III SA/Łd 242/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W B od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2015r., sygn. akt III SA/Łd 242/15 w sprawie ze skargi W B na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, T, C, C+E postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W B na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...]r. w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, T, C, C+E. Odpis tego wyroku z uzasadnieniem oraz pouczeniem o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, zaś skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania, doręczono skarżącemu w dniu 9 lipca 2015r. Nie zgadzając się z powyższym wyrokiem, w dniu 10 sierpnia 2015r. skarżący wniósł do sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia przysługującym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, tzw. przymus adwokacko-radcowski. Wyjątki od tej zasady zostały wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 18 października 2004r., FZ 308/04; z dnia 18 grudnia 2012r., II FZ 1016/12; z dnia 20 grudnia 2012r., II OZ 1130/12; z dnia 20 grudnia 2012r., I OZ 937/12; z dnia 6 lutego 2013r., II OZ 48/13). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie sąd, doręczając skarżącemu odpis wyroku z dnia 17 czerwca 2015r. wraz z uzasadnieniem, pouczył skarżącego o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Wskazał również, że niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej bez merytorycznego rozpoznania (pkt 2 pouczenia – k. 73). Jednakże mimo tego wyraźnego pouczenia skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Z akt sprawy również fakt ten w żaden sposób nie wynika. W tej sytuacji skargę kasacyjną skarżącego należy uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. k.p.