III SA/Łd 245/16

Dnia 25 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2016 roku sprawy ze skargi D. R. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] r. (bez numeru) w przedmiocie uchylenia decyzji z [...] r. o przyjęciu na studia i odmowie przyjęcia na studia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza nieważność decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] (bez numeru); 3. stwierdza nieważność postanowienia Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] (bez numeru) o wznowieniu z urzędu postępowania rekrutacyjnego; 4. uchyla decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] roku nr [...]; 5. zasądza od Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. na rzecz D. R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu Medycznego w [...] po rozpatrzeniu odwołania D.R. od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego UM w [...] z dnia [...] uchylającej, po wznowieniu postępowania decyzję z dnia 10 lipca 2008r. o przyjęciu D.R. na 4-letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo-Lekarskim i odmawiającej przyjęcia D.R. na te studia działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., art. 169 ust. 15 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) uchyliła; 1) decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego UM w [...] z dnia [...]; 2) postanowienie Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo- Lekarskiego UM w [...] z dnia 5 grudnia 2013 r. w przedmiocie wznowienia postępowania rekrutacyjnego D.R. na studia na Wydziale Wojskowo-Lekarskim; 3) umorzyła w całości postępowanie rekrutacyjne D.R. na studia na Wydziale Wojskowo-Lekarskim UM w [...], które to postępowanie na mocy ww. postanowienia z dnia 5 grudnia 2013 r. prowadzone było przez Komisję Rekrutacyjną Wydziału Wojskowo- Lekarskiego UM w [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zarówno postanowienie o wznowieniu postępowania, jak i decyzja organu I instancji wydane zostały przez niewłaściwy organ, gdyż zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 2 uchwały Senatu UM w [...] nr 135/2013 z dnia 23 maja 2013r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów prowadzonych w języku angielskim na UM w [...] w roku akademickim 2014/2015 na poszczególnych kierunkach i formach kształcenia, postępowanie rekrutacyjne na studia w języku angielskim w przypadku kierunku lekarskiego prowadzone jest przez Międzywydziałową Komisję Rekrutacyjną. Tymczasem postanowienie w przedmiocie wznowienia postępowania rekrutacyjnego oraz decyzję w I instancji wydala Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Wojskowo – Lekarskiego. D.R. została przyjęta w roku akademickim 2008/2009 na 4 - letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo- Lekarskim UM w [...]. Warunkiem przyjęcia na powyższy kierunek było wykazanie zaliczenia określonych przedmiotów w poprzednich instytucjach (uczelniach). Skarżąca ubiegając się o przyjęcie na studia złożyła transkrypt dokumentujący zaliczenia przedmiotów z dziedzin medycznych, pochodzący z York Uniwersity w Toronto Kanada. W ciągu 4 lat studiów skarżąca uzyskała wszystkie zaliczenia i zdała wymagane egzaminy. Po odbyciu przez skarżącą studiów, a przed wydaniem dyplomu ich ukończenia, w toku ponownej weryfikacji dokumentacji powzięto wątpliwości co do autentyczności złożonego przy ubieganiu się o przyjęcie na studia transkryptu dokumentującego zaliczenia określonych przedmiotów medycznych. W celu wyjaśnienia powyższego zwrócono się do York Uniwersity w Toronto i ustalono, że skarżąca złożyła w toku rekrutacji przerobiony transkrypt, który nie zawierał informacji o uzyskaniu przez nią z 10 przedmiotów ocen F i E (ocena niezadawalająca i bardzo słaba). Wobec powyższego wstrzymano wydanie dyplomu skarżącej i złożono do prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa fałszerstwa dokumentu. Skarżąca nie przyznała się do przerobienia dokumentu, natomiast do popełnienia tego czynu i przedłożenia przerobionego dokumentu w procesie rekrutacyjnym przyznał się jej mąż P.R. Postępowanie karne w stosunku do D.R. zostało umorzone, natomiast w stosunku do P.R. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi VI Wydział Karny wyrokiem z dnia 9 września 2013 r. sygn. akt [...] umorzył warunkowo na okres 1 roku próby postępowanie karne. Warunki i tryb rekrutacji na I rok studiów stacjonarnych do Uniwersytetu Medycznego w [...] w roku akademickim 2008/2009 oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach określała uchwała Nr 476/2007 Senatu UM w [...] z dnia 24 maja 2007r. Kalendarz i sposób rekrutacji kandydatów na studia medyczne w Oddziale Studiów w Języku Angielskim w roku akademickim 2008/2009 został przedstawiony do akceptacji Rektora Uniwersytetu Medycznego w [...] w dniu 26 lutego 2008r. Dokumenty te zostały udostępnione pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 listopada 2014 r. Rekrutację na studia lekarskie prowadzone w języku angielskim prowadziła 5 - osobowa Komisja Rekrutacyjna dla Oddziału Studiów w Języku Angielskim powołana na posiedzeniu Rady Wydziału Wojskowo - Lekarskiego UM w dniu 22 stycznia 2008r., której przewodniczącym był Prodziekan ds. Studiów w Języku Angielskim prof. dr hab. n. med. J.W. Uchwałą nr 191/2009 Senatu UM w [...] z dnia 29 października 2009 r. w sprawie zmian organizacyjnych zniesiono alokowany na Wydziale Wojskowo – Lekarskim Oddział Studiów w Języku Angielskim. Studenci tego Oddziału pozostali nadal studentami Wydziału Wojskowo- Lekarskiego. Akta postępowania rekrutacyjnego wskazują, że dokumenty skarżącej były weryfikowane 26 maja 2008 r. Podpis osoby weryfikującej dane jest nieczytelny. Arkusz dokumentacji postępowania rekrutacyjnego – "Analiza nadesłanych dokumentów" zawiera tylko uwagę (niepodpisaną) dotyczącą stanu zdrowia i wieku kandydatki oraz stwierdzającą, że jest ona specjalistą medycyny homeopatycznej. Arkusz z rozmowy kwalifikacyjnej z 26.06.2008 r. zawiera adnotację "popieramy przyjęcie ..." i jedną lub dwie nieczytelne parafki. W dniu 10 lipca 2008r. do D.R. zostało skierowane pismo w języku angielskim informujące ją o przyjęciu na studia. Pismo, mające formę listu akceptacyjnego podpisane zostało przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej. Powyższe pismo, na rozprawie w dniu 27 stycznia 2015r. pełnomocnik organu wskazał jako decyzję o przyjęciu na studia i wyjaśnił, że nie była wydana formalnie inna decyzja o przyjęciu skarżącej na studia. Obecnie takie decyzje są wydawane. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 , art. 149 § 1, art.150 § 1 K.p.a., art. 169 pkt 10 w zw. z art. 270 ust. 1 ustawy Prawo szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 rpoz. 572 ze zm.) Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna wznowiła z urzędu postępowanie rekrutacyjne D.R. zakończone decyzją o przyjęciu w roku akademickim 2008/2009 na studia. W uzasadnieniu wskazano, że D.R. została przyjęta na studia w dniu 10 lipca 2008r. Wykazując, że posiada zaliczenia z określonych przedmiotów medycznych przedłożyła przerobiony transkrypt z York Uniwersity w Toronto w Kanadzie, co uzasadnia wznowienie postępowania rekrutacyjnego. Decyzją z dnia [...] Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna orzekła o uchyleniu decyzji z dnia 10 lipca 2008r. o przyjęciu D.R. na 4-letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo-Lekarskim UM w [...] i odmówiła przyjęcia D.R. na te studia. W uzasadnieniu powołano się na zasady rekrutacji na rok akademicki 2008/2009, w których określone zostały kryteria przyjęcia na 4- letnie studia lekarskie. Podano, że transkrypt nie zawierał informacji o 10 przedmiotach z ocenami E i F (słabe i niedostateczne), co wskazuje, że D.R. była słabą studentką. Usunięcie tych ocen doprowadziło do przedstawienia akademickiej kariery D.R. w znacznie lepszym, niż rzeczywiste, świetle. Ponadto okazała się ona osobą mało wiarygodną. Decyzję podpisało 5 członków komisji, w tym jako przewodniczący prof. dr. hab. I.M. W odwołaniu pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie art. 169 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez odmówienie przyjęcia skarżącej na studia w sytuacji, gdy spełniała ona warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię oraz zastosowanie wobec niej warunków, które nie były stosowane do innych; naruszenie przepisów postępowania art.6, 7, 8, 9, 11, 77 § 1 i 80 K.p.a. w tym dowolną ocenę materiału dowodowego, brak wskazania podstawy prawnej kryteriów przyjęcia na studia; naruszenie art. 10 § 1 k.p.a i art. 146 § 2 K.p.a poprzez wznowienie postępowania , gdy nawet na skutek wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania wznowieniowego ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie o przyjęciu D.R. na studia oraz o udostępnienie regulaminu w sprawie rekrutacji na studia w języku angielskim na rok akademicki 2008/2009 i przedstawienie nazwisk członków Komisji, aktu ich powołania, gdyż podpisy na dokumentach rekrutacyjnych są nieczytelne. Po rozpoznaniu tego odwołania Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, w skład której wchodził prof. dr. hab. I.M., wydała opisaną na wstępie decyzję z [...]. W dniu 9 września 2014r. wydane zostało przez Międzywydziałową Komisję Rekrutacyjną postanowienie o wznowieniu postępowania rekrutacyjnego D.R. zakończonego decyzją o przyjęciu na studia w roku akademickim 2008/2009. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik D.R. zarzucił naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania tj art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz naruszenie przepisów postępowania (jak w odwołaniu) nadto naruszenie § 1 ust. 1 i § 6 ust. 2 pkt 2 uchwały nr 135/2013 Senatu UM w [...] "w sprawie warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów prowadzonych w języku angielskim na UM w [...] w roku akademickim 2014/2015 na poszczególnych kierunkach i formach kształcenia" przez przyjęcie, że w sprawie właściwa jest Międzywydziałowa Komisja Rekrutacyjna, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż doprowadziło do stwierdzenia, że to ta Komisja jest właściwa do wznowienia postępowania w sprawie przyjęcia D.R. na studia w roku akademickim 2008/2009. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. W pierwszej kolejności podniesiono, że skarżąca nie ma interesu prawnego we wniesieniu przedmiotowej skargi. Na mocy zaskarżonej decyzji ze względów formalnych uchylono postanowienie w przedmiocie wznowienia i decyzję organu I instancji. W tych okolicznościach nie sposób doszukać się interesu prawnego D.R. w zaskarżeniu decyzji Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...]. Skarga została wniesiona przez osobę, która nie może być skarżącym wobec brzmienia art. 50 § 1 p.p.s.a. Równocześnie z ostrożności procesowej pełnomocnik organu wskazał, że zarzuty skargi są niezasadne. Wskazał, że dla osób wchodzących w skład Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej obowiązuje zakaz bycia członkiem Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej. Zakaz ten odnosi się do komisji powołanych na dany rok akademicki. Gdy chodzi o zarzut dotyczący właściwości organu w postępowaniu wznowieniowym podkreślał, że ustalając właściwość organu należy uwzględnić ewentualną zmianę przepisów w zakresie właściwości organu. Zmiana przepisów o właściwości rzeczowej po wydaniu decyzji ostatecznej powoduje przeniesienie kompetencji w zakresie rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 150 § 1 w zw. z art. 149 k.p.a. na nowy organ, który uzyskał swe uprawnienia wskutek zmiany przepisów. Tym samym Międzywydziałowa Komisja Rekrutacyjna jest właściwa w zakresie postępowania wznowieniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi D.R. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] wyrokiem z dnia 10 lutego 2015r., sygn. akt III SA/Łd 987/14 uchylił zaskarżoną decyzję, poprzedzającą ją decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia [...] roku (bez numeru) oraz postanowienie Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w [...] z dnia 5 grudnia 2013 roku (bez numeru) o wznowieniu z urzędu postępowania rekrutacyjnego. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że stan faktyczny w sprawie w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia nie jest sporny, a rozbieżności dotyczą jego oceny prawnej. Postępowanie, w którym została wydana zaskarżona decyzja jest postępowaniem nadzwyczajnym – (wznowienie postępowania), którego przedmiotem jest kontrola decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, w tym wypadku decyzji o przyjęciu skarżącej na 4-letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo-Lekarskim w roku akademickim 2008/2009. Ustawa z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 572, dalej "p.s.w.") w art. 207 ust. 1 poddała kontroli pod względem zgodności z prawem decyzje, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 (decyzje w sprawach przyjęcia na studia) oraz w art. 196 ust. 3 (decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie) podjęte przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, nakazując odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oraz przepisów o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Przewidziane przez ustawodawcę odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. przesądza o szczególnym charakterze tych postępowań przed organami szkoły wyższej i o dopuszczalności jedynie pewnych odstępstw od zasad zawartych w k.p.a. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy jednoczesnym zachowaniu autonomii szkoły wyższej (wyrok TK z 8 listopada 2000 r., SK 19/99 – OTK nr 7, poz. 258). Oznacza to, że organy orzekające były związane rygorami procedury administracyjnej i reguły te, zdaniem Sądu, zostały naruszone. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli zachodzi jedna z podstaw wskazanych w pkt 1-8 tego przepisu. Zgodnie z art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy ( art. 149 § 2 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organ wskazał podstawę wznowienia z pkt 1 art. 145 § 1 k.p.a., który stanowi: "dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe." Art. 145 § 1 k.p.a. jednoznacznie ogranicza dopuszczalność wznowienia postępowania od spełnienia przesłanki zakończenia sprawy decyzją ostateczną. W związku z tym należało rozważyć, czy można przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie przyjęcia skarżącej na studia taka decyzja została wydana. W dacie przyjęcia skarżącej na studia tj. w lipcu 2008 r. art. 169 i art. 207 p.s.w. obowiązywał w brzmieniu pierwotnym. Art. 207 ust. 1 stanowił m.in., że od decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8 (w obecnym brzmieniu ust. 10 i 11), decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy i o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Ust. 1 art. 169 określał podstawowe warunki jakie musi spełnić osoba, która chce być dopuszczona do odbywania studiów w uczelni, stanowiąc, że może to być osoba, która ma: 1/ świadectwo dojrzałości – w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie, 2/ tytuł magistra, licencjata, inżyniera lub równorzędny i spełnia warunki określone na podstawie ust. 2 – w przypadku ubiegania się o przyjęcie na studia drugiego stopnia oraz spełnia warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię. Natomiast art. 169 ust. 2 stanowił, że senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego. Zgodnie z art. 169 ust. 7 p.s.w., w przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzały komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisje rekrutacyjne podejmowały decyzje w sprawach przyjęcia na studia. Jak stanowił ust. 8, od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym przez statut. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia, określonych zgodnie z ust. 2. Decyzję podejmuje rektor po rozpatrzeniu wniosku uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna. Jak wnika z dokumentów udostępnionych przez organ w roku akademickim 2008/2009 warunki i tryb rekrutacji na I rok studiów stacjonarnych regulowała uchwała Senatu Uniwersytetu Medycznego w [...] nr 476/2007 z 24 maja 2007 r., która w § 2 przewidywała, że Uniwersytet Medyczny przeprowadza rekrutację na I rok studiów stacjonarnych w roku akademickim 2008/2009 na kierunkach i specjalnościach objętych programem nauczania UM w [...], w szczególności m.in. na Wydziałach: Lekarskim – kierunek lekarski, Wojskowo-Lekarskim – kierunek lekarski /.../. Oddział Studiów w Języku Angielskim wchodził w skład Wydziału Wojskowo-Lekarskiego do 29 października 2009 r. tj. podjęcia przez Senat uchwały nr 191/2009 Uchwała ta określała, że postępowanie rekrutacyjne prowadzą wydziałowe komisje rekrutacyjne, które prowadzą odrębne postępowanie rekrutacyjne dla każdego wydziału, kierunku studiów oraz specjalności. Od decyzji wydziałowej komisji rekrutacyjnej służyło odwołanie do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej (§ 4 i 21 uchwały). W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania obowiązywania tej uchwały tylko z tego powodu, że nie znajduje się na stronie internetowej uczelni. W okresie kiedy komputeryzacja nie była jeszcze tak powszechna wymóg podania uchwały do publicznej wiadomości uważany był za spełniony także w przypadku wywieszenia uchwały na tablicy ogłoszeń. Nie ma także podstaw do wywodzenia, że uchwała ta nie ma miała zastosowania do skarżącej, gdyż dotyczyła tylko naboru na studia prowadzone w języku polskim. Niewątpliwie bowiem dotyczyła rekrutacji na I rok studiów stacjonarnych w roku akademickim 2008/2009 na Wydziale Wojskowo-Lekarskim, w ramach którego funkcjonował Oddział Studiów w Języku Angielskim. Zatem określony w niej tryb postępowania, w tym fakt, że rekrutację prowadziła Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna, odwołanie od decyzji tej komisji przysługiwało do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, a decyzję podejmował Rektor po rozpatrzeniu wniosku Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, miał do skarżącej zastosowanie w 2008 r. Okoliczność, że te zarzuty skarżącej nie są zasadne, nie zmienia ostatecznej oceny o zasadności wniesionej skargi. W świetle przytoczonych wyżej przepisów p.s.w. i uchwały Senatu UM w [...] nr 476/2007 nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie wydziałowej komisji rekrutacyjnej o przyjęciu kandydata na studia powinno nastąpić w formie decyzji, do której odpowiednie zastosowanie miały przepisy k.p.a. Taka decyzja, jak wynika z zebranego we sprawie materiału, nie została jednak wydana i nie funkcjonuje w obrocie prawnym, choć faktyczne przyjęcie skarżącej na studia nastąpiło i skarżąca studiowała przez 4 lata. W ocenie Sądu decyzji w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a. nie stanowi pismo z 10 lipca 2008 r. sporządzone w języku angielskim, skierowane do D.R. i informujące o przyjęciu jej na studia, podpisane przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej. Pismo to, wskazane na rozprawie przez pełnomocnika organu nie może być uznane za decyzję, gdyż nie posiada cech decyzji administracyjnej, która stanowi władcze rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach w przepisanej prawem formie. Przede wszystkim zaś nie może ono zostać uznane za decyzję administracyjną dlatego, że zostało sporządzone wyłącznie w języku angielskim. Zgodnie z art. 27 zd. 1 Konstytucji RP w Rzeczpospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski. Obowiązująca od 9 maja 2000 r. ustawa z 7 października 1999 r. o języku polskim (tekst jedn. Dz. U. z 2011, nr 43, poz. 224 ze zm.) precyzuje obowiązki wszystkich organów i instytucji publicznych gdy chodzi o używanie języka polskiego. Art. 4 ustawy stanowi, że język polski jest językiem urzędowym m.in. konstytucyjnych organów państwa (pkt 1), organów jednostek samorządu terytorialnego i podległych im instytucji (pkt 2), terenowych organów administracji publicznej ( pkt 3), instytucji powołanych do realizacji określonych zadań publicznych (pkt 4), organów instytucji i urzędów podległych organom wymienionym w pkt 1 i 3 (pkt 5) /../. Jak stanowi ponadto art. 5 ust. 1 tej ustawy podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium RP dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika wymóg dokonywania w ramach uczelni publicznej czynności urzędowych w języku polskim powoduje, że pismo skierowane do skarżącej 10 lipca 2008 r. może być potraktowane wyłącznie jako pismo informacyjne, nie zaś jako decyzja administracyjna. Dokument sporządzony w języku innego państwa, nie może być uznany za dokument urzędowy polskiego podmiotu wykonującego zadania publiczne na terytorium RP, a Uniwersytet Medyczny w [...] jest polską uczelnią publiczną. Nawet jeżeli list z 10 lipca 2008 r. informuje o treści rozstrzygnięcia, to nie spełnia wymogów formalnych, a fakt, że jest sporządzony w języku angielskim wyklucza uznanie go za decyzję. Nie można także za decyzję w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a uznać adnotacji poczynionej w dokumentacji postępowania rekrutacyjnego "Popieramy przyjęcie", zamieszczonej pod rubryką "Skład komisji przeprowadzającej rozmowę kwalifikacyjną" pod którą znajdują się dwie parafki (wg pełnomocnika organu członków Komisji Rekrutacyjnej dr n. med. J.J. oraz mgr M.B.-Ł.), gdyż ten dokument nie spełnia podstawowych dla formy decyzji wymagań określonych w k.p.a., który do decyzji o przyjęciu na studia ma odpowiednie zastosowanie. Podkreślić też należy, że znajdująca się poniżej rubryka "Decyzja Komisji Rekrutacyjnej (data i podpisy)" jest niewypełniona. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że forma, w jakiej orzeka organ o prawach i obowiązkach strony postępowania administracyjnego jest istotnym elementem aktu administracyjnego. Bez znaczenia jest nazwa. Kryterium decydującym kwalifikującym akt organu do kategorii decyzji administracyjne będzie zewnętrzne, władcze jednostronne rozstrzygnięcie o prawach lub obowiązkach jednostki spełniające posiadanie minimum elementów przewidzianych przez przepisy prawa procesowego. W ocenie sądu, nie ma podstaw do uznania, że Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna podejmując w sensie materialnym decyzję o przyjęciu skarżącej na 4-letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim, wydała rozstrzygnięcie w formie przewidzianej w k.p.a. Ponadto Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie w aktach postępowania rekrutacyjnego pod adnotacją "popieramy przyjęcie" znajdują się dwa podpisy. Brak natomiast pozostałych podpisów członków Komisji, która powołana została w 5 osobowym składzie. Istniejące w dokumentacji podpisy (parafki) nie pozwalają na ustalenie osób, które je złożyły. Nie został także złożony przez pełnomocnika organu protokół z posiedzenia Komisji Rekrutacyjnej, na którym ewentualnie podejmowana była decyzja o przyjęciu D.R. na studia. Ponieważ wznowienie postępowania jest dopuszczalne jedynie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, a w rozpoznawanej sprawie Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna takiej decyzji na piśmie nie wydała, i wydanie takiej decyzji nie zostało utrwalone w aktach w formie protokołu (art. 14 § 2 k.p.a.) zadaniem sądu brak było podstaw prawnych do prowadzenia postępowania wznowieniowego. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd stwierdził również, że decyzja Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej UM w [...] z dnia [...] podlegała także uchyleniu na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., ponieważ przy jej wydaniu doszło do naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż w jej składzie był prof. dr hab. n. med. I.M., który był przewodniczącym Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej wydającej decyzję w I instancji. Zaistniała zatem przesłanka do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a., co rodzi po stronie sądu obowiązek uchylenia decyzji. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiodła Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Uniwersytetu Medycznego w [...], zaskarżając go w całości oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i odrzucenie skargi, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż D.R. ma interes prawny we wniesieniu przedmiotowej skargi i w konsekwencji przyjęcie skargi do rozpoznania; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. i w związku z art. 145 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż organ naruszył art. 145 § 1 k.p.a. przez wznowienie postępowania rekrutacyjnego D.R. mimo braku decyzji ostatecznej w sprawie przyjęcia skarżącej na studia i w konsekwencji uchylenie decyzji organów obu instancji i poprzedzającego je postanowienia o wznowieniu; 3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 107 kpa, art. 14 § 2 k.p.a. i art. 4 ustawy z 7 października 1999 r. o języku polskim przez przyjęcie, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie doszło do wydania decyzji administracyjnej w sprawie przyjęcia skarżącej na studia i w konsekwencji uchylenie decyzji organów obu instancji i poprzedzającego je postanowienia o wznowieniu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016r., sygn. akt I OSK 1438/15 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że za decyzję o przyjęciu skarżącej na studia należało uznać pismo z 10 lipca 2008r. sporządzone w języku angielskim, skierowane do D.R., informujące ją o przyjęciu na studia i podpisane przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej, ponieważ zawiera ono wszystkie konstytutywne elementy decyzji administracyjnej, a mianowicie: oznaczenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ wydający decyzję, a jego wyniku skarżąca uzyskała status studenta Uniwersytetu Medycznego w [...]. Nie można podzielić poglądu, że pismo to nie może zostać uznane za decyzję administracyjną, skoro zostało sporządzone wyłącznie w języku angielskim. Naruszenie art. 4 ustawy z 7 października 1999r. o języku polskim przesądza jedynie o wadliwości tej decyzji, a rolą Sądu I instancji była ocena, jakiego rodzaju jest to naruszenie prawa, czy wpływa ono na nieważność decyzji, a jeżeli nie, to czy ma ono wpływ na wynik sprawy. Nie ulega więc wątpliwości, że postępowanie kwalifikacyjne w sprawie przyjęcia D.R. na studia medyczne w Uniwersytecie Medycznym w [...] zostało zakończone decyzją ostateczną, co sprawia, że tą przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 k.p.a. ab initio) należy uznać za spełnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Natomiast w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów, niż zostały w niej podniesione. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że niniejsza sprawa została przekazana do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi na podstawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2016r., wydanego na skutek skargi kasacyjnej od wyroku tut. sądu z dnia 10 lutego 2015r. sygn. III SA/Łd 987/14. Wobec powyższego zastosowanie znajduje art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)-dalej p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny, któremu sprawę przekazano pozostaje związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne jak i procesowe. Podkreślić należy, że związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu ww. przepisu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem – lecz zobowiązany jest do podporządkowania się w pełnych zakresie. Wykładnia prawna, o jakiej mowa w art. 190 p.p.s.a., to wyjaśnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku, a więc nie tylko sama wykładnia w ścisłym tego słowa znaczeniu. Związanie wykładnią prawną dotyczy sądu rozpoznającego sprawę ponownie do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia, chyba że nastąpi zmiana stanu prawnego, powodująca, że pogląd prawny NSA staje się nieaktualny, a także organu administracyjnego. Oznacza to, że orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Związanie wykładnią ma szeroki zasięg, gdyż obejmuje także strony postępowania. Nie można bowiem oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez NSA. Powyższe rozwiązanie ma na celu zapewnienie jednolitości orzecznictwa ( por. H.Knysiak-Molczyk - Skarga kasacyjna str. 301 ). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że NSA w sprawie I OSK 1438/15 orzekając o konieczności przeprowadzenia przez WSA w Łodzi ponownej kontroli zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji przesądził, że pismo z 10 lipca 2008r. sporządzone w języku angielskim, skierowane do D.R., informujące ją o przyjęciu na studia i podpisane przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej jest decyzją, ponieważ zawiera ono wszystkie konstytutywne elementy decyzji administracyjnej, a mianowicie: oznaczenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ wydający decyzję, a w jego wyniku skarżąca uzyskała status studenta Uniwersytetu Medycznego w [...]. Decyzja ta została sporządzona wyłącznie w języku angielskim, co stanowi naruszenie art. 4 ustawy z 7 października 1999r. o języku polskim i przesądza jedynie o wadliwości tej decyzji, a rolą sądu I instancji była ocena, jakiego rodzaju jest to naruszenie prawa, czy wpływa ono na nieważność decyzji, a jeżeli nie, to czy ma ono wpływ na wynik sprawy. Przedstawione stwierdzenia wyznaczyły zatem w istocie kierunek postępowania w niniejszej sprawie. W obecnym postępowaniu kontroli sądowej podlega jednak także decyzja z dnia [...] Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu Medycznego w [...], która uchyliła decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo-Lekarskiego UM w [...] z dnia [...] postanowienie Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Wojskowo- Lekarskiego UM w [...] z dnia 5 grudnia 2013r. w przedmiocie wznowienia postępowania rekrutacyjnego D.R. na studia na Wydziale Wojskowo-Lekarskim i umorzyła w całości postępowanie rekrutacyjne D.R. na studia na Wydziale Wojskowo-Lekarskim UM w [...]. Decyzja Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej UM w [...] z dnia [...] podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b p.p.s.a. gdyż przy jej wydaniu doszło do naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. ponieważ w jej składzie był prof. dr hab. n.med. I.M., który był przewodniczącym Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej wydającej decyzję w I instancji. Zaistniała zatem przesłanka do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt. 3 kpa co rodzi po stronie Sądu obowiązek uchylenia decyzji. Sąd stwierdził nieważność decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. gdyż zaszły przyczyny określone w art. 156 § 1 pkt. 1 kpa. Decyzja organu I instancji została wydana przez niewłaściwy organ. Wydała ją Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w [...], a zgodnie z § 6 ust. 2 pkt. 2 uchwały nr 135/2013 z dnia 23 maja 2013 r. Senatu Uniwersytetu Medycznego w sprawie warunków i trybu rekrutacji na pierwszy rok studiów prowadzonych w języku angielskim na Uniwersytecie Medycznym w [...] w roku akademickim 2014/2015 na poszczególnych kierunkach i formach kształcenia w przypadku kierunku lekarskiego postępowanie rekrutacyjne na studia w języku angielskim prowadzone jest przez Międzywydziałową Komisję Rekrutacyjną . Z tego samego powodu Sąd stwierdził nieważność postanowienia o wznowieniu postępowania z dnia 5 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi został zobowiązany na mocy art. 190 p.p.s.a. przez Naczelny Sąd Administracyjny do wyjaśnienia - z uwagi na to że decyzja z dnia 10 lipca 2008 r była sporządzona w języku angielskim – to jakiego rodzaju jest to naruszenie prawa czy wpływa ono na nieważność decyzji , a jeżeli nie to czy ma ono wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu w tym składzie to, że decyzja z dnia 10 lipca 2008 r. była sporządzona w języku angielskim stanowiło naruszenie prawa, a to art. 27 Konstytucji RP a także art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r o języku polskim (t.j. Dz.U. z 2011r nr 43 poz. 224 ze zm) i art. 5 ust. 1 tej ustawy i miało to wpływ na wynik sprawy . Należy wskazać, iż zgodnie z art. 27 Konstytucji RP językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. W tym właśnie języku funkcjonują wszystkie organy państwowe, wydawane są akty prawne, toczy się życie publiczne. Ta konstytucyjna zasada wprowadza obowiązek stosowania języka polskiego przy podejmowaniu czynności urzędowych przed wszystkimi organami państwa. Powtórzeniem konstytucyjnej zasady jest art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224 ze zm.), a jej rozwinięciem przepis art. 5 ust. 1 ww. ustawy stanowiący, że podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Wprawdzie ustawodawca nie zdefiniował pojęcia czynności urzędowych, jednakże - jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 maja 2002 r., sygn. akt II SA 4033/01 (publ.: Wokanda 2002/12/39) - pomocna w wyjaśnieniu tej kwestii może być uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 maja 1997 r., sygn. akt W 7/96 (publ.: OTK 1997, nr 2, poz. 27), dotycząca unormowań dekretu z dnia 30 listopada 1945 r. o języku państwowym i języku urzędowania rządowych i samorządowych władz administracyjnych (Dz. U. Nr 57, poz. 324). Zgodnie z poglądem Trybunału Konstytucyjnego, zachowującym aktualność pod rządami obecnie obowiązującej ustawy o języku polskim, czynności urzędowe to wszelkie czynności organów i instytucji powołanych do realizacji określonych zadań publicznych, związane z realizacją ich konstytucyjnych i ustawowych kompetencji, chyba że z istoty tych czynności wynika konieczność posłużenia się językiem obcym. Pojęcie czynności urzędowych obejmuje również czynności procesowe podejmowane przez organy administracji publicznej (inne podmioty prowadzące postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji w języku polskim). Oznacza to, że czynności procesowe winny być dokonywane w języku polskim. Organ administracji publicznej (inny podmiot wykonujący zadania publiczne) ma obowiązek dokonywania w języku polskim zarówno czynności ustnych, jak i prowadzenia w tym języku dokumentacji postępowania, co oznacza prawną powinność posługiwania się w postępowaniu administracyjnym tłumaczeniami dokumentów. Jak podkreśla się w orzecznictwie, czynność urzędowa organu polegająca na badaniu treści dokumentu obcojęzycznego wymaga dokonania tłumaczenia dokumentu. Nie zmienia to faktu, że dowodem będzie nadal treść dokumentu obcojęzycznego, a nie jego tłumaczenie. Tłumaczenie nie zastępuje bowiem dokumentu sporządzonego w języku obcym, lecz służy jedynie ustaleniu, jaka jest treść tego dokumentu (por. wyrok NSA z dnia 10 maja 2007 r., sygn. akt I GSK 1613/06, publ.: LEX nr 351041, wyrok NSA z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt I GSK 1088/07, publ.: LEX nr 495351). Wynik badania dokumentu powinien być jednoznaczny, gdyż dopiero wówczas możliwe jest stwierdzenie, czy i w jakim zakresie przeprowadzony dowód wpływa na rozstrzygnięcie sprawy. Uchybienie obowiązkowi wykonywania czynności urzędowych w języku polskim stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt I GSK 1651/06, LEX nr 351091, wyrok NSA z dnia 9 maja 2007 r., sygn. akt I GSK 1414/06, LEX nr 351111). W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że organ I instancji jako podmiot wykonujący zadania publiczne winien był prowadzić postępowanie administracyjne - zakończone zaskarżoną decyzją - w języku polskim. Wymóg ten dotyczy całego postępowania, Sporządzenie decyzji w języku angielskim uniemożliwia Sądowi zweryfikowanie stanowiska organu. Innymi słowy decyzja ta nie poddaje się kontroli Sądu. Konkludując, Sąd stwierdza, iż podstawą uchylenia decyzji z dnia 10 lipca 2008 r. była wskazana powyżej wadliwość o charakterze formalnoprawnym, która uniemożliwiła dokonanie merytorycznej oceny tej decyzji. Z tego też względu przedwczesnym byłoby ustosunkowanie się do merytorycznych zarzutów skargi. Rozpoznając sprawę ponownie organy zobligowane będą do uwzględnienia oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c , 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200.tej ustawy. D.Cz.