II SA/Łd 411/13

Dnia 9 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a : - oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. ls Wyrokiem z dnia 4 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. Skarżąca w piśmie z dnia 30 lipca 2013 roku wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W motywach wniosku jego autorka wyjaśniła, iż w dniu 30 lipca 2013 roku podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu dowiedziała się o oddaleniu skargi. W dniu rozprawy, tj. 4 lipca 2013 roku, skarżąca przebywała poza granicami kraju na urlopie wypoczynkowym trwającym między dniem 24 czerwca, a dniem 12 lipca 2013 roku. Termin urlopu ustalony był już w marcu i nie było możliwości jego zmiany. Podczas urlopu skarżąca uległa wypadkowi, który uniemożliwił jej powrót do pracy. Od dnia 15 lipca 2013 roku aż do chwili obecnej skarżąca przebywa na zwolnieniu lekarskim. Z tych powodów, a nadto z uwagi na ból i znaczne ograniczenie możliwości poruszania się, skarżąca nie dotrzymała terminu. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca dołączyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wypis z kopii zaświadczenia lekarskiego ZUS ZLA i zaświadczenie lekarskie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Z unormowania przepisu art. 86 i 87 p.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4). Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 roku, I SA 1735/00, Lex Nr 54157, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2001 roku, I SA 2637/00, Lex Nr 54513, postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2000 roku, I SA 743/00, Lex Nr 54515). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętnego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 roku, II OZ 42/05, nie publ.). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu jego autorka powołała się na pobyt na urlopie wypoczynkowym, a później na zwolnieniu lekarskim. Bezspornie, uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu nie jest pobyt na urlopie wypoczynkowym. Zawiadomienie o terminie rozprawy odebrał dorosły domownik skarżącej w dniu 4 czerwca 2013 roku. Urlop wypoczynkowy zaplanowany był między dniem 24 czerwca, a 12 lipca 2013 roku. Z zestawienia dat wynika, że na długo przed wyjazdem skarżąca miała wiedzę o terminie rozprawy. Gdy termin wyznaczonej rozprawy kolidował z planami skarżącej, mogła ona wnioskować o odroczenie rozprawy. Ustosunkowując się do argumentów wniosku o przywrócenie terminu należy wskazać także na ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, iż nie każda choroba jest przeszkodą do dokonywania określonej czynności procesowej. Za taką przeszkodę uznaje się z reguły nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli strona może nadać pismo w ustawowym terminie, korzystając z pomocy domowników. Również zwolnienie lekarskie nie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę oraz nadania pisma osobiście lub przy pomocy osoby trzeciej (por. np. postanowienia NSA z dnia 29 listopada 2012 roku, I FZ 381/12; z dnia 24 lutego 2012 roku, II FZ 858/11; z dnia 20 grudnia 2011 roku, II OZ 1324/11 i inne, wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, iż skarżąca nie powołała się na chorobę, która wyłączała możliwość dokonania czynności za pomocą osoby trzeciej. Samo zwolnienie lekarskie nie jest uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Szczególnie, iż w jednym ze zwolnień lekarskich jako wskazania lekarskie podano "2", czyli to, że chory może chodzić. W treści wniosku skarżąca wyjaśniła, że miała dolegliwości bólowe i ograniczoną zdolność poruszania się. Żadna z tych dolegliwości nie została szerzej skonkretyzowana, a przede wszystkim w obliczu powołanego wskazania lekarskiego (chory może chodzić) kontestować należy ograniczenie możliwości poruszania się. W tym miejscu należy także zwrócić uwagę, iż początek zwolnienia lekarskiego miał miejsce po wyekspirowaniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie (11 lipca 2013 roku). Nadto, strona wniosek o przywrócenie terminu napisała dnia 30 lipca 2013 roku, a skierowała do Sądu w dniu 31 lipca 2013 roku (data nadania listu poleconego), a na zwolnieniu lekarskim przebywać miała do dnia 2 sierpnia 2013 roku. Niewątpliwie zatem czynność polegająca na napisaniu i wysłaniu pisma do Sądu została dokonana w trakcie pobytu na zwolnieniu lekarskim, co również oznacza, że choroba, na którą cierpiała skarżąca nie wykluczała dokonania czynności (osobiście lub za pośrednictwem osoby trzeciej). W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione w uzasadnieniu wniosku nie świadczą bowiem o zachowaniu przez stronę należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawczyni nie powołał się na fakt, iż w terminie do wniesienia skargi, znajdowała się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. a.tp.