II SA/Łd 469/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant starszy asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi M.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozbudowy i adaptacji budynku gospodarczego oddala skargę. AK. Starosta [...] decyzją z [...] listopada 2008 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i M.M. pozwolenia na rozbudowę i adaptację istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny, na budowę szczelnego zbiornika na ścieki na działce nr 84 we wsi K. 10B gmina R. M. D. – właścicielka sąsiedniej nieruchomości w pismach z 26 maja, 29 maja i 1 czerwca 2009 r. wniosła o sprawdzenie legalności prac prowadzonych na działce nr 84 podnosząc, że mają one charakter samowoli budowlanej i zagrażają funkcjonalności jej działki budowlanej. Decyzją z [...] marca 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek M. D. w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr 84 we wsi K. 10B. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie. Swoje stanowisko oparł o przeprowadzone w dniu 16 lipca 2009 r. oględziny prowadzonych wówczas robót budowlanych. Organ zaznaczył również, że WSA w Warszawie wyrokiem wydanym w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 180/10 oddalił skargę M. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę wydanego M. i M.M. W uzasadnieniu wskazano nadto, że inwestorzy w dniu 1 października 2010 r. złożyli w inspektoracie zawiadomienie o zakończeniu budowy, dołączając dokumenty wymagane w art. 57 ustawy Prawo budowlane i po ich zweryfikowaniu wydane zostało potwierdzenie przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy. Decyzją z [...] maja 2011 r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 105 § 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczego przedstawił tok postępowania w sprawie, a także stwierdził, że nie ma możliwości uznania, że inwestorzy dopuścili się samowoli budowlanej. Organ ponownie podkreślił, że decyzja udzielająca pozwolenia na budowę i zatwierdzająca projekt budowlany istnieje w obrocie prawnym i wywiera skutki prawne. Zatwierdzony projekt przewidywał zaś nadbudowę i ocieplenie ścian od strony odwołującej się, ale również postawienie nowej. Odnosząc się do kwestii rozbiórki większej liczby ścian niż planowana, organ uznał, że ewentualne odstąpienie w tym zakresie od projektu budowlanego nosiło znamiona nieistotnego odstąpienia, które nie wymagałoby pozwolenia na budowę, a tym samym nie byłoby podstaw do prowadzenia postępowania w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Na skutek skargi M. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 22 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 823/11 uchylił decyzje organów obu instancji. W uzasadnieniu wyroku wskazano w szczególności, że istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy prowadzone przez M. i M. M. roboty budowlane na działce nr 84 znajdują odzwierciedlenie w warunkach decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2008 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę i adaptację istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny. Powyższa decyzja jest decyzją ostateczną. Udzielone pozwolenie na budowę obejmowało roboty budowlane zakreślone projektem, w tym roboty rozbiórkowe. Organy nadzoru budowlanego na ustaliły ponad wszelką wątpliwość, czy prace rozbiórkowe wykraczały poza udzielone pozwolenie na budowę. Nie można też stwierdzić, którego fragmentu budynku i fundamentów dotyczą zarzuty niezgodności z projektem budowlanym stawiane przez M.D. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiaty [...] w Ł. po przeprowadzeniu 16 marca 2012 r. oględzin i pomiaru nieruchomości decyzją z [...] kwietnia 2012 r. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek M. D.. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że sporna budowa została wykonana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym a wprowadzone zmiany są nieistotne i nie wymagały uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Długość ściany przy granicy wynosi 13,65 m i jest zgodna z projektem. Inwestor nie wykonał nowego fundamentu przy granicy z nieruchomością M. D. Powyższa decyzja została uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] czerwca 2012 r. Organ odwoławczy wskazał na konieczność uwzględnienia wskazówek wyrażonych w wyroku WSA w Łodzi z 22 listopada 2011 r. i wyjaśnienia, który konkretnie fragment fundamentu, czy też ściany zbliżonej do granicy jest przedmiotem zarzutów o ich samowolnym wykonaniu. Po przeprowadzeniu oględzin 10 września 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. decyzją z [...] października 2012 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr 84 we wsi K. 10B, gm. R. Organ I instancji wskazał, że według M. D. część nadbudowana budynku łącznie z fundamentami o długości 3,58 m przy granicy z jej działką stanowi samowolę budowlaną a decyzja o pozwoleniu na budowę nie zawierała zgody na wykonanie jednej kondygnacji mieszkalnej nad istniejącym budynkiem gospodarczym. Jednak z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że przedmiotowa budowa polegała na rozbudowie oraz nadbudowie wraz z adaptacją istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny. Przeprowadzone oględziny potwierdziły, że budowa została wykonana zgodnie z projektem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpatrzeniu odwołania M. D. decyzją z [...] grudnia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarga M. D. na powyższą decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 16 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 192/13. Powyższy wyrok został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2124/13, który wskazał na nieuwzględnienie w pełni oceny prawnej wyrażonej z wyroku WSA w Łodzi z 22 listopada 2011 r. Wszechstronne wyjaśnienie sprawy wymaga również weryfikacji wykonanych rzeczywiście prac budowlanych z dokumentacją dotyczącą udzielonego pozwolenia na budowę, a przez to również weryfikacji zarzutów zgłaszanych przez M. D. W toku postępowania nie dokonano oceny przedłożonych przez M. D zdjęć. Wyrokiem z 17 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 492/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję [...]WINB w Ł. z [...] grudnia 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji wskazując na konieczność zastosowania się do wskazań wynikających z wyroku NSA z 8 kwietnia 2015 r. Kolejną decyzją z [...] lutego 2017 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. umorzył postepowanie administracyjne w sprawie. Powyższa decyzja została uchylona decyzją [...]WINB w Ł. z [...] kwietnia 2017 r. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. kolejną decyzją z [...] r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 zlokalizowanej we wsi K. 10B, gm. R. Decyzją z [...] grudnia 2017 r. [...]WINB w Ł. po raz kolejny uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji a następna decyzja PINB dla Powiatu [...] została uchylona decyzją [...]WINB w Ł. z [...] października 2018 r. Decyzją z [...] stycznia 2019 r. organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 zlokalizowanej we wsi K. 10B, gm. R. Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2019 r. [...]WINB w Ł. po rozpatrzeniu odwołania M. D. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że PINB dla Powiatu [...] przeprowadził 23 maja 2018 r. i 27 czerwca 2018 r. dodatkowe oględziny rzeczywiście zrealizowanego obiektu, a wyniki pomiarów zostały oznaczone na kopiach rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowalnego. Z zestawienia pomiarów wynika, że budynek ma faktyczne wymiary 13,65 m x 9,49 m przy projektowanych 13,65 x 9,50. Wysokości budynku mierzone w różnych punktach nie odbiegają od wartości zawartych w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Zgodnie z normą art. art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury; charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5 a; zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze; 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia: a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt la, 2b i 19a, lub b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt lb. Przepis ustępu 5a przewiduje natomiast, że nie jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę zmiana wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego niebędącego obiektem liniowym, jeżeli odstąpienie łącznie spełnia następujące warunki: nie przekracza 2% wysokości, szerokości lub długości obiektu budowlanego określonych w projekcie budowlanym; 1) nie zwiększa obszaru oddziaływania obiektu; nie mieści się w zakresie odstępstw, o których mowa w ust. 5 pkt 3-6, z wyjątkiem odstępstwa od projektowanych warunków ochrony przeciwpożarowej, jeżeli odstępstwo zostało uzgodnione z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych; 2) nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. W analizowanej sprawie długość budynku jest zgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym, szerokość budynku zmieniono o 1 cm (zmiana o 0,1%), co zgodnie z normą art. 36a ust. 5a ustawy Prawo budowlane, nie jest odstąpieniem istotnym. Wysokość budynku wynosi 7,48m przy projektowanych 7,40m, czyli zmiana nie przekracza 2%. Organ szczebla powiatowego dokonał wyliczenia kubatury projektowanej i rzeczywistej obiektu w oparciu o normę PN-ISO 9836:1997. Z wyliczenia tego wynika, że kubatura wyliczona z wymiarów projektowanych wynosi 530,94m3, natomiast wyliczona z pomiarów rzeczywistych wynosi 526,49m3, co stanowi zmianę o 0,84%. Analiza treści art. 36a ust. 5 i 5a ustawy Prawo budowlane wskazuje, że jeśli zmiana szerokości, wysokości i długości nie przekracza 2%, wówczas dla uznania odstępstwa za nieistotne nie ma znaczenia wielkość wynikającej stąd zmiany kubatury czy powierzchni zabudowy (tak np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 05.03.2019r., sygn. akt II SA/Łd 1161/18. Zdaniem organu II instancji, biorąc pod uwagę charakter i lokalizację inwestycji oraz bardzo niewielką zmianę kubatury budynku, w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, stanowiącą 0,84% pierwotnej wartości, nie mającą wpływu na zgodność lokalizacji przedmiotowego budynku z normami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie ma podstaw do podważania kwalifikacji odstąpienia dokonanej przez PINB. Ponadto organ wskazał, że z rysunku Nr 9 Rzut parteru, załączonej do projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z dnia [...].11.2008r., Nr [...], inwentaryzacji budynku gospodarczego przeznaczonego do nadbudowy i rozbudowy wynika, że przedmiotowy obiekt składał się z dwóch pomieszczeń oznaczonych cyframi "1" i "2". Budynek ten miał wymiary 10,05m x 5,03m. Do budynku przylegał fundament o wymiarach 3,40m x 5,03m, oznaczony cyfrą "3". Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym projektowano wykonanie robót budowlanych polegających na rozbiórce pokrycia dachowego, konstrukcji stropodachu oraz części ścian. Na arkuszy nr 10 Rzut parteru /adaptacja/ kolorem niebieskim oznaczono ściany budynku podlegające adaptacji. W odniesieniu do ściany zlokalizowanej w granicy z działką nr ewid. 83 do adaptacji przeznaczono ścianę o długości 10,5m. Z załączonych przez pełnomocnika Pani M. D. w dniu 14.09.2012r. zdjęć uwidaczniających przebieg inwestycji, oznaczonych Nr 4 i 5 wynika, że ściany przeznaczone do adaptacji zostały pozostawione. W toku inwestycji dokonano rozbiórki wewnętrznej części ściany warstwowej, która pierwotnie miała grubość 0,40m i pozostawiono pierwotnie istniejącą ścianę nośną o grubości 0,25m. Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że na przedmiotowej nieruchomości pierwotnie zlokalizowany był budynek gospodarczy użytkowany jako budynek mieszkalno- gospodarczy, o wymiarach 10,05m x 5,03m, do którego przylegały fundamenty o wymiarach 3,40mx5,03m (Projekt zagospodarowania działki sporządzony na kopii mapy do celów projektowych z dnia 25.01.2008r., Opinia o stanie technicznym, Arkusz 9 Rzut parteru /inwentaryzacja/, Arkusz 10 Rzut parteru /adaptacja/, Arkusz 16 Rzut Fundamentów). W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że fundament to element konstrukcyjny osadzony w gruncie, przekazujący obciążenia obiektu na grunt. Najczęściej wykonany jest z betonu lub żelbetu. Fundament składa się ze ścian fundamentowych położonych na ławach fundamentowych. Ze wzmiankowanego materiału fotograficznego (zdjęcia 1,4, 8, 10, 13) wynika, że w części obiektu o wymiarach 3,40m x 5,03m (pierwotnie "fundamenty") wykonano ściany fundamentowe z bloczków betonowych. Wykonanie tych ścian fundamentowych zostało przewidziane w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Na arkuszach 22 i 23 na istniejących ławach fundamentowych uwidoczniono ściany fundamentowe. Natomiast na Arkuszu 16 Rzut fundamentów uwidoczniono istniejące ściany (przy czym jako istniejącą ścianę oznaczono również część obiektu o wymiarach 3,40m x 5,03m, która na pozostałych dokumentach oznaczona jest jako fundament) oraz nowoprojektowane ławy fundamentowe. Analizowana dokumentacja projektowa nie zawiera rysunkowych rozwiązań projektowych odnoszących się do ścian fundamentowych (poza przytoczonymi powyżej przekrojami na arkuszach 22 i 23), których opis znajduje się jednakże w Opisie budowlanym pkt 3 Dane konstrukcyjno- materiałowe: "ściany fundamentowe- betonowe do poziomu ułożenia izolacji poziomej przeciwwilgociowej lub murowane z bloczków betonowych kl. 15 na zaprawie cementowej m.5". Projekt budowlany, na podstawie którego zrealizowano analizowaną inwestycję, nie odznacza się wyjątkową rzetelnością, dokładnością i kompletnością, co utrudnia odkodowanie zakresu i sposobu wykonania projektowanej inwestycji. Jednakże nie oznacza to, że wątpliwości, czy też nieścisłości można interpretować w oderwaniu od pozostałych dokumentów. W analizowanej sprawie, jakkolwiek wprost nie zostało to wskazane w zatwierdzonej dokumentacji projektowej, lecz wynika pośrednio z projektu budowlanego, a nadto z pozostałych zgromadzonych materiałów dowodowych- w szczególności z wyników oględzin przeprowadzonych przez organ szczebla powiatowego w dniach 23.05.2018r. i 27.06.2018r. i wykonanych w ich toku odkrywek- pierwotnie w spornej części istniały ławy fundamentowe. Świadczy o tym w szczególności materiał dokumentujący wygląd tych ław fundamentowych w odkrywkach Nr 1 (część pierwotnie istniejącego budynku) i Nr 2 (część, której pierwotne istnienie jest kontestowane przez Odwołującą). Ławy fundamentowe w obu odkrywkach są jednorodne materiałowo (betonowe). Organ wyjaśnił, że wykonanie ław fundamentowych, posadowionych na głębokości około metra poniżej poziomu gruntu wymagałoby wykonania wykopów, co pozostawiłoby ślady w wyglądzie otaczającego terenu. Ze zdjęcia dołączonego przez pełnomocnika M. D. uwidaczniającego przebieg robót budowlanych, oznaczonego Nr 13 wynika natomiast, że teren otaczający to miejsce nie nosi śladów wzruszania. Podsumowując, organ II instancji wyjaśnił, ze na przedmiotowej nieruchomości istniały ławy fundamentowe, na których następnie wykonano ściany fundamentowe, co zostało odzwierciedlone w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Dla oceny tej nie ma znaczenia przywołany fakt, że ława fundamentowa nie została uwidoczniona "na mapie zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. z dnia 21 grudnia 2009 roku", bowiem jak sama zauważa M. D. nie zawsze na mapach uwidocznione są wszystkie faktycznie istniejące obiekty: "z mapy ewidencyjnej, będącej w posiadaniu organu, z dnia 5 stycznia 2010 roku wynika, że na przedmiotowej działce istnieje nadal budynek mieszkalny, który został całkowicie rozebrany przez właściciela nieruchomości oraz istnieje budynek gospodarczy o długości 10,5 metra, który miał być dostosowany na mieszkalny [..]".Ponadto organ wyjaśnił, że zatwierdzony projekt budowlany nie obejmował wyłącznie części pierwotnie istniejącego budynku gospodarczego (bez fundamentów przylegających do tej części), o czym świadczy zarówno treść Opisu budowlanego np. pkt 1.4 Dane techniczne zawierający powierzchnię zabudowy istniejącą 67,7m2 czyli 13,45m x 5,03m, jak i wszystkie rysunki w części rysunkowej projektu. Rysunek Rzut fundamentów (numer arkusza 16) zawiera natomiast projektowane ławy fundamentowe, a tym samym nie zawiera informacji na temat nowoprojektowanych ścian fundamentowych. Nie można zatem z rysunku tego wywieść, że nie projektowano wykonania ścian fundamentowych w części, w której pierwotnie istniały ławy fundamentowe. Wbrew stanowisku Odwołującej w części, w której pierwotnie istniały ławy fundamentowe projektowano wykonanie nowych ścian. Potwierdza to analiza arkusza Nr 17 Rzut parteru. Oczywistym jest, że skoro w miejscu tym istniały wyłącznie ławy fundamentowe, niemożliwym było ujęcie tych ścian jako przeznaczone do nadbudowy i docieplenia. Nadbudowa może być bowiem zrealizowana wyłącznie na już istniejącym obiekcie. Skoro natomiast pierwotnie ta część obiektu posiadała wyłącznie ławy fundamentowe, nie było możliwości faktycznych dokonania nadbudowy ściany, która nie istniała. Z tego też powodu w tej części obiektu ściany zostały oznaczone jako ściany nowoprojektowane". Tym samym tezy, wyrażone w piśmie pełnomocnika M. D., załączonym do protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 23.05.2018r. są wprost sprzeczne z dokumentacją projektową, zatwierdzoną ostateczną, pozostającą w obrocie prawnym decyzją o pozwoleniu na budowę. Nietrafne jest stanowisko M. D., że "w oparciu o pozwolenie na budowę nie mogła być wybudowana nowa kondygnacja mieszkalna, która w rzeczywistości wykonana jest nad powierzchnią całego poprzednio istniejącego budynku gospodarczego". Analiza zatwierdzonego projektu budowlanego, w szczególności Arkusza Nr 19 Rzut poddasza potwierdza bowiem stanowisko przeciwne. Projektowano bowiem wykonanie w kondygnacji poddasza łazienki, korytarza dwóch pokoi i strychu o łącznej powierzchni 38,5 m², przy czym od strony granicy z działką nr ewid. 83, pomieszczenia w kondygnacji poddasza zlokalizowane były nad dwoma pierwotnie istniejącymi pomieszczeniami budynku gospodarczego. Również projektowane wysokości w poszczególnych częściach budynku, w szczególności projektowana wysokość całkowita tj. 7,40m zaprzecza powyższej tezie strony odwołującej. W skardze do sądu administracyjnego M. D. wniosła o uchylenie decyzji organów I i II instancji. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów: - art. 153 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez nieuwzględnienie w toku postępowania prowadzonego przez organami obu instancji oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2015 roku w sprawie sygn. akt: II OSK 2124/13 i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 listopada 2015 roku w sprawie sygn. akt: II SA/Łd 492/15, - art. 105 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 we wsi K. 10B gm. R., - art. 77 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nieprzeprowadzenie rzetelnego i całościowego postępowania dowodowego w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 we wsi K. 10B gm. R., przez organy nadzoru budowlanego obu instancji, - art. 80 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez swobodną ocenę dowodów, niezgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny przez organy orzekające w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 we wsi K. 10B gm. R., - art. 6, 7 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowań administracyjnych w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 we wsi K. 10B gm. R., przez organy nadzoru budowlanego obu instancji z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego, - art. 8 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowań administracyjnych w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 we wsi K. 10B gm. R., przez organy nadzoru budowlanego obu instancji bez wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, w tym pominięcie zgłoszonych przeze mnie twierdzeń i wniosków, - art. 48 i następnych ustawy Prawo budowlane poprzez pominięcie przez organy nadzoru budowlanego obu instancji w sprawie rozbudowy i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny na działce nr ewid. 84 we wsi K. 10B gm. R., faktu wykonania przez inwestora robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Nie jest sporne, że decyzja Starosty [...] z [...] listopada 2008r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na rozbudowę i adaptację istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny jest decyzją ostateczną. Podejmowane przez stronę skarżącą działania zmierzające do wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego nie przyniosły zamierzonego rezultatu. Należy tez zauważyć, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją pozwalającą na budowę stanowi jej integralną część. Zasadniczy spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy więc oceny, czy prowadzone przez inwestorów M. i M. M. roboty budowlane na działce nr 84 we wsi K. są zgodne z zatwierdzoną dokumentacją projektową. Wbrew zarzutom skargi organy nadzoru budowlanego w toku kilkuletniego postępowania zebrały obszerny i wyczerpujący materiał dowodowy, wyjaśniły wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a ocena tego materiału jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego oraz logicznego wnioskowania i nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów wyznaczonych przepisem art. 80 k.p.a. Ustalenia organów mają pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, organy w celu weryfikacji wykonanych prac z dokumentacją dotyczącą pozwolenia na budowę kilkukrotnie dokonały oględzin nieruchomości, dokonano też pomiarów wszystkich istotnych parametrów spornego budynku i ich porównania z projektem budowlanym. Pogląd skarżącej, że wybudowanie ściany o długości przekraczającej 10,05 m w granicy z jej nieruchomością stanowi samowolę budowlaną pozostaje w rażącej i oczywistej sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Z zatwierdzonego projektu budowlanego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wynika, że długość projektowanego budynku w granicy z działką 83 wynosi 13,65 m (po ociepleniu ścian). Takie wymiary budynku wynikają już choćby z projektu zagospodarowania działki nr 84, rzutu parteru (13,45 m przed ociepleniem) – arkusze nr 9 i 10 i 17, czy kolejnych arkuszy projektu obejmujących układ stropu nad parterem, rzut poddasza i rzut więźby (arkusze 18-20). Na arkuszu nr 17 (rzut parteru) projektant zaznaczył również ściany nowoprojektowane – w tym ścianę na przedłużeniu istniejącej ściany w granicy działki (ścianę pomieszczenia kotłowni). Niezrozumiały jest więc zarzut skarżącej, ze zatwierdzony projekt budowlany nie przewidywał wykonania dodatkowej ściany przy granicy z jej działką. Z projektu budowlanego wynika też, że na całej długości budynku w granicy z działką skarżącej znajdują się fundamenty. W szczególności zostały one uwidocznione na arkuszu nr 9 przedstawiającym rzut parteru (inwentaryzacja), czy kolejnym arkuszu nr 10 (adaptacja) oraz nr 16 (rzut fundamentów). Istnienie fundamentów na spornym odcinku potwierdzili też świadkowie – w tym projektant i kierownik budowy. Twierdzenie skarżącej, że sporny fundament na odcinku ok. 3,58 wcześniej nie istniał pozostaje w całkowitym oderwaniu od zgromadzonych w sprawie dowodów. Trudno też sobie wyobrazić sytuację, aby w XXI wieku projektant zaprojektował wykonanie ściany budynku bez fundamentów. W zaskarżonej decyzji odniesiono się też do zarzutu skarżącej, że w oparciu o pozwolenie na budowę nie mogła być wybudowana nowa kondygnacja mieszkalna. Organ odwoławczy wskazał w szczególności, że projekt budowlany obejmował wykonanie kondygnacji poddasza, łazienki, korytarza, dwóch pokoi i strychu o łącznej powierzchni 38,5 m². Projektowana wysokość całkowita budynku(7,40) potwierdza, że w projekcie przewidziano nadbudowę istniejącego budynku gospodarczego. Stanowisko skarżącej, ze projekt nie przewidywał nadbudowy świadczy o tym, ze strona nie zapoznała się ze zgromadzonym materiałem dowodowym lub całkowicie ignoruje zgromadzone dowody. Decyzja Starosty [...] z [...] listopada 2008 r. zatwierdzała projekt budowlany i udzielała inwestorom pozwolenia na rozbudowę i adaptację istniejącego budynku gospodarczego na mieszkalny. Przez rozbudowę należy rozumieć zmianę charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość itp.). Zatwierdzony projekt budowlany przewidywał zarówno zwiększenie powierzchni zabudowy o 35,10 m², jak i powierzchni użytkowej (o 78,1 m²) i powierzchni całkowitej. W opisie budowlanym wskazano, ze na poddaszu zostaną wykonane pomieszczenia (łazienka, korytarza, 2 pokoje i strych) o powierzchni 38,50 m². Potwierdza to arkusz nr 19 – rzut poddasza, czy przekroje projektowanego budynku oraz rysunek elewacji. Nie wiadomo więc, na jakiej podstawie skarżąca formułuje zarzut, że projekt nie obejmował nadbudowy spornego obiektu budowlanego. Organy nadzoru budowlanego ustosunkowały się również do przedstawionego przez skarżącą materiału zdjęciowego wskazując, że nie potwierdza on tezy, iż prace budowlane zostały wykonane niezgodnie z pozwoleniem na budowę. W konsekwencji niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyrokach NSA z 8 kwietnia 2015 r. i WSA w Łodzi z 17 listopada 2015 r. Organy w toku dalszego postępowania wyjaśniły zarówno, który fragment fundamentu, czy ściany jest przedmiotem zarzutów skarżącej, dokonały porównania parametrów spornego obiektu z zapisami projektu budowlanego, jak i weryfikacji wykonanych rzeczywiście prac budowlanych z dokumentacją projektową. W ten sposób dokonano również wnikliwej weryfikacji zarzutów zgłaszanych przez stronę skarżącą. Z powyższych przyczyn wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku. dc