II SA/Łd 730/17
PostanowienieWSA w Łodzi2017-10-05
Skład orzekający: Anna Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może być wstrzymana w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy sama w sobie nie jest aktem wykonalnym w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie nakłada na adresata żadnych obowiązków ani uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie lub przymusowo. Skutki prawne w postaci możliwości budowy powstają dopiero po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.Stan faktyczny
M. S. i M. S. zaskarżyli decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji. Wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji, zasądzenie kosztów oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 5 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. i M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]r. nr [...]/17 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P.
M. S. i M. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem:
wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2).
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Według sądu zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji nie posiada przymiotu wykonalności. Rozważana decyzja nie nakłada bowiem na jej adresatów żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. Z całą zaś pewnością nie nakłada ona jakichkolwiek obowiązków bądź uprawnień na skarżących. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że decyzja ustalająca warunki zabudowy sama w sobie nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż takie skutki mogą wystąpić jedynie wskutek wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 26 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 1081/13 – Lex nr 1395007, 27 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 1074/13 - Lex nr 1395000, 26 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 639/11 – Lex nr 1083863, 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OZ 275/11 – Lex nr 1082015).
W tym stanie rzeczy, sąd mając na uwadze brak wykonalności zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
A. P.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło