowodowego" i "zaniechaniem wezwania na przesłuchanie inżyniera Z. H." nie są uzasadnione. Okoliczności podnoszone w opinii (złożonej zresztą przez skarżącą) nie wymagały bowiem dodatkowego wyjaśnienia, ponadto nie odnosiły się do materii istotnej w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót. Tego rodzaju stanowisko zostało zresztą przez opiniującego wyrażone expressis verbis z piśmie z dnia 28 lutego 2012r. Kwestie natomiast "jakości i sposobu użytkowania części działki K.P. bezpośrednio przyległej do ściany powstającego budynku" należą do sfery tzw. prawa sąsiedzkiego, regulowanego przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz.94 ze zm.). Zamierzenia inwestycyjne skarżącej, związane z ewentualną rozbudową jej budynku mieszkalnego, stanowią zaś zdarzenie przyszłe i niepewne przez co prawnie irrelewantne. Organ obowiązany jest orzekać na podstawie stanu faktycznego i prawnego, istniejącego w dacie wydawania decyzji. (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2012r., sygn.akt II OSK 1059/11, z dnia 9 lipca 2010r., sygn.akt II OSK 2380/10 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w piśmie z dnia 4 marca 2013r. godzi się w pierwszej kolejności wskazać, iż sąd administracyjny, dokonując badania legalności zaskarżonych aktów administracyjnych czyni to, co do zasady, w oparciu o akta sprawy (art.133 § 1 p.p.s.a.), biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Wszelkie zatem odwoływanie się do stanu na gruncie "aktualnego na luty 2013r." pozbawione jest prawnego znaczenia. Zaskarżona decyzja, posiadając walor ostateczności, mogła być bowiem przez inwestorów realizowana pomimo wniesionej skargi. Obawy zaś co do wysokości obiektu po jego wybudowaniu są przedwczesne, ponadto okoliczność wspominana będzie podlegać badaniu (w zakresie zgodności z zatwierdzonym projektem) podczas ubiegania się przez inwestorów o pozwolenie na użytkowanie. Nietrafne są również formułowane zastrzeżenia, odnoszące się do znajdujących się w aktach administracyjnych map geodezyjnych. Obie kwestionowane mapy przewidują bowiem lokalizację wznoszonego obiektu w granicy nieruchomości. Wynika to również w sposób nie budzący wątpliwości z części opisowej projektu zagospodarowania działki (k.9). Zarzut zatem, iż projekt zagospodarowania działki (określany w piśmie jako "mapa (...) z dnia 13 czerwca 2012r.") sytuuje wznoszony budynek "w pewnej odległości od granicy działki" oparty jest na nieprawidłowym jego odczytaniu. Biorąc pod uwagę powyższe, wobec tego, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art.151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej. a.bł.