II SA/Łd 864/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia ż>ś nr ż>ś w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. LS Pismem z dnia 14 września 2015r. T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że otrzymywane przez nią dochody oraz fakt regularnej spłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego na budowę domu mieszkalnego uniemożliwiają zapłatę wysokiej kwoty opłaty adiacenckiej. W ocenie skarżącej egzekucja nałożonej daniny publicznej pozbawi stronę płynności finansowej, spowoduje trudności w spłacie zobowiązania i uniemożliwi pokrywanie bieżących wydatków. Zakłócenia w spłacie rat kredytu mogą spowodować trudne do odwrócenia skutki, włącznie z utratą prawa do nieruchomości objętej obowiązkiem uiszczenia opłaty adiacenckiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a). W świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego za znaczną szkodę uważa się taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy zaznaczyć, że warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się wyżej wymienionych przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W treści wniosku winno się wskazać konkretne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania. Ustawa nie nakłada wprawdzie obowiązku udowodnienia przesłanek wstrzymania wykonania, lecz na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia tychże przesłanek. Niewątpliwe obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej ma charakter świadczenia pieniężnego, a skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych powoduje określoną dolegliwość w finansach zobowiązanego. Nie oznacza to jednak, że w okolicznościach konkretnej sprawy obowiązek zapłaty danej kwoty pieniężnej nie może zostać uznany za znaczą szkodę uzasadniającą wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. Z pewnością o znacznej szkodzie majątkowej można mówić, jeśli jej rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem rozstrzygnięcia administracyjnego. Rozpatrując skutki zapłaty należności pieniężnej w okolicznościach konkretnej sprawy nie można pominąć wysokości należności pieniężnej, możliwości finansowych strony zobowiązanej do jej uiszczenia oraz skutków jakie wywoła zadośćuczynienie obowiązkowi zapłaty. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona dostatecznie wykazała, że jednorazowe uiszczenie należności pieniężnej w łącznej wysokości 6.940,00 zł na tym etapie sprawy może spowodować znaczny uszczerbek finansowy w jej gospodarstwie domowym. Z przedłożonych przez wnioskodawczynię dokumentów wynika, że T. K. uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 3231,00 zł netto miesięcznie. Przedłożony wyciąg z rachunku bankowego wnioskodawczyni wskazuje, że stan salda za okres od 7 lipca 2015 r. do 5 sierpnia 2015 r. był ujemny i wyniósł kilkanaście tysięcy złotych. Należy również zauważyć, że skarżąca z otrzymywanych dochodów uiszcza raty kredytu hipotecznego – z wyciągu bankowego wynika, że w sierpniu 2015 r. uiściła ratę w wysokości około 1200 zł. W tym stanie rzeczy jednorazowa zapłata kwoty ustalonej w niniejszej sprawie opłaty adiacenckiej może wiązać się ze znacznym uszczupleniem środków finansowych którymi dysponuje wnioskodawczyni, co w konsekwencji może doprowadzić znacznej szkody skutkującej brakiem możliwości zaspokajania bieżących potrzeb koniecznego utrzymania oraz niewywiązywaniem się z zaciągniętych zobowiązań. Zatem w przedmiotowej należy uznać, że strona uprawdopodobniła zaistnienie przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego i z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. LS