II SA/Łd 142/15

Dnia 19 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Protokolant Referent stażysta Izabela Bielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2015 roku sprawy ze skargi G. T. i P. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania P. T. i G. T. - reprezentowanej przez pełnomocnika T. T., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...]., nr [...], znak: [...]. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. zatwierdził R. i S. S. projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego w R. przy ul. A, działka nr ewid. 681 oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie. W odwołaniu od tej decyzji P. T. i T. T., działający jako pełnomocnik G.T., wnieśli o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia art. 130, art. 7, art. 8, art. 77 k.p.a. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409, ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako "Prawo budowlane" lub "ustawa", utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu 10 kwietnia 2012 r. P. T. zwrócił się do PINB w R. o kontrolę budowy prowadzonej na działce nr ewid. 681, obręb [...] przy ul. A w R. oraz pisemną odpowiedź, czy stwierdzono jakiekolwiek nieprawidłowości. W dniu 9 maja 2012 r. PINB przeprowadził oględziny budynku mieszkalnego, usytuowanego na przedmiotowej nieruchomości, w wyniku których stwierdził, że: przedmiotowy obiekt realizowany jest zgodnie z okazaną przez inwestorów – R. i S.S. decyzją Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego przedmiotowego obiektu oraz planem zagospodarowania działki. Obiekt został wytyczony przez uprawnionego geodetę w dniu 6 maja 2011 r., inwestor dokonał zgłoszenia rozpoczęcia budowy, dziennik budowy prowadzony jest na bieżąco, a stan zaawansowania budowy to stan surowy zamknięty. Wobec powyższego decyzją z dnia [...] października 2012 r. PINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Powyższa decyzja na mocy decyzji ŁWINB z dnia [...]stycznia 2013 r. została następnie uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. W dniu 6 marca 2013 r. organ I instancji przeprowadził kontrolę budowy budynku mieszkalnego przy ul. A w R., z której wynika, że uprawniony geodeta – R. I., wykonał pomiary wskazanych punktów sytuacyjnych na nieruchomości, a ich wyniki zostaną uwidocznione na szkicu i dostarczone do PINB. Przy piśmie z dnia 27 marca 2013 r. geodeta – R. I., przekazał do organu I instancji szkic z pomiaru rzędnych na rzeczonej nieruchomości. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2013 r. PINB ponownie umorzył postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. W toku postępowania odwoławczego PINB w R. w dniu 4 lipca 2013 r. przeprowadził kontrolę budowy budynku mieszkalnego przy ul. A w R., podczas której dokonał pomiarów obiektu i usytuowania obiektu względem ogrodzenia. W wyniku ponownej kontroli obiektu z dnia 14 sierpnia 2013 r., stwierdzono, że: "w części wyższej od zewnątrz budynku od cegły palonej do płyty balkonowej 3,05m + płyta balkonowa 0,8cm od płyt do kalenicy 5,29m. Wysokość do murłaty w narożniku 4,0m. W części niższej od cegły palonej do kalenicy 7,40m". Wykonano zdjęcia wskazujące na poziom cegły palonej, od której dokonano pomiarów. Pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. PINB w R. wyjaśnił, że w dniu 14 sierpnia 2013 r. dokonano pomiarów wysokości budynku mieszkalnego budowanego na nieruchomości położonej w R. przy ul. A, dz. nr ewid. gruntów 681, przy czym pomiary wykonano z zewnątrz budynku od poziomu cegły palonej: - część wyższa - 3,05m + płyta balkonowa 0,8cm, od płyty balkonowej do kalenicy 5,25m, część niższa - 7,40m, wysokość do murłaty w narożniku budynku - 4,0m. Decyzją z dnia [...] września 2013 r. ŁWINB uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] maja 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W trakcie kolejnej kontroli obiektu przeprowadzonej w dniu 20 września 2013 r. PINB w R. stwierdził, że po ponownym dokonaniu pomiarów potwierdzone zostały pomiary wykonane w dniu 4 lipca 2013 r. Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. PINB, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego i art. 123 k.p.a. wstrzymał R. i S. S. prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 681 przy ul. A w R., wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. PINB w R. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i art. 104 k.p.a. nałożył na R. i S. S. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie 90 dni od daty otrzymania niniejszej decyzji, projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego budowanego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Przy piśmie z dnia 8 stycznia 2014 r. inwestorzy przedłożyli projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2012 r. PINB w R., na podstawie art. 51 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 3 Prawa budowalnego i art. 123 k.p.a., nałożył na R. i S. S. obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym budynku mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Starosta [...], na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 163 k.p.a. i art. 104 k.p.a., uchylił z urzędu własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] udzielającą R. i S. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na nieczystości płynne na działce nr 681 w R. przy ul. A w części dotyczącej budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Następnie PINB decyzją z dnia [...] maja 2014 r. zatwierdził R. i S. S. projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego w R. przy ul. A, działka nr ewid. 681 oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie. Po rozpatrzeniu odwołania P. T. i G.T. - reprezentowanej przez T. T., ŁWINB decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] maja 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując, że PINB nie rozważył zgodności przedłożonego projektu z przepisami planistycznymi, do czego też w istocie nie odnosi się przedłożony projekt budowlany zamienny, w związku z czym nie sposób stwierdzić, czy - w szczególności zmiana wysokości budynku oraz powierzchnia utwardzona działki - jest zgodna z tymi przepisami. Ponadto przedłożony projekt budowlany zamienny (zgodnie z art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego) nie zawierał, stosownie do potrzeb z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2 pkt 6, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych pomimo, że obiekt został przyłączony do sieci wodociągowej oraz elektroenergetycznej. Wbrew treści § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) nie zostały zaprojektowane miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji. Nie wyjaśniono także, czy przedmiotowa działka nr 681 winna być wyposażona w kanalizację, o której mowa w § 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia, natomiast przedłożony projekt budowlany zamienny przewiduje odprowadzanie wód deszczowych na teren własnej działki powierzchniowo i do studni chłonnej. Projekt budowlany zamienny zawiera rozbieżność polegającą na tym, że w części opisowej projektu przyjęto docieplenie ścian zewnętrznych parteru i poddasza styropianem o grubości 10 cm (strona 12 i 14 projektu - zmianę z 12 cm i 15 cm na 10 cm potwierdził podpisem mgr inż. H. W.), podczas, gdy rzut parteru i rzut poddasza (strona 36 i 37 projektu) przedstawia ocieplenie o grubości 15 cm. W dniu 2 września 2014 r. inwestor S. S. przedłożył dokumenty uzupełniające braki projektu budowlanego zamiennego. W związku z tym PINB uznał za uzasadnione wydanie na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego decyzji z dnia [...]. Organ odwoławczy dokonując oceny stanu faktyczno-prawnego w przedmiotowej sprawie podzielił stanowisko organu I instancji przedstawione w zaskarżonej decyzji. Przywołując następnie brzmienie art. 51 ust. 3, art. 36a ust. 5, art. 35 ust. 4 i ust. 1 Prawa budowlanego ŁWINB stwierdził, że w toku budowy inwestorzy dokonali istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego, wobec czego zachodziła konieczność nałożenia decyzją PINB z dnia [...] obowiązku przedłożenia przez R. i S. S., projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego w R.. ŁWINB po przeprowadzeniu w trybie odwoławczym ponownej analizy przedłożonego i uzupełnionego przez inwestorów R. i S. S. projektu budowlanego zamiennego stwierdził, iż jest on kompletny i spełnia w chwili obecnej wymogi, obowiązującego od dnia 3 października 2013 r. rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 21 czerwca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2013 r., poz. 762), jak również został wykonany zgodnie z zasadami wiedzy i sztuki budowlanej. Zdaniem organu odwoławczego przedłożony projekt budowlany zamienny nie pozostaje w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta R. z dnia 29 czerwca 2011 r., zarówno w zakresie zmiany wysokości budynku oraz powierzchni utwardzonej działki. Natomiast opracowanie "Uzupełnienie do pisma [...]", którego autorem jest mgr inż. H. W., zawiera dokumenty, takie jak: umowy zawarte z właściwymi gestorami sieci elektroenergetycznej oraz wodociągowej, przewidywane miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych z uwzględnieniem możliwości ich segregacji, pismo z dnia 29 sierpnia 2014 r. A Sp. z o.o. informujące, że w ulicy A w R. na dzień dzisiejszy brak jest miejskiej kanalizacji sanitarnej i deszczowej, jak również załączono rysunki - rzutu parteru i rzutu poddasza z poprawioną grubością ocieplenia budynku, która teraz jest zgodna z częścią opisową projektu budowlanego zamiennego. Odnosząc się do zarzutów odwołania ŁWINB poinformował, że art. 130 § 1 k.p.a. dotyczy decyzji, od których przysługuje stronie środek zaskarżenia. Wskazał także na treść art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wywodząc, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje działań organu, którego akt lub czynność stała się przedmiotem skargi. Odnosząc się z kolei do zarzutów w przedmiocie zmiany rzędnych terenu stwierdził, że zmiana rzędnych terenu związana z robotami budowlanymi stanowi zakres zagospodarowania działki, który może być objęty projektem budowlanym zamiennym, o ile taka zmiana wystąpi. W niniejszej sprawie, analiza akt sprawy nie potwierdziła zmiany rzędnych terenu w toku budowy. Zdaniem ŁWINB w toku postepowania nie doszło również do naruszenia art. 7, 8, 77 k.p.a. ponieważ organ I instancji w sposób wystarczający zebrał materiał dowodowy, prawidłowo zastosował tryb postępowania przewidziany ustawą Prawo budowlane. Jednocześnie ŁWINB zaznaczył, odnosząc się do pisma P. T. z dnia 21 listopada 2014 r., że znajdujące się w jego dyspozycji akta sprawy są niekompletne, albowiem brakujące akta znajdują się w chwili obecnej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w związku ze sprawą sygn. akt II SA/Łd 995/14, z uwagi na wniesienie przez P.T. i G. T. skargi na decyzję ŁWINB z dnia [...] lipca 2014 r. i w ocenie organu odwoławczego nie były one niezbędne dla podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia. Odnośnie natomiast pisma S. S. z dnia 21 listopada 2014 r. ŁWINB zauważył, że kwestia zmiany rzędnych terenu, została wcześniej omówiona. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P.T. i G.T., reprezentowana przez pełnomocnika T.T., wnieśli o uchylenie decyzji ŁWINB, zasądzenie kosztów postępowania w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego oraz wstrzymanie wykonania decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: art. 16 k.p.a. - poprzez wydanie decyzji sprzecznej z decyzją ostateczną Urzędu Miasta R., naruszenie zasad miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta R., art. 7 k.p.a. - poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego naruszając tym samym interes społeczny, ale przede wszystkim interes strony postępowania, art. 8 k.p.a. - poprzez prowadzenie sprawy w sposób ogólnikowy, nie posiadając istotnego materiału dowodowego, bez dogłębnego wyjaśnienia sprawy, art. 77 k.p.a. - poprzez brak wyczerpującego i całościowego materiału dowodowego, § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa, i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 ze zm.). W motywach skargi podnieśli, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z ostateczną decyzją Urzędu Miasta i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r. oddalił skargę, stwierdzając, że teren został podniesiony i jego dalsze podnoszenie może powodować zalewanie oraz, że opinia biegłego jest istotna. Skarżący podnieśli także, że organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję nie dysponował kompletem dokumentów w tej sprawie oraz zatwierdził projekt budowlany zamienny, do którego dostosowano teren podnosząc go o 1,0m, co jest sprzeczne z interpretacją GINB. Odpowiadając na skargę ŁWINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 19 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej i skarżący poparli skargę oraz wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanową inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego stwierdził, że odpowiadają one przepisom obowiązującego prawa materialnego i procesowego, wobec czego brak jest podstaw do usunięcia ich z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że poddana kontroli tutejszego sądu decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] została wydana w toku postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, wobec uprzedniego stwierdzenia przez organy nadzoru budowlanego, że inwestorzy R. i S. S. prowadzili roboty budowlane przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 681 przy ul. A w R. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. W rozumieniu art. 50 Prawa budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (ust. 1). W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy: 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń (ust. 2). W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz (ust. 3). Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 (ust. 4). Na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych służy zażalenie (ust. 5). Zgodnie zaś z treścią art. 51 ustawy, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian (ust. 1). W przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie (ust. 2). Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (ust. 3). Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (ust. 4). W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (ust. 5). Przepisów ust. 4 i 5 dotyczących pozwolenia na użytkowanie nie stosuje się do robót budowlanych innych niż budowa bądź przebudowa obiektu budowlanego lub jego części (ust. 6). Przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 (ust. 7). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że inwestorzy mocą decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...]listopada 2013 r., wydanej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, zostali zobowiązani do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowanych w terminie 90 dni, liczonych od dnia otrzymania decyzji, co zresztą uczynili składając projekt budowlany zamienny przy piśmie z dnia 8 stycznia 2014 r. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowanym na tle przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 Prawa budowlanego, które zresztą tutejszy sąd w pełni podziela, podkreśla się, że sam fakt złożenia projektu zamiennego nie legalizuje wykonanych z odstępstwami od pozwolenia na budowę robót budowlanych. Dopiero treść tego projektu wyznacza dalsze postępowanie organu nadzoru budowlanego. Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także w sposób zapewniający doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Natomiast obowiązkiem organu jest sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie objętym regulacją art. 35 ust. 1 p.b. mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b., a więc zwłaszcza w zakresie zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy (por. np. wyrok. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1420/12 – Lex nr 1337300). Artykuł 51 ust. 4 p.b. nie może być tak rozumiany, że uprawnia on do wydania przez właściwy organ wyłącznie decyzji pozytywnej dla inwestora, a więc zatwierdzającej złożony przezeń projekt budowlany. Samo brzmienie tego przepisu stanowiącego o tym, że decyzję wydaje się "w sprawie" zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, jednoznacznie przesądza o tym, że decyzja może być zarówno pozytywna, jak i negatywna, oczywiście w zależności od warunków danej sprawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 15 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 342/11 – Lex nr 1404645, 26 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 923/10 – Lex nr 1081953, 11 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 89/09 – Lex nr 597939 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: we Wrocławiu z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 137/14 – Lex nr 1465539, w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 372/11 – Lex nr 1086702). Stosownie zatem do treści art. 35 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (ust. 1). W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (ust. 3). Przenosząc poczynione wyżej uwagi ogólne na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że złożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny został poddany wnikliwej analizie i ocenie ze strony organów nadzoru budowlanego obu instancji, czemu dały one wyraz w motywach kontrolowanych obecnie przez sąd rozstrzygnięć. Przede wszystkim nie budzi wątpliwości fakt, że przedłożone opracowanie uwzględnia zmiany parametrów budynku, które są następstwem istotnego odstąpienia przy jego realizacji od pierwotnie zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie powierzchni zabudowy, powierzchni użytkowej, wysokości, kubatury budynku, rodzaju oraz grubości docieplenia budynku a także ilości oraz przeznaczenia poszczególnych pomieszczeń budynku. Projekt budowlany zamienny został przede wszystkim zbadany pod kątem ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 30 marca 2000 r. (Dz. Urz. Wojew. [...] z dnia 16 maja 2000 r. nr 64, poz. 354 ze zm.), według którego działka objęta inwestycją nr ewid. 681 przy ul. A w R. położona jest jednostce planistycznej oznaczonej symbolem 7.80 MN - na terenach o funkcji mieszkaniowej - zabudowy jednorodzinnej. Dla tej jednostki planistycznej plan w zakresie zasad i warunków zagospodarowania przewiduje: zabudowę wolnostojącą z dopuszczeniem zabudowy bliźniaczej uwarunkowanej szerokością działek budowlanych, minimalną wielkość terenów zielonych - 50% powierzchni działki budowlanej, wysokość budynków mieszkalnych od 1,5 do 2 kondygnacji, nachylenie połaci dachowych minimum 50 %, poziom posadzki parteru, w części frontowej, wyniesiony nad poziom terenu maksymalnie do wysokości 1,0m, zakaz realizacji logii (...). Niespornym jest zatem, że projektowana inwestycja nie narusza w żadnej mierze ustaleń obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto, co istotne, plan nie zabrania właścicielowi działki wyrównania jej terenu, poprzez rozplantowanie ziemi pozyskanej w trakcie procesu budowlanego, celem ułatwienia lepszego dostępu do niej. Nie budzi również wątpliwości, zdaniem sądu, dokonana przez organy obu instancji ocena zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu w kontekście rozwiązań techniczno-budowlanych, przewidzianych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.), czego wyrazem jest chociażby wezwanie inwestora do: uzupełnienia projektu budowlanego w zakresie zaprojektowania miejsc na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji jak wymaga tego § 22 ust. 1 rozporządzenia, wyjaśnienia kwestii wyposażenia działki nr 681 w kanalizację deszczową lub ogólnospławną i odprowadzania wód deszczowych na teren własnej działki powierzchniowo i do studni chłonnej, zgodnie z wymogami § 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Sąd podziela również stanowisko organów, że przedłożony projekt zamienny spełnia warunki z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy. Bezspornym jest bowiem, że został on sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, udokumentowane zresztą załączonymi doń zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Akta administracyjne sprawy niniejszej dowodzą, że inwestor uzupełnił projekt budowlany zamienny o wypis w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oświadczenie o zapewnieniu odbioru ścieków sanitarnych, umowę o dostarczanie energii elektrycznej, umowę o dostawie wody, pismo RAWiK wyjaśniające, że ulica A w R., na której znajduje się działka nr 681 nie jest wyposażona w miejską sieć kanalizacji sanitarnej i deszczowej, bilans terenu z uwzględnieniem wielkości projektowanego utwardzenia terenu w kontekście obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, plan zagospodarowania działki z naniesionym miejscem na pojemniki służące do czasowego gromadzenia śmieci. Bezspornym jest nadto, że analizowany projekt budowlany zamienny odpowiada wymogom rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462) zarówno w zakresie części rysunkowej, jak i opisowej projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Stwierdzone zaś przez organ I instancji w toku postępowania wyjaśniającego rozbieżności pomiędzy częścią opisową projektu, a rysunkową (rzutem parteru i poddasza) w zakresie grubości ocieplenia ścian zostały usunięte przez autora projektu i prawidłowo udokumentowane w aktach sprawy. Reasumując, sąd stwierdził, że ustalony stan faktyczny i prawny sprawy uzasadniał podjęcie zaskarżonej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego i udzieleniu inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym oraz nałożeniu obowiązku uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie. Okoliczność, że treść podjętego rozstrzygnięcia jest niezgodna z oczekiwaniami skarżących nie może prowadzić automatycznie do wniosku o wadliwości decyzji, która nie narusza obowiązującego porządku prawnego, w tym przede wszystkim wskazanych w skardze norm art. 7, art. 8 i art. 77 k.p.a. Według sądu chybiony jest zarzut skargi o naruszenia art. 16 k.p.a., ponieważ problematyka naruszenia stosunków wodnych na działce skarżących przez inwestorów na skutek nawiezienia ziemi i podwyższenia terenu o około 1 metr w stosunku do stanu pierwotnego była przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, zakończonego negatywną dla skarżących decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dni [...] stycznia 2013 r. w sprawie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Wspomniana decyzja, wobec niezadowolenia skarżących, była również przedmiotem kontroli tutejszego sądu, który prawomocnym wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r. oddalił skargę P. T. i G.T. W motywach rzeczonego wyroku sąd odwołując się do opinii biegłych stwierdził, że podwyższenie terenu działki nr 681 mimo zwiększenia spadków terenu w części południowej nie zmieniło warunków gruntowych i nie wpłynęło na zmianę stanu wód podziemnych. Sąd nie podzielił także zarzutów skargi i odwołania dotyczących spływu wód roztopowych czy opadowych z działki nr 681 na działkę nr 443. Jednocześnie sąd zauważył, że późniejsze dokonywanie podwyższenia terenu może stanowić przedmiot odrębnego postępowania. Jeśli zatem skarżący nie zgadzali się ze wspomnianym orzeczeniem sądu, to mogli kwestionować je w drodze skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast, jeśli w przekonaniu skarżących, po wydaniu wspomnianego wyroku inwestorzy podwyższyli teren, naruszając stosunki wodne na ich działce, to nic nie stoi na przeszkodzie, ażeby zwrócili się w tym względzie z odpowiednim wnioskiem do właściwych organów, którymi z całą pewnością nie są organy nadzoru budowlanego. Dodać w tym miejscu trzeba, że analiza akt sprawy nie potwierdziła zmiany rzędnych terenu, na którym został posadowiony budynek mieszkalny. Kwestia ta była zresztą przedmiotem szczegółowej analizy organów obu instancji, które w oparciu o ustalenia uprawnionego geodety przyjęły, że zero budynku znajduje się na (+/-) na wysokości 161,80 m.n.p.m., a projekt zagospodarowania działki przewiduje, że zero budynku znajduje się (+/-) na wysokości 161,80 m.n.p.m., a zatem wartości te są zbieżne i w toku budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie doszło do zmiany rzędnych terenu. Niezasadny jest także zarzut naruszenia § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, który stanowi, że projekt obiektu budowlanego przeznaczony do wielokrotnego zastosowania, spełniający wymagania § 11-13, może być zastosowany jako projekt architektoniczno-budowlany przez projektanta obiektu budowlanego, po dostosowaniu do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy albo decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że organy nadzoru budowlanego zobowiązane są działać w oparciu o przepisy prawa, a do takich z całą pewnością nie można zaliczyć interpretacji GINB. Dodać ponadto trzeba, że skoro zamienny projektu budowlany powinien uwzględniać zmiany wynikające z wykonanych już robót budowlanych, nie ma zasadniczych przeszkód, by nie mógł on wykorzystać wcześniejszej dokumentacji technicznej w zakresie, w jakim w dalszym ciągu jest ona aktualna, w tym projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany. Projekt budowlany jako akt techniczny, a nie prawny, zachowuje swoją wartość jako dokument w oparciu o który była wykonywana budowa. Nie ma więc przeszkód, by w sytuacji, gdy plan zagospodarowania działki lub terenu nie uległ zmianie, projekt budowlany zamienny wykorzystywał ten dokument, ewentualnie po dokonaniu koniecznych poprawek czy uaktualnień (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1386/10 – Lex nr 1069012). Odnosząc się w następnej kolejności do zarzutu skargi o niedysponowaniu przez organ II instancji kompletem dokumentów, co świadczy o wadliwości zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, że faktycznie ŁWINB w toku postępowania odwoławczego nie dysponował całością akt administracyjnych związanych z prowadzonym postępowaniem naprawczym w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Nie zmianie to jednak faktu, że dokumentacja, która stanowiła podstawę podjęcia zaskarżonej decyzji, przesłana do sądu wraz z odpowiedzią na skargę była ku temu wystarczająca. Z tych wszystkich powodów sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. k.ż.