II SA/Łd 12/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego A. G. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w Ł., ul. A, kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. W dniu 4 stycznia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., skarga K. B. na decyzję Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnej. W odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania przedmiotu skargi, w piśmie z dnia 27 lutego 2013r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik strony oświadczył, iż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Ł. z dnia [...]. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, iż wobec nie doręczenia skarżącej przedmiotowej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ł. z dnia [...] termin do wniesienia skargi do Sądu rozpoczął bieg w chwili, w której skarżąca miała możliwość zapoznania się z zaskarżonym aktem tj. w dniu 4 grudnia 2012r.. W takim stanie pełnomocnik stwierdził, iż termin do złożenia skargi został zachowany. Dodatkowo wskazał, iż popiera stanowisko wywiedzione w skardze i sformułowane wnioski, alternatywnie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Nadto wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one opłacone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do art. 54 §1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Jednocześnie z przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wynika jednoznacznie, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wówczas, gdy przed upływem 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia skarga wniesiona zostanie do sądu za pośrednictwem organu lub gdy strona odda skargę w polskim urzędzie pocztowym najpóźniej w ostatnim dniu terminu do godz. 24.00 (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2006r., III SA/Wa 1515/06, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Termin określony przez ustawodawcę w powołanym przepisie art. 53 §1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i nie może być dowolnie skracany, ani przedłużany zarówno z urzędu jak i na żądanie strony postępowania. Mając na uwadze wyjaśnienie pełnomocnika strony, iż zaskarżona decyzja nie została stronie doręczona, wskazać trzeba, iż przepis art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. reguluje sytuację, gdy strona brała udział w postępowaniu przed organem administracji. Nie wskazuje zaś, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy stronie skarżącej, rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Uznać jednak należy, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną w sprawie decyzję ostateczną dla strony, której nie doręczono rozstrzygnięcia - gdyż organ odwoławczy nie uczynił jej adresatem tego aktu - liczony jest jak dla stron będących adresatami decyzji, stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. Zatem nie ma znaczenia kiedy strona dowiedziała się o treści rozstrzygnięcia, które zaskarżyła do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Łodzi z dnia 28 lipca 2010r., sygn.akt II SA/Łd 543/10, LEX nr 667869). W tym zakresie Sąd podziela opinię Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2007r. sygn. akt II OSK 48/06 (niepublikowane), por.: postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 2 czerwca 2009r., sygn. akt II SA/Ol 490/09, LEX nr 517520; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 853/07, LEX nr 437727, postanowienie WSA w Opolu z dnia 15 maja 2006r., sygn. akt II SA/Op 65/06, Lex nr 244337) i wskazuje jednocześnie na potrzebę ochrony zasady trwałości decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. Z uwagi na powyższe należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu o art. 242 w związku z art. 250 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349). a.bł.