II SA/Łd 547/15

Dnia 15 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę. a.bł. Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. Burmistrz Miasta U. reprezentujący Gminę U. wniósł skargę na decyzję z dnia [...], którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta U. z dnia [...] o odmowie ustalenia dla L. M. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przydomową oczyszczalnią ścieków oraz budynku rolniczego do przechowywania środków produkcji rolnej, sprzętów i płodów rolnych na działce nr ewid. 90/1, obręb [...], gmina U. i jednocześnie ustaliło warunki zabudowy dla opisanej inwestycji. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej odrzucenie, argumentując, że działający w przedmiotowej sprawie w imieniu Gminy U. Burmistrz Miasta U. rozstrzygał sprawę jako organ I instancji, co przesądza o braku legitymacji skargowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych stroną postępowania sądowoadministracyjnego nie może być organ, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji, bowiem jego rola w postępowaniu skończyła się z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 460/05, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Celem postępowania sądowoadministracyjnego jest ochrona wolności i praw jednostki przed niezgodnym z prawem działaniem administracji publicznej, zatem sądy administracyjne jako organy wymiaru sprawiedliwości nie są właściwe do rozpatrywania "odwołań" organów niższego stopnia od decyzji organów wyższego stopnia, którymi uchylono rozstrzygnięcia pierwszej instancji. Powyższe stanowisko znajduje swoje odzwierciedlenie w treści art. 50 § 1 ustawy, które jako kryterium uzasadniające wniesienie skargi do sądu administracyjnego uznaje istnienie interesu prawnego skarżącego. Wymóg powyższy ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta U. i orzekło co do istoty sprawy. W swojej skardze Gmina U., reprezentowana przez Burmistrza Miasta U. niewątpliwie kwestionuje prawidłowość rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, popierając w powyższym zakresie rozstrzygnięcie wydane przez Burmistrza. Tym samym dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez Gminę stanowiłoby de facto umożliwieniem kwestionowania przez jednostkę samorządu terytorialnego rozstrzygnięć organów odwoławczych od decyzji I-instancyjnych wydawanych przez jej organy (w przedmiotowej sprawie Burmistrza). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy czy porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy też sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 oraz postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 527/12, postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 15 maja 2012 r. o sygn. akt II SA/Po 202/12 i z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Po 879/12 – dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Tutejszy sąd podziela zatem pogląd, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Wobec powyższego skarga jest niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. a.bł.