III SA/Łd 1123/11

Dnia 2 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 roku sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżącego – A. G. kwotę 2.896 (dwa tysiące osiemset dziewięćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. III SA/Łd 1123/11 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. T. z dnia [...]r. określającą zobowiązanie A. G. w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki MERCEDES BENZ GL 320 CD o numerze nadwozia [...] w wysokości 32756,00 zł i określił to zobowiązanie w wysokości 26523,00 zł. Jak wynika z załączonych akt administracyjnych w dniu [...] r. A. G. złożył w Urzędzie Celnym w P. T. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U dotyczącą samochodu osobowego marki MERCEDES BENZ o numerze nadwozia [...], rok produkcji 2008r. W oświadczeniu załączonym do wniosku o wydanie dokumentu potwierdzającego zapłatę podatku akcyzowego, w polach: uszkodzenia samochodu oraz wyposażenie dodatkowe powołano się na opinię Nr [...] dr inż. K W.), a jako datę nabycia wewnątrzwspólnotowego tzn. dzień wprowadzenia samochodu na terytorium RP – podano 17 sierpnia 2008 r. Zadeklarowany podatek akcyzowy w kwocie 10588 zł został wpłacony 22.08.2008 r. W wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających, m.in. po zapoznaniu się z wynikiem badan technicznym pojazdu z dnia [...] r. organ stwierdził w oparciu o dane katalogu INFO-EKSPERT, że deklarowana przez podatnika podstawa opodatkowania ( 107 892 zł) znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej takiego samochodu notowanej na rynku krajowym i wynosi 315 000 zł. Skarżący wezwany pismem z dnia 29.12.2008 r. do zmiany wysokości podstawy opodatkowania poprzez skorygowanie złożonej deklaracji lub pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wartości samochodu tak znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej podał, że samochód został nabyty w stanie uszkodzonym i w tym zakresie powołał się na opinię rzeczoznawcy z dnia 20.08. 2008 r., która odzwierciedlała stan samochodu w dniu zgłoszenia i indywidualne cechy pojazdu ( przebieg, uszkodzenia , braki, brak gwarancji). Uznając, że strona nie wykonała obowiązku wynikającego z wezwania, Naczelnik Urzędu Celnego w P. T. na podstawie art. 82a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w/wym samochodu MERCEDES BENZ , a następnie decyzją z dnia [...]r. określi zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu w wysokości 23.129,00 zł. Po rozpatrzeniu odwołania A. G. od powyższej decyzji Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy uznał, że zgromadzone w postępowaniu dokumenty nie pozwalają na rzeczywiste ustalenie stanu faktycznego w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego – wynika z nich sprzeczność dotycząca stanu technicznego pojazdu. Z załączonego przez stronę dokumentu - ostatecznej decyzji podatkowej A. z Głównego Urzędu Celnego B. z dnia [...] r. nie wynika bowiem, że pojazd jest niekompletny , a taki fakt zgłosił podatnik w oświadczeniu z dnia 17 sierpnia 2008 r. Niedokładne ustalenie stanu technicznego oraz wartości auta stały się powodem przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. T., po ponownym rozpoznaniu sprawy, określił zobowiązanie A. G. w podatku akcyzowym w wysokości 32 756,00 zł Organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że samochód został nabyty na podstawie aktu kupna sprzedaży z dnia 1 lipca 2008 r. za kwotę 20.000 dolarów. Jako podstawę opodatkowania A. G. zadeklarował kwotę 77 854,00 zł i zastosował stawkę podatku akcyzowego 13,6% , co dało podatek akcyzowy w wysokości 10 588,00 zł. Kwota ta została zapłacona [...] r. na rachunek Izby Celnej. Organ wskazał, że podstawę opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, zgodnie z art. 82a ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym stanowi średnia wartość rynkowa samochodu ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz – o ile to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo. Korzystając przy określaniu podstawy opodatkowania z systemu EurotaxGlass’s oraz Info-ekspert organ ustalił, że wartość rynkowa samochodu osobowego Mercedes Benz G320 CDI, rok produkcji 2008, o pojemności skokowej silnika 2987 cm³ i mocy 165 KW wynosi 287 400,00 zł – w systemie EurotaxGlass’s i 315 000,00 zł w systemie INFO-EKSPERT. W związku z powyższym do określenia podstawy opodatkowania przyjęto wartość średnią rynkową z systemu EurotaxGlass’s. Gdy chodzi o ustalenie stanu technicznego pojazdu w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego organ odrzucił opinię rzeczoznawcy dr inż. W. z dnia [...] r., w której stwierdzono, że w samochodzie brak m.in. drzwi przednich i tylnych , kanapy dzielonej tylnej, przekaźników i bezpieczników , lamp tylnych oraz jest uszkodzona instalacja elektryczna. Przyjął na podstawie dokumentów przesłanych przez niemieckie organy celne, że przedmiotowy samochód w momencie odprawy celnej był samochodem niezdemontowanym i brak było uszkodzeń opisanych w opinii rzeczoznawcy. Zeznania skarżącego organ ocenił jako lakoniczne i ogólnikowe, wskazujące na brak zamiaru współpracy z organem. Skarżący zeznał, że może odnieść się do stanu technicznego pojazdu jak był on już w Polsce, a co do zakupu i przekraczania granicy nic nie wie. Nie potrafił też wyjaśnić istnienia w obrocie 2 umów – aktów kupna sprzedaży samochodu. Jedna z datą 1 lipca 2008 r., podpisana przez sprzedającego – K. B. załączona została do deklaracji AKC-U w dniu [...] r., a druga z datą [...] r., przesłana została przez niemieckie organy celne, jako złożona podczas odprawy celnej w Bremerhaven i jest ona z parafką K. B. oraz dodatkowo czytelnym podpisem D. B. Na obu umowach są też czytelne podpisy skarżącego, co skarżący przyznał do protokołu. W ocenie organu wiarygodna była umowa z dnia [...] r., gdyż stanowi jednolity wydruk, bez wpisywania dodatkowych pól oraz zawiera podpis K. B. identyczny jak podpisane oświadczenie załączone do akt przez stronę. Wyliczając wysokość akcyzy organ przyjął średnią wartość rynkową w wysokości 287.400,00 zł., i jak wskazał, uwzględnił indywidualne cechy samochodu, w tym przebieg i dodatkowe wyposażenie. Organ przyjął do wyceny datę 13 maja 2008 r., czyli datę wydania świadectwa pochodzenia pojazdu (data I rejestracji i dokładniejsza data wyprodukowania pojazdu nie jest możliwa do ustalenia). Wartość pojazdu z uwzględnieniem korekt wyliczona została na 333 800,00 zł, po odliczeniu VAT i akcyzy na 240 851,00 zł , a zobowiązanie podatkowe na 32 756,00 (240 851,00 zł x 13,6 % ). W odwołaniu od powyższej decyzji, pełnomocnik A G.a zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów postępowania tj.: - art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 82a ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) poprzez wszczęcie postępowania w sytuacji, gdy strona wskazała przyczyny uzasadniające podanie podstawy opodatkowania w wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej; - art. 121 § 1 w zw. z art. 237 Ordynacji podatkowej poprzez nie pouczenie strony, iż wydane w toku postępowania postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć w odwołaniu od decyzji; - art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej przez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, uchylenie się od wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i nieudowodnienie, że średnia wartość rynkowa samochodu wynosi 333.800 zł, a nie jak podała strona 107.900 zł, a także stanu technicznego pojazdu w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia tj przemieszczenia z Niemiec do Polski; - art. 187 § 1 Ordynacji przez zaniechanie przesłuchania świadka K. B.; - art. 191 Ordynacji podatkowej przez ustalenie, że pojazd był kompletny na podstawie jednego pisma Niemieckiej Administracji Celnej, przy czym strona została całkowicie pozbawiona udziału w przeprowadzanych przez Urząd Celny w B. czynnościach, a sprzedawca pojazdu K. B. i firma C., która załadowała samochód na statek potwierdzili, iż pojazd był niekompletny i samochód nie był oglądany przez celników i pracowników niemieckiej agencji celnej, Urząd Celny przyjął jako wartość pojazdu 20 000 USD , gdy wartość nieuszkodzonego pojazdu tej marki oscylowała wokół kwoty 100 000 USD, Pełnomocnik A. G. zarzucił też bezzasadne odmówienie mocy dowodowej opinii rzeczoznawcy K. W., zeznaniom strony i oświadczeniu sprzedawcy, w którym opisano stan techniczny i braki w samochodzie; - art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 27 Konstytucji i art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy o języku polskim poprzez włączenie do materiału dowodowego dokumentów języku obcym bez dokonania ich tłumaczenia; - art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej przez wadliwe sporządzenie uzasadnienia decyzji; - art. 197 Ordynacji podatkowej przez niepowołanie biegłego do określenia wartości pojazdu. Zarzucono także naruszenie prawa materialnego art. 82a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez jego zastosowanie i określenie podstawy opodatkowania w sytuacji, gdy strona wskazała przyczyny uzasadniające podanie podstawy opodatkowania w kwocie 77.854 zł oraz naruszenie art. 82a ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż średnią wartością rynkową przedmiotowego samochodu osobowego jest kwota 333.800 zł. Pełnomocnik skarżącego wnosił o przeprowadzenie dowodów z dokumentów dołączonych do odwołania - dwóch pism firmy C wraz z tłumaczeniem przysięgłym, na okoliczność, że pojazd miał wiele brakujących części i był pojazdem na części i przyczyn istnienia dwóch umów sprzedaży oraz sposobu transportu pojazdu, dopuszczenia dowodu z przesłuchania świadka K. B. na powyżej wskazane okoliczności., ceny zapłaconej za pojazd , a także na okoliczność, że pojazd nie był oglądany przez pracowników agencji celnej jak i urzędników celnych. Przy piśmie z dnia 8 grudnia 2010 r. pełnomocnik strony załączył oświadczenie K. B. zawierający odpowiedzi na zadane pytania dotyczące stanu samochodu, kontenera, w którym znajdował się samochód i możliwości jego obejrzenia oraz wyjaśniający istnienie dwóch umów sprzedaży. Rozpoznając odwołanie Dyrektor Izby Celnej włączył do akt postępowania odwoławczego protokół oględzin samochodu z dnia [...] r oraz zdjęcia samochodu, a ponadto w związku z uzyskaniem informacji o powołaniu biegłego w sprawie RKS – 356/2010/BG zwrócił się o przedstawienie biegłemu pytań istotnych dla sprawy podatkowej tj,, czy samochód jest kompletny tj. czy został sprowadzony w całości i czy badanie pozwala stwierdzić, że składa się on z części pochodzących z różnych samochodów tej marki, czy wskazywanych przez stronę elementów brakowało w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, czy w samochodzie zostały przeprowadzone zmiany konstrukcyjne , jak brak książki serwisowej i gwarancji wpływa procentowo ewentualnie kwotowo na wartość pojazdu oraz wnosił o ustalenie wartości pojazdu w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Organ wezwał też do złożenia faktur dotyczących transportu samochodu z Niemiec do Polski oraz dopuścił dowód z ze sporządzonej dla Urzędu Celnego - Referat Dochodzeniowo – Śledczy opinii biegłego J. K. Postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia dowodów w postaci przesłuchania świadka K. B. na okoliczność stanu samochodu, powołania biegłego w postępowaniu podatkowym i wystąpienia o informację jakiego rodzaju reflektory posiadał pojazd oraz postanowił włączyć do akt postępowania odwoławczego dowód w postaci pism z World Trade Solutions. Organ uzyskał też odpowiedź z firmy Mercedes Benz, informującą, że oznaczenia widoczne na zdjęciach szyb nie mają cech identyfikacyjnych powiązanych z nr identyfikacyjnym pojazdu W dniu [...] r. Dyrektor Izby Celnej wydał wskazaną na wstępie decyzję, stanowiącą przedmiot rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. Organ odwoławczy wskazał, że kwestią istotną w sprawie jest ustalenie w jakim stanie technicznym ww pojazd został nabyty wewnątrzwspólnotowo, gdyż jest to potrzebne do prawidłowego ustalenia jego średniej wartości rynkowej. Organ przyjął w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, że samochód nie był powypadkowy. Także w żadnym dokumencie dotyczącym nabycia, transportu i zgłoszenia celnego nie znajduje się informacja o niekompletności samochodu. Informacja ta pojawia się po dokonaniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, co znajduje odzwierciedlenie w opinii rzeczoznawcy K. W. Organ wskazał, że jeżeli założyć, że podatnik kupił samochód w częściach / czy na części to powstaje pytanie dlaczego nie wykazał tej informacji w zgłoszeniu celnym, upoważnieniu (vollmacht), czy umowie zakupu. Zauważył, że skarżący podał, iż może odnieść się do stanu technicznego samochodu dopiero na terenie Polski oraz twierdzi, że nie był osobiście po samochód i nie pamięta kto po niego był i gdzie podpisywał dokumenty bill of sale/ protokół z dnia 26 sierpnia 2010 r. Ponadto usunięcie znaków identyfikacyjnych z tapicerki przy pełnej zgodności koloru i faktury obicia obalają, zdaniem organu, tezę podatnika że samochód został sprowadzony niekompletny. Wskazuje na to także obecność znaków identyfikacyjnych na dolnej listwie pokrywy bagażnika i lewym boczku tapicerki , co potwierdza, że są one elementem oryginalnym pochodzącym z montażu fabrycznego, choć wymienione zostały jako elementy brakujące. Organ wskazał także, że bazy firmy D wynika, że pojazd został sprzedany 6 czerwca 2008 r. i nie podano tam informacji o jego niekompletnym charakterze. Ponadto grot kluczyka znajdujący się w obudowie pilota sterującego uruchamianiem pojazdu nie pasuje do zamka drzwi kierowcy i do zamka schowka w kabinie pojazdu, a skarżący zeznał, że tym samym kluczem można otworzyć wszystkie zamki, oraz zeznał, że samochód nie był naprawiany tylko kompletowany, a samochód przedstawiony do oględzin ma naprawiane i lakierowane 4 drzwi, które mają też inną tapicerkę i usunięto z nich także naklejki identyfikujące. Drzwi te pochodzą prawdopodobnie z innego pojazdu. Organ zaznaczył także, że z opinii biegłego J. K. wynika, że pokrywa komory silnika jest prawdopodobnie oryginalna, zamontowana fabrycznie. Także z szyby pokrywy usunięto ostatnią cyfrę roku produkcji. Znaczna część elementów tj np. zderzak, reflektory, bezpieczniki, przekaźniki, lampy tylne, nie posiadają oznaczeń identyfikacyjnych. Organ podkreślił, że w opinii biegłego znalezienie brakujących części w terminie 10 dni, a szczególnie kanapy tylnej i elementów tapicerki, nie jest możliwe. Opinia nie wykazała też że wymienione części pochodzą z jakiegokolwiek innego samochodu. Organ nie dał w tych okolicznościach wiary twierdzeniem skarżącego, że samochód został sprowadzony niekompletny. Nie dał przy tym także wiary dokumentom pochodzącym od C, gdyż nie zostały poparte żadnymi dowodami i stanowią dokument prywatny , który w konfrontacji z dokumentem urzędowym pochodzącym od Administracji Niemieckiej stwierdzającym, że chodziło o kompletny pojazd, nie jest wiarygodny. Powyższe ustalenia wykluczyły, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, wiarygodność zeznań Strony co do kompletności samochodu oraz wiarygodność wyceny sporządzonej przez K. W. dokumentującej stan samochodu w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Organ nie dał też wiary, że to nie Strona, a K. B. zajął się czynnościami sprowadzenia auta, gdyż z akt sprawy - z upoważnienia /vollmacht/ wynika, że A. G. zobowiązał się do odbioru auta. Ustalając wartość pojazdu, organ wskazał, że nie daje wiary, że samochód był niekompletny i przyjmuje, że samochód nie wymagał napraw ani lakierowania i w związku z tym nie uznaje za zasadne dokonanie korekty ujemnej z tytułu napraw. Organ jako wyjściową wycenę ( na sierpień 2008 r.) przyjął kwotę 287.400,00 zł (eurotax) oraz korekty z tytułu wyposażenia dodatkowego, zgodnie z opinią biegłego, + 44.890 zł, z tytułu przebiegu + 1480 zł, za brak książki serwisowej, brak gwarancji i amerykańskie pochodzenie – 57.480 zł, za dostosowanie pojazdu do przepisów europejskich 6000 zł . W konsekwencji dało to kwotę 270.290 zł . Kwota uzyskana po odliczeniu VAT i akcyzy ( 270.290 zł : 1,22 : 1,136 = 195.026 zł) stanowi podstawę do ustalenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym 195.026 zł x 13,6 % = 26 523 zł. Dyrektor Izby Celnej wskazał na treść art. 82a ust. 1 i 4 ustawy o podatku akcyzowym i stwierdził, że wybór narzędzi do dokonania analiz porównawczych w celu ustalenia wartości rynkowej samochodu pozostawiony został organom podatkowym zatem zarzut w tej kwestii jest nieuprawniony . Publikacje Eurotax i Info-ekspert zawierają średnie wartości rynkowe pojazdów używanych na rynku polskim, które są wynikiem badań rynku wtórnego pojazdów dokonywanych przez ekspertów motoryzacji. Odnosząc się do zarzutu, że biegły został powołany nieprawidłowo i nie poinformowano pełnomocnika o zleceniu wykonania opinii , organ wskazał, że dokument pochodzący od biegłego nie jest opinią w postępowaniu podatkowym. Jest jedynie dokumentem urzędowym i podlega ocenie jak każdy inny dokument. O załączeniu tego dokumentu pełnomocnik został poinformowany postanowieniem z[...] r. Gdy chodzi o zarzut naruszenia art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 82a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym organ odwoławczy uznał, że organ podjął analizę wyjaśnienia strony i prawidłowo zastosował przepisy prawa, gdyż nie można traktować treści ww przepisu w ten sposób, że podanie jakiegokolwiek uzasadnienia jest spełnieniem wymienionej przesłanki art. 82a ustawy. Wyjaśnił też, że żaden przepis prawa nie nakłada obowiązku informowania o treści art. 237 Ordynacji podatkowej, a zaniechanie nie wpływa na treść rozstrzygnięcia w sprawie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez rażące naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez pozbawienie strony udziału w czynnościach prowadzonych przez Urząd w B. i możliwości wypowiedzenia się co do ustalonych faktów organ wskazał, że pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. podatnik został poinformowany o czynnościach organów niemieckich, a ustalenia organów niemieckich zostały przeprowadzone w konsultacji z przedstawicielką firmy ASI. Za nieuzasadniony organ uznał zarzut naruszenia art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem,. Zaznaczył, że organ załączył przetłumaczone na zlecenie organu odwoławczego dokumenty istotne w sprawie, część dokumentów była znana organowi, gdyż ich tłumaczenie przedłożył podatnik, część dokumentów był sporządzona w wersji polsko- niemieckiej. Powołując się na wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim I SA/Go 914/08 wskazał, że brzmienia art. 27 Konstytucji RP i przepisów ustawy o języku polskim wynika dla organów administracji publicznej obowiązek dokonywania wszelkich czynności urzędowych w języku polskim, ale nie można z tego wywodzić zakazu dopuszczenia nieprzetłumaczonego dokumentu obcojęzycznego jako dowodu w postępowaniu. Ponadto w ramach postępowania zlecono przetłumaczenie wyniku dochodzenia Administracji Celnej Niemieckiej. Gdy chodzi o zarzut naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia, które nie wskazuje dowodu z oświadczenia sprzedawcy, nie wyjaśnia, czy wartość pojazdu z eurotax dotyczy pojazdu używanego, czy nowego i jak wyposażonego , organ wyjaśnił, że wyszukanie danych z bazy eurotax odbywa się poprzez wprowadzenie do sytemu eurotax danych samochodu, w tym daty nabycia pojazdu. Strona miała też, zgodnie z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej wyznaczony 7- dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Gdy chodzi o zarzuty dotyczące opinii biegłego , organ zauważył, że strona przekazała auto biegłemu do oględzin zatem posiadała wiedzę o dowodzie w postępowaniu karnym skarbowym. Opinia ta jedynie potwierdziła wcześniejsze ustalenia organu w tej sprawie. Zauważył też., że zgodnie z art. 181 Ordynacji podatkowej dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej /../ oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Organ nie zgodził się też z zarzutem, że większość materiału dowodowego została zgromadzona przed wszczęciem postępowania. W skardze skierowanej do Sądu pełnomocnik skarżącego powtórzyła zarzuty podniesione w odwołaniu. Zarzuciła naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.; art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 82a ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 187 § 1 , art. 191, art. 180 § 1, art. 210 § 4, art. 197 , art. 194 § 1, art. 180 w zw. z art. 188 Ordynacji podatkowej oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit a poprzez nieumorzenie postępowania w sprawie , art. 121 § 1 w zw. z art. 237 i art. 125 § 1 w zw. z art. 139 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej. Zarzuciła także naruszenie prawa materialnego tj.; art.82a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez jego zastosowanie i określenie podstawy opodatkowania w sytuacji, gdy strona wskazała przyczyny uzasadniające podanie podstawy opodatkowania w kwocie 77 854 zł.; art. 82a ust. 4 ustawy poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie , iż średnią wartością rynkową samochodu jest kwota 270.290 zł; art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z art. 2 pkt 11 tej ustawy poprzez przyjęcie jako wartości bazowej pojazdu stanowiącej podstawę do jego wyceny wartości z maja 2008 r., a nie z sierpnia 2008 r. tj. z daty wewnątrzwspólnotowego nabycia . Pełnomocnik wnosiła o przeprowadzenie dowodu z dokumentu dołączonego do skargi w postaci maila pracownika – dealera Mercedesa dotyczącego reflektorów ksenonowych, które pojazd ma w chwili obecnej oraz uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 powoływanej powyżej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie z wszystkimi zarzutami, jakie zostały w niej podniesione, można się zgodzić. Przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie jest określenie wysokości podstawy opodatkowania w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu marki Mercedes Benz G 320 CDI rok produkcji 2008. Jak stanowi art. 21 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Kwestie związane z podatkiem akcyzowym reguluje ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.) obowiązująca także w dacie wydania zaskarżonej decyzji ( wersja obowiązująca od 1.09.2011 r.). Art. 154 ust. 1 tej ustawy stanowi, że jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.)[dalej: ustawa o podatku akcyzowym]. Zgodnie z art. 2 pkt 11 tej ustawy określenie "nabycie wewnątrz wspólnotowe" oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Zatem z momentem wprowadzenia samochodu na terytorium kraju (faktycznego przekroczenia granicy), tj. według oświadczenia strony, w dniu 17 sierpnia 2008 r., zrealizowała się czynność nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegająca opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Tym samym, zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, w tym dniu skarżący stał się podatnikiem tego podatku z tytułu dokonania tej czynności. Choć wcześniej skarżący nabył już prawo własności przedmiotowego samochodu, to tak długo jak samochód znajdował się na terytorium innego państwa i nie został przemieszczony na terytorium kraju, obowiązek podatkowy nie powstał. W ocenie Sądu, nie doszło w sprawie do naruszenia art. 165 par. 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 82a ust.2 ustawy o podatku akcyzowym. Art. 82a ust. 1 tej ustawy stanowi, że jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Pojęcie "średnia wartość rynkowa samochodu osobowego" zdefiniowane zostało w ust. 4 tego przepisu i jest to wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz – jeżeli jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Stosownie do art. 82 ust. 2 ustawy, w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania W rozpoznawanej sprawie czynności sprawdzające wykazały, że wartość rynkowa pojazdu ustalona przez rzeczoznawcę na 107 900 zł, z której wynika wskazana w deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U podstawa opodatkowania - kwota 77.854 zł, była znacznie niższa od średniej wartości samochodu osobowego marki Mercedes Benz G 320 CD rocznik 2008 na rynku krajowym w sierpniu 2008 r. Dokonując takich ustaleń organ dysponował ofertami sprzedaży takich samochodów umieszczonymi na różnych stronach internetowych, w których ceny kształtowały się od powyżej 200 tys. zł do 268 tys. zł oraz notowaniami ogólnopolskimi z sierpnia 2008 r. z Eurotax, gdzie ceny takich samochodów wynosiły kolejno: w 2007 r. 239 tys, w 2008 r. 340 zł, w i Info-ekspert – 315 tys zł. Średnia cena używanego samochodu Mercedes Benz rocznik 2008, w kraju w sierpniu 2008 r. na pewno przekraczała zatem kwotę 200 tys zł, a tym samym gdyby podstawa opodatkowania wskazana przez skarżącego miała dotyczyć kompletnego samochodu, odbiegałby znacznie od średniej wartości rynkowej takiego samochodu. Organ prawidłowo wezwał więc stronę do zmiany wysokości podstawy opodatkowania bądź podania przyczyny występowania tej różnicy i przedstawienia wyjaśnień i dowodów w tym zakresie. Skarżący udzielił odpowiedzi na to wezwanie podkreślając przede wszystkim, że niska wartość sprowadzonego samochodu wynika z jego stanu technicznego opisanego w opinii rzeczoznawcy z dnia [...] r., przy czym zaznaczył, że opinia ta jest jedynym dowodem stanu technicznego pojazdu w chwili sprowadzenia go na terytorium kraju. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę z jednej strony wartość samochodu marki Mercedes Benz G 320 CD rocznik 2008 r. w notowaniach ogólnopolskich , a z drugiej, że skarżący już w dniu [...] r. do badania technicznego poprzedzającego rejestrację pojazdu przedstawił samochód sprawny i w pełni kompletny, organ miał podstawy uznać taką odpowiedź strony, za niewystarczającą do przyjęcia wskazanej przez nią podstawy opodatkowania. Bezspornie bowiem tylko z wyceny rzeczoznawcy przedstawionej przez stronę i opatrzonej datą [...] r. wynikały tak znaczne braki w pojeździe jak: brak 4 drzwi, tylnej kanapy, pokrywy bagażnika z siłownikami, tapicerki bagażnika, pokrywy komory silnika, przedniego zderzaka , przekaźników i bezpieczników, reflektorów przednich i osłon silnika i uszkodzenia instalacji elektrycznej, niemożność uruchomienia silnika z powodu braku przekaźników. Ponieważ taki stan techniczny, a szczególnie łatwo zauważalna niekompletność samochodu nie wynikała z żadnych innych dokumentów, organ mógł, uznając odpowiedź za niepełną i nieprzekonującą, wszcząć na podstawie art. 165 par. 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 82a ust.2 ustawy o podatku akcyzowym postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, aby wyjaśnić wszystkie wątpliwości dotyczące stanu technicznego samochodu oraz związaną z tym wartość pojazdu. Ustalenia poczynione przez organ, wbrew zarzutom skargi, były wystarczające i uzasadniały wszczęcie tego postępowania z urzędu. Nie doszło zatem, w ocenie Sądu, do naruszenia art. 82 a ust. 2, gdyż ustalenia organu co do średniej wartości rynkowej samochodu w sierpniu 2008 r., w zestawieniu z podaną przez podatnika wysokością podstawy opodatkowania, mogły budzić uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości określenia tej podstawy opodatkowania. Równocześnie zaś odpowiedź na wezwanie, skierowane przez organ w trybie art. 82 a ust. 1 ustawy, udzielona przez stronę, mogła być uznana za niewystarczającą. Odpowiedź podatnika na wezwanie organu powinna bowiem w takiej sytuacji wyjaśniać powstałe wątpliwości i być w miarę możliwości udokumentowana. Przepis art. 82 a ust. 2 wymaga od strony wskazania przyczyn, które uzasadniają podanie wysokości podstawy opodatkowania znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego i nie ulega wątpliwości, że nie chodzi w tym wypadku o jakąkolwiek odpowiedź, ale o odpowiedź, która wyjaśni w sposób wiarygodny i przekonujący podanie takiej właśnie podstawy opodatkowania, a wyjaśnienia strony nie mogły być uznane za wystarczające. W tej sprawie, biorąc pod uwagę materiał dowodowy, jakim organ dysponował w dacie wszczęcia postępowania, organ trafnie przyjął, że istniały podstawy do wszczęcia postępowania w sprawie z urzędu. Przechodząc do zarzutów dotyczących czynności organu po wszczęciu postępowania, poczynionych ustaleń i zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego, w pierwszej kolejności ocenić należało zgodność decyzji z przepisami postępowania. Dopiero bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, można ocenić, czy organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w sprawie. W ocenie Sądu część zarzutów dotyczących naruszenia przez organy podatkowe przepisów postępowania jest uzasadniona, co spowodowało uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. Prowadzone przez organy postępowanie wyjaśniające miało na celu ustalenie w jakim stanie technicznym był nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód , a następnie ustalenie jego wartości rynkowej celem określenia wysokości podstawy opodatkowania. Zdaniem Sądu, zebrany w sprawie przez organy podatkowe materiał dowodowy, był wystarczający do przyjęcia, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód był, wbrew twierdzeniom strony, samochodem kompletnym. Okoliczność, że samochód jest niesprawny technicznie i znacznym stopniu zdekompletowany nie wynika w żadnym stopniu z przedstawionej przez stronę skarżącą umowy kupna – sprzedaży (z datą 1.07.2008 r.), choć byłyby to niewątpliwie istotne postanowienia umowy. Wynika z niej jedynie, że przedmiotem kupna jest samochód osobowy rocznik 2008, Mercedes Benz o podanym numerze seryjnym, cena gotówkowa samochodu - 20.000 USD, która zawiera koszty transportu do B. Umowa zawarta jest między E w USA – reprezentowanym przez K. B. a A. G.. W umowie sprzedawca powołuje się na swój dowód własności – certyfikat nr [...] ( świadectwo pochodzenia pojazdu), z [...] r.( tłumaczenie sporządzone przez tłumacza przysięgłego (k-43 pierwszej części akt adm.). Okoliczność, że samochód nie ma m.in. żadnych drzwi, pokrywy bagażnika, tylnej kanapy, pokrywy silnika i innych drobniejszych części nie wynika, z żadnych dokumentów związanych z przewozem i odprawą celną w Niemczech, a organy celne niemieckie w odpowiedzi na prośbę polskich organów w piśmie z dnia 15 grudnia 2009 r. stwierdziły, po uzyskaniu informacji z firmy E firmy dokonującej odprawy na zlecenie A. G. oraz posiadanych dokumentów, że chodziło o kompletny samochód i nie stwierdzono takich poważnych uszkodzeń, które przedstawiono w polskiej prośbie o pomoc prawną. Zauważyć przy tym należy, jak ustalił organ, że upoważnienie dla E do przygotowania dokumentów i dokonania zgłoszenia celnego A. G. podpisał z datą [...] 2008 r., zaznaczając, że samochód nie jest wypadkowy i nie ma w nim części, a jego odbiór nastąpi przez niego/ firmę. Skoro skarżący wskazał, że sam odbierze samochód po odprawie celnej, a umowa kupna samochodu zawierała zastrzeżenie, że cena obejmuje transport do Niemiec, organ miał podstawy przyjąć za niewiarygodne wyjaśnienia skarżącego, co do tego znany jest mu stan samochodu dopiero od sprowadzenia go do Polski. Ponadto skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, które potwierdzałyby, że transport samochodu z Niemiec do Polski wykonywał ktoś inny i w jaki sposób to się odbyło. Za przyjęciem, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód był samochodem kompletnym przemawiają także ustalenia i wnioski z załączonego i dopuszczonego jako dowód w sprawie dokumentu - opinii biegłego K. , który po badaniu samochodu stwierdził, że na jednym z elementów tapicerki, którego miało brakować w pojeździe odnalazł naklejkę identyfikacyjną z numerem produkcyjnym tego samochodu, co wskazuje że jest to element oryginalny, a z pozostałych zamontowanych w samochodzie elementów wyposażenia, które miał skompletować skarżący starannie usunięto naklejki identyfikujące, a jednocześnie pasują one idealnie kolorem i fakturą z pozostałymi elementami wyposażenia. Podobnie na dolnej listwie pokrywy bagażnika, której miało brakować biegły odnalazł naklejkę identyfikującą, wskazującą, że jest to element oryginalny z tego samochodu, choć z szyby pokrywy bagażnika w sposób mechaniczny usunięto ostatnią cyfrę roku. Powyższe ustalenia biegłego w połączeniu z faktem, że skarżący nie posiada żadnych dokumentów związanych z zakupem brakujących części, a biegły stwierdził, że w terminie 10 dni skarżący nie zdołałby skompletować brakujących części samochodu i tak idealnie ich dobrać, gdy [...] r. przedstawiono skompletowany i sprawny technicznie samochód do badania technicznego przed rejestracją pojazdu, świadczy, że samochód został zakupiony jako kompletny, a niektóre jego elementy zostały z niego celowo wymontowane aby obniżyć jego wartość dla celów podatku akcyzowego. Z opinii biegłego wynika także, że w przedstawionym do oględzin w czerwcu 2011 r. samochodzie grot kluczyka znajdujący się w obudowie pilota nie pasuje do zamka drzwi kierowcy oraz do zamka schowka w kabinie pojazdu, gdy skarżący w swoich zeznaniach z dnia 13 marca 2009 r. podał, że tym samym kluczem można otworzyć drzwi i uruchomić samochód, a drzwi samochodu po ich zakupieniu nie były lakierowane, gdyż nie odróżniały się od reszty samochodu. Tymczasem wszystkie drzwi w samochodzie przedstawionym do oględzin były po naprawie blacharsko lakierniczej i wyraźnie odróżniały się swoim stanem od reszty samochodu, co wskazywało, że pochodzą z innego pojazdu Mercedes Benz , co pozwala przyjąć, że zostały zamontowane na potrzeby trwającego postępowania. W tym zakresie wnioski organu są prawidłowe i zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a skarżący nie przedstawił żadnych wiarygodnych dowodów na potwierdzenie swoich twierdzeń, że zakupił i sprowadził do kraju samochód niekompletny i dokupywał osobno brakujące elementy. W ocenie Sąd podmiot, który chce z określonych twierdzeń wywodzić dla siebie korzystne skutki prawne powinien twierdzenia te udowodnić. Przede wszystkim zaś samochód powinien zostać opisany w umowie, która ma być przedstawiana organom podatkowym, szczególnie jeżeli jego stan techniczny odbiega w sposób istotny od samochodu z danego rocznika o normalnym stopniu zużycia i ma to mieć wpływ na określenie podstawy opodatkowania. Tymczasem skarżący na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnych przekonujących dowodów, a z dokumentów znajdujących się aktach wynika, że jeszcze 6 czerwca 2008 r. samochód był sprawny ( patrz certyfikat o raport firmy CARFAX posiadającej bazę historii pojazdów załączony do opinii biegłego K.). Brak też jakichkolwiek dokumentów związanych z przewozem samochodu do kraju, a twierdzenie, że należało to do sprzedawcy K. B. nie wynika z żadnych dokumentów, a wręcz przeciwnie jest sprzeczne z treścią dokumentu sprzedaży. W też sytuacji ocena rzeczoznawcy K W., któremu do wyceny w dniu [...] r. przedstawiono samochód częściowo rozmontowany nie mogła stanowić podstawy do ustalenia wartości rynkowej samochodu. Powyższych ustaleń i wniosków, w ocenie Sądu, nie mogły skutecznie poważyć oświadczenia S K z firmy C, która załadowała zakupiony przez A. G. samochód do kontenera, że pojazd ten miał wiele brakujących części i był pojazdem na części. Okoliczność ta bowiem nie wynika z żadnych dokumentów przewozowych, a z oświadczenia nie wynikają żadne szczegóły co do stanu technicznego pojazdu, jest ono bardzo ogólne, a ponadto postępowanie przez niemieckimi organami celnymi wykazało, że skarżący sprowadził na obszar UE samochód kompletny, bez widocznych ubytków Także podnoszony przez pełnomocnika skarżącego zarzut dotyczący nieuwzględnienia na tę okoliczność dowodu z zeznań sprzedawcy pojazdu K B. nie jest uzasadniony o tyle, że strona skarżąca złożyła do akt dwa oświadczenia K B. dotyczące niekompletności pojazdu, tak więc organowi były znane jego twierdzenia, tyle że nie dał im wiary co do niekompletności sprzedanego pojazdu. Taka ocena dokonana przez organ jest uzasadniona w świetle innych wyżej omówionych dowodów i nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów, jak to zarzuca strona skarżąca. W takiej sytuacji wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka – sprzedawcy pojazdu zamieszkałego w USA - nie musiał być przez organ uwzględniony. Co do zasady nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 188 Ordynacji podatkowej organ może oddalić wnioski dowodowe strony tylko, gdy teza, na potwierdzenie której zgłoszony został dowód, została już w sposób dostateczny wykazana innymi dowodami lub dowód miałby być przeprowadzony na okoliczności nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie może to jednak oznaczać, że dowód z zeznań świadka – sprzedawcy samochodu może zmieniać treść istotnych postanowień dokumentu jakim jest umowa sprzedaży. Elementy istotne umowy, a do takich niewątpliwie należało określenie stanu samochodu w przypadku tak znacznych braków, jakie miały występować w samochodzie zakupionym przez skarżącego powinny wynikać z umowy, którą legitymuje się skarżący, gdyż jest to jego interesie. Treść umowy wskazuje zaś, że w czerwcu 2008 r. skarżący zakupił samochód rocznik 2008, a więc samochód prawie nowy. Powoływanie się na niską cenę zakupu przedmiotowego samochodu jako wskazującą, że samochód musiał mieć uszkodzenia, nie jest trafne, gdyż z umowy po prostu nie wynika dlaczego cena tak znacznie odbiega o wartości samochodu, która w przypadku takiego samochodu powinna wynosić, jak podaje pełnomocnik skarżącego nie 20.000 USD lecz około 100.000 USD. Zauważyć także należy, że w umowie podany jest tylko rocznik, marka i nr seryjny pojazdu, nie wynika z niej model pojazdu , a w zależności od modelu, typu i rodzaju nadwozia, wersji i wyposażenia samochodu cena ta może być różna. Ponadto wnioskowanie w tej sytuacji o przeprowadzenie przez organ dowodu z zeznań sprzedawcy zamieszkałego w USA na okoliczność stanu samochodu w momencie jego nabycia przerzuca ciężar dowodu na organ, a dowód ten obciąża skarżącego. Gdy zaś chodzi o pozostałe okoliczności, które miałyby być wykazane zeznaniami K. B. zauważyć należy, że organ przyjął wyjaśnienia dotyczące istnienia dwóch umów sprzedaży o tej samej treści tylko z inną datą [...] i [...] r. i nie wyprowadził z tego faktu dla skarżącego żadnych negatywnych wniosków. Należy w tej sytuacji przyjąć jedynie, że skarżący był właścicielem samochodu od daty najwcześniejszej. Należy także zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że organy podatkowe są zobowiązane do stosowania języka polskiego nie tylko w przedmiocie rozstrzygnięcia, ale również w zakresie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w związku z tym dopuszczenie dowodów z dokumentów sporządzonych w języku niemieckim bez ich wcześniejszego tłumaczenia naruszało art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej i stosowne przepisy ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim ( Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.). Dokonując ustaleń faktycznych i rozstrzygając sprawę organ opierał się jednak na dokumentach już przetłumaczonych przez tłumacza przysięgłego ( przetłumaczono wynik dochodzenia Administracji Celnej Niemieckiej) lub sporządzanych dwujęzycznie, a część z tych dokumentów wcześniej została już wcześniej przetłumaczona i była znana stronie. Uchybienie to nie ma więc istotnego znaczenia dla wyniku sprawy, choć niewątpliwie istnieje prawna powinność posługiwania się w postępowaniu administracyjnym dokumentami przetłumaczonymi ( patrz: wyrok NSA z dnia 31 maja 2007r. I GSK 1651/06 – LEX nr 351091, wyrok WSA w Łodzi z 18 września 2009 r. I SA/Łd 544/09.) Gdy chodzi o zarzut, że skarżący został pozbawiony możliwości brania udziału w czynnościach przeprowadzanych przez Urząd Celny w B., zarzut ten nie jest zasadny o tyle, że skarżący jako strona postępowania przed organami celnymi niemieckimi mógł zwrócić się osobiście do tych organów ze stosownymi wnioskami, a ich wynik przedstawić polskim organom podatkowym. Art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia bowiem podstawowe wymogi tego przepisu i wskazuje fakty jakie organ uznał za udowodnione, którym dowodom dał wiarę i dlaczego a dlaczego innym odmówił wiarygodności. Okoliczność, że strona nie zgadza się z tą oceną, nie oznacza, że uzasadnienie nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych przepisami. W ocenie Sądu uzasadniony jest jednak zarzut dotyczący ustalenia wartości samochodu z naruszeniem art. 197 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Dowód z dokumentu jakim jest opinia biegłego wydana w postępowaniu karno-skarbowym , nie może zastąpić dowodu z opinii biegłego powołanego na okoliczność określenia wartości rynkowej nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu, przy czym wartość ta powinna być ustalona na dzień 17 sierpnia 2008 r. tj. na dzień powstania obowiązku podatkowego , a nie na maj 2008 r. Należy zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, że przyjęcie opinii biegłego K. jako dowodu określającego wartość pojazdu, w sytuacji gdy w postępowaniu, w którym została ona wydana, skarżący ma status świadka i nie miał możliwości brania czynnego udziału w czynnościach biegłego, zgłaszania uwag i wniosków oraz wyjaśnień, stanowi naruszenie art. 190 § 1 i 2 oraz 197 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej . Ustalenie wartości samochodu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy niewątpliwie wymagało wiadomości specjalnych, które poza stanem technicznym samochodu i jego wyposażeniem powinny także uwzględniać różnice cen jakie występują między rynkiem amerykańskim a rynkiem krajowym, a także brak gwarancji producenta i brak książki serwisowej oraz konieczność dokonania w nim zmian konstrukcyjnych. Organ ponownie rozpoznając sprawę winien dopuścić dowód z opinii biegłego K. lub innego biegłego, który określi w tym postępowaniu wartość sprowadzonego pojazdu i wysokość podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym. Zaniechanie przeprowadzenia tego dowodu stanowiło naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej , który nakazuje organom podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. A. B.