II SAB/Łd 13/16

Dnia 5 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 roku sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta R. do rozpatrzenia wniosku D. S. z dnia 21 grudnia 2015 roku w zakresie udostępnienia informacji publiczne dotyczącej: a) rejestru umów zawartych przez Urząd Miasta R. w okresie od 15 października 2015 do 21 grudnia 2015 roku b) informacji o przyznanych premiach, nagrodach, dodatkach motywacyjnych dla pracowników Urzędu w latach 2014 – 2015 (do listopada) ze wskazaniem stanowiska, wydziału, wysokości premii, nagrody i dodatku, c) skanów ksiąg inwentarzowych Urzędu Miasta R. - w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w zakresie wymierzenia organowi grzywny i przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej; 5. zasądza od Prezydenta Miasta R. na rzecz skarżącego D. S. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.tp. Pismem z dnia 13 stycznia 2016r. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność pełniącego funkcję Prezydenta Miasta R. W. K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2 oraz art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015r. poz. 2058 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.d.i.p". W treści skargi zawarł wniosek o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; orzeczenie – na podstawie art. 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2011r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U. z 2011r. Nr 34, poz. 173), w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", – czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.; przyznanie od organu na rzecz skarżącego, na podstawie art. 154 § 7 P.p.s.a. sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi D. S. wyjaśnił, że w dniu 21 grudnia 2015r. za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej, na podstawie art. 2 ust. 1 u.d.i.p. zwrócił się do pełniącego funkcję Prezydenta Miasta R. W. K. o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1) przedstawienia rejestru umów zawartych przez Urząd Miasta R. w okresie od 1 stycznia 2014r. do 31 grudnia 2014r. oraz w okresie od 15 października do 21 grudnia 2015r. w formie tabeli, zawierającej dane zleceniobiorcy, kwotę umowy oraz jej numer; udostępnienia w formie skanów uchwał Rady Miejskiej w R. w sprawie wynagrodzenia Prezydenta Miasta R. – wszystkie uchwały zmieniające wynagrodzenie Prezydent A. M. oraz, jeśli takowa była – uchwałę w sprawie wynagrodzenia pełniącego funkcję prezydenta W. K.; udostępnienia informacji o wynagrodzeniu Zastępców Prezydenta Miasta R.; wykazu płac w Urzędzie Miasta R. w poszczególnych miesiącach za lata 2014 – 2015 (do listopada) na poszczególnych stanowiskach, począwszy od sprzątaczki, kończąc na naczelnikach przez podanie w tabeli następujących informacji: stanowisko, wydział, pensja brutto; informacji o przyznanych premiach, nagrodach i dodatkach motywacyjnych dla pracowników urzędu w latach 2014 – 2015 (do listopada) przez podanie w tabeli: stanowiska, wydziału, wysokości premii, nagrody, dodatku; informacji w formie skanów dokumentów o dotacjach z Urzędu Miasta dla Stowarzyszenia A w latach 2014 – 2015, dotacje na działalność stowarzyszenia, na organizowane przez stowarzyszenie imprezy, wydarzenia itp.; skanu oświadczenia majątkowego pełniącego funkcję Prezydenta Miasta na początek pełnienia funkcji; skanów ksiąg inwentarzowych Urzędu Miasta R. Następnie skarżący wskazał, że w dniu [...] za pośrednictwem Platformy ePUAP otrzymał odpowiedź na wniosek, w której udzielona została mu informacja publiczna w zakresie pkt 3), pkt 6) oraz pkt 7). W przypadku punktu 2) został odesłany do Biuletynu Informacji Publicznej Miasta R., dalej przywoływanego jako "BIP", w którym to znalazł żądaną informację. Odnośnie pkt 4) i 5) został poinformowany na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23), dalej przywoływanej jako "K.p.a.", o niemożności dotrzymania ustawowego terminu 14 dni na udzielenie odpowiedzi i wydłużeniu tego terminu do dnia 20 stycznia 2016r. Z kolei odnośnie pkt 1) został odesłany do BIP, w którym nie znalazł żądanej informacji, bowiem rejestr umów zawiera tylko pozycje z roku 2015, a ostatnia umowa datowana jest na dzień [...]. W zakresie pkt 8) został poinformowany, iż jego zakres jest niezwykle rozległy i zwrócono się do niego o ewentualne doprecyzowanie i kontakt z B. Z., kierownikiem Referatu Księgowości w Wydziale Finansowym Urzędu Miasta R. Dalej skarżący podał, że w dniu 5 stycznia 2016r. w piśmie skierowanym do Zastępcy Prezydenta Miasta R. M. B. wyjaśnił, iż odesłanie go do BIP do zakładki "Rejestr umów" nie było udzieleniem informacji publicznej w zakresie pkt 1) wniosku, gdyż w przedmiotowej zakładce widnieją tylko umowy zawarte przez Urząd w roku 2015, a ostatnia zawarta umowa datowana jest na dzień [...]. Ponadto wskazał, że informacja publiczna w zakresie pkt 8) nie została mu udzielona, gdyż niezrozumiałym jest fakt żądania doprecyzowania wniosku. Wyjaśnił ponadto, iż zwrócił się o udostępnienie skanów wszystkich ksiąg inwentarzowych, co oznaczało przedstawienie wyposażenia całego Urzędu Miasta R. Dodatkowo podniósł, że w zakresie pkt 1) i pkt 8) organ nie wykorzystał możliwości zagwarantowanych w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. – dającym możliwość przedłużenia terminu na udzielenie informacji publicznej; art. 15 ust. 2 u.d.i.p. – dającym możliwość udzielenia informacji publicznej po wniesieniu opłaty za jej udostępnienie; art. 16 u.d.i.p. – dającym możliwość odmowy udostępnienia informacji publicznej poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Jednocześnie D. S. wyjaśnił, że na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wezwał organ do niezwłocznego udzielenia informacji publicznej w formie i zakresie przedstawionym we wniosku z dnia 21 grudnia 2015r. w terminie do dnia 8 stycznia 2016r., informując jednocześnie, iż w przypadku nieudzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie we wskazanym terminie zmuszony będzie niezwłocznie skierować wniosek o wydanie przez sąd wyroku nakazującego takie udostępnienie informacji. Skarżący podkreślił w dalszej kolejności, że do dnia złożenia skargi tj. do dnia 13 stycznia 2016r. organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji w zakresie pkt 1) i pkt 8) wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 pkt 1 u.d.i.p., czym naruszył 14 – dniowy termin, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W dalszej części skargi D. S. wyjaśnił, że dla uznania, że organ nie pozostaje w bezczynności nie jest wystarczające wdanie się w korespondencję wyjaśniającą wątpliwości, bez podejmowania czynności proceduralnych. O rażącym charakterze bezczynności w udzieleniu informacji publicznej świadczy nie tylko okres oczekiwania na odpowiedź, ale również postawa pytanego organu przejawiająca lub nieprzejawiająca dobrej woli dla załatwienia wniosku. Zdaniem skarżącego podmiot zobowiązany nie wykonał wszelkich niezbędnych czynności związanych z treścią pkt 1) i pkt 8) jego wniosku, które prowadziłyby do dokonania czynności przewidzianych w ustawie w określonym terminie. D. S. wyjaśnił, że o ile wydanie przez organ administracyjny na dzień orzekania przez Sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni niemożliwymi zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważania, czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny. Końcowo D. S. podkreślił, że prawo dostępu do informacji publicznej realizuje również na podstawie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, wskazując że otrzymywanie informacji publicznej zostało uznane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka jako podstawowe prawo człowieka. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w odpowiedzi na wniosek w dniu [...] udzielona została informacja przekazana przez zastępcę Prezydenta Miasta R. M. B. Odnośnie pytań wnioskodawcy zawartych w: - pkt 1) i 2) wskazano, iż informacje w tym zakresie są powszechnie dostępne w BIP, - pkt 3) podano wysokość wynagrodzenia Zastępców Prezydenta Miasta, - pkt 6) udzielono stosownej informacji, - pkt 7) poinformowano, że oświadczenie majątkowe W. K., pełniącego funkcję Prezydenta Miasta R., zostało zgodnie z przepisami złożone do Wojewody [...] i natychmiast po uzyskaniu informacji od Wojewody zostanie one umieszczone na stronach BIP, - pkt 4) i 5) poinformowano, iż organ nie jest w stanie dotrzymać 14 – dniowego terminu na udzielenie odpowiedzi w ww. zakresie i ustalono termin jej udzielenia do dnia 20 stycznia 2016r., - pkt 8 ze względu na niezwykle rozległy zakres żądanej informacji, zwrócono się do wnioskodawcy o ewentualne doprecyzowanie i kontakt z odpowiedzialnym za prowadzenie tych spraw pracownikiem Urzędu Miasta R., co do sposobu skorzystania z posiadanej przez urząd ewidencji elektronicznej. W ocenie autora odpowiedzi na skargę ww. pismo z dnia [...] zawierało wszystkie informacje, których organ mógł udzielić bez zbędnej zwłoki w terminie przewidzianym ustawą. Odnośnie pozostałej części żądania, poinformowano wnioskodawcę o przedłużeniu terminu, gdyż odpowiedź na wniosek w ustawowym terminie, z uwagi na jego złożoność nie była możliwa, przy tym organ w celu możliwie szybkiego i sprawnego załatwienia części wniosku zwrócił się o kontakt wnioskodawcy z pracownikiem bezpośrednio prowadzącym sprawy leżące w obszarze jego zainteresowania. Powyższe okoliczności – w ocenie organu – dowodzą, że organ podjął starania, aby udostępnić informację publiczną. Dalej organ wskazał, że pismem z dnia 5 stycznia 2016r. skarżący zarzucił organowi, że nie otrzymał pełnej informacji, nie przedłużył prawidłowo terminu na jej otrzymanie oraz zażądał uzupełnienia odpowiedzi na wniosek w nieprzekraczalnym terminie do dnia 8 stycznia 2016r. W piśmie z dnia 13 stycznia 2016r. organ ponownie poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu na udzielenie informacji jednocześnie stwierdzając, że udzielenie informacji co do pozostałej, niezrealizowanej części wniosku, związane jest z jej przetworzeniem. W związku z powyższym wezwano D. S. do wykazania w terminie 14 dni szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji przetworzonej. W dniu [...], zgodnie z wyznaczonym terminem wnioskodawcy udzielono informacji będącej w posiadaniu organu dotyczącej wynagrodzeń oraz Rejestru umów zakupu za rok 2014. Następnie organ podał, że w dniu 27 stycznia 2016r. skarżący złożył kolejne pismo, w którym zakwestionował argumentację organu w skierowanym do niego piśmie z dnia 13 stycznia 2016r. Stwierdził, że nie udzielono mu odpowiedzi w zakresie rejestru umów od 15 października do 21 grudnia 2015r. oraz informacji o przyznanych premiach, nagrodach i dodatkach motywacyjnych dla pracowników urzędu w latach 2014 – 2015 (do listopada), w tabeli: stanowisko, wydział, wysokość premii, nagrody, dodatku i wezwał organ do udzielenia informacji publicznej w tym zakresie w terminie do dnia 28 stycznia 2016r. Pełniący funkcję Prezydenta Miasta R. odnosząc się do zarzutów nieudzielenia informacji publicznej co do pkt 1 wniosku tj. rejestru umów za okres od 15 października 2015r. do 21 grudnia 2015r., stwierdził, iż takowa informacja nie została wytworzona w dacie realizacji wniosku, bowiem rejestr umów prowadzony w Urzędzie Miasta R., aktualizowany jest kwartalnie i na dzień 13 stycznia 2016r. nie był zaktualizowany. W pozostałym zakresie organ wskazał, że wnioskodawca żądał udzielenia mu informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. Pismem procesowym z dnia 14 marca 2016r. skarżący, w nawiązaniu do otrzymanej odpowiedzi na skargę wskazał, że nie zgadza się z argumentacją strony, iż na dzień 4 stycznia 2016r. udzielono wszystkich informacji, których strona mogła udzielić w ustawowym terminie, gdyż odnośnie pkt 1) odesłany został do miejsca, w którym żądanej informacji nie było. Zdaniem skarżącego niezrozumiała jest również argumentacja, iż w celu możliwie szybkiego i sprawnego załatwienia części wniosku, Zastępca Prezydenta zwrócił się o kontakt z pracownikiem Urzędu, prowadzącym sprawy w obszarze jego zainteresowania. Odnośnie tego punktu, strona przeciwna winna poinformować o braku możliwości udzielenia żądanej informacji w ustawowym terminie i na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. wyznaczyć nowy termin udzielenia informacji, nie później jednak niż po upływie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku, czego zaniechano, jak również nie podjęto innych działań przewidzianych przepisami ustawy w treści przedmiotowego pisma z dnia 4 stycznia 2016r. Skarżący podkreślił, że odnośnie pkt 8) wniosku organ wdał się w korespondencję wyjaśniającą wątpliwości, jednakże nie podjął wymaganych czynności proceduralnych. Stwierdzenie organu o pominięciu kwestii formalnych – w przekonaniu D. S. – daje przesłankę do stwierdzenia, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa w myśl art. 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2011r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U. z 2011r. Nr 34, poz. 173 ze zm.), gdyż brak jest podstawy prawnej zawarcia takiej treści wyjaśnienia i nieudzielenia żądanej informacji w wymaganym przepisami prawa terminie. Dalej skarżący podniósł, że niezrozumiały jest zarzut organu, iż termin na usunięcie wady prawnej pisma z dnia 4 stycznia 2016r. wyznaczony w treści pisma z dnia 5 stycznia 2016r. był zbyt krótki, bowiem wynosił de facto trzy dni, a skargę na bezczynność organu skarżący miał prawo złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi już w dniu 5 stycznia 2016r. bez wzywania strony do zaprzestania łamania prawa. Autor pisma zwrócił następnie uwagę na dzień, w którym organ wytworzył i doręczył kolejne pismo, podkreślając że pismo zostało wystosowane zaledwie po niecałych dwóch godzinach od doręczenia skargi na bezczynność. Ponadto D. S. podniósł, że organ pismem z dnia 4 stycznia 2016r. nie poinformował, iż żądana informacja odnośnie pkt 8) wniosku czyni zadość przesłankom co do informacji przetworzonej i wówczas nie wystosowano wezwania do wykazania szczególnego interesu prawnego w dostępie do informacji, co miało miejsce w piśmie strony przeciwnej z dnia 13 stycznia 2016r.. Następnie skarżący wyjaśnił, że w dniu 20 stycznia 2016r. strona przeciwna, w wyznaczonym przez siebie terminie na udzielenie informacji publicznej udzieliła informacji publicznej w zakresie pkt 4) wniosku i częściowej informacji publicznej w zakresie pkt 1) wniosku – przestawiła rejestr umów urzędu za rok 2014. Jednocześnie nie udzieliła w całości informacji publicznej w zakresie pkt 1) i pkt 5) wniosku – nie przedstawiła rejestru umów urzędu za wnioskowany okres: 15 października – 21 grudnia 2015r. Strona wskazała, że nie zgadza się z argumentacją organu, jakoby "zgodnie z wyznaczonym terminem wnioskodawcy udzielono informacji będącej w posiadaniu organu dotyczącej wynagrodzeń oraz Rejestr umów zakupu za rok 2014", gdyż nie udzielono w całości informacji publicznej w zakresie pkt 5) wniosku, tj. informacji o przyznanych premiach, nagrodach i dodatkach motywacyjnych dla pracowników urzędu w latach 2014 – 2015, które również są częściami składowymi wynagrodzeń, a poza tym nie udzielono informacji w zakresie pkt 1) – Rejestru umów urzędu za okres: 15 października 2015r.– 21 grudnia 2015r. Skarżący wskazał, że w przypadku odpowiedzi na pkt 5) – nawet gdyby strona przeciwna uważała, iż nie może udzielić takowej informacji ze względu na przepisy ustawy o ochronie danych osobowych, winna wydać decyzję administracyjną, odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w przedmiotowym zakresie, czego nie uczyniono. Odnośnie zaś pkt 1) wniosku, strona wskazała, że dopiero z odpowiedzi na skargę dowiedziała się, iż takowa informacja nie została wytworzona w dacie realizacji wniosku, bowiem rejestr umów prowadzony w Urzędzie Miasta R., aktualizowany jest kwartalnie i na dzień 13 stycznia 2016r. nie był zaktualizowany. Argumentacji strony przeciwnej w tym zakresie również nie można uznać, gdyż wnioskodawca jasno wyraził się we wniosku, jakich informacji oczekuje i obowiązkiem strony przeciwnej było zaktualizowanie tego rejestru do stanu na dzień 21 grudnia 2015r. Dodatkowo, żaden przepis prawny nie mówi o aktualizowaniu takowych rejestrów raz na kwartał. Skarżący nadmienił dalej, że pismem z dnia 27 stycznia 2016r. po raz kolejny podkreślił, iż nie kwestionował bezczynności strony przeciwnej w zakresie całości wniosku, lecz tylko w zakresie pkt. 1) i 8); wyjaśnił, na czym polegała bezczynność w zakresie pkt 1) wniosku i wskazał, iż nie uznaje wezwania strony przeciwnej z dnia 13 stycznia 2016r. do wykazania szczególnego interesu prawnego w dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie skarżący poinformował, iż w przypadku wydania decyzji administracyjnej odmawiającej udzielenia informacji, zmuszony będzie odwołać się od niej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Ponadto wezwał stronę przeciwną do udzielenia informacji publicznej w zakresie pkt 1) i 5) wniosku, wyznaczając termin na udzielenie informacji do dnia 28 stycznia 2016r. Skarżący podkreślił w końcowej części pisma, że do dnia złożenia pisma tj. 14 marca 2016r. strona przeciwna nie udzieliła żądanej informacji publicznej w zakresie rejestru umów za okres 15 października – 21 grudnia 2015r. – pkt 1) wniosku; informacji o przyznanych premiach, nagrodach i dodatkach motywacyjnych dla pracowników urzędu w latach 2014-2015 – pkt 5) wniosku oraz skanów ksiąg inwentarzowych urzędu – pkt 8) wniosku. Nie wydano również żadnej decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie, co blokuje skarżącemu uzyskanie informacji, a także wszczęcie procedury odwoławczej od ewentualnej decyzji administracyjnej i powyższe stanowi nie tylko bezczynność strony, ale również rażąco narusza obowiązujące przepisy prawne. Reasumując skarżący podniósł, że podtrzymuje w całości treść skargi z dnia 13 stycznia 2016r. oraz wnioski w niej zawarte, z tym że w przedmiocie bezczynności organu wnosi o uzupełnienie zakresu bezczynności o punkt 5) wniosku z dnia 21 grudnia 2015r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie między innymi w sprawach ze skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezydenta Miasta R. (powołanego na to stanowisko w następstwie wyborów, które odbyły się w dniu 21 lutego 2016r.) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek D. S. z dnia 21 grudnia 2015r. Przypomnieć wypada, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął stosownej czynności (vide T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne. Komentarz. Warszawa 2010, s. 70). Co istotne, w realiach niniejszej sprawy o bezczynności organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej można mówić wyłącznie wówczas, gdy adresatem wniosku jest podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Niezbędnym warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność jest wniesienie tejże skargi przez podmiot, od którego pochodzi wniosek lub osobę przez tenże podmiot upoważnioną. Ponadto żądana informacja musi mieć charakter informacji publicznej. Zaznaczyć należy, że niewątpliwe pełniący funkcję Prezydenta Miasta R., do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest podmiotem obowiązanym do udostępniania tego rodzaju informacji, bowiem stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W dalszej kolejności wskazać trzeba, że pojęcie informacji publicznej zostało określone przez ustawodawcę w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W świetle powyższych regulacji informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (vide: wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013r. w sprawie I OSK 2904/12; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013r. w sprawie II SAB/Rz 48/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Udostępnieniu podlega zatem treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. W pojęciu informacji publicznej mieści się zarówno treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i tych, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Przykładowy katalog informacji publicznych zawiera art. 6 u.d.i.p. Użycie słów "w szczególności" w treści przedmiotowego przepisu wskazuje, że nie jest to katalog zamknięty. Zgodnie z jego treścią udostępnieniu podlega między innymi informacja o podmiotach obowiązanych do udostępniania informacji publicznej, w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach oraz majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c i f); o zasadach ich funkcjonowania, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a i f); jak również o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c). Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, że żądane przez skarżącego informacje w zakresie podania wynagrodzeń, informacji o przyznanych premiach, nagrodach i dodatkach motywacyjnych dla organów władzy oraz pracowników Urzędu Miasta R. mają charakter informacji publicznej. Również informacje zawarte w oświadczeniach majątkowych funkcjonariuszy publicznych gminy są jawne i podlegają udostępnieniu w celu zapewnienia kontroli społecznej nad osobami sprawującymi funkcje publiczne. Wszystkie te informacje dotyczą bowiem sposobu wydatkowania majątku publicznego przez podmiot należący do sektora finansów publicznych, zobligowany do przestrzegania zasady jawności gospodarowania środkami publicznymi. Podkreślić jednocześnie należy, że co do zasady informacją publiczną będzie kwota wydawana ze środków publicznych na utrzymanie danego etatu w danym podmiocie, a nie kwota wynagrodzenia wypłacanego konkretnej osobie. Udostępnienie informacji publicznej polega bowiem na ujawnieniu wysokości wynagrodzenia wypłacanego na określonym stanowisku, bez wskazywania danych osobowych konkretnej osoby (vide również wyroki NSA z dnia 18 lutego 2015r. w sprawie I OSK 695/14 oraz z dnia 18 lutego 2015r. w sprawie I OSK 796/14; wyroki WSA: w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2014r. w sprawie II SAB/Po 29/14, w Gdańsku z dnia 12 marca 2014r. w sprawie II SA/Gd 828/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Poza tym stwierdzić należy, że żądane przez D. S. informacje w zakresie podania elementów umów zawartych przez Miasto R. w postaci danych kontrahenta, kwoty umowy oraz jej numeru; informacje o udzielonych dotacjach dla Stowarzyszenia A oraz informacje zawarte w prowadzonych przez Urząd Miasta R. księgach inwentarzowych, mają również charakter informacji publicznej. Stanowią bowiem istotną informację o działalności podmiotu publicznego, w tym sposobu wydatkowania majątku publicznego i przestrzegania zasady jawności gospodarowania środkami publicznymi (vide: wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2014r. w sprawie I OSK 1741/13, wyroki WSA: we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2015r. w sprawie IV SAB/Wr 12/15, w Rzeszowie z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie II SAB/Łd 21/15, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie mamy zatem do czynienia z podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji, zaś sama informacja jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Wniosek skarżącego powinien więc zostać załatwiony w trybie u.d.i.p. poprzez udzielenie żądanej informacji lub odmowę jej udostępnienia, ewentualnie w innych formach przewidzianych przez przepisy u.d.i.p. W tym zakresie wskazać należy, że organ winien udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Wówczas winien dokonać tego w formie czynności materialno – technicznej. W przedmiotowym trybie udostępniana jest informacja publiczna, która nie została udostępniona w BIP lub centralnym repozytorium (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Podmiot do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej może alternatywnie poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Wówczas jedyną dopuszczalną i właściwą formą odniesienia się do wniosku o udostępnienie takiej informacji jest pismo zawiadamiające wnioskodawcę o braku możliwości zastosowania przepisów omawianej ustawy. Kolejnym sposobem załatwienia wniosku jest odmowa udostępnienia informacji w przypadku uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. lub umorzenie postępowania (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), czego winien organ dokonać w formie decyzji administracyjnej. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy wnioskodawca żądał przestawienia rejestru umów zawartych przez Urząd Miasta R. w okresie od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2014r. oraz w okresie od dnia 15 października do 21 grudnia 2015r. w formie tabeli, zawierającej dane zleceniobiorcy, kwotę umowy oraz jej numer. W tym zakresie wskazać należy, że przy piśmie z dnia 20 stycznia 2016r. organ przedstawił rejestr umów za 2014r. zawierający elementy, o które wnosił skarżący, przedstawione w formie tabeli. Natomiast w odniesieniu do okresu od dnia 15 października 2015r. do dnia 21 grudnia 2015r. stwierdzić należy, że organ nie udostępnił żądanej informacji. Jednocześnie nadmienić trzeba, że opublikowanie poszczególnych umów na stronie internetowej BIP nie zwalnia organu od udostępnienia informacji w formie zgodnej z wnioskiem, tj. w formie tabeli zawierającej określone elementy. Następnie stwierdzić należy, że w zakresie punktu 2) wniosku obejmującego udostępnienie uchwał Rady Miejskiej w R. w sprawie wynagrodzenia Prezydenta Miasta R. oraz w zakresie punktu 7) wniosku obejmującego udostępnienie oświadczenia majątkowego pełniącego funkcję Prezydenta Miasta wskazać trzeba, że informacje te zostały udostępnione na stronie internetowej BIP, o czym organ poinformował w treści pisma z dnia 4 stycznia 2016r., a co potwierdził sam skarżący w treści skargi. Z kolei informacja określona w punkcie 3) wniosku dotycząca wynagrodzenia Zastępców Prezydenta Miasta R. oraz w punkcie 6 wniosku dotycząca dotacji z Urzędu Miasta dla Stowarzyszenia A została udostępniona w treści pisma organu z dnia 4 stycznia 2016r., zaś określona w punkcie 4) wniosku dotycząca wykazu płac w Urzędzie Miasta R. za lata 2014 – 2015 na poszczególnych stanowiskach przez podanie w tabeli stanowiska, wydziału, pensji brutto, została udostępniona przy piśmie z dnia 20 stycznia 2016r. Przechodząc z kolei do punktu 5) wniosku w zakresie informacji o przyznanych premiach, nagrodach i dodatkach motywacyjnych dla pracowników urzędu w latach 2014 – 2015 przez podanie w tabeli: stanowiska, wydziału, wysokości premii, nagrody i dodatku stwierdzić trzeba, żądana informacja na dzień orzekania nie została udostępniona. Wprawdzie w treści odpowiedzi z dnia 4 stycznia 2016r. pełniący funkcję Prezydenta Miasta R. poinformował, że udzieli informacji do dnia 20 stycznia 2016r., jednakże przy piśmie z dnia 20 stycznia 2016r. skierowanym do wnioskodawcy, jaki i w okresie późniejszym nie udostępnił żądanej informacji. Jeśli chodzi natomiast o żądanie zawarte o punkcie 8) wniosku dotyczące udostępnienia skanów ksiąg inwentarzowych to wskazać należy, że informacja w tym zakresie nie została udostępniona stosownie do uregulowań u.d.i.p. Wbrew twierdzeniom organu informacja w tym zakresie nie jest informacją przetworzoną wymagającą wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. W tym miejscu wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, iż informacja przetworzona stanowi nową informację, nieistniejącą w dotychczas przyjętej treści i postaci, wymagającą podjęcia dodatkowych czynności intelektualnych, mimo iż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji przetworzonej nie dysponuje tą informacją na dzień złożenia wniosku, lecz tworzy tę informację na podstawie kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę. Udzielenie informacji przetworzonej poprzedza wytworzenie nowej informacji (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 czerwca 2014r. w sprawie II SA/Kr 1149/14; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 10 lipca 2014r. w sprawie II SA/Rz 247/14; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2014r. w sprawie I SA/Sz 211/14; wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 marca 2014r. w sprawie VIII SA/Wa 997/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również trzeba, że od przetworzenia informacji należy odróżnić proces przekształcenia, który jest jedynie technicznym zabiegiem, w wyniku którego zewnętrzna forma informacji prostej ulega przekształceniu zgodnie z wnioskiem strony głównie poprzez wykonanie kserokopii czy też sporządzenie skanu treści dokumentu. Tak więc w okolicznościach niniejszej sprawy zakwalifikowanie informacji w postaci skanów ksiąg inwentarzowych jako informacji przetworzonej z tego powodu, iż miałaby ona być przygotowana specjalnie dla wnioskującego o nią podmiotu poprzez odnalezienie odpowiednich dokumentów i ich zeskanowanie, jest błędne i nie odpowiada zasadzie szerokiego dostępu do informacji publicznej. Podsumowując uznać trzeba, że niezałatwienie wniosku skarżącego zgodnie z uregulowaniami u.d.i.p. w zakresie żądania udostępnienia rejestru umów zawartych przez Urząd Miasta R. w okresie od dnia 15 października do dnia 21 grudnia 2015r.; informacji o przyznanych premiach, nagrodach i dodatkach motywacyjnych dla pracowników Urzędu w latach 2014 – 2015 (do listopada) oraz skanów ksiąg inwentarzowych Urzędu Miasta R., obliguje do stwierdzenia bezczynności organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Z tychże względów zasadnym jest zobowiązanie organu do załatwienia wniosku D. S. z dnia 21 grudnia 2015r. w powyżej wskazanym zakresie, o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W pozostałym zakresie w punkcie 2 sentencji wyroku Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się rażącego naruszenia prawa w stwierdzonej bezczynności organu, czemu dał wyraz w punkcie 3 sentencji wyroku stosownie do treści art. 149 § 1a P.p.s.a., a konsekwencją powyższego jest również oddalenie w punkcie 4 sentencji wyroku wniosku o wymierzenie organowi grzywny i przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w punkcie 5 sentencji wyroku na podstawie art. 200 P.p.s.a. Lp/