III SA/Łd 19/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Produkcji A w Ł. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł, na podstawie art. 58 § 1 i § 2 oraz 59 § 2 k.p.a. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), po rozpoznaniu wniosku Spółdzielni Produkcji Handlu i Usług Rolnych "[...]" w Ł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P nr [...] z dnia[...] r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Jak wynika z akt sprawy, w dniu 11 czerwca 2015 r. strona skarżąca złożyła (wniosek o przyznanie płatności na rok 2015, w treści którego ubiegała się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej (redystrybucyjnej), deklarując w treści wniosku działki rolne o łącznej powierzchni 155,04 ha. Do wniosku strona dołączyła materiał graficzny, na którym wskazała położenie zadeklarowanych do płatności gruntów rolnych. W dniu [...] r. organ I instancji wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w której przyznał stronie jednolitą płatność obszarową do powierzchni stwierdzonej w toku postępowania tj. 154,27 ha, płatność za zazielenienie w pomniejszonej wysokości oraz płatność dodatkową (redystrybucyjną) do powierzchni 27 ha. Decyzja została doręczona w dniu [...] r. W dniu [...] r. strona wniosła odwołanie od decyzji organu l instancji. Postanowieniem nr[...] z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie zostało doręczone w dniu 23 sierpnia 2016 r. W dniu 23 września 2016 r. strona złożyła prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. Do wniosku strona załączyła m.in. oświadczenie K K z dnia 19 września 2016 r., wyciąg z dziennika korespondencji, odwołanie z dnia [...] r. oraz pismo stanowiące uzupełnienie odwołania z dnia 30 czerwca 2016 r. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wyjaśniła, że decyzję organu I instancji odebrał w placówce pocztowej Poczty Polskiej pracownik wnioskodawcy K K około godziny 16,00 - 17,00, po zakończeniu dnia pracy. Następnego dnia, t.j. 16 czerwca 2016 r. pracownik ten wpisał otrzymaną przesyłkę do dziennika korespondencji pod datą 16 czerwca 2016 r. Taką datą opatrzył również dokument decyzji wpisując na pieczęci "wpłynęło dnia 16.06.2016 r.". Opierając się na tej adnotacji Zarząd Spółdzielni Produkcji Handlu i Usług Rolnych "[...]" w Ł polecił w dniu 30 czerwca 2016 r. pracownikowi K K sporządzenie projektu odwołania i wysłanie listem poleconym na adres organu l instancji. Strona wyjaśniła, że w dniu 23 sierpnia 2016 r. do siedziby wnioskodawcy zostało doręczone postanowienie z dnia [...] r. w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor OR ARiMR w Ł odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu powołując się na treść art. 58 § 1 i 2 k.p.a. wskazał, że organ administracji rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu winien ustalić, czy spełnione zostały łącznie wszystkie cztery przesłanki, o których stanowi art. 58 § 1 i 2 k.p.a. tj.: 1. złożenie prośby o przywrócenie terminu, 2. uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, 3. prośbę należy wnieść w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, 4. jednoczesne dopełnienie czynności, dla której określony był termin. Organ podkreślił, że niespełnienie choćby jednej z wyżej przywołanych przesłanek powoduje niemożność zastosowania instytucji przywrócenia terminu. W opinii Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w pkt 2 i 3 tj. strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy oraz złożyła prośbę o przywrócenie terminu z uchybieniem 7-dniowego terminu na jej wniesienie. Uzasadniając powyższe stanowisko organ wskazał, że zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największej staranności. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Obowiązkiem wnoszącego prośbę o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie. Strona powinna zatem uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. W ocenie organu wskazana przez skarżącą Spółdzielnię przyczyna uchybienia terminu nie może uzasadniać jego przywrócenia. Ewentualny błąd pracownika Spółdzielni odpowiedzialnego za odbiór i ewidencję korespondencji zaadresowanej do Spółdzielni nie może być rozpatrywany w kategorii braku winy strony, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Organ wskazał, że w takiej sytuacji orzecznictwo sądowe powszechnie przyjmuje, że w żadnym razie o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych nie mogą stanowić nieprawidłowości organizacyjne jednostki oraz zaniedbania czy błędy jej pracowników. W ocenie Dyrektora OR ARiMR skoro w rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że do uchybienia terminu do wniesienia odwołania doszło w następstwie zaniedbań czy też błędu pracownika Spółdzielni, uprawnionego do odbioru korespondencji w jej imieniu, to zaniedbanie tego pracownika obciąża zatrudniającą go jednostkę organizacyjną, a zatem okoliczność ta nie daje podstaw do ustalenia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy Spółdzielni. Winy strony nie wyklucza argumentacja, zgodnie z którą zasady odbioru i rejestracji korespondencji zostały określone w Spółdzielni w sposób zapewniający wykonywanie tych czynności zgodnie z przyjętymi w obrocie zasadami i błąd pracownika co do daty doręczenia przesyłki zawierającej decyzję był dla Zarządu Spółdzielni nieweryfikowalny. Zdaniem organu Zarząd Spółdzielni powinien liczyć się z konsekwencjami, jaki mogą powstać w wyniku nieprawidłowego wykonywania zadań przez zatrudnionych pracowników. W zakresie przesłanki dochowania nieprzywracalnego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu organ wskazał, że termin powyższy zgodnie z treścią art. 58 § 3 k. p.a. nie podlega przywróceniu. Początkiem biegu terminu do złożenia przez stronę prośby o przywrócenie terminu jest dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Ustalenie przez organ tej okoliczności w pierwszej kolejności jest konieczne dla oceny, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności został złożony w terminie siedmiu dni. Termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu zostaje zachowany, gdy przeszkoda istniała w chwili kiedy upłynął termin aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a przynajmniej ustała najpóźniej w ciągu 7 dni przed złożeniem owego wniosku. Organ wyjaśnił, że w treści wniosku o przywrócenie terminu strona podnosi, że dopiero w dniu złożenia oświadczenia przez pracownika odpowiedzialnego za odbiór i ewidencję korespondencji kierowanej do Spółdzielni i wyjaśnieniu przez niego okoliczności odbioru przesyłki zawierającej decyzję, tj. w dniu 16 września 2016 r., strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i od tej daty należy liczyć 7-dniowy termin na złożenie prośby o przywrócenie terminu. W ocenie organu wątpliwości strony co do prawidłowości wydanego przez organ rozstrzygnięcia w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania i prowadzenie wewnątrz organizacji postępowania wyjaśniającego w tym zakresie nie zmieniają okoliczności, że postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, prawidłowo doręczonym stronie w dniu 23 sierpnia 2016 r., organ odwoławczy poinformował stronę o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, i nie ulega wątpliwości, iż strona zapoznała się z jego treścią i nie zakwestionowała jego prawidłowości wnosząc - stosownie do zawartego w nim pouczenia, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, godząc się tym samym z zapadłym w nim rozstrzygnięciem. W związku Dyrektor OR ARiMR przyjął, że w dniu 23 sierpnia 2016r. strona została skutecznie poinformowana o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, i od tej daty należy liczyć 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania Spółdzielnia złożyła w dniu 23 września 2016 r., a zatem organ stwierdził, że z uchybieniem 7-dniowego terminu na jego złożenie. W związku z powyższym przesłanka nie została spełniona. Ponadto organ wyjaśnił, że strona dopełniła czynności, do której określony był termin, bowiem w dniu 30 czerwca 2016 r. złożyła odwołanie. W skardze Spółdzielnia Produkcji Handlu i Usług Rolnych "[...]" w Ł zarzuciła: 1. naruszenie przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a mianowicie przepisu art. 58 § 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię, w wyniku uznania, że błąd pracownika osoby prawnej odpowiedzialnego za odbiór i ewidencję korespondencji nie może być rozpatrywany w kategorii braku winy strony, 2. przepisu art. 58 § 2 k.p.a. poprzez błędną jego wykładnię w wyniku uznania, że dniem ustania przyczyny uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest dzień doręczenia postanowienia w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy postanowienie to nie wskazuje przyczyny uchybienia terminu, a stwierdza jedynie fakt uchybienia terminu do wniesienia odwołania, 3. przepisu art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpującą ocenę zebranego materiału dowodowego, a w szczególności treści oświadczenia z dnia 16 września 2016 r. K K, z którego wynika, że o przyczynie uchybienia terminu do wniesienia odwołania zarząd Skarżącej dowiedział się 16 września 2016 r. 4. przepisu art. 80 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego w zakresie ustalenia dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania, na podstawie dnia doręczenia postanowienia nr [...] z dnia [...] r. w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie skarżącej terminu do wniesienia odwołania od decyzji i także w tym przypadku, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Ocena legalności zaskarżonego postanowienia, przeprowadzona według wskazanych powyżej kryteriów wykazała, że skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł z dnia [...] r. o odmowie przywrócenia Spółdzielni Produkcji Handlu i Usług Rolnych "[...]" w Ł terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 t.j. ze zm.) odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W przypadku, gdy decyzja organu administracji publicznej jest doręczana stronom, warunkiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe doręczenie decyzji stronie. O uchybieniu terminu do wniesienia odwołania można mówić tylko wówczas, gdy termin w ogóle rozpoczął swój bieg. W niniejszej sprawie organ uznał, że decyzja z dnia [...] r. została stronie skarżącej doręczona prawidłowo i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, uznając, że skarżąca Spółdzielnia nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu oraz nie zachowała 7-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Strona skarżąca wskazuje natomiast, że nie miała wpływu na błąd swojego pracownika odpowiedzialnego za odbiór korespondencji i uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji z dnia [...] r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 15 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Strona skarżąca nie kwestionuje prawidłowości doręczenia tej decyzji i Sąd również podzielił stanowisko organu, że decyzja została doręczona zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Z akt sprawy nie wynika, aby decyzja organu I instancji została odebrana przez osobę nieuprawnioną. W dniu [...] r. strona skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Natomiast postanowieniem z dnia [...] r. organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dniu 23 września 2016 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w terminowym dokonaniu czynności była od niej niezależna. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu odpowiedniego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu usprawiedliwia więc zaistnienie obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez nią należytej (odpowiedniej) staranności w prowadzeniu własnych spraw, udaremniły dokonanie czynności w terminie. Z treści art. 58 k.p.a. wynika ponadto, że osoba zainteresowana przywróceniem terminu powinna nie tylko uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, ale jednocześnie zachować siedmiodniowy, nieprzywracalny termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełniając przy tym czynności, dla której określony był termin. Stanowi o tym wprost przepis art. 58 § 2 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że skarżąca Spółdzielnia nie spełniła warunku uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, stanowisko to jest prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżąca jako okoliczność mającą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu powołała błąd pracownika odpowiedzialnego za ewidencję korespondencji, na który nie miała wpływu. Wskazała, że pracownik jaka datę wpływu decyzji wpisał "16.06.2016 r.", zamiast dzień, w którym faktycznie odebrał korespondencję, czyli 15 czerwca 2016 r. Jak podkreślono to powyżej, to na stronie zainteresowanej, a nie organie, ciąży obowiązek uwiarygodnienia, że dochowała ona należytej staranności w sprawie, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku. Nie można więc, wbrew stanowisku skarżącej, wymagać od organu, aby prowadził postępowanie w kierunku wyjaśnienia przyczyny uchybienia terminu przez stronę zainteresowaną. Zdaniem Sądu, nie mogą też stanowić o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych nieprawidłowości organizacyjne jednostki organizacyjnej oraz zaniedbania jej pracowników (por. wyrok NSA z dnia 20 września 2001r., sygn. akt IV SA 1340/99). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić, gdy osoba nie mogła dopełnić obowiązku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której nie mogła usunąć nawet przy użyciu odpowiedniego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem strona ponosi skutki uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, które wynikły nie tylko bezpośrednio z jej winy, ale również tych, które powstały z winy jej pracowników czy osób, którymi się posłużyła. Zatem uchybienia tych podmiotów wprost obciążają stronę, której praw i obowiązków dotyczy postępowanie administracyjne. Dlatego też nie można uznać w przedmiotowej sprawie, że niedotrzymanie terminu do wniesienia odwołania było spowodowane zdarzeniami nadzwyczajnymi, niezależnymi od woli i wiedzy Spółdzielni. W istocie wynikało ono z nienależytego wykonywania przez pracownika jego obowiązków pracowniczych, stąd zarzuty skargi są bezzasadne. Prawidłowe jest więc stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wskazane przez stronę okoliczności dotyczące braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie były spowodowane zdarzeniami nadzwyczajnymi niezależnymi od jej woli. Przyczyna niedotrzymania terminu wynika wyłącznie z błędnego wykonania czynności technicznych przez pracownika strony skarżącej. Jest ona konsekwencją nienależytego wykonywania przez tego pracownika obowiązków pracowniczych i negatywne skutki z tym związane obciążają Spółdzielnię, która przecież miała wpływ (jej organy zarządzające) na odpowiedni dobór pracowników i na odpowiednią organizację wewnętrzną m.in. w zakresie przepływu informacji i obiegu korespondencji. Dlatego też zaniedbania osób, którymi posługuje się strona skarżąca, czyli jej pracownika, obciąża ją samą. Tym samym nie uwalniały one Strony od winy w niezachowaniu terminu. Błędne jest zatem przekonanie strony skarżącej, że działanie (zaniechanie) zatrudnionego pracownika nie obciąża strony i usprawiedliwia uchybienia terminowi. Nieuwagi, czy zaniedbania pracownika nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 15 października 2015 r., II FSK 1854/13 publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Podkreślić trzeba, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2000 r. sygn. I SA/Gd 1288/99 przyjęto, że zaniedbania pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w stosunku do osób trzecich obciążają osobę prawną (pracodawcę) zatrudniającą tegoż pracownika. NSA wskazał m.in., że: " Z okoliczności stanu faktycznego sprawy wynika, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania było następstwem błędu pracownika spółki odpowiedzialnego za przyjmowanie i rejestrację napływającej korespondencji. Wbrew twierdzeniom skargi, zaniedbania pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w stosunku do osób trzecich obciążają osobę prawną (pracodawcę) zatrudniającego tegoż pracownika. W tej mierze należy podkreślić, że ukształtowała się jednolita linia orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którą zaniedbania personelu odpowiedzialnego za obrót korespondencją obciążają osobę prawną". Zdaniem Sądu strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Na pracodawcy ciąży bowiem obowiązek zadbania o prawidłowe wykonywanie czynności przez pracowników. Nie ma przy tym znaczenia charakter tych czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I GZ 1/09). Pracodawca ma obowiązek zorganizować pracę w taki sposób, aby umożliwić prawidłowy odbiór korespondencji. Obowiązkiem skarżącej Spółdzielni jest zatem takie zorganizowanie pracy, aby czynności były dokonywane prawidłowo i w terminie. Wskazanego błędu pracownika z uwagi na wymienione powyżej okoliczności nie można jednak zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć. Błąd pracownika nie może być zaliczony do przeszkód niezależnych od pracodawcy, który odpowiada za działania swoich pracowników. Osoby zatrudnione działają bowiem pod kierownictwem, na rachunek i ryzyko pracodawcy, a zaniedbania w tym zakresie stanowią zawinioną przyczynę uchybienia terminu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2528/12). Uwzględniając zatem wskazane powyżej okoliczności oraz biorąc pod uwagę fakt, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu wykazując, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się w żaden sposób przezwyciężyć, Sąd uznał z przyczyn wskazanych wyżej, że w sprawie takie przeszkody nie zaistniały. Uchybienie w obiegu korespondencji, jakie miało miejsce w rozpoznawanej sprawie należy uznać za posiadające znamiona winy polegającej na braku szczególnej staranności. Jak trafnie przyjął organ, nawet dopuszczenie się lekkiego niedbalstwa powoduje, że uchybienie terminu nie ma charakteru wyjątkowego i jest zawinione co stanowi podstawę do odmowy przywrócenia takiego terminu. Na aprobatę zasługuje zatem stwierdzenie organu, że uchybienia, jakiego dopuściła się strona nie można uznać za tego rodzaju przeszkodę, której nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd podzielił również stanowisko organu administracji w zakresie ustalenia, że strona skarżąca uchybiła 7-dniowemu terminowi na złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że strona skarżąca o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dowiedziała się w dniu doręczenia postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, czyli w dniu 23 sierpnia 2016 r. Zatem 7- dniowy termin rozpoczął swój bieg w dniu 24 sierpnia 2016 r. i upłynął w dniu 30 sierpnia 2016 r. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 23 września 2016 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Podnoszony w skardze argument, że postanowienie nr [...] z dnia [...] r. w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie określa natomiast przyczyny uchybienia i wnioskodawca musiał przeprowadzić postępowanie wyjaśniające zmierzające do ustalenia tej okoliczności jest nieusprawiedliwiony i nie ma znaczenia przy ocenie zachowania tego terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od daty uzyskania wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu. W ocenie Sądu z powyższego postanowienia nr[...] z dnia [...] r., wynika jednoznacznie, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. W okolicznościach przedmiotowej sprawy ustanie przyczyny uchybienia terminu należy więc utożsamiać z datą doręczenie Stronie tego postanowienia, co miało miejsce w dniu 23 sierpnia 2016r. W tym stanie rzeczy, stwierdzając że skarżąca Spółdzielnia nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz uznając, że podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania są niezasadne, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., bowiem przeprowadzone postępowanie odpowiada wymogom stawianym przez Kodeks postępowania administracyjnego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. k.p.