III SA/Łd 1037/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K F o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K F na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. k.p. K F wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii B. Pismem procesowym z dnia 6 listopada 2015 r. (data złożenia pisma w Biurze Podawczym Sądu) pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz wywołania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając pełnomocnik skarżącej wskazał, iż koszt wykonania badań na które została skierowana jego mocodawczyni wynosi 200 zł. Natomiast skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku oraz niezdolną do wykonywania pracy zarobkowej. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest niewielki dochód konkubenta, z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Dochód ten, kształtujący się w kwocie około 1 500 zł miesięcznie, nie jest dochodem stałym, bowiem wynika z prac dorywczych konkubenta skarżącej. Skarżąca, jak i jej konkubent nie posiadają ponadto żadnego majątku ruchomego, nieruchomości, ani oszczędności, czy przedmiotów wartościowych. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżącej wynoszą ok. 750 zł miesięcznie. Ponadto skarżąca jest zobowiązana do świadczeń alimentacyjnych na rzecz swojej córki, w wysokości 600 zł miesięcznie. Powyższe w ocenie pełnomocnika skarżącej czyni wniosek zasadnym, na co wskazuje m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2014 r. , II FSK 2969/14. Pełnomocnik skarżącej wskazał również, iż wykonanie zaskarżonej decyzji (t.j. poddanie się przez skarżącą badaniu lekarskiemu) przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, spowodowałoby, że kontrola legalności wydanej decyzji zostałaby pozbawiona praktycznego znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/14; z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1539/14; z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14; z dnia 20 maja 2014 r.; sygn. akt II GSK 1020/14, www.cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Strona wykazała bowiem zarówno okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogące spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniesiona przez pełnomocnika skarżącej argumentacja, co do następstw nieuwzględnienia przedmiotowego wniosku, a w szczególności sytuacji finansowej skarżącej, jak również argumentacja, co do skutków wykonania badań lekarskich, przed rozpoznaniem przez Sąd zasadności skierowania skarżącej na te badania, uzasadnia, w ocenie Sądu udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Ponadto podkreślenia wymaga, iż Sądowi z urzędu znany jest stan majątkowy i zdrowotny skarżącej, co wynika ze złożonego do akt sprawy urzędowego formularza PPF. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. k.p.