II SA/Łd 1237/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "A" z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "A" z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. LS II SA/Łd 1237/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w pkt 1, na podstawie art. 138 §1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do wymienionych w osnowie podmiotów i jednocześnie w pkt 2 decyzji, na podstawie art. 138 §2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując podmioty, w stosunku do których to rozstrzygnięcie skutkuje. W dniu 14 grudnia 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Stowarzyszenia A z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie pkt 1 rozstrzygnięcia, zasądzenie kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona argumentowała, iż istnieje potencjalne zagrożenia, iż postępowanie toczące się wskutek uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, będzie toczyło się z pominięciem strony skarżącej jako strony takiego postępowania. W ocenie strony doprowadziłoby to do poważnego naruszenia procedury administracyjnej skutkującego możliwością ponownego wzruszenia decyzji organu I instancji. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. t.j. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przytoczonej podstawy prawnej wynika, że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja, w zakresie pkt 1 i pkt 2, nie jest aktem nadającym się do wykonania. Akt ten w pkt 1 rozstrzyga bowiem o umorzeniu postępowania odwoławczego, natomiast w pkt 2 o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Zaskarżona decyzja w zakresie obu punktów swego rozstrzygnięcia ma bowiem charakter procesowy, nie rozstrzyga merytorycznie o istocie sprawy, tj. środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację spornej inwestycji. Oznacza to, iż brak jest konieczności podejmowania jakichkolwiek czynności wymagających jej wykonania. Skoro zatem decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze nie podlega wykonaniu, to konsekwentnie, nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których stanowi art. 61 §3 p.p.s.a. Abstrahując od powyższego dodać należy, iż również wystąpienie przez stronę skarżącą z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji tj. decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, nie mogłoby skutkować jej wstrzymaniem. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA: z dnia 27 stycznia 2011r., sygn. akt II OZ 28/11; z dnia 19 marca 2008r., sygn. akt II OZ 228/08; z dnia 1 lutego 2010r., sygn. akt II OZ 35/10; z dnia 6 lipca 2010r., sygn. akt II OZ 658/10; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2010r., sygn.akt II SA/Wr 361/10 - dostępne http://cbois.nsa.gov.pl) przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 §3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, a skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jako etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia o wydanie np. decyzji o warunkach zabudowy czy pozwolenia na budowę. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2009 r. (sygn. akt II OSK 715/09, - dostępne http://cbois.nsa.gov.pl). czytamy, że "uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie podlega wykonaniu, a to ze względu na jego przedmiot. Stwierdza ono jedynie warunki i wymogi jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania następuje przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy, a także przed wydaniem pozwolenia na budowę. To, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę poprzedzone jest warunkiem uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, nie oznacza wcale, że zaskarżona decyzja prowadzi samoczynnie do wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Należy przy tym podkreślić, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Wobec tego odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie spowoduje ujemnych skutków w postaci wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.". Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. ar