III SA/Łd 1109/14

Dnia 11 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 320,00 (trzysta dwadzieścia) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 20 listopada 2014r., pod poz. 4490. W dniu 19 listopada 2014 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2014 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji spółki (tj. odpisu z KRS-u, statutu) zgodnie z treścią art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Powyższe zarządzenie wraz z prawidłowym pouczeniem zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 stycznia 2015 roku. W dniu 13 stycznia 2015 roku w odpowiedzi na wezwanie sądu, pełnomocnik strony skarżącej nadesłał pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi, nie nadesłał natomiast dokumentu, który potwierdziłby, że osoba, która udzieliła pełnomocnictwa jest uprawniona do reprezentowania spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 p.p.s.a. wynika obowiązek tych podmiotów do wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. W przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do treści art. 37 § 1 i art. 46 § p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa – zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuca skargę w sytuacji, gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie pełnomocnictwa – bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony – nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu, a umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony musi istnieć w dniu dokonywania tej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013r., sygn.. akt I GSK 1346/13). Podobne stanowisko prezentowane jest również w piśmiennictwie odnoszącym się do obowiązku określonego w art. 29 p.p.s.a., w którym wskazuje się, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych, muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę. Przepis nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 29 LEX 2013 r. teza 1). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, jest niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców KRS, czyli dokument, o m.in. przedstawienie którego został wezwany pełnomocnik skarżącej spółki. Odpis KRS-u nie został złożony przez pełnomocnika skarżącej spółki w żadnej formie. Stosownie natomiast do treści cyt. powyżej art. 29 p.p.s.a., to na stronie spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, a także sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Złożenie zatem pełnomocnictwa - bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana w dacie udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony - nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu. W konsekwencji skoro pełnomocnik strony skarżącej, mimo stosownego wezwania, nie nadesłał wymaganego dokumentu do reprezentowania spółki przy udzieleniu pełnomocnictwa, to wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a Wskazać w tym miejscu jedynie należy, że zgodnie z ustawą z dnia 13 maja 2011r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 144, poz. 851)-dalej u.k.r.s., która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., zmienione zostało brzmienie art. 4 ust. 3 u.k.r.s. w ten sposób, że wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udzielane informacje mają moc dokumentów urzędowych, nie tylko jeżeli zostały wydane w postaci papierowej, lecz także w postaci elektronicznej. Jednocześnie powołaną ustawą dodano art. 4 ust. 4a u.k.r.s., zgodnie z którym "pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze". W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym już na gruncie zmienionych w wyżej przedstawiony sposób przepisów ustawy o KRS, zarysował się, pogląd, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, że możliwość samodzielnego pobrania przez sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku. "Nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2014r., sygn. akt II FSK 654/14 i powołane tam postanowienia z dnia 3 września 2013r., sygn. akt I FSK 650/13 oraz z dnia 13 listopada 2013r., sygn. akt II OSK 2737/13). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.ł.