III SA/Łd 197/15

Dnia 14 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 roku sprawy ze skargi G. T. – F. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia 18 [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 138 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.,U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) – dalej: k.p.a., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...], nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] , nr [...] wydanej w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych przez G. T.-F. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] , nr [...] ustalił kwotę nienależnie pobranych przez G. T.-F. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Decyzję uznano za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a., z dniem 7 maja 2010 r. Upomnieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. G. T.-F. została wezwana do uregulowania należności wynikających z decyzji z dnia 19 lipca 2010 r. Pismem z dnia 11 lipca 2013 r. (data nadania pisma w UP Z., datowanego na dzień 9 lipca 2013 r.) strona wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2010 r., wstrzymanie jej wykonania oraz jej uchylenie. Uzasadniając wskazała, że nie mogła odebrać decyzji z dnia 19 lipca 2010 r. bowiem w tym czasie pozostawała pod opieką lekarzy psychiatrów. O wydanej decyzji dowiedziała się dopiero w czerwcu 2013 r. z doręczonego jej wezwania do zapłaty. Natomiast z treścią przedmiotowej decyzji zapoznała się dopiero w dniu 20 czerwca 2013 r. Do wniosku strona załączyła postanowienie Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 12 listopada 2009 r. , sygn. akt Ds.1466/09 wydane w sprawie umorzenia śledztwa prowadzonego przeciwko niej w sprawie usiłowania wyłudzenia nienależnych środków pomocowych, zaświadczenie lekarskie z dnia 14 października 2010 r. wystawione przez lekarza specjalistę psychiatrii oraz upomnienie nr 4566/2013 z dnia 4 czerwca 2013 r. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia 19 lipca 2010 r. z uwagi na niespełnienie przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. Wskutek rozpatrzenia zażalenia skarżącej postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. uchylił w/w postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż dla prawidłowego rozstrzygnięcia wniosku koniecznym jest ustalenie na podstawie, której z przesłanek, wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. strona wnosi o wznowienie postępowania oraz ustalenie, w jakiej dacie strona dowiedziała się o istnieniu decyzji z dnia 19 lipca 2010 r. Ponadto organ I instancji będzie zobowiązany wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji. Pismem z dnia 2 stycznia 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. wezwał stronę do wskazania przesłanek wznowienia postępowania. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 14 stycznia 2014 r. skarżąca wyjaśniła, że jako osoba będąca pod stałą opieką lekarską nie mogła uczestniczyć w przebiegu postępowania. Natomiast w wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego ustalono, że przesyłka pocztowa zawierająca upomnienie z dnia 4 czerwca 2013 r., nr [...] została doręczona skarżącej w dniu 10 czerwca 2013 r. Kolejnym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia 19 lipca 2010 r. z uwagi na uchybienie terminu na złożenie wniosku oraz odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 19 lipca 2010 r. Na powyższe postanowienie G. T.-F. wniosła zażalenie. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. uchylił w całości postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, że w piśmie z dnia 11 lipca 2013 r. strona zawarła dwa wnioski: o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 19 lipca 2010 r. oraz o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji. Z uwagi na odrębną podstawę prawną zgłoszonych żądań organ I instancji winien przeprowadzić dwa odrębne postępowania zakończone wydaniem dwu odrębnych rozstrzygnięć. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. postanowieniem z dnia [...], nr [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2010 r. z uwagi na uchybienie terminu przewidzianego na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Powołując przepis art. 152 § 1 k.p.a. organ wskazał, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie z wniosku skarżącej z dnia 11 lipca 2013 r. wynika, że o istnieniu decyzji z dnia 19 lipca 2010 r. strona dowiedziała się z skierowanego do niej upomnienia z dnia 4 czerwca 2013 r., które jak ustalono zostało jej doręczone w dniu 10 czerwca 2013 r. Miesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., upłynął, stosownie do treści art. 57 § 3 k.p.a., w dniu 10 lipca 2013 r. Natomiast przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania strona złożyła w dniu 11 lipca 2013 r., a więc z uchybieniem terminu. Jednocześnie strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu. W związku z powyższym w niniejszej sprawie z uwagi na uchybienie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania nie nastąpiło wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 19 lipca 2010 r. Tym samym nie wystąpiła określona w art. 152 § 1 k.p.a. przesłanka "prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania", co uniemożliwia wstrzymania wykonania w/w decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie G. T.-F. zakwestionowała twierdzenie organu I instancji, co do uchybienia przez nią terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wskazała bowiem, że miesięczny termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg od dnia następnego po otrzymaniu upomnienia z dnia 4 czerwca 2013 r., czyli od dnia 11 czerwca 2013 r. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Powołując przepis art. 152 § 1 k.p.a. stwierdził, że przesłanką konieczną do wstrzymania wykonania decyzji jest ustalenie, że z okoliczności sprawy wynika prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że decyzja z dnia 19 lipca 2010 r. zostanie uchylona w wyniku wznowienia postępowania. Bezspornym jest bowiem, że postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2010 r., z uwagi na uchybienie przez skarżącą terminu przewidzianego na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi G. T.-F. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że powołany przepis znajduję zastosowanie w sprawie; - art. 152 § 1w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie; - art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów i nieustosunkowanie się do twierdzeń strony uważanych przez nią za istotne dla sposobu załatwienia sprawy; - art. 7, art. 77 § 1, art. 107 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia stanu faktycznego sprawy. Z powyższych względów wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania Uzasadniając podniosła, że organy administracji publicznej nie wzięły pod uwagę wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych, a w szczególności ciężkiej choroby skarżącej, pobytu w szpitalu oraz umorzenia śledztwa prowadzonego w sprawie usiłowania wyłudzenia nienależnych środków pomocowych. Wskazała także, że organy nie mogą powoływać się na rozstrzygnięcie z dnia [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej z dnia 19 lipca 2010 r. Postępowanie to nie zostało bowiem ostatecznie zakończone i nie może mieć wpływu na ocenę prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)- dalej: p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji (postanowienia) pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie naruszało przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., mogłoby stanowić przesłankę do jego uchylenia. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...], nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...], nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2010 r., nr 0078-00000030452/10 o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych przez G. T.-F. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Podstawę prawną kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepis art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) – dalej: k.p.a. Zgodnie z treścią art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Zawarta w powołanym przepisie instytucja procesowa wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony postępowania wznowieniowego przed możliwymi negatywnymi konsekwencjami, jakie może ona ponieść na skutek dalszego wykonywania decyzji. Jej zastosowanie jest uzależnione od stwierdzenia istnienia (na wniosek lub z urzędu) prawdopodobieństwa uchylenia decyzji wskutek przeprowadzonego postępowania wznowieniowego, przy czym ocena stopnia tego prawdopodobieństwa dokonywana jest w oparciu o występujące w danej sprawie okoliczności. Dokonując tej oceny organy administracji nie badają merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego, gdyż kwestie te należą do rozstrzygnięcia kończącego to postępowanie. Rozstrzygając w przedmiocie wstrzymania właściwy organ winien natomiast wziąć pod uwagę te okoliczności faktyczne i prawne, które dostępne są na tym etapie postępowania, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją, i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym interpretacja przesłanek z art. 152 § 1 k.p.a., z uwagi na zasadę trwałości decyzji administracyjnych, powinna mieć charakter ścieśniający, a użyte w tym przepisie sformułowanie "prawdopodobieństwo" powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych okoliczności sprawy. Zbyt szybkie i nie poparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej skorzystanie z instytucji wstrzymania decyzji stanowić może naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych (por. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2012 r., II OSK 2353/10; wyrok WSA w Kielcach z dnia 4 października 2013 r., II SA/Ke 612/13; www.cbois.nsa.gov.pl). Treść powołanego wyżej art. 152 § 1 k.p.a. nie uzależnia dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji od wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Nie ogranicza jej się także ze względu na etap tego postępowania (formalny, rozpoznawczy). Postanowienie o wstrzymaniu może co do zasady zostać podjęte tak przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, równocześnie z tym postanowieniem, jak i w fazie postępowania rozpoznawczego. W zasadzie powinno się to odbyć pomiędzy tzw. postępowaniem wstępnym, zmierzającym do ustalenia spełnienia wymogów formalnych, a postępowaniem rozpoznawczym, którego przedmiotem jest już ustalenie istnienia przesłanek będących podstawą wznowienia postępowania. Nieco inaczej wygląda sytuacja, gdy strona domaga się wznowienia postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. z powołaniem się na okoliczność niebrania bez własnej winy udziału w sprawie. W takim wypadku badanie istnienia przesłanki wznowieniowej następuje już po wznowieniu postępowania w sprawie. Nie oznacza to jednak, że w takim stanie rzeczy dochodzi do obligatoryjnego zastosowania regulacji z art. 152 § 1 k.p.a. W dalszym ciągu obowiązkiem organu jest nie tylko rozważenie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji, ale i prawdopodobieństwa wystąpienia przesłanki w postaci posiadania przez wnioskodawcę przymiotu strony, ze względu na jej własny interes prawny. W razie gdy nie zachodzi prawdopodobieństwo posiadania przez osobę domagającą się wznowienia postępowania takiego przymiotu, organ nie musi rozważać dalszych okoliczności związanych z merytoryczną oceną decyzji ostatecznej (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2011 r, II OSK 295/10, www.cbois.nsa.gov.pl) . Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że organy administracji zasadnie odmówiły skarżącej wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2010r. Dokonując bowiem formalnej oceny wniosku strony o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 §1 pkt 4 k.p.a., organy administracji stwierdziły, że został on wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Konsekwencją powyższego było wydanie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w B. postanowienia z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego, utrzymanego następnie w mocy postanowieniem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...], nr [...]. Zatem, skoro organy administracji odmówiły wznowienia postępowania administracyjnego to w sprawie nie wystąpiła określona w art. 152 § 1 k.p.a. przesłanka "prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". Jak już bowiem wskazano dla wstrzymania wykonania w tym trybie decyzji zaistnieć musi stan, w którym na podstawie zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego, organ wstępnie jest przekonany o konieczności jej uchylenia, z uwagi na rzeczywiste wystąpienie przesłanek wskazanych w art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art. 145b k.p.a. Przy czym, przy dokonywaniu ustaleń w zakresie wystąpienia tej przesłanki organ nie może abstrahować od etapu na jakim znajduje się postępowanie wznowieniowe w momencie orzekania o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania decyzji, tj. czy postępowanie to znajduje się w fazie wstępnej, czy też nastąpiło już formalne wszczęcie zasadniczego postępowania wznowieniowego, a więc wydanie postanowienia o którym mowa w art. 149 § 1 k.p.a. Zważyć bowiem należy, że uchylenie decyzji w trybie postępowania wznowieniowego może nastąpić dopiero po przeprowadzeniu postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia sprawy, a więc po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (vide art. 149 § 2 k.p.a.). Warunkiem zaś formalnego wszczęcia postępowania (wydania w/w postanowienia) jest między innymi dochowanie przez stronę wnoszącą o wznowienie postępowania miesięcznego terminu do złożenia w tym przedmiocie stosownego wniosku. Powyższy termin, stosownie do art. 148 k.p.a. rozpoczyna swój bieg od momentu, kiedy strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia (§ 1), a w przypadku przesłanki wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Uchybienie temu terminowi jest zaś podstawą do wydania w trybie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia, o odmowie wznowienia postępowania, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, aby doszło do spełnienia przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 19 lipca 2010 r., koniecznym było dochowanie przez skarżącą terminu do zgłoszenia żądania wznowienia postępowania, określonego w art. 148 k.p.a., co czyniłoby wniosek dopuszczalnym. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji, w sytuacji nieskutecznego wniesienia podania strony o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 19 lipca 2010 r., czyniłoby uzasadnionym zarzut naruszenia przez organy administracji wynikającej z art. 16 § 1 k.p.a. zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych. Z powyższych względów za niezasadne w ocenie Sądu uznać należało podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 148 § 2 k.p.a. oraz art. 147 k.p.a. Sąd nie stwierdził nadto naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu organy administracji obu instancji, na podstawie posiadanego materiału dowodowego, w sposób prawidłowy oceniły, czy w przedmiotowej sprawie występuje przesłanka "prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". Odmawiając wstrzymania wykonania decyzji z dnia 19 lipca 2010 r., uzasadniły w sposób przekonujący wydane rozstrzygnięcie, wskazały na fakty, które uznały za udowodnione, jak również na podstawę prawną odmowy uwzględnienia wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. R.T.