II SA/Łd 899/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. A. P. Wyrokiem z dnia 26 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego, oddalił skargę. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 4 stycznia 2016 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem odebrał opiekun prawny skarżącego. W dniu 15 stycznia 2016 r. opiekun prawny skarżącego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. Starszy referendarz sądowy postanowił umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 10 lutego 2016 r. wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o wyznaczeniu dla strony skarżącej pełnomocnika, ze wskazaniem danych tegoż pełnomocnika. W dniu 25 marca 2016 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazując na zasadność wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik oświadczył, iż w dniu 24 lutego 2016 r. odebrał pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł., po czym zapoznał się z aktami sprawy i w dniu 25 marca 2016 r., kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Podkreślił, iż skarga kasacyjna została złożona w zastrzeżonym ustawą terminie 30 dni od dnia powiadomienia pełnomocnika o ustanowieniu w sprawie, zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) tj. od dnia powiadomienia pełnomocnika o umocowaniu do występowania w sprawie. W dniu 31 marca 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia odbioru, z której wynika, iż w dniu 24 lutego 2016 r. wyznaczony z urzędu adwokata odebrał pismo z informacją o umocowaniu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisów art. 86 i art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez sąd. Najistotniejszą pozostaje kwestia dotycząca zachowania przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a to z kolei wymaga prawidłowego ustalenia daty, w której ustała przyczyna uniemożliwiająca wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Oznacza to, że zawsze, także w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, rozważyć należy czy początek wskazanego siedmiodniowego terminu, należy liczyć od dnia, w którym adwokat dowiedział się o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu, czy też uwzględniając okoliczności sprawy należy ten termin liczyć od innej daty. Przy czym, przypomnieć wypada, iż zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, że od momentu doręczenia skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przewidziany w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacko-radcowski nie oznacza, że ubieganie się o przyznanie pełnomocnika z urzędu ma wpływ na interpretację art. 177 § 1 p.p.s.a. Przepisy ustawy nie przewidują wstrzymania biegu terminów ustawowych. Tak więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślić trzeba, iż Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt I CZP 62/00 (publ. OSNC 2001/1/7) wyraził pogląd, iż "przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem". Ten pogląd prawny został zaakceptowany na gruncie postępowania przed sądami administracyjnymi, czemu dano wyraz formułując stanowisko, iż skarga kasacyjna jest szczególnego rodzaju pismem procesowym, obwarowanym obowiązkiem sporządzenia przez wykwalifikowanego pełnomocnika i w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, co może nastąpić dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, stanowiskiem skarżącego co do zakresu zaskarżenia i po sporządzeniu skargi kasacyjnej, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia, gdy pełnomocnik zawiadomiony został o wyznaczeniu do reprezentowania strony. Pełnomocnik taki nie może bowiem być w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do pełnomocnika z wyboru, związanego terminem do sporządzenia skargi kasacyjnej określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn.akt II OZ 1093/09; z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn.akt I FZ 198/06; z dnia 24 października 2013 r., sygn.akt I OZ 999/13; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 8 października 2010 r., sygn.akt II SA/Ol 364/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego, w ocenie Sądu stwierdzić trzeba, iż w warunkach niniejszej sprawy przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dniu 25 marca 2016 r., kiedy to działający z urzędu pełnomocnik skarżącej po zapoznaniu się z materią sprawy miał możliwość wniesienia skargi i taką skargę kasacyjną wniósł wraz z wnioskiem o przywrócenia terminu do jej złożenia. Nie budzi wątpliwości, iż skarga kasacyjna została złożona w trzydziestodniowym terminie od dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się, że został ustanowiony w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu, co miało miejsce w dniu 24 lutego 2016 r. Z tych wszystkich względów uznać należy, że spełnione zostały łącznie wszystkie przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i stąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o przywróceniu uchybionego terminu. A. P.