II SA/Łd 710/24

Dnia 20 listopada 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2024 roku sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 30 lipca 2024 roku nr KO.420.(141-145).2024 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji oddala skargę. IB Postanowieniem z dnia 30 lipca 2024 r., znak KO.420.(141-145).2024, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 572) – dalej: k.p.a.; art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.) – dalej: u.p.z.p.; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Ładzice z dnia 3 czerwca 2024 r., znak ZPP.6730.1.2024 o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia, na wniosek P. Sp. z o.o. z siedzibą w G., warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę 1-5 instalacji fotowoltaicznych pn. [...]o mocy do 5,5 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczna i instalacja towarzyszącą, z uwzględnieniem etapowania, przewidzianą do realizacji na części działek ewidencyjnych o nr: [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...] (obręb [...]), gm. Ł.. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, iż z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji spółka P. (dalej także: skarżąca, inwestor) wystąpiła w dniu 5 stycznia 2024 r. W toku prowadzonego postępowania, w dniu 21 maja 2024 r. do Urzędu Gminy Ł. wpłynął wniosek mieszkańców w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek położonych w obrębie [...], pokrywających się częściowo z działkami objętymi wnioskiem spółki. Wstępne opracowania dotyczące planu miejscowego wskazywały, że jego ustalenia mogą być odmienne od wnioskowanego przez inwestora sposobu zagospodarowania terenu. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 3 czerwca 2024 r. Wójt Gminy Ładzice zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie, na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Na powyższe postanowienie niezależne od siebie zażalenia wnieśli: spółka P. , B.K. (właściciel działki ew. nr [...]), E.K. (właściciel działki ew. nr [...]), R.B (właściciel działek ew. nr [...], [...], [...], [...]), B.O., A.O. i W.O. (współwłaściciele działek ew. nr [...], [...], [...] (właściciel działki ew. nr [...] oraz współwłaściciel działek ew. nr [...], [...]). Zarzucając naruszenie art. 8 § 1, art. 6, art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. spółka P. wnosiła o uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia i dalsze procedowanie w sprawie jej wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W uzasadnieniu spółka poddała wątpliwości realność uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania z uwagi na stan zaawansowania prac w tym zakresie, jak również z uwagi na uzyskaną na spotkaniu przedstawicieli gminy z jej mieszkańcami oraz przedstawicielem inwestora, które odbyło się w dniu 29 maja 2024 r., co do braku środków finansowych niezbędnych na przeprowadzenie tej procedury. Ponadto spółka wskazała na wątpliwości, co do złożonego przez mieszkańców gminy wniosku o uchwalenie planu miejscowego, zarówno, co do tożsamości wnioskodawców, jak i celu, na który chcieliby oni przeznaczyć swoje działki. W ocenie żalącej, mając na uwadze datę wniesienia zgłoszonego przez nią wniosku, zwłoka organu w przedmiocie jego rozstrzygnięcia była działaniem celowym, wpływającym na możliwość wykonywania prawa własności przez właścicieli działek objętych wnioskiem. Strona wskazała nadto na brak zakreślenia okresu zawieszenia postępowania, podkreślając, że jakkolwiek działanie organu mieści się w zakresie przysługującego organowi uznania administracyjnego, to nie może ono pozostawać w sprzeczności z zasadą praworządności, jak i innymi zasadami przyjętymi w demokratycznym państwie prawa. Pozostali żalący zarzucając naruszenie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. oraz odpowiednich przepisów k.p.a. wnosili o uchylenie kwestionowanego postanowienia i dalsze procedowanie wniosku spółki. W uzasadnieniach wniesionych zażaleń ich autorzy zgodnie przedstawiali argumentację tożsamą z argumentacją zażalenia spółki. W wyniku rozpatrzenia zażaleń spółki P., B.K. , E.K., R.B., B.O., A.O. i W.O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Zażalenie A.O. zostało rozpatrzone odrębnym postanowieniem. Wskazując na zasadność podjętego rozstrzygnięcia Kolegium przywołało art. 61 ust. 1 u.p.z.p., stanowiący podstawę prawą podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, podkreślając, iż przepis ten uprawnia organ gminy do zawieszenia, na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku inwestora, postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, z zastrzeżeniem jego podjęcia w przypadku wystąpienia przesłanek określonych w pkt 1-2 wskazanego przepisu. Dalej Kolegium wskazało, iż w rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia nastąpiło w związku ze złożonym do organu wnioskiem mieszkańców gminy Ł. o sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla określonych działek ewidencyjnych (na których przeważa zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wraz z budynkami gospodarczo - inwentarskimi oraz drobnymi usługami), obejmujących częściowo działki ewidencyjne wskazane we wniosku inwestora. Powyższe w ocenie Kolegium, wbrew stanowisku żalących się, uprawniało organ I instancji do zawieszenia postępowania, gdyż jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. upoważnia do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, nawet w sytuacji, gdy gmina nie ma jeszcze projektu planu miejscowego, a jedynie dopiero rozważa jego wywołanie. Przy czym zawieszenie, któremu towarzyszy tak bardzo ogólny kontekst planistyczny, obwarowane jest obowiązkiem podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego, w przypadku niepodjęcia przez radę gminy, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia postanowienia o zawieszeniu, uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego kwestionowane zażaleniami postanowienie odpowiada prawu, a co za tym idzie brak jest podstaw do jego uchylenia. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi spółka P. zarzucała naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy, jak i jego dowolną ocenę, w szczególności poprzez brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności związanych ze poziomem zaawansowania prac planistycznych dotyczących spornego terenu, wskazujących zdaniem skarżącej o braku realności uchwalenia planu przed okresem upływu zawieszenia postępowania; jak również art. 8 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, które pomimo zaistniałych wad postępowania, winno zostać uchylone. Spółka zarzuciła ponadto naruszenie art. 62 ust. 1 zd. 1 u.p.z.p. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji braku wykazania istnienia prawdopodobieństwa, co od sprzeczności planowanej przez spółkę inwestycji z ustaleniami projektowanego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również wobec braku realnej możliwości uchwalenia tego planu w okresie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadminsitracyjnego. W uzasadnieniu skargi spółka podtrzymała argumentację prezentowaną w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, poddając wątpliwości realność uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania w okresie zawieszenia z uwagi na stan zaawansowania prac w tym zakresie. Spółka wskazała także na wątpliwości, co do złożonego wniosku o uchwalenie planu miejscowego, stanowiącego podstawę zawieszenia postępowania, podkreślając, iż w jej ocenie obowiązek przeprowadzenia analizy, co do sprzeczności planowanej przez nią inwestycji z ustaleniami przyszłego planu ciąży na organie, a nie na mieszkańcach gminy. Zaznaczyła, że w innej analogicznej sprawie prowadzonej z jej udziałem, Kolegium postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2024 r. uchyliło rozstrzygnięcie organu I instancji o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, wskazując na niski stopień zaawansowania prac planistycznych oraz brak przeprowadzenia analizy sprzeczności planowanej inwestycji z planowanym sposobem zagospodarowania terenu w projektowanym planie. W ocenie skarżącej zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie zainicjowanej jej wnioskiem z dnia 5 stycznia 2024 r., co należy podkreślić bez wskazania okresu zawieszenia, prowadzi do nieuzasadnionego naruszenia uprawnień i interesów skarżącej, jak i właścicieli nieruchomości objętych wnioskiem, zainteresowanych dalszym procedowaniem w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wnosiło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie organ wnosił o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt. 2 p.p.s.a. Z przesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2024 r., znak ZPP.6730.1.2024 Wójt Gminy Ładzice podjął, na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., zawieszone postępowanie administracyjne, zainicjowane wnioskiem skarżącej spółki z dnia 5 stycznia 2024 r., argumentując, iż w okresie dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia z dnia 3 czerwca 2024 r. o zawieszeniu postępowania ostatniej ze stron (19 czerwca 2024 r.) Rada Gminy Ł. nie podjęła uchwały przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga PP. Sp. z o.o. z siedzibą w G. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W niniejszej sprawie, co już wyżej wskazano przedmiotem skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. uczyniła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 30 lipca 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Ładzice z dnia 3 czerwca 2024 r. o zawieszeniu, wszczętego na wniosek skarżącej spółki, postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę 1-5 instalacji fotowoltaicznych pn. [...] o mocy do 5,5 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczna i instalacja towarzyszącą, z uwzględnieniem etapowania, przewidzianą do realizacji na części działek ewidencyjnych o nr: [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...] (obręb [...]), gm. Ł. Podstawę prawną podjęcia kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1130) – dalej: u.p.z.p., zgodnie z którym postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Wskazać należy, w ślad za poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, który to pogląd Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela i przyjmuje jako własny, iż konstrukcja art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie o ustaleniu warunków zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań, co do przesłanek zawieszenia, jednocześnie nie zezwalając na podważenie tego uprawnienia organu (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 czerwca 2017 r., II SA/Łd 131/17; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kompetencję tę należy rozpatrywać w połączeniu z wynikającym z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, realizowanym w drodze uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym rada gminy (miejska) ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.). Dopiero w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2 u.p.z.p.). Powyższe usprawiedliwia zatem stanowisko, co do przyznania prymatu pracom zmierzającym do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac. Przy czym co istotne zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. może również nastąpić w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a kwestia to pozostaje na etapie rozważań organu. Celem zawartej w powołanym przepisie regulacji jest bowiem ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., II OSK 2685/15; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym drugim przypadku, na co słusznie wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zawieszenie, któremu towarzyszy tak bardzo ogólny kontekst planistyczny, jest obwarowane wymogiem, o którym mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., to jest obowiązkiem podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego, w przypadku niepodjęcia przez radę gminy, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia postanowienia o zawieszeniu, uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu (por. wyrok WSA w Poznaniu z 25 marca 2020 r., II SA/Po 1121/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skutkiem uznania dopuszczalności zawieszenia postępowania jeszcze na etapie poprzedzającym podjęcie uchwały o przystąpieniu do uchwalania planu jest stwierdzenie, że organ nie musi badać ani wykazywać sprzeczności procedowanej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z zapisami uchwalonego w przyszłości planu. Odmienny, prezentowany w orzecznictwie w tej kwestii pogląd, zgodnie z którym organ zawieszając postępowanie działa w granicach uznania administracyjnego, a przesłanką do zawieszenia postępowania będzie sytuacja, kiedy projektowane zamierzenie objęte decyzją o ustaleniu warunków zabudowy jest sprzeczne z przeznaczeniem terenu w przyszłym planie miejscowym, wymagałby od organu administracji zdolności przewidzenia zapisów, które jeszcze nie istnieją, a których ostateczny kształt uzależniony jest od wielu czynników, między innymi rozpatrzenia uwag, jakie do projektów planu są zgłaszane (por. wyrok WSA w Krakowie z 11 kwietnia 2024 r., II SA/Kr 127/24; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie bezspornym pozostaje, że w toku procedowania wniosku skarżącej spółki z dnia 5 stycznia 2024 r. o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej organ powziął informację o wniosku złożonym przez mieszkańców gminy Ł. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek położonych w obrębie [...], pokrywających się częściowo z działkami objętymi wnioskiem spółki. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że inicjatywa uchwałodawcza w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przysługuje zarówno radzie gminy, wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta, jak również mieszkańcom gminy w ramach przysługującej im obywatelskiej inicjatywie uchwałodawczej. Na powyższe wskazuje przepis z art. 13i ust. 1-2 u.p.z.p. Jednocześnie jak wynika z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1465) zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, które obejmują między sprawy z zakresu ładu przestrzennego. Wobec powyższego, mając na uwadze wskazywane wcześniej, przyznane organom gminy uprawnienia w zakresie władztwa planistycznego (art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 u.s.g.), a także konieczność nakierowania działań organów gminy na zaspokojenie potrzeb ogółu wspólnoty, w ocenie Sądu zarówno uprawnionym, jak i uzasadnionym było zawieszenie, w oparciu o przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p., pozostającego w toku postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji (niezależnie od zaawansowanego etapu procedowania w tej sprawie), w związku ze zgłoszoną przez lokalną społeczność potrzebą objęcia danego terenu ładem przestrzennym zawartym w planie miejscowym. Tym samym podnoszona w skardze argumentacja spółki, co do braku możliwości uchwalenia, w okresie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, miejscowego planu zagospodarowania terenu, jak i zgłaszane wątpliwości, co do poprawności zgłoszonego wniosku mieszkańców gminy w sprawie przystąpienia do działań nakierowanych na uchwalenie planu pozostają bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Jednocześnie mając na uwadze wyrażony wcześniej pogląd Sądu, co do możliwości zastosowania normy z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. również w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, za chybione uznać należało zarzuty skargi, co do niewykazania przez organ istnienia sprzeczności planowanej przez nią inwestycji z ustaleniami przyszłego planu, uzasadniającej zawieszenie postępowania. Odnośnie do stawianego zarzutu braku określenia okresu zawieszenia postępowania zaznaczyć należy, iż termin ten wynika wprost z treści w/w przepisu. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również powoływane przez skarżącą podjęte przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim rozstrzygnięcie w innej, analogicznej pod względem przedmiotowym sprawie, prowadzonej z udziałem spółki. Stąd też w ocenie Sądu, stawiane przez spółkę zarzuty, co do naruszenia wskazanych w skardze przepisów tak prawa materialnego, jak i procesowego nie zasługują na uwzględnienie. Końcowo wskazać należy, iż jak wynika z akt sprawy, wobec braku podjęcia przez Radę Gminy Ł. uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu obejmującego działki ew. nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...][...],[...],[...],[...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...] położonych w miejscowości [...], gmina Ł., w dwumiesięcznym terminie, liczonym od dnia zawieszenia postępowania, Wójt Gminy Ładzice postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2024 r. podjął na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. zawieszone postępowanie w sprawie ustalenia, na wniosek skarżącej spółki, warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. IB