II SA/Łd 989/18

Dnia 13 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2019 roku sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oddala skargę. A. P. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania J. S., od decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] r., znak: [...], odmawiającej uchylenia decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na "uruchomieniu kopalni kruszywa naturalnego - piasku - ze złoża "A" w kat. C1, zlokalizowanej na działkach nr 36/1 i 37/1, obręb [...], gm. Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze. zm., dalej jako k.p.a.) oraz art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Burmistrz Miasta Z. ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na "uruchomieniu kopalni kruszywa naturalnego - piasku - ze złoża "A" w kat. C1, zlokalizowanej na działkach nr 36/1 i 37/1, obręb [...], gm. Z.. W dniu 19 lutego 2016 r. J. S. wystąpił do organu z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją. Wnioskodawca powołał się na zaistnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wskazał, że o wydaniu decyzji dowiedział się dopiero w dniu 21 stycznia 2016 r. W dniu 11 marca 2016 r. organ wznowił postępowanie w sprawie (postanowienie znak: [...]) i następnie decyzją z dnia [...] r. odmówił uchylenia decyzji środowiskowej. Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r., znak: [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie argumentując, że J. S. nie zachował miesięcznego terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Z akt sprawy wynikało bowiem, że wnioskodawcy decyzja została doręczona w dniu 5 listopada 2014 r. (obwieszczenie), natomiast wniosek o wznowienie został złożony dopiero w dniu 19 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 590/16, uchylił rozstrzygnięcie Burmistrza Miasta Z., jak i Kolegium wskazując, że "nie można wykluczyć, iż data dowiedzenia się przez stronę o decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia może być zupełnie inna, niż data fikcyjnego doręczenia tej decyzji przy zastosowaniu trybu obwieszczeń (art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 ustawy). A skoro tak, oczywistym jest, iż organ do którego wpłynie wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia na wstępie zobligowany jest m.in. ustalić, czy strona zachowała termin przewidziany w art. 148 § 2 k.p.a. przy użyciu stosownych środków dowodowych (art. 75 § 1 k.p.a.)". Uwzględniając wskazania Sądu organ w dniu 9 kwietnia 2018 r. odebrał od J. S. oświadczenie, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, w kwestii daty, w której dowiedział się o decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] r., znak: [...]. J. S. wskazał, że o decyzji dowiedział się w dniu 21 stycznia 2016 r. i opisał okoliczności w jakich do tego doszło. Z uwagi na powyższe w dniu 2 maja 2018 r. Burmistrz Miasta Z. wznowił postępowanie w sprawie (postanowienie znak: [...]). W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...] r., znak: [...], organ odmówił uchylenia decyzji środowiskowej wskazując, że J. S. był stroną postępowania środowiskowego i miał zapewniony czynny w nim udział. Od decyzji ww. wniósł odwołanie zarzucając wydanie jej z naruszeniem: 1) art. 33 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez nie poinformowanie strony o wszystkich czynnościach wynikających z przepisu, a tym samym niezapewnienie stronie możliwości wzięcia czynnego udziału w sprawie, 2) art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nierespektowanie zaleceń sądu ujętych w wyroku wydanym w sprawie, 3) art. 7, art. 10 i art. 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, tj. nieustalenie, kiedy rzeczywiście skarżący dowiedział się o decyzji środowiskowej z dnia [...] r., do czego organ był zobowiązany zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 590/16. Odwołujący się podniósł również merytoryczne zarzuty dotyczące decyzji środowiskowej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o uchyleniu decyzji środowiskowej albo uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Oceniając wniosek J. S. pod względem formalnym Burmistrz Miasta Z. - zgodnie z zobowiązaniem wynikającym z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 590/16, ustalił, że J. S. zachował miesięczny termin na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania (w oświadczeniu z dnia 9 kwietnia 2018 r. J. S. wskazał, że o istnieniu decyzji dowiedział się w dniu 21 stycznia 2016 r., natomiast wniosek o wznowienie został złożony w dniu 19 lutego 2016 r.). Organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - zwana dalej "u.o.ś.", (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przedmiotowej decyzji) nie zawierała unormowania odnoszącego się do pojęcia strony w sprawach dotyczących ustalenia środowiskowych uwarunkowań, co oznacza, że miał zastosowanie art. 28 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu przymiot strony przysługuje każdemu, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Stronami są więc osoby, którym wydana decyzja przyznaje (lub odbiera) jakieś prawa albo nakłada (lub zdejmuje z nich) jakieś obowiązki. Obowiązkiem organu jest zbadanie, czy taki interes strona wykazuje, czy też zainteresowanie sprawą wynika z interesu faktycznego, a nie prawnego. W przypadku postępowania środowiskowego ustalenie stron postępowania w istocie sprowadza się przede wszystkim do ustalenia zakresu oddziaływań zamierzenia inwestycyjnego, w wyniku czego dochodzi do określenia kręgu osób, których prawa do korzystania z nieruchomości mogą zostać. Przymiot strony w sprawach z zakresu ustalania środowiskowych uwarunkowań mają zatem podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a także podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości, na które rozciąga się oddziaływanie planowanej inwestycji, przy czym chodzi tutaj o każde oddziaływanie, a nie tylko takie, które przekracza określone normy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu środowiskowym wynika, że J. S. posiadał status strony. Został wymieniony jako strona postępowania na sporządzonej przez organ liście obok pozostałych 22 osób. Do stron postępowania organ zaliczył właścicieli nieruchomości znajdujących się w wyznaczonym na mapie w skali 1:5000 zasięgu oddziaływania inwestycji, tj.: M. K. (właścicielka działek o nr 8/11 i 8/12), A. i J. D. (właściciele działek o nr 41/3 i 41/2), A. P. (właściciel działki o nr 8/4), W. D. (właściciel działek o nr 38/2, 34/1), J. S. (właściciel działek o nr 35/1, 35/2, 35/3, 35/4, 35/5), Skarb Państwa (właściciel działki o nr 88), G. C., W. C., P. C. i A. C. (właściciele działki o nr 42), T. A. (właściciel działki o nr 43), C. Ś. i Z. Ś. (właściciele działki o nr 44/5), K. W. (właściciel działki o nr 38/1), R. i J. K. (właściciele działki o nr 8/13), G. i M. J. (właściciele działek o nr 36/1 i 37/1 - objętych inwestycją), L. S., J. J., Z. J. i K. S. (właściciele działki o nr 37/2). Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 74 ust. 3 u.o.ś. jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a. W brzmieniu na dzień wydania decyzji art. 49 k.p.a. wskazywał, że strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób, publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi (w niniejszej sprawie jest to art. 74 ust. 3 u.o.ś.). W tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Z art. 33 ust. 1 u.o.ś. wynika, że na organy administracji prowadzące postępowanie środowiskowe w sprawie, w której udział społeczeństwa jest obligatoryjny, nałożono obowiązek podania do publicznej wiadomości - przed "wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału społeczeństwa - informacji o czynnościach procesowych wskazanych w tym przepisie, tj. o: 1) przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 2) wszczęciu postępowania; 3) przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie; 4) organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień; 5) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu; 6) możliwości składania uwag i wniosków; 7) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania; 8) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków; 9) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona; 10) postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone. W myśl tego przepisu powinno to nastąpić "bez zbędnej zwłoki". W żadnym z przepisów prawa nie określono jednak, co kryje się pod tym pojęciem. W doktrynie przyjmuje się, że ogłoszenia takie mogą być umieszczane w momencie, kiedy do organu odpowiedzialnego za przeprowadzenie procedury udziału społeczeństwa trafi raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko (por. Jendrośka J., Obowiązek powiadamiania społeczeństwa w nowych przepisach o ocenie oddziaływania na środowisko, Prawo i Środowisko 2009, nr 1, s. 57; Gruszecki K., Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2013). Kolegium wskazało, iż w momencie, kiedy Burmistrz Miasta Z. otrzymał raport środowiskowy, zawiadomił strony i społeczeństwo poprzez obwieszczenie o wszczęciu postępowania w sprawie (wskazał czego dotyczy postępowanie), zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w tym w szczególności z raportem środowiskowym oraz wskazał na możliwość wniesienia uwag i wniosków (por. obwieszczenie z dnia [...] r., znak: [...], wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Z. w dniu 21 lipca - 8 sierpnia 2014 r., wywieszone na tablicy ogłoszeń w sołectwie B. w dniu 21 lipca - 8 sierpnia 2014 r., zamieszczone w BIP w dniu 21 lipca 2014 r.). W dniu [...] r. organ poinformował o wydaniu decyzji (por. obwieszczenie z dnia [...] r., znak: [...], wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Z. w dniu 21 października - 5 listopada 2014 r., wywieszone na tablicy ogłoszeń w sołectwie B. w dniu 21 października - 5 listopada 2014 r., zamieszczone w BIP w dniu 21 października 2014 r.). W powyższy sposób organ poinformował również o sprostowaniu oczywistej omyłki zaistniałej w ww. decyzji (por. postanowienie z dnia [...] r., znak: [...] - obwieszczenia wywieszono w dniach 23 grudnia 2016 r. - 8 stycznia 2016 r. oraz umieszczono w BIP). Z akt nie wynika, że organ, poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy bezpośrednio przed wydaniem decyzji zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., jednak w aspekcie niniejszej sprawy nie świadczy to o pozbawieniu stron czynnego udziału w sprawie, w tym o uniemożliwieniu dowiedzenia się o prowadzonym postępowaniu. Obowiązek informowania stron postępowania, w opisany powyżej sposób, o poszczególnych czynnościach podejmowanych w sprawie, w tym o wydaniu decyzji, jak również skutki ww. czynności w postaci doręczenia wynikają wprost z u.o.ś. Kwestie te kompleksowo reguluje art. 74 ust. 3 u.o.ś. w zw. z art. 49 k.p.a. Ustawodawca w ww. przepisie jednoznacznie wskazał, że jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji środowiskowej przekracza 20, to stosuje się tryb obwieszczenia i w takim przypadku zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Z tą datą ustawodawca nakazał przyjmować, że strona dowiedziała się o danej czynności organu (fikcja doręczenia). Organ w toku postępowania środowiskowego nie ma zatem obowiązku dokonywania ustaleń w kwestii tego, kiedy faktycznie poszczególne strony, bądź społeczeństwo dowiedziało się o poszczególnych czynnościach podejmowanych w sprawie. Stosując wskazany przepis - dokonując obwieszczeń - organ zapewnia stronom postępowania wzięcie czynnego w nim udziału. Reasumując, stosowanie art. 74 ust. 3 u.o.ś. w zw. z art. 49 k.p.a. skutkuje brakiem możliwości postawienia organowi zarzutu o uniemożliwieniu stronie wzięcia czynnego udziału w postępowaniu, skoro zawiadamianie o działaniach organu w sprawie, w tym o wydaniu decyzji, następowało w przewidziany prawem sposób. Fakt, że strona mogła nie zapoznać się z treścią obwieszczeń pozostaje bez wpływu na powyższe. Jako że z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżący był informowany o prowadzonym postępowaniu w drodze obwieszczenia, w ocenie Kolegium, Burmistrz Miasta Z. prawidłowo odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r., znak: [...]. Nie można bowiem w takich okolicznościach sprawy uznać, że zaistniała przesłanka wznowienia postępowania wskazana w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. S. podniósł zarzut naruszenia: 1) art. 33 u.o.ś. poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że dokonanie jednego lub kilku wybiórczych ogłoszeń, w tym o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] r., zastępuje wszystkie inne wymagane ogłoszenia mające skutek poinformowania strony o czynnościach wynikających z tego przepisu. W sytuacji gdy taka okoliczność powoduje właśnie, iż skarżący nie miał na bieżąco możliwości kontrolowania (śledząc ogłoszenia) na jakim etapie znajduje się postępowanie i dowiedzenia się z ogłoszenia o wydaniu przedmiotowej decyzji środowiskowej. 2) art. 10, art. 49, art. 61 i art. 77 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącemu czynnego udziału w sprawie na każdym etapie postępowania, zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] r. o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż organ wbrew swoim obowiązkom nie informował o wszystkich swoich czynnościach w drodze ogłoszeń, choć do tego obligowały przepisy u.o.ś.; 3) art. 153 p.p.s.a. poprzez niewypełnienie zaleceń Sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 590/16, potwierdzonych następnie w wyroku NSA z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 145/17. Ponadto skarżący podniósł zarzut niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, a zwłaszcza tych związanych z rzeczywistą możliwością zapoznania się przez skarżącego z treścią decyzji, a skoro jak twierdzi organ II instancji, w ślad za oświadczeniem skarżącego, było to dopiero 21 stycznia 2016 r. to należało uznać, że wniosek o wznowienie postępowania był uzasadniony, a w konsekwencji winno to spowodować wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwej decyzji. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniosło o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Przeprowadzając taką kontrolę stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przenosząc określone w przepisach p.p.s.a. kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzającą ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów postępowania, w stopniu dającym podstawę do ich uchylenia. Punkt wyjścia do rozważań stanowi fakt, że w dniu 19 lutego 2016 r. J. S. wystąpił do organu z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na "uruchomieniu kopalni kruszywa naturalnego - piasku - ze złoża "A" w kat. C1, zlokalizowanej na działkach nr 36/1 i 37/1, obręb [...], gm. Z., powołując się na przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Burmistrz Miasta Z., zgodnie z zobowiązaniem wynikającym z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 590/16, ustalił, że J. S. zachował miesięczny termin na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania. W oświadczeniu z dnia 9 kwietnia 2018 r. J. S. wskazał bowiem, że o istnieniu decyzji dowiedział się w dniu 21 stycznia 2016 r., natomiast wniosek o wznowienie został złożony w dniu 19 lutego 2016 r. Złożenie powyższego wniosku obligowało organ do ustalenia, czy w postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] r. J. S. przysługiwał przymiot strony, a po drugie, czy będąc stroną bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. W tym miejscu przypomnienia wymaga, że przedmiotem postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] r. było ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Trafnie zauważył organ odwoławczy, że ustawa ta nie zawierała szczególnych unormowań odnośnie do pojęcia strony w sprawach dotyczących ustalenia środowiskowych uwarunkowań, co oznacza, że przy ustalaniu kręgu stron na uwadze należało mieć art. 28 k.p.a., w świetle którego przymiot strony przysługuje każdemu, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W konsekwencji w sprawach z zakresu ustalania środowiskowych uwarunkowań za stronę należy uznać podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w obszarze oddziaływanie planowanej inwestycji. Jak wynika z akt sprawy J. S. został wymieniony na sporządzonym przez burmistrza wykazie stron postępowania obok pozostałych 22 podmiotów, zatem nie może ulegać wątpliwości, że w postępowaniu miał status strony. Z uwagi na fakt, że liczba stron w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań przekroczyła 20, zastosowanie znalazł przepis art. 74 ust. 3 u.o.ś., zgodnie z którym, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a. Przepis ten stanowił z kolei, że strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób, publicznego ogłaszania. W tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Warunkiem uznania skuteczności zawiadomień dokonywanych w powyższym trybie jest stwierdzenie, czy tryb ten został prawidłowo zastosowany. Zgodnie z art. 33 u.o.ś. przed wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informacje o: 1) przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 2) wszczęciu postępowania; 3) przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie; 4) organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień; 5) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu; 6) możliwości składania uwag i wniosków; 7) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 30-dniowy termin ich składania; 8) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków; 9) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona; 10) postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone. Do niezbędnej dokumentacji sprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 5, należą z kolei wniosek o wydanie decyzji wraz z wymaganymi załącznikami, wymagane przez przepisy postanowienia organu właściwego do wydania decyzji i stanowiska innych organów, jeżeli stanowiska są dostępne w terminie składania uwag i wniosków. Analiza akt administracyjnych wskazuje, że: 1. Obwieszczeniem z dnia 18 lipca 2014 r. Burmistrz Miasta Z. zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na "uruchomieniu kopalni kruszywa naturalnego (piasku) ze złoża B. kat. C1, zlokalizowanego na działkach nr 36/1 i 37/1, obręb [...], gm. Z., dla której przedłożony został raport o oddziaływaniu na środowisko, poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy (na podstawie art. 10 § 1 k.p.a.), w tym w szczególności z raportem środowiskowym oraz wskazał na możliwość wniesienia uwag i wniosków w terminie do 21 dni od dnia ogłoszenia zawiadomienia. Obwieszczenie z dnia 18 lipca 2014 r. zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Z. w dniu 21 lipca 2014 r., zdjęte z tablicy w dniu 5 sierpnia 2014 r., w analogicznym okresie było wywieszone na tablicy ogłoszeń w sołectwie B. i zamieszczone na stronie Biuletynu Informacji Publicznej. 2. Obwieszczeniem z dnia [...] r. organ poinformował o wydaniu decyzji z dnia [...] r. określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "uruchomieniu kopalni kruszywa naturalnego (piasku) ze złoża B. kat. C1, zlokalizowanego na działkach nr 36/1 i 37/1, obręb [...], gm. Z.. Obwieszczenie z dnia [...] r. zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Z. w dniu 21 października 2014 r., zdjęte z tablicy w dniu 5 listopada 2014 r., w analogicznym okresie było wywieszone na tablicy ogłoszeń w sołectwie B. oraz zamieszczone w BIP. Powyższy sposób dokonania zawiadomienia o postępowaniu administracyjnym, jak i wydanej decyzji wobec zachowania warunków ustawowych wynikających z art. 49 k.p.a. i art. 33 u.o.ś., determinujących jego prawidłowość, należy uznać za skuteczny. Na ocenę skuteczności zawiadomień nie ma zaś wpływu fakt, że osoba wskazana jako strona postępowania nie zapoznała się faktycznie z treścią obwieszczeń i nie skorzystała z przysługujących uprawnień procesowych, w tym m.in. do zapoznania się z materiałem dowodowym czy wniesieniem uwag i wniosków. Brak bezpośredniego (tj. za pośrednictwem poczty na adres domowy) doręczenia stronie zawiadomienia o wszczęciu postępowania, o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym czy doręczenia decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji, wobec prawnie dopuszczonej możliwości zastosowania zawiadomienia w trybie obwieszczenia nie może świadczyć o pozbawieniu strony możliwości udziału w postępowaniu i ziszczeniu się przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co uprawniało organ do odmowy – na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. - uchylenia ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta Z.. Należy przy tym zwrócić uwagę, że na żadnym etapie postępowania skarżący nie powołał się na żadne konkretne czynności procesowe, których nie mógł przeprowadzić w wyniku brak wiedzy o toczącym się postępowaniu. Reasumując, organy administracji prawidłowo uznały, że nie zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co skutkowało odmową uchylenia decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na "uruchomieniu kopalni kruszywa naturalnego - piasku - ze złoża "A" w kat. C1, zlokalizowanej na działkach nr 36/1 i 37/1, obręb [...], gm. Z.. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku. A. P.