III SA/Łd 100/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-06-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Prawo pomocy może być przyznane w dowolnym czasie trwającego postępowania, co oznacza, że nie można uchybić terminowi do złożenia wniosku o jego przyznanie, a w konsekwencji nie ma podstaw do przywrócenia takiego terminu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten dotyczył postępowania, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił jego skargę na postanowienie Wojewody Ł. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, jednak skarżący uczynił to po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Wojewody Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 18 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.S. na postanowienie Wojewody Ł. z dnia [... w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku. W dniu 25 marca 2016 r. doręczono skarżącemu na podstawie art. 140 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odpis sentencji wyroku wraz z pouczeniem o sposobie, terminie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o tym, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku biegnie od daty doręczenia stronie odpisu sentencji wyroku. W dniu 11 kwietnia 2016 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata nadany za pośrednictwem operatora pocztowego InPost w dniu 25 marca 2016 r. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Stosowne wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku doręczono skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wniosku upłynął w dniu 22 kwietnia 2016 r. Skarżący nadał wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 28 kwietnia 2016 r. za pośrednictwem operatora InPost. Uzupełniony wniosek wpłynął do sądu w dniu 6 maja 2016 r. Zarządzeniem z dnia 17 maja 2016 r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 31 maja 2016 r. skarżący nadał za pośrednictwem operatora pocztowego InPost wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu. Wniosek ten wpłynął do sądu w dniu 14 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.), jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), jeżeli czynność strony została dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.), jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub art. 141 § 1 p.p.s.a.). Z uwagi na czynność, której dotyczy wniosek skarżącego zaznaczyć należy, że stosownie do art. 243 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepis ten nie przewiduje terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, tak więc strona może składać taki wniosek w dowolnym czasie w toku trwającego postępowania. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przepis ten dotyczy niezakończonego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. postępowania w którym nie zostało wydane orzeczenie kończące sprawę lub orzeczenie takie nie stało się jeszcze prawomocne, a także postępowania zainicjowanego przez stronę po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które ma doprowadzić do wzruszenia tego prawomocnego orzeczenia, np. poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA: z 1 lipca 2014 r., I OZ 527/14; z 27 marca 2014 r., I OZ 219/14). W orzecznictwie wskazuje się także, iż skoro ustawodawca nie zakreśla terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zatem nie można uchybić terminowi do dokonania tej czynności procesowej, a w konsekwencji brak jest również podstaw do jego przywrócenia. Nie jest możliwe uchybienie takiemu terminowi, a co za tym idzie – również przywrócenie uchybionego terminu. Tego rodzaju wniosek jest niedopuszczalny z mocy ustawy (por. postanowienia NSA: z 14 marca 2013 r., II GZ 104/13; z 30 września 2014 r., I FZ 305/14 i I FZ 309/14; z 22 marca 2016 r., II FZ 24/16). Zdaniem sądu w konsekwencji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy uznać należy za niedopuszczalny. Skoro nie jest możliwe przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy to tym bardziej nie jest dopuszczalne przywrócenie uchybionego terminu do uzupełnienia braku formalnego takiego wniosku. Mając powyższe na względnie na mocy art. 88 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. D.Cz.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło