II SA/Łd 663/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. i G. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. B. i G. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej odszkodowania za grunty wydzielone pod drogi publiczne postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. a.bł. Pismem z dnia 12 lipca 2015 r. M. B. i G. B. wnieśli skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej odszkodowania za grunty wydzielone pod drogi publiczne. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę wskazując, że pomimo stosownego wezwania pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, przedkładając jednocześnie pełnomocnictwo. W treści wniosku wyjaśnił, że otrzymał pismo wzywające do dokonania stosownej opłaty od skargi. Natomiast nie otrzymał pisma zobowiązującego do przedłożenia pełnomocnictwa. Autor wniosku o przywrócenie terminu wskazał jednocześnie, że do dnia przeglądania akt, tj. do dnia 8 października 2015 r. nie miał wiedzy, że taki obowiązek został nań nałożony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wskazać należy, że podstawowym elementem wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie istnienia okoliczności faktycznych wskazujących na brak winy osoby, która uchybiła terminowi. Brak winy w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym winien być oceniany z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy w odniesieniu do obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Obowiązkiem strony jest bowiem zachowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 23 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 196/11, z dnia 11 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 77/11, z dnia 20 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 456/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, zatem może nastąpić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot domagający się przywrócenia terminu winien dołożyć wszelkich starań celem wyjaśnienia przyczyn uchybienia. Podkreślić również trzeba, że w sytuacji gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Zaś dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (por. postanowienia NSA: z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt I GZ 231/11, z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 324/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe do argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi stwierdzić należy, że twierdzenie pełnomocnika, iż nie otrzymał wezwania do nadesłania pełnomocnictwa nie zasługuje na uwzględnienie. W tym zakresie należy wskazać, że w aktach sprawy znajduje się kopia wezwania pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu zawierająca pouczenie o skutkach nieusunięcia braków formalnych wraz z potwierdzeniem przekazania pisma do biura podawczego celem wysłania. Poza tym w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do złożenia pełnomocnictwa oraz uiszczenia wpisu, z którego wynika że pełnomocnik otrzymał przedmiotową przesyłkę w dniu 25 sierpnia 2015 r. Co istotne pełnomocnik potwierdził odbiór przesyłki własnoręcznym podpisem. Podkreślić w tym miejscu należy, że strona, a tym bardziej profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek zapoznania się z rodzajem przesyłki przed złożeniem podpisu na dowodzie doręczenia przesyłki, co umożliwia niezwłoczne zakwestionowanie prawidłowości doręczenia (por. postanowienia: NSA z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 479/15, WSA w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1633/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem w okolicznościach sprawy pełnomocnik skarżących składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i nie kwestionując niezwłocznie kompletności przesyłki, dokonał poświadczenia, że otrzymał dokumenty wskazane na tym potwierdzeniu. Dodatkowo Sąd wskazuje, że podmiot świadczący profesjonalnie usługi prawne winien mieć świadomość obowiązku złożenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, stosownie do wymogów art. 37 § 1 P.p.s.a. Podsumowując stwierdzić należy, ze strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem nie podważyła skutecznie domniemania, że wezwanie do złożenia pełnomocnictwa dotarło do adresata. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. a.bł.