II SA/Łd 807/15

Dnia 3 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącej H. M. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, zaksięgowaną w dniu 13 listopada 2015 roku, pod pozycją [...]. a.bł. H. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Postanowieniem z dnia 29 października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił ww. skargę z powodu nieuiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego od skargi. Wnioskiem z dnia 13 listopada 2015r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podnosząc, że nie ma wystarczającej wiedzy w zakresie prawa. Mąż odebrał wezwania do uiszczenia wpisu, ale okazało się, że wezwania dotyczyły dwóch sprawy o sygn. akt II SA/Łd 806/15 i II SA/Łd 807/15. Skarżąca była przekonana, że opłata w kwocie 100zł jest jedna. Nie miała świadomości, że odwołania będą rozpatrywane jako dwie odrębne sprawy. Skarżąca dodała, że wszystkich spraw pilnuje mąż, ponieważ ona od kilkunastu lat choruje na stwardnienie rozsiane i jest zdana całkowicie na inne osoby. W chwili obecnej jej stan zdrowia nie pozwala jej nawet na samodzielne otwarcie i przeczytanie korespondencji. W natłoku codziennych obowiązków mąż nie dopatrzył się, że wezwania dotyczą dwóch różnych opłat i uiścił tylko jedną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku fiskalnego skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że w sytuacji, gdy strona nie jest świadoma uchybienia terminu do usunięcia braków skargi, to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o jakim mowa, rozpoczyna bieg od daty dowiedzenia się o fakcie uchybienia terminu, co z reguły będzie miało miejsce z chwilą doręczenia stronie odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (por. postanowienia NSA z dnia 25 stycznia 2012r., sygn. akt I OZ 44/12; z dnia 15 czerwca 2011r., sygn. akt I GZ 123/11 oraz z dnia 20 sierpnia 2010r., sygn. akt II OZ 779/10 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne j.w.). Skarżąca uzasadniła uchybienie terminu złym stanem zdrowia i wynikającym z tego brakiem możliwości osobistego działania. Dlatego zdana jest na inne osoby. Niestety wskazane przez nią okoliczności uchybienia terminu nie uzasadniają jego przywrócenia. Przypomnieć jednak należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do takich powodów z pewnością można zaliczyć poważną chorobę, jednakże jak wynika z wyjaśnień skarżącej, w jej imieniu wszystkie sprawy prowadzi mąż, którego zaniedbanie doprowadziło do przeoczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W orzecznictwie sądów administracyjny podkreśla się jednak, że jeżeli strona korzysta z pomocy osób trzecich przy prowadzeniu jej sprawy, to zaniedbania osób, którymi się posługuje, obciążają ją samą, a więc nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Skarżąca winna powołać się zatem na okoliczność, które obiektywnie uniemożliwiały jej mężowi zachowanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, tymczasem powodem niezachowania ww. terminu był natłok codziennych obowiązków. Skoro mąż skarżącej był obciążony zbyt dużą ilością obowiązków, to skarżąca winna była rozważyć powierzenie niniejszej sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi. W ocenie sądu nic nie stało na przeszkodzie, aby skarżąca zwróciła się o pomoc prawną do adwokata albo radcy prawnego. Istota profesjonalnego doradztwa prawnego sprowadza się właśnie do tego, że to pełnomocnik podejmuje najlepsze dla swego mocodawcy działania, w tym czuwa nad zachowaniem terminów do dokonania czynności procesowych. Korzystając z pomocy profesjonalnego pełnomocnika strona nie powinna martwić się o przebieg postępowania z jej udziałem, zwłaszcza wtedy, gdy ma poważne problemy ze zdrowiem. Jeżeli zatem choroba skarżącej uniemożliwiała jej samodzielne działanie, a osoba która zazwyczaj prowadzi jej sprawy, obłożona była nadmiernymi obowiązkami, to w takiej sytuacji skarżą powinna się zdać na fachową pomoc adwokata albo radcę prawnego. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. Jednocześnie sąd orzekł w pkt 2 sentencji o zwrocie wpisu sądowego na podstawie art. 225 P.p.s.a. a.bł.