III SA/Łd 1209/17

Dnia 8 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Referent- stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2018 roku sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii ABCE prawa jazdy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 128 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia J. F. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. ABCE. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją z dnia 23 marca 2016r. Starosta [...] orzekł o skierowaniu J.F. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnienia kategorii ABCE w związku z przekroczeniem 24 punktów, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Decyzja została doręczona stronie w dniu 8 kwietnia 2016r. Od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia 23 marca 2016r. o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Prawomocnym wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016r., sygn. akt III SA/Łd 582/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.; W związku z powyższym, pismem z dnia 27 kwietnia 2017r. Starosta [...] poinformował J. F. o obowiązku poddania się egzaminowi kontrolnemu w zakresie prawa jazdy kat. ABCE, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia powyższej informacji. Zaznaczył ponadto, że niepoddanie się egzaminowi kontrolnemu w określonym terminie spowoduje wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym. Pismo zostało doręczone stronie w dniu 2 maja 2017r. ( ksero dowodu doręczenia k- 83 akt adm). W wyznaczonym terminie J. F. nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. ABCE. Zawiadomieniem z dnia 12 lipca 2017r. Starosta [...] poinformował pełnomocnika skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. ABCE. Zawiadomienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 lipca 2017r. ( ksero dowodu doręczenia k-88). W odpowiedzi na zawiadomienie z dnia 12 lipca 2017r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, pismem z dnia 21 lipca 2017r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania względnie zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o zatrzymaniu prawa jazdy. Ponadto wniósł o zwrócenie się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o nadesłanie informacji o ilości punktów otrzymanych przez stronę za naruszenie przepisów ruchu drogowego a nadto zasadności wniosku nr Rd-II-5380/780E/15/EZ o sprawdzenie kwalifikacji , a także zwrócenie się do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Ł. o udzielenie informacji, czy J. F. odbywał szkolenia, o których mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, a jeżeli tak, to w jakim okresie i z jakim skutkiem; dopuszczenie dowodu z przesłuchania strony na okoliczności objęte niniejszym postępowaniem i zastrzegł sobie prawo składania dalszych wniosków dowodowych. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. w piśmie z dnia 1 sierpnia 2017r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu z dnia 28 lipca 2017r. poinformował, że wniosek o sprawdzenie kwalifikacji J. F. oraz wniosek o skierowanie go na badanie psychologiczne jest aktualny. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. nie ma podstaw do usunięcia wykroczeń z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, gdyż na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia J.F. przed upływem roku dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych przekroczyła 24 punkty ( k- 97 akt adm) . Decyzją z dnia [...] Starosta [...] na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a) ustawy Prawo o ruchu drogowym cofnął J. F. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. ABCE. Od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie, w którym wskazując na naruszenie przepisów postępowania, tj.; - art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i ustalenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.; - art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji uzasadnionych wątpliwości, co do ilości nałożonych punktów karnych a zatem zasadności wniosku Policji o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, wniósł o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania, wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazało, że zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy – Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie, istotne jest to, że wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016r. WSA w Łodzi oddalił skargę J.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. ABCE. Oznacza to, że po stronie skarżącego przesądzony został obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Z uwagi na fakt, że J. F. nie poddał kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, co powinien był uczynić w terminie dwóch miesięcy licząc od dnia 2 maja 2017r. , wypełniona została przesłanka do wydania decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień, określona w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a. ustawy -Prawo o ruchu drogowym. Skoro zatem zakreślony przez organ I instancji termin poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji przez stronę nie został zachowany, bowiem jak wynika z akt sprawy (do chwili obecnej) brak jest w organie wydającym uprawnienia do kierowania pojazdami dokumentów potwierdzających uzyskanie przez stronę pozytywnego wyniku egzaminu państwowego (tj. zarówno z części teoretycznej i praktycznej), zastosowanie instytucji prawnej w postaci sankcji, czyli cofnięcia uprawnień w zakresie wszystkich posiadanych kategorii prawa jazdy było uzasadnione. Decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym podjęta przez Starostę [...] na podstawie wyżej przytoczonego art. 140 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, nie należy do kategorii decyzji uznaniowych, w związku z powyższym organ administracji publicznej, w razie spełnienia przesłanek w nim określonych, stosując przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym obowiązany jest do jej wydania, co w konsekwencji stanowi o treści podjętego rozstrzygnięcia. Decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami jest wynikiem niepoddania się w oznaczonym terminie kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ podkreślił, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jednoznacznie wskazuje, że istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i nie zastosowanie się do powyższego obowiązku rodzi obowiązek wydania decyzji o cofnięciu uprawnień. Decyzja wydana na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit.a Prawa o ruchu drogowym ma charakter związany. Wydając decyzję o cofnięciu uprawnień organ administracji nie dokonuje ponownej weryfikacji posiadanych przez kierowcę punktów karnych, opiera się na ostatecznej decyzji administracyjnej o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji oraz bada upływ terminu do przedstawienia organowi wyniku tego sprawdzenia. W tym stanie faktycznym i prawnym brak było podstaw do uwzględnienia odwołania. Interes społeczny przemawia za tym, aby uczestnicy ruchu drogowego dysponowali właściwymi kwalifikacjami i umiejętnościami w poruszaniu się po drogach tak, aby nie zagrażało to bezpieczeństwu ruchu drogowego i pozostałym jego uczestnikom. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.; - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy; - art. 6, art. 7 i art. 7a K.p.a. polegające na rozstrzygnięciu postępowania na niekorzyść strony przy wątpliwościach co do treści normy prawnej; - art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez odmówienie zawieszenia postępowania odwoławczego do czasu udzielenia informacji przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o ilości punktów karnych nałożonych na skarżącego; - art. 9 i art. 11 K.p.a poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Starosty [...]; obrazę przepisów prawa materialnego, tj.; - art. 114 ust. 1 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że organ jest związany wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji, w sytuacji gdy strona kwestionowała ilość nałożonych na nią punktów karnych; - art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r., poz. 541), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że wskazana ilość punktów karnych nie dawała Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Ł. podstawy do złożenia w dniu 10 listopada 2015 r. wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie. Z uwagi jednak na upływ czasu a zatem i wykreślenie punktów karnych, które ulegają wykreśleniu po roku od ich nałożenia - a w omawianym czasie nie zaszła okoliczność, która by tę regułę wykluczała - wydanie decyzji o zatrzymaniu J. F. było błędne. Podał, że § 5 ust. 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, stanowi, że organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji wpis tymczasowy, o którym mowa w § 4 ust. 2, jeżeli w postępowaniu w sprawie o naruszenie prowadzonym przez właściwy organ stwierdzono, że nastąpiło przedawnienie karalności, a ponadto zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. l pkt 3 ustawy - 20 punktów. Z uwagi na znaczny upływ czasu od dnia złożenia wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji (niemalże dwa lata), zasadne jest zweryfikowanie twierdzeń organów Policji. Popełnione zaś wykroczenia w dniach 15 stycznia 2015 r. oraz 25 lutego 2015 r. z uwagi na brzmienie art. 45 § 1 Kodeksu wykroczeń z uwagi na upływ 2 lat od popełnienia czynu, uległy już przedawnieniu. Powoduje to, że nie zachodzą przesłanki do zatrzymania prawa jazdy z uwagi na nieprzekroczenie 24 punktów karnych. Ponadto pełnomocnik podniósł, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r., poz. 541), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, do dnia 3 stycznia 2016r. starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4. Wskazany w ustawie termin zatem minął i wydanie decyzji organu I instancji, skutecznie doręczonej stronie już po upływie tego okresu, obligował organ do umorzenia postępowania. Wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., obowiązywanie wspomnianego przepisu do dnia 3 czerwca 2018 r. nastąpiło na podstawie art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016r., poz. 2001), która jednak została wydana już po wydaniu decyzji przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2018r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a. który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii ABCE prawa jazdy wydaną na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 128 ze zm). Jak stanowi powyższy przepis, decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Ten ostatnio powołany przepis stanowi zaś, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 . Stan faktyczny ustalony przez organ w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości. Przede wszystkim, jak trafnie podkreślił organ, decydujące znaczenie ma to, że decyzja Starosty [...] z dnia 23 marca 2016 r. o skierowaniu J. F. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego ( k- 45) została utrzymana w mocy decyzją SKO w Ł. z dnia [...]. nr [...] ( k- 65 ), a Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie III SA/Łd 582/16 oddalił skargę J. F. na tę decyzję. Wyrok jest prawomocny od dnia 3 stycznia 2017 r. Oznacza to, że decyzja o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny jest decyzją prawomocną. Nie ulega także wątpliwości, że skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego tą decyzją. Skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz Profil Kandydata na Kierowcę (PKK) zostały doręczone skarżącemu (niezależnie od doręczenia pełnomocnikowi) z informacją o terminie, w jakim należy zgłosić się do wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego i poddać egzaminowi w dniu 8 kwietnia 2016 r. (k-50). Następnie informacja o obowiązku poddania się egzaminowi kontrolnemu w terminie 2 miesięcy od jej doręczenia ponownie została przesłana do skarżącego 27 kwietnia 2017 r. i doręczona 2 maja 2017 r. W związku z tym, że J. F. nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, organ prawidłowo zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a. i 10 k.p.a. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, możliwości brania udziału w każdym stadium postępowania i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. W piśmie złożonym w odpowiedzi na powyższe zawiadomienie pełnomocnik skarżącego złożył wnioski dotyczące ilości punktów otrzymanych przez skarżącego i odbytych szkoleń i zasadności wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, który w odpowiedzi na zapytanie poinformował, że podtrzymuje swój wniosek, a ilość przypisanych skarżącemu punktów nie uległa zmianie. W związku z powyższym podkreślić należy, że postępowanie w sprawie prawidłowości wpisu ilości punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a także postępowanie w sprawie skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Strona kwestionująca prawidłowość wpisu odpowiedniej ilości punktów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego może zwrócić się o podjęcie określonej czynności do organu właściwego tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wpis do ewidencji kierowców stanowi czynność materialno – techniczną, która podlega kontroli sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Należy podkreślić, że już w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy nie podlega badaniu prawidłowość naliczania w ewidencji punktów uzyskanych przez kierowcę tytułem naruszenia przepisów ruchu drogowego. W tej kwestii starosta pozostaje związany informacją przekazaną przez komendanta wojewódzkiego policji. ( np. wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 2017 r. I OSK 2832/15) Tym bardziej więc w toku postępowania o cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami kwestia zmian w ewidencji ( ilości przypisanych punktów ) nie może być ponownie przedmiotem prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Była ona przesłanką do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i tam podlegała badaniu. ( np. wyrok NSA z 21 marca 2017 r. I OSK 1335/15, wyrok NSA z 6 października 2016 r. I OSK 2715/14 publ. www.nsa.gov.pl ) Warunkiem wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym jest niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie przewidzianym w art. 114 ust. 1 pkt 1b ustawy . Jeżeli zatem decyzja o obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji jest decyzją ostateczną , a w tej sprawie nawet prawomocną, to organ jest zobligowany do wydania decyzji na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że decyzja ta ma charakter związany o czym świadczy sformułowanie "decyzję /.../ wydaje starosta /.../". Taka redakcja przepisu wskazuje, że zastosowanie sankcji w postaci cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym nie zależy od uznania organu lecz jest jego obowiązkiem ( np. wyrok NSA z dnia 13 października 2011 r. I OSK 1721/10), wyrok NSA z 11 stycznia 2011 r. I OK 365/10 publ. www.nsa.gov.pl ) . W związku z powyższym za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 114 ust. 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym i związane z nim zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez niewyjaśnienie ilości punktów karnych jakie mogły być przypisane skarżącemu. W ocenie sądu organ nie naruszył art. 7, art. 77 § 1 , art. 80 k.p.a. Zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny jest zupełnie niezrozumiały gdyż przepis ten odnosi się do decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a podstawą prawną zaskarżonej do sądu decyzji były przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. EC