II SA/Łd 703/14
PostanowienieWSA w Łodzi2014-09-17
Skład orzekający: Barbara Rymaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi może zostać uwzględniony, jeśli strona nie jest w stanie wyjaśnić przyczyn uchybienia terminu, a jedynie wskazuje na "czynnik ludzki"?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, uznając, że wskazanie na "czynnik ludzki" jako przyczynę uchybienia nie stanowi wystarczającego uzasadnienia braku winy. Strona skarżąca powinna wykazać szczególną staranność w organizacji pracy, aby zapewnić terminowe wykonanie obowiązków procesowych, a ponosi wyłączną odpowiedzialność za niedochowanie tej staranności.Stan faktyczny
A Spółka Jawna złożyła skargę na decyzję Wojewody dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych. Następnie spółka wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków, twierdząc, że nie potrafi wyjaśnić przyczyn uchybienia, ale podejrzewa "czynnik ludzki". Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
1. Odmówiono przywrócenia terminu. 2. Zwrócono skarżącej A Spółce Jawnej kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 17 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki Jawnej z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A Spółki Jawnej z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu; 2. zwrócić skarżącej A Spółce Jawnej z siedzibą w K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 25 lipca 2014 roku, pod pozycją [...]. a.bł.
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A Spółki Jawnej z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu sąd stwierdził, iż skarżąca nie usunęła wszystkich braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 8 września 2014r. przedstawiciele skarżącej wnieśli o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi podnosząc, że nie są w stanie wyjaśnić, jak mogło dojść do zaniedbań z ich strony. Byli przekonani, że skargę z podpisami obydwóch wspólników wysłano wraz z jej odpisami w dniu 24 lipca 2014r. W ich ocenie najwidoczniej musiał zawinić czynnik ludzki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W pierwszej kolejności należy jednak zbadać, czy w ogóle zostały spełnione formalne przesłanki do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi. Zgodnie bowiem z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi zatem spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a.
Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że w sytuacji, gdy strona nie jest świadoma uchybienia terminu do usunięcia braków skargi, to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o jakim mowa, rozpoczyna bieg od daty dowiedzenia się o fakcie uchybienia terminu, co z reguły będzie miało miejsce z chwilą doręczenia stronie odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (por. postanowienia NSA z dnia 25 stycznia 2012r., sygn. akt I OZ 44/12; z dnia 15 czerwca 2011r., sygn. akt I GZ 123/11 oraz z dnia 20 sierpnia 2010r., sygn. akt II OZ 779/10 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).
Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W rozpoznawanej sprawie przedstawiciele skarżącej nie umieli wytłumaczyć, w jaki sposób doszło do uchybienia terminu. W ich ocenie musiał zawinić czynnik ludzki. Jednakże okoliczność ta nie może stanowić podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Przedstawiciele skarżącej powinni bowiem przedsięwziąć niezbędne środki w celu zorganizowania pracy w taki sposób, aby wszystkie obowiązki były wykonywane starannie i we właściwym czasie tym bardziej, że brak jest w spółce wyznaczonych osób do zajmowania się korespondencją. Z powyższego wynika, że to osoby prowadzące sprawy skarżącej nie dochowały należytej staranność przy wykonywaniu swoich obowiązków. Ponoszą oni zatem wyłączną odpowiedzialność za nieusunięcie wszystkich braków formalnych skargi.
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w pkt 1 postanowienia.
Jednocześnie sąd orzekł w pkt 2 sentencji o zwrocie wpisu sądowego
na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 225 P.p.s.a.
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło