II SA/Łd 674/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niewykonania nasadzeń zastępczych i wezwania do wniesienia opłaty za wycięcie drzew p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.B. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niewykonania nasadzeń zastępczych i wezwania do wniesienia opłaty za wycięcie drzew. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji w części wzywającej do wniesienia opłaty w wysokości 77.664,59 zł naliczonej za wycięcie dwóch sztuk drzew z gatunku kasztanowiec biały o obwodach pni 117+ 144 i 228 z terenu nieruchomości przy ul. A 12 i 14 – działki nr ewid. nr 74/1 i 73 w obrębie [...] . W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego co do obowiązku zapłaty opłaty administracyjnej za usunięcie ww. drzew zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. M. S. podkreślił, że ww. kwota jest kwotą relatywnie wysoką i może oddziaływać na jego sytuację majątkową, bowiem poczynił starania celem nabycia nieruchomości przy ul. B 56 w Ł., na której planuje zrealizować zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie wielorodzinnego budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Cena sprzedaży jest znaczna, bowiem wynosi 530.000,00 zł i zostanie powiększona o koszty wyburzenia i utylizacji gruzu po istniejącym w chwili obecnej na ww. nieruchomości budynku, przy czym skarżący uiścił już zadatek w kwocie 50.000,00 zł w wyniku zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży ww. nieruchomości, który zostanie zaliczony na poczet ceny sprzedaży w przypadku, jeżeli umowa przyrzeczona zostanie zawarta we wskazanym przez strony terminie. Wnioskodawca podkreślił, że ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego w przedmiocie realizacji decyzji z dnia [...] r. spowoduje, że nie będzie mógł realizować obciążających go obowiązków finansowych wynikających z ww. umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości, co pociągnie za sobą wszczęcie kolejnych postępowań sądowych i egzekucyjnych w przedmiocie zasądzenia stosownych kwot z ww. tytułu, a tym samym doprowadzi do zajęcia ww. nieruchomości przy ul. A 12 i 14 i późniejszej egzekucji, a tym samym utraty z majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym znaczną szkodę należy interpretować jako taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się wyżej wymienionych przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania w danej sprawie. Podmiot ten winien rzeczowo uzasadnić własny wniosek przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Zaznaczyć należy, że powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku. Niewątpliwe obowiązek uiszczenia opłaty za wycięcie drzew ma charakter świadczenia pieniężnego, a skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych powoduje określoną dolegliwość w finansach zobowiązanego. Nie oznacza to jednak, że w okolicznościach konkretnej sprawy obowiązek zapłaty danej kwoty pieniężnej nie może zostać uznany za znaczą szkodę uzasadniającą wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. Z pewnością o znacznej szkodzie majątkowej można mówić, jeśli jej rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem tego rodzaju rozstrzygnięcia administracyjnego. Rozpatrując skutki zapłaty należności pieniężnej w okolicznościach konkretnej sprawy należy uwzględnić również możliwości finansowe strony zobowiązanej do jej uiszczenia oraz skutków jakie wywoła zadośćuczynienie obowiązkowi zapłaty w odniesieniu do konkretnego podmiotu. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona nie wykazała, że jednorazowe uiszczenie należności pieniężnej w łącznej wysokości 77.664,59 zł na tym etapie sprawy może spowodować znaczny uszczerbek finansowy w jej gospodarstwie domowym. Należy podkreślić, że sama zapłata kwoty w znaczniej wysokości jest zwykłym następstwem wykonania decyzji w przedmiocie opłaty na wycięcie drzew i ma charakter odwracalny, co oznacza, że w razie uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji skarżącemu będzie przysługiwał zwrot uiszczonej opłaty. Natomiast wskazana we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczność braku środków finansowych potrzebnych do uiszczenia opłaty nie została poparta w tym względzie żadnymi dowodami. Wprawdzie skarżący wskazał na zawarcie umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości przy ul. B 56 w Ł., na której planuje zrealizować zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie wielorodzinnego budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą towarzyszącą i wynikające z tej okoliczności zobowiązania finansowe znacznej wysokości, jednakże nie przestawił żadnej dokumentacji potwierdzającej ten fakt, jak również dokumentów odzwierciedlających jego aktualną sytuację finansową, w tym wyciągów z kont bankowych. Powyższe sprawia, że strona w istocie nie uprawdopodobniła, że nie jest możliwe wygospodarowanie środków z przeznaczeniem na zapłatę nałożonej opłaty pieniężnej, a tym samym iż wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podsumowując stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przesądza o zasadności wniesionej skargi, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest bowiem tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. W niniejszej sprawie należy uznać, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego i z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. A.B.