II SA/Łd 179/12

Dnia 04 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant p.o. asystenta sędziego Nina Krzemieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2012 roku przy udziale - sprawy ze skargi A Spółki. z o.o. z siedzibą w Ł. na oddalenie protestu dokonane uchwałą Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oceny merytorycznej projektu złożonego w konkursie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 p o s t a n a w i a: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Uchwałą z dnia [...] r. nr [...] Zarząd Województwa Ł. na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1590 ze zm.), art. 30 b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm. – dalej w tekście "ustawa"), uchwały nr 1167/08 Zarządu Województwa Ł. z dnia 1 sierpnia 2008 r. w sprawie: przyjęcia Podręcznika Procedur wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013, zmienionej uchwałą nr 236/09 Zarządu Województwa Ł. z dnia 25 lutego 2009 r. oraz uchwały nr 431/08 Zarządu Województwa Ł. z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie przyjęcia Zasad procedury odwoławczej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013, zmienionej uchwałą nr 15/09 Zarządu Województwa Ł. z dnia 14 stycznia 2009 r., zmienionej uchwałą nr 437/09 Zarządu Województwa Ł. z dnia 1 kwietnia 2009 r. - oddalił protest A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. od etapu oceny merytorycznej projektu nr: WND-RPLD.04.03.00-00-114/10 pn.: "Platforma E-Audytor dla Kancelarii Biegłych Rewidentów" złożonego w konkursie dla naboru nr 4 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Społeczeństwo informacyjne, Działanie IV.3 E-Technologie dla przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ł. na lata 2007-2013. Uzasadniając podjętą uchwałę wskazano, że w dniu 5 listopada 2010 r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. złożyła wniosek o dofinansowanie wspomnianego wyżej projektu, który został pozytywnie oceniony pod względem zgodności z kryteriami formalnymi, a następnie został negatywnie oceniony pod względem zgodności z kryteriami merytorycznymi dostępu, w związku z czym nie podlegał ocenie w oparciu o kryteria merytoryczne ogólne i szczegółowe. Z uwagi na fakt, iż projekt nie spełnił kryteriów dostępu, ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie projektu została zakończona wynikiem negatywnym. W dniu 30 grudnia 2010 r. do Instytucji Zarządzającej RPO WŁ za pośrednictwem Departamentu ds. RPO UM w Ł. Spółka złożyła protest dotyczący negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie przedmiotowego projektu, który następnie w dniu 7 stycznia 2011 r. Departament ds. RPO UM w Ł. został przekazany do Departamentu Polityki Regionalnej UM w Ł. wraz z wnioskiem o dofinansowanie projektu, listami sprawdzającymi oraz korespondencją dotyczącą oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Instytucja Zarządzająca RPO Województwa Ł. na lata 2007-2013 uznała, iż protest złożony został w sposób zgodny z pouczeniem, albowiem wnioskodawca prawidłowo wskazał dane dotyczące składającego protest, dane projektu, którego protest dotyczy oraz zarzuty określające jakie elementy wniosku są kwestionowane wraz z ich uzasadnieniem. W proteście wnioskodawca podniósł zarzuty w stosunku do kryteriów oceny merytorycznej dotyczących kryteriów merytorycznych dostępu w zakresie wykonalności finansowej, wykonalności instytucjonalnej i trwałości projektu. Odnosząc się do zarzutu, dotyczącego wykonalności finansowej, instytucja zarządzająca wyjaśniła, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ramach kryterium, zgodnie ze Szczegółowym Opisem Kryteriów Wyboru Projektów w ramach RPO WŁ na lata 2007 - 2013 ocenie podlegało między innymi, czy analizy finansowa i ekonomiczna /kosztów i korzyści projektu zostały przeprowadzone poprawnie; weryfikacji podlegały: przyjęte założenia (czy podane źródła szacunku nakładów i przychodów są poprawne, czy założenia i uwarunkowania ekonomiczne są racjonalne i umożliwiają osiągnięcie jak najwyższego stopnia wykorzystania inwestycji przez odbiorców) oraz prawidłowość metodologiczna i rachunkowa (poprawność dokonanych wyliczeń, poprawność kalkulacji przychodów, poprawność prognozy kosztów). Wnioskodawca odnosząc się w złożonym proteście do uwag z uzasadnienia oceny zarzucił niewłaściwą weryfikacji tego kryterium stwierdzając, iż sprawozdania finansowe zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. ustawą o rachunkowości oraz Krajowym Standardem Rachunkowości Nr 1 "Rachunek przepływów pieniężnych". Po analizie oceny oraz posiłkując się opinią eksperta zewnętrznego, któremu zlecono wydanie niezależnej ekspertyzy w przedmiocie poprawności sporządzonej przez wnioskodawcę analizy finansowej projektu instytucja zarządzająca stwierdziła, iż prezentowana przez wnioskodawcę analiza finansowa w postaci tabel 4.1-4.4 (Biznes Plan) zawiera następujące błędy. Mianowicie, błędnie sporządzono prognozę przepływów pieniężnych, w której niewłaściwie ujęto dotację. Zgodnie z wytycznymi Krajowego Standardu Rachunkowości nr 1 jednostka powinna ująć środki pieniężne otrzymane w formie dotacji jako wpływ środków pieniężnych z działalności finansowej (poz. C.3 w tab. 4.3), natomiast ich zagospodarowanie na zakup aktywów trwałych jako wydatek środków z tytułu działalności inwestycyjnej (poz. B.2 w tab. 4.3). Tym samym należy zgodzić się z argumentacją ekspertów, iż prognozowane środki z tytułu dotacji zostały zaprezentowane w rachunku przepływów pieniężnych dwukrotnie (raz jako wpływ z tytułu działalności finansowej, drugi raz jako inne korekty w działalności operacyjnej) i tym samym Spółka w nieuprawniony sposób podwyższyła prognozowane przepływy pieniężne. Zastrzeżenia budzi również prezentacja w rachunku przepływów pieniężnych korekty z tytułu "zmiany stanu zobowiązań krótkoterminowych z wyjątkiem pożyczek i kredytów" w roku 2011. Bilansowa zmiana stanu zobowiązań krótkoterminowych (poz. C.3.III + C.3.V w tab. 4.1) w roku 2011 w stosunku do roku 2010 wynosi 194,3 tyś. zł - 15 tyś. zł = 179,3 tyś. zł. Z kolei w rachunku przepływów pieniężnych dla analogicznego okresu ujęto wartość wydatków na spłatę zobowiązań krótkoterminowych w kwocie - 350,5 tyś. zł. (poz. A.5 w tab. 4.3). Brak jest zatem spójności w zakresie krótkoterminowych zobowiązań pomiędzy bilansem wnioskodawcy a jego planowanymi przepływami pieniężnymi. Niezasadny jest także, w ocenie instytucji zarządzającej, zarzut dotyczący kryterium wykonalności instytucjonalnej. W ramach tego kryterium zgodnie ze Szczegółowym Opisem Kryteriów Wyboru Projektów w ramach RPO WŁ na lata 2007 - 2013 ocenie podlegała zdolność instytucjonalna do realizacji projektu, w tym posiadanie kadry i zaplecza technicznego gwarantującego wykonalność projektu pod względem technicznym i finansowym (czy wnioskodawca jest przygotowany do realizacji projektu i czy przygotowano odpowiedni sposób wdrażania projektu). Ocena przedmiotowego kryterium została dokonana przez dwóch niezależnych ekspertów w ramach prac Komisji Konkursowej. Wnioskodawca, odnosząc się w złożonym proteście do uwag z uzasadnienia oceny, podniósł zarzut niewłaściwej weryfikacji tego kryterium, przytaczając dane oraz kwalifikacje osób zaangażowanych w realizację projektu, jak również podnosząc kwestię prawidłowości przedstawionej analizy finansowej oraz złożenia przez wnioskodawcę deklaracji zabezpieczenia finansowej realizacji projektu. Po analizie oceny, oraz posiłkując się opinią eksperta zewnętrznego, któremu zlecono wydanie niezależnej ekspertyzy w przedmiocie poprawności sporządzonej przez wnioskodawcę analizy finansowej projektu instytucja zarządzająca stwierdziła, iż zastrzeżenia Komisji nie dotyczyły kwestii braku właściwego zaplecza kadrowego, a sytuacji finansowej wnioskodawcy, w związku z danymi w tym zakresie, zawartymi w analizie finansowej (Biznes Plan). W opinii instytucji zarządzającej, bezzasadny jest dodatkowo zarzut protestu, odnoszący się do kryterium trwałości projektu. W ramach tego kryterium analizie poddane było, czy deklarowane zasoby finansowe wnioskodawcy, jak również przyjęta forma organizacyjna funkcjonowania projektu są wystarczające do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania projektu po zakończeniu jego realizacji. Ocenie podlegało także to, czy beneficjent wykorzystuje produkty projektu zgodnie z przeznaczeniem, a projekt w pełni spełnia założone w nim cele. Sprawdzeniu podlegała możliwość zapewnienia przez beneficjenta trwałości operacji, czyli niepoddania projektu znacznym modyfikacjom (zgodnie z definicją zawartą w artykule 57 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006). Wnioskodawca zarzucił bowiem niewłaściwą weryfikację tego kryterium stwierdzając, iż Komisja Konkursowa podważyła trwałość projektu w oparciu o błędną ocenę analizy finansowej i sprawozdań finansowych (w ramach kryterium "wykonalność finansowa"). Zdaniem instytucji zarządzającej, zastrzeżenia Komisji Konkursowej w ramach omawianego kryterium wiązały się z oceną sytuacji finansowej wnioskodawcy, w związku z danymi w tym zakresie, zawartymi w analizie finansowej (Biznes Plan). Reasumując, Zarząd Województwa stwierdził, że wniosek nie spełnia kryterium merytorycznego w zakresie poprawności dokonanej analizy finansowej, w tym prawidłowości metodologicznej i rachunkowej dokonanych wyliczeń i kalkulacji. Dodatkowo na podstawie przedstawionych sprawozdań nie jest możliwe rzetelne ustalenie przyszłych przepływów pieniężnych, a w konsekwencji realnej trwałości finansowej projektu, co uzasadniało oddalenie protestu. W skardze na powyższą uchwałę wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosła o jej uchylenie w całości, jako niezgodnej ze stanem faktycznym. Do skargi załączono wniosek o dofinansowanie projektu bez kompletu wymaganych załączników. Odnosząc się do zarzutów ekspertów Spółka podniosła, że nie wykazała podwójnie żadnej operacji, gdyż jest to technicznie niemożliwe w sprawozdaniu Cash Flow. Sprawozdanie Cash Flow musi wykazać zmianę stanu środków z działalności operacyjnej finansowej oraz inwestycyjnej zgodną z bilansową zmianą stanu środków pieniężnych i wykazanie którejkolwiek operacji dwukrotnie spowodowałoby, że sprawozdanie wykazałoby niezgodność. Tym samym Spółka nie mogła zawyżyć przepływów pieniężnych oraz zaburzyć danych do analizy finansowej. Zarzuty dotyczące sprawozdań finansowych oraz nieprawidłowości analizy finansowej były podstawą odrzucenia projektu Spółki na poziomie dwóch kolejnych kryteriów dostępu (wykonalność instytucjonalna w zakresie zdolności instytucjonalnej do realizacji projektu - posiadanie kadry i zaplecza technicznego gwarantującego wykonalność projektu pod względem technicznym i finansowym; trwałość projektu w zakresie utrzymania rezultatów projektu przez minimum 3 lata od zakończenia realizacji projektu, zarówno pod względem finansowym, jak i organizacyjnym) w związku, z czym obalenie pierwszego zarzutu powinno się przełożyć na zmianę oceny pozostałych kryteriów dostępu i umożliwienie Spółce przystąpienie do oceny merytorycznej wniosku. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 307/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania wszczęte pytaniami prawnymi, zadanymi przez: 1. WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09, o treści: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. nr 84 z 2009 r., poz. 712 ze zm.) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji? – sygn. P 9/10. 2. WSA w Ł. w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 973/10, o treści - czy art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 i 2, art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju są zgodne z art. 2, art. 7, art. 31 ust 3, art. 87 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej? – sygn. P 1/11. W dniu 21 lutego 2012 r. Sąd podjął z urzędu zawieszone postępowanie, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011r. w sprawie o sygn.akt P 1/11 (Dz.U. nr 279, poz. 1 1644), który orzekł, iż przepis art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest niezgodny z art. 87 Konstytucji w zakresie w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych, przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Za niezgodne z art. 87 Konstytucji uznane zostały również przepisy: art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 powołanej ustawy w zakresie w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa oraz art. 5 pkt 11 ustawy przez to, że dopuszcza uregulowanie praw i obowiązków wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa. Jednocześnie wyrokiem Trybunału, wymienione wyżej przepisy tracą moc obowiązującą z upływem osiemnastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Postępowanie wszczęte pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostało natomiast umorzone postanowieniem Trybunału z dnia 18 stycznia 2012r., w sprawie o sygn.akt P 9/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu lub czynności pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Regulację taką stanowi art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z tym przepisem, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W wyniku rozpatrzenia skargi, zgodnie z zapisem art. 30 c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; bądź 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 30 c ust. 5 powołanej ustawy wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2; 2) niekompletnej; 3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Przed przystąpieniem do rozpoznania wniesionej skargi Sąd winien zatem w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu, czy została opłacona oraz czy jest kompletna. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji może powodować szereg trudności wynikających z przyjętego w tej ustawie systemu odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisów powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. Na wstępie należy wskazać, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera pojęcia "skargi niekompletnej", natomiast ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunków formalnych" skargi. W tym miejscu nasuwa się pytanie, czy pojęcie skargi niekompletnej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma charakter braku formalnego, który możliwy jest do uzupełnienia w trybie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też jest to brak nieusuwalny, skutkujący pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia. Ustawa o zasadach polityki rozwoju nie przewiduje wszak możliwości uzupełnienia skargi w zakresie jej kompletności. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia możliwe jest w ocenie Sądu w oparciu o analizę przepisów obu ustaw. Zgodnie z art. 30 e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e ww. ustawy zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach nieuregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił zatem w art. 30 e ustawy zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30 c jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale 1 Dziale III pt. "pisma w postępowaniu sądowym" odwołuje się do pojęcia "warunków formalnych", przy czym regulacje zawarte w tymże Rozdziale I Działu III, a także treść uregulowań z Rozdziału 2 tego Działu pt. "Skarga" ( np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 ) wskazują, że przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46 – 48 oraz 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że skarga wniesiona w oparciu o art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania z art. 46 i 57 § 1 p.p.s.a.. Ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o jakich mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Braki w tym zakresie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30 c ust. 5 pkt 2 i możliwe są do uzupełnienia w trybie art. 49 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30 c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że "skarga kompletna" została zdefiniowana w art. 30 ust. 2 ustawy i prowadzi to do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 tejże ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30 c ust. 2. Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30 c ust. 5 pkt 2 odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została określona w art. 30 c ust. 2 tej ustawy. Braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30 c ust. 2 powołanej ustawy nie obejmują braków w zakresie wymogów formalnych skargi w rozumieniu art. 46 i 47 i 57 § 1 p.p.s.a. Z treści art. 30c ust. 2 wynika zatem, że ustawodawca uregulował w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju warunki formalne skargi w zakresie jej kompletności w sposób odmienny - szczególny w porównaniu do regulacji zawartej w art. 57 § 1 p.p.s.a. Reasumując należy stwierdzić, iż braki w zakresie kompletności skargi nie podlegają usunięciu w toku postępowania sądowego. Skarga niekompletna podlega przeto pozostawieniu jej bez rozpatrzenia. ( vide: postanowienie NSA z 29.07.2009 r. II GSK 568/09; postanowienie NSA z 25.11.2009 r. II GSK 916/09; postanowienie NSA z 17.12.2009 r. II OSK 969/09 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W tym miejscu godzi się przypomnieć treść art. 30 c ust. 2 ustawy, definiującego pojęcie skargi kompletnej. Zgodnie z tym przepisem skarga winna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4, a zatem złożona dokumentacja ma umożliwiać sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej, w rozpoznawanej sprawie negatywnej oceny projektu złożonego przez wnioskodawcę. Powołany przepis wymienia zatem dokumenty, które strona skarżąca zobligowana jest złożyć. Jednym z nich jest wniosek o dofinansowanie, przy czym pod tym pojęciem należy rozumieć wniosek wraz z załącznikami. Załączniki stanowią zatem integralną część wniosku. Na stronie internetowej w.w.w.cop.lodzkie.pl ukazał się wzór wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPO WŁ wraz z listą 16 załączników obligatoryjnych, w tym: oświadczenie wnioskodawcy o zabezpieczeniu środków niezbędnych do realizowania projektu wraz z kopią dokumentów potwierdzających zabezpieczenie finansowe realizacji projektu, sprawozdanie finansowe, sporządzone zgodnie z ustawą o rachunkowości (w przypadku gdy sprawozdanie podlega badaniu – opinia biegłego rewidenta o sprawozdaniu finansowym, oświadczenie wnioskodawcy o zachowaniu celów projektu zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie przez okres 5 lat etc.) Do skargi A. w Ł. dołączyła natomiast sam wniosek o dofinansowanie wraz z biznesplanem. Pozostałe załączniki obligatoryjne nie zostały załączone. Nie ulega wątpliwości, że niezałączenie tych dokumentów do skargi uniemożliwiało Sądowi ocenę podniesionych w niej zarzutów, a w konsekwencji prawidłowości dokonanej przez instytucję zarządzającą oceny. Jak już powyżej wskazano, wniesienie skargi niekompletnej skutkuje z mocy art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju pozostawienie jej bez rozpatrzenia bez możliwości jej uzupełnienia w toku postępowania sądowego (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2010r., sygn.akt II GSK 232/10 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). B.C.